โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

ต่างประเทศ

น้ำตาแตก พ่อแบกลูกพิการไป-กลับโรงเรียน 12 ปี พร้อมทำแบบนี้ต่อ แม้ลูกเข้ามหาลัย

Thaiger

อัพเดต 09 ก.ค. 2568 เวลา 16.26 น. • เผยแพร่ 09 ก.ค. 2568 เวลา 23.00 น. • Thaiger ข่าวไทย

ทำคนนับล้านน้ำตาแตก สำหรับเรื่องราวของพ่อชาวจีน ที่แบกลูกพิการไป-กลับ โรงเรียนมาตลอด 12 ปี และยืนยันว่าจะไม่ทิ้งลูก แม้เข้ารั้วมหาวิทยาลัย

เรื่องราวความรักความทุ่มเทของพ่อชาวจีนที่สร้างความประทับใจไปทั่วประเทศจีน เมื่อมีการแชร์เรื่องราวของ คุณพ่อแบกลูกชายพิการไปส่งโรงเรียนทุกวันเป็นเวลา 12 ปี และให้คำมั่นว่าจะอยู่เคียงข้างลูกเสมอ แม้ลูกชายกำลังจะก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย

ฉวน จู่หยู นักเรียนจากมณฑลยูนนาน ผู้ป่วยด้วยโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงแต่กำเนิด สามารถทำคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัย (เกาเข่า) ได้สูงถึง 624 คะแนน จากเต็ม 750 คะแนน ซึ่งถือว่าเป็นคะแนนที่โดดเด่นอย่างมาก

ทุกๆวัน คุณพ่อที่ทำงานเป็นเกษตรกรในไร่ผัก ตื่นตั้งแต่รุ่งเช้าไปทำงานที่ตลาดสดหลายชั่วโมง ก่อนกลับมาแบกลูกชายไปส่งโรงเรียนก่อน 8 โมงเช้า พักเที่ยงก็มารับกลับไปทานข้าวที่บ้าน แล้วแบกกลับไปส่ง และมารับกลับอีกครั้งเมื่อเลิกเรียน คุณครูของฉวนเปิดเผยว่า คุณพ่อต้องเดินทางไปกลับโรงเรียนถึง 4 ครั้งต่อวัน และปฏิเสธความช่วยเหลือจากผู้อื่น รวมถึงข้อเสนอห้องพักในหอพักจากโรงเรียนด้วย

คุณพ่อให้เหตุผลว่า ไม่อยากเป็นภาระใคร และต้องดูแลไร่ผักด้วย คุณครูกล่าวชื่นชมว่าคุณพ่อของฉวน “อุทิศชีวิตเพื่อสนับสนุนลูกชาย เป็นคนที่ยิ่งใหญ่จริงๆ”

ความทุ่มเทของคุณพ่อส่งผลให้ฉวนเป็นเด็กเรียนดี เขาสอบเข้าเกาเข่าได้คะแนนเป็นอันดับหนึ่งในหมู่นักเรียนสายวิทยาศาสตร์ของโรงเรียน และต้องการเรียนวิชาเอก วิทยาการคอมพิวเตอร์ ขณะที่คุณพ่อให้คำมั่นว่า “ไม่ว่าเขาจะไปเรียนที่ไหน ผมก็จะไปกับเขา ตราบใดที่เขายังเรียนอยู่ ผมก็จะอยู่เคียงข้างเขาเสมอ”

เรื่องราวของพ่อลูกคู่นี้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้กับผู้คนจำนวนมากในโลกออนไลน์ ต่างพากันกล่าวชื่นชมในความรักและความเสียสละอันยิ่งใหญ่ของคุณพ่อ

อ้างอิง : www.scmp.com

อ่านข่าวที่เกี่ยวข้อง

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...