“อาณา” สักกตะฤจ อินทรวิชะ ศิลปิน Doodle Art วัย 12 ปี ที่ฝันจะไปไกลระดับโลก

ลายเส้นสีดำที่ขีดเขียนซ้อนทับไปมาบนพื้นขาว มองไกล ๆ เหมือนลวดลายที่ไม่มีที่มาที่ไป แต่พอมองใกล้ ๆ เอ้า…มีรายละเอียด มีเรื่องราว นี่คือเสน่ห์ของงานศิลป์สไตล์ Doodle Art ที่ทำให้หลายคนทึ่ง อึ้ง ว้าว และตกหลุมรัก ซึ่งหนึ่งในศิลปินไทยแนวนี้ที่กำลังถูกจับตามองอย่างมากคือ อาณา-สักกตะฤจ อินทรวิชะ ศิลปินวัยประถม ที่เผยพรสวรรค์ให้ที่บ้านเห็นตั้งแต่เรียนอยู่ชั้น ป.5 จนวันนี้ด้วยอายุ 12 ปี นอกจากจะขยับเลื่อนชั้นมาเป็นเด็ก ป.6 เขายังมีสตูดิโอและแกลเลอรีเป็นของตัวเอง สร้างสรรค์ผลงานมาแล้วมากมาย และยังสร้างรายได้ให้ภูมิใจ

แน่นอนว่าความสำเร็จในวันนี้ของอาณา เกิดขึ้นด้วยพรสวรรค์และความมุ่งมั่น แต่อีกส่วนหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้ว่าสำคัญอย่างมาก คือแรงสนับสนุนจากครอบครัว ทั้งคุณพ่อ บี-สัณห์หฤษฎ์ อินทรวิชะ และคุณแม่ เงาะ-เนตรชนก ศรีรอด คือผู้อยู่เบื้องหลังพลังแห่งการสร้างสรรค์ และผลักดันให้ศิลปินตัวน้อยก้าวเดินตามความฝัน ซึ่งหากถามว่าเด็กอย่างอาณาฝันไกลแค่ไหน และจะทำอย่างไรให้ไปได้ไกลอย่างที่ฝัน ผู้เป็นแม่ขอเป็นตัวแทนลูกชายและคุณพ่อ (ซึ่งพูดไม่ค่อยเก่งแต่รักหมดใจ) เล่าเรื่องราวสู่เส้นทางศิลปินและหนทางในอนาคตที่วาดฝันไว้ให้เราฟัง

น้องอาณาสนใจด้านศิลปะมานานแค่ไหนแล้ว
(คุณแม่เงาะ) จริง ๆ น้องอาณาเพิ่งเริ่มวาดรูปสไตล์นี้ประมาณเดือนสิงหาคมปี 2564 ซึ่งเป็นช่วงที่เด็ก ๆ ต้องเรียนออนไลน์เพราะสถานการณ์โควิด-19 ตอนนั้นเขาเรียนอยู่ ป.5 ด้วยความที่พ่อกับแม่เป็นช่างสักทั้งคู่ น้องก็เลยมาขลุกอยู่ที่ร้านสัก ช่วงไหนเบื่อ ๆ ว่าง ๆ ก็เอาปากกาเมจิกที่พ่อเขาใช้เขียนลายให้ลูกค้า ไปเขียนเล่นตามเศษกระดาษในร้าน วาดเป็นรูปการ์ตูนตัวเล็ก ๆ หน้าตาแปลก ๆ เต็มไปหมด เราสังเกตว่าสิ่งที่เขาวาดไม่ใช่โปเกม่อนหรือมิกกี้เมาส์เหมือนที่เด็กทั่วไปชอบวาดกัน แต่เป็นตัวการ์ตูนที่จินตนาการขึ้นมาเอง คุณพ่อเลยบอกให้ลองวาดจนเต็มแผ่นกระดาษดู พอเขาทำออกมาเสร็จ เราเห็นว่าสวยดี เลยเอาไปโพสต์ลงโซเชียลมีเดีย ปรากฏว่ามีคนแชร์ต่อกันไปเป็นหมื่นครั้ง ยอมรับเลยว่าส่วนหนึ่งที่ทำให้น้องอาณาพัฒนามาจนทุกวันนี้ก็เพราะโซเชียลมีเดีย ก่อนหน้านี้เราไม่รู้หรอกว่างานศิลปะสไตล์นี้เรียกว่า Doodle Art จนกระทั่งคนในโซเชียลแนะนำให้ไปดู Mr. Doodle และยังบอกให้เอาไปขายเป็น NFT ด้วย

พอเริ่มวาดปุ๊บก็เข้าสู่วงการ NFT ทันที
ต้องบอกว่าผลงานชิ้นแรกแม่เก็บไว้เอง ส่วนชิ้นที่ 2-3-4 และต่อจากนั้น เพื่อน ๆ ของพ่อเขาช่วยซื้อเก็บไว้ เพื่อสนับสนุนให้น้องผลิตผลงานออกมาเรื่อย ๆ ส่วนผลงานที่ลงขายเป็น NFT ครั้งแรก จำได้ว่าเป็นผลงานขนาด A3 จำนวน 4 ชิ้น ซึ่งมีคนเหมาไปทั้งหมดในราคาชิ้นละ 10,000 บาท ก่อนนำไปโพสต์ต่อว่า “คอยจับตาเด็กคนนี้ไว้ ฉันเหมางานเขาไป 4 ชิ้น แล้วจะทำให้ดูว่าสามารถขายออกชิ้นละ 100,000 บาทได้ไหม ถ้าขายได้จะให้เงินกับเด็กคนนี้ทั้งหมดเลย” ซึ่งหลังโพสต์ไปไม่ถึง 20 นาทีก็ขายได้ตามราคาที่เขาตั้งไว้ แล้วพอครบ 24 ชั่วโมง เขาก็โอนเงินมาให้น้องอาณาเลย หลังจากนั้นมา น้องก็ทยอยลงผลงาน NFT อีกเรื่อย ๆ ประมาณ 2 เดือนชิ้น รวม 9 ชิ้น ซึ่งก็ขายได้หมดทุกชิ้น ชิ้นที่ขายได้ราคาสูงที่สุดคือ 160,000 บาท ทำให้น้องอาณาภูมิใจมาก ขยันสร้างสรรค์ผลงาน ทุกวันนี้พอเริ่มมีคนรู้จักก็ได้ร่วมงานนิทรรศการ งานแสดงภาพศิลปะ ทั้งยังรับทำงานตามออร์เดอร์ที่มีคนสนใจสั่งเข้ามาจนคิวยาวข้ามปีไปแล้ว นอกจากนี้ยังนำงานศิลปะไปทำเป็นคอลเลคชันเสื้อและกระเป๋าด้วย

อะไรคือลายเซ็นหรือเอกลักษณ์ในงานของน้องอาณา
ลายเซ็นของงานน้องอาณาเป็นเจ้าการ์ตูนหัวเหลี่ยม ซึ่งเขาวาดมาตั้งแต่แรกเลยและเคยบอกแม่ว่าตัวนี้ชื่อ “ไอ้เหลี่ยมลิ้นไก่” (หัวเราะ) จนตอนนี้แม่ก็ยังหาชื่อภาษาอังกฤษให้เจ้าตัวนี้ไม่ได้ว่าจะชื่ออะไรดี เพราะเวลาไปร่วมงานนิทรรศการต่าง ๆ หน้าที่ของแม่คือต้องแจ้งชื่อภาพและแรงบันดาลใจของแต่ละภาพด้วย เพราะน้องยังเด็ก ยังตั้งชื่อภาพไม่เป็น แถมยังบอกไม่ได้ว่าแรงบันดาลใจมาจากไหน เหมือนเขาถ่ายทอดออกมาตามความรู้สึก ณ ตอนนั้นมากกว่า ซึ่งส่วนใหญ่แม่ก็จะตั้งชื่อง่าย ๆ ให้ไป อย่างมีงาน 4 ชิ้น ก็เป็น Square 1-4 อะไรแบบนั้น

มองว่าแรงบันดาลใจที่ทำให้เขาชอบศิลปะมาจากไหน
เคยมีคนถามว่าอะไรคือแรงบันดาลใจในการวาดรูป น้องบอกว่าไม่รู้ครับ เพราะด้วยความที่ยังเด็กและเป็นคนพูดน้อย แต่สำหรับเราในฐานะแม่ มองว่าเขาคงเห็นเราทำงานด้านนี้มาตลอด พอเห็นพ่อกับแม่วาดรูปบ่อย ๆ เลยไปหยิบมาทำบ้าง แต่ถามว่าก่อนหน้านี้ชอบมากไหม คงไม่ขนาดนั้น แค่เวลาที่หยุดเล่นสมาร์ตโฟน เขาจะไปหยิบกระดาษมานั่งวาดรูปเล่น แต่พอผลงานของเขามีมูลค่า มีคนขอสนับสนุนเข้ามา เขาก็ตั้งใจขึ้น ทำทุกวัน และเรียนรู้ที่จะพัฒนาตัวเอง ชอบไปดูนิทรรศการศิลปะ ไปงานแสดงภาพต่าง ๆ จนเริ่มรู้จักพี่ ๆ ศิลปิน รู้ว่าศิลปินคนไหนสร้างสรรค์ผลงานแบบไหน เหมือนว่าเขาเริ่มค้นพบตัวเองและน่าจะเลือกมาทางนี้อย่างจริงจังแล้ว

แต่ละชิ้นงานของน้องมีกระบวนการสร้างสรรค์อย่างไร
ที่ผ่านมามีโจทย์เข้ามาให้น้องทำหลากหลายแบบ ทั้งออกแบบผลิตภัณฑ์ให้แบรนด์ใหญ่ ๆ อย่าง BMW, Honda, Hale’s Blue Boy ฯลฯ และกำลังจะร่วมงานกับ Benz ซึ่งงานพวกนี้ แม่จะเป็นคนช่วยกรองให้ ดูว่าเขาอยากได้แบบไหน และเอาไปทำเป็นผลิตภัณฑ์อะไร เช่น กระเป๋า เสื้อ ผ้าห่ม แล้วให้น้องสร้างสรรค์เป็นลวดลายออกมา สำหรับออร์เดอร์จากคนที่ชอบผลงานน้อง ส่วนใหญ่จะมีโจทย์มาให้ เช่น พี่ชอบหมา ขอมีน้องหมาของพี่อยู่ในงานได้ไหม หรือว่าจะให้เป็นของขวัญงานแต่งงาน ขอมีบ่าวสาวอยู่ในนั้นนะ หรือขอเป็นรูปครอบครัวก็มี คือจะมีคอนเซปต์คร่าว ๆ มาให้ แล้วให้น้องสร้างสรรค์ตามจินตนาการ

ทราบว่าตอนนี้น้องอาณามีแฟนคลับไม่น้อยเลย
มีคนติดตามผลงานน้องอย่างจริงจังอยู่ โดยเฉพาะชาวต่างชาติ หลายคนไปหาถึงสมุย ไปขอซื้องานทั้งเสื้อ ทั้งกระเป๋า จนเรียกว่ากวาดซื้อไปทุกอย่างเลย และยังมีคนหนึ่งชวนน้องอาณาไปแสดงผลงานที่เวียนนา ประเทศออสเตรีย ซึ่งเราก็คุยไว้ก่อน เพราะการจะไปจัดแสดงผลงานก็ต้องมีชิ้นงาน 20-30 ชิ้น แต่ช่วงนี้น้องยังต้องทำงานตามออร์เดอร์ให้จบ คงต้องเตรียมการและเตรียมงานอีกนาน ส่วนแฟน ๆ ในบ้านเราก็เยอะขึ้น หลายคนเคยเห็นผลงานน้องในโซเชียลมีเดียแล้วบอกต่อ ๆ กันว่า เด็กคนนี้ไงที่ขาย NFT ก็ถือว่าเป็นที่รู้จักในระดับหนึ่ง

ทั้งเรียน เล่น และทำงาน มีวิธีบริหารจัดการเวลาอย่างไร
เรื่องการบริหารเวลา พ่อกับแม่ค่อนข้างเข้มงวด ส่วนใหญ่หลังเลิกเรียนเขาจะนั่งทำงานวันละ 1-2 ชั่วโมง ยกเว้นบางวันไม่ไหว ง่วงจัด ก็ไม่ได้ทำ ถ้าเป็นเสาร์-อาทิตย์ก็จะจัดเต็ม แต่เป็นปกติของเด็กที่จดจ่ออะไรได้ไม่นาน ตั้งใจทำงานได้ไม่ถึง 1 ชั่วโมง เขาก็จะขอพักไปทำอย่างอื่น หยุดไปเล่นบ้าง ตามประสาเด็กที่ไม่ค่อยอยู่นิ่ง เราก็จะมีกรอบให้ว่า ถ้าอยากพัก ให้พักได้ แต่ก็ต้องกลับไปทำต่อนะ ต้องจริงจัง เพราะไม่ใช่การวาดเล่นเหมือนเมื่อก่อนแล้ว คนที่เขาชอบและอยากได้ผลงานเรารออยู่ เราก็ต้องตั้งใจทำ จะพยายามสอนเขาแบบนี้ตลอด

คุณพ่อคุณแม่มีส่วนส่งเสริมสนับสนุนน้องอย่างไรบ้าง
ในส่วนของพ่อแม่ เราก็สนับสนุนเต็มที่ มีงานนิทรรศการที่ไหนก็พาไป ลุยไปด้วยกัน ใครเชิญให้ไปร่วมงาน จะงานเล็กงานใหญ่ก็ไปหมด ส่วนหนึ่งคือน้องชอบออกงานด้วย เพียงแต่เขาไม่พูดแค่นั้นเอง ซึ่งการไปร่วมงานนิทรรศการต่าง ๆ ทำให้น้องได้ประสบการณ์ ได้รู้จักงานของรุ่นพี่ศิลปิน และเป็นการหัดดูงานศิลป์ไปด้วย อีกอย่างคือ สมัยนี้โลกโซเชียลทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้น เวลาน้องสนใจงานของใครก็จะเข้าไปหาดูในโซเชียลมีเดีย ดูในอินเทอร์เน็ต จนรู้จักศิลปินเยอะมาก บางทีแค่เห็นชิ้นงานก็รู้ว่าเป็นผลงานของใคร แถมยังสนใจศิลปะแขนงอื่นเพิ่มขึ้น อย่างล่าสุดก็ขอไปเรียนงานปั้น อยากปั้นผลงานตัวเองออกมา และอยากต่อยอดไปเป็นอาร์ตทอย สิ่งเหล่านี้สะท้อนให้พ่อกับแม่ได้รู้ว่า เขาชอบทางด้านศิลปะจริงจังมากแล้ว

ในมุมมองของพ่อแม่ น้องอาณาเป็นเด็กแบบไหน
ชีวิตประจำวันเขาก็เล่นเหมือนเด็กทั่วไป แต่ส่วนมากจะเล่นกับผู้ใหญ่ ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาแล้ว ด้วยความที่เราเป็นร้านสัก เขาก็จะคลุกคลีอยู่กับผู้ใหญ่ ทำให้มุมมองหลายอย่างโตกว่าเด็กทั่วไป แต่ถ้าถามว่าเล่นซนไหม ก็ชอบเล่นเป็นปกติ มีเล่นสเก็ตบอร์ด เล่นรูบิก และชอบเล่นกีฬา ช่วงนี้พกไม้แบดมินตันไปโรงเรียนด้วยแทบทุกวัน ก่อนหน้านี้ชอบเล่นปิงปอง แล้วแต่ว่าช่วงไหนชอบอะไร ส่วนบุคลิก ครูที่โรงเรียนบอกว่าน้องเป็นคนสองบุคลิก เวลาจะเงียบก็เงียบเลย แต่อยู่กับพ่อแม่จะโม้เก่ง คุยเก่ง พอไปออกงาน ไปเจอสังคม ถ้าพูดตามประสาบ้าน ๆ ก็คือเก๊กเลย ถ้ารู้ว่ามีคนชอบผลงาน เขาจะทำหน้าเหวอ แต่จริง ๆ คือดีใจ เวลาต้องถ่ายรูปจะช็อตฟีลและทำหน้าบึ้งตึง เก็บอาการ ไม่ค่อยพูด ถามอะไรก็จะบอกว่าไม่รู้ครับ เป็นคำตอบเดียวที่ออกมาจากปากเขา ยิ่งถ้าต้องพูดเป็นทางการจะเครียดมาก ทำไม่ได้เลย แต่จะเอามาเล่าให้พ่อกับแม่ฟังว่า มีคนมาดูงานน้องด้วย เขาถ่ายรูปงานน้องด้วยนะ มีคนนั้นคนนี้มากดถูกใจ ซึ่งจุดนี้เราก็คอยบอกว่าลูกต้องพูดนะ พยายามพูดหน่อย เพื่อตัวลูกเอง

ณ ตอนนี้ความฝันของเด็กชายอาณาคืออะไร
เขาอยากเป็นศิลปิน น่าจะระดับโลกเลย พอ Mr. Doodle มากดติดตามอินสตาแกรม มาไลก์รูปผลงาน และส่งข้อความมาคุยกับเขา ก็ทำให้เขาใจฟูขึ้นมาว่า ได้คุยกับศิลปินระดับโลก ก็เลยอยากจะเป็นศิลปินแบบนั้นบ้าง ซึ่งครอบครัวก็จะซัพพอร์ตเต็มที่ เรียกว่ามีบ้านขายบ้าน มีรถขายรถ เพื่อความฝันของลูกค่ะ (ยิ้ม) ซึ่งตอนนี้เราก็สนับสนุน โดยทำสตูดิโอและแกลเลอรีให้ที่เกาะสมุย เพื่อให้ลูกได้ทำงานอย่างเต็มที่ เพราะก่อนหน้านี้เขาต้องนั่งทำบนเตียงสักของพ่อกับแม่ และจากนี้ก็วางแผนไว้ว่าพอเขาเรียนจบ ป.6 จะให้เรียนโฮมสกูล แล้วเน้นทางด้านศิลปะไปเลย เป็นการปูทางให้เขา ส่วนอนาคตเขาจะยังชอบหรือไม่ชอบด้านนี้ คงไม่สามารถบอกได้ ซึ่งหากเขาค้นพบความชอบอื่น พ่อแม่ก็คงไม่บังคับ เพียงแต่ตอนนี้เขายังชอบทางนี้ ก็ให้การสนับสนุนไปก่อน

วิธีเลี้ยงลูกให้เป็นศิลปินในแบบของแม่เงาะ
ที่จริงบ้านนี้พ่อกับแม่ค่อนข้างดุเลยทีเดียว มีกรอบ มีวินัย ต้องทำอะไรเป็นเวลา อาจจะไม่มีแบบแผนในการเลี้ยงลูกชัดเจน แต่ถ้าเห็นว่าอะไรไม่ใช่ก็จะดุ สอนเขาให้มีระเบียบวินัย และที่สำคัญจะคอยสังเกตและเอาใจใส่เขาอยู่ตลอด คือเขาอยากทำอะไรก็ปล่อยให้ทำไป แต่เราจะสังเกต พยายามมองว่าถูกไหม ควรไหม อะไรที่น่าส่งเสริมก็สนับสนุน เพราะสำหรับวัยเด็กแล้ว ครอบครัวสำคัญมาก แม่เชื่อว่าเด็กทุกคนมีพรสวรรค์ซ่อนอยู่ หากพ่อแม่ใส่ใจ คอยมอง คอยสนับสนุน อาจจะเจอพรสวรรค์ของเขาได้เร็วขึ้น

Creative Ingredients
เทคนิคเพิ่มพลังสร้างสรรค์
เวลาทำงาน เขาจะเปิดไอแพดดูการ์ตูนไปด้วย เรื่องที่ดูบ่อย ๆ ก็ชินจังกับ One Piece

ของสะสมต่อยอดแรงบันดาลใจ
เขาชอบสะสมของเล่นชิ้นเล็ก ๆ เวลาไปร้านของมือสอง เขาจะชอบไปค้นไปดูของเล่นจิ๋ว ๆ คิดว่าจุดนี้น่าจะต่อยอดมาเป็นแรงบันดาลใจให้เขาชอบศิลปะด้วย

สร้างเสริมประสบการณ์ พัฒนาตัวเอง
น้องชอบไปงานแสดงศิลปะ ไปพบเจอรุ่นพี่ศิลปิน และหัดดูงานศิลป์หลาย ๆ แบบ จนตอนนี้รู้จักศิลปินเยอะมาก และรู้ด้วยว่าคนไหนสร้างสรรค์งานสไตล์ไหน คือแค่เห็นผลงานก็รู้เลยว่าของใคร นับว่าช่วยเพิ่มประสบการณ์และเพิ่มมุมมองในการทำงานได้ดีทีเดียว

เรื่อง : สุรางค์รัตน์ แก่นบุบผา