ใครเกิดทันบ้าง? ย้อนอดีตรู้จัก "เพจเจอร์" เครื่องมือสื่อสารยุค 90
- ไขรหัสลับในกระแสเลือด จำเป็นไหมที่ต้องรู้จักกรุ๊ปเลือดตัวเอง ?
- ซ่อมต่อหรือขายทิ้ง ? วิธีดูแล "รถยนต์" หลังถูกน้ำท่วม
เพจเจอร์ (Pager) คืออะไร ?
อุปกรณ์สื่อสารไร้สายที่ได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษ 1980-1990 ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยโทรศัพท์มือถือในยุคถัดมา เพจเจอร์ทำหน้าที่เป็นอุปกรณ์รับข้อความสั้น ๆ หรือสัญญาณเตือนจากผู้ส่ง โดยสามารถแจ้งให้ผู้ใช้ทราบว่ามีข้อความเข้ามาด้วยการสั่นหรือส่งเสียงเรียกเตือน เมื่อผู้ใช้งานได้รับข้อความก็สามารถโทรกลับไปยังหมายเลขที่ถูกส่งมาได้
ถือเป็นการสื่อสารทางเดียว ตอบโต้ทันทีไม่ได้ และต้องผ่านคนกลางคือ โอเปอเรเตอร์
เพจเจอร์ถูกพัฒนาขึ้นครั้งแรกในปี 1921 โดยศูนย์การแพทย์ St. Louis ใช้สำหรับการสื่อสารระหว่างแพทย์และพยาบาลในโรงพยาบาล แต่เพจเจอร์ในยุคแรก ๆ นี้ยังไม่เป็นที่แพร่หลาย เนื่องจากมีขนาดใหญ่และใช้งานได้เพียงภายในพื้นที่ที่จำกัด
ภาพประกอบข่าว
ต่อมาช่วงปี 1950 บริษัท Motorola ได้พัฒนาเพจเจอร์ที่ทันสมัยขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งรุ่น "Handie-Talkie" ซึ่งถูกใช้อย่างแพร่หลายมากขึ้นในองค์กรบริการสาธารณะ เช่น โรงพยาบาล และหน่วยงานบรรเทาสาธารณภัย
ทศวรรษที่ 1980 เพจเจอร์เริ่มได้รับความนิยมในหมู่ธุรกิจเอกชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวงการแพทย์ เนื่องจากเพจเจอร์สามารถส่งสัญญาณแจ้งเตือนให้แพทย์ทราบเมื่อมีกรณีฉุกเฉินโดยไม่จำเป็นต้องอยู่ที่สำนักงาน ในยุคนั้น เพจเจอร์ถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของคนทำงานมืออาชีพที่ต้องการความรวดเร็วในการสื่อสาร
ภาพประกอบข่าว
เพจเจอร์ ทำงานยังไง ?
- ใช้ส่งข้อความ ในยุคแรก ๆ ผู้ส่งข้อความจะต้องโทรศัพท์ไปที่ศูนย์บริการ แจ้งผู้ให้บริการ (โอเปอเรเตอร์) ให้ส่งข้อความไปยังหมายเลขเพจเจอร์ที่ระบุไว้ ผู้ให้บริการจะพิมพ์ข้อความและส่งไปยังเครื่องเพจเจอร์ของผู้รับ
- รับข้อความ เมื่อเพจเจอร์ได้รับข้อความ มันจะส่งเสียงเตือนหรือสั่น เพื่อแจ้งให้ผู้ใช้ทราบ ผู้ใช้สามารถอ่านข้อความสั้น ๆ ที่แสดงบนหน้าจอได้ บางรุ่นเพจเจอร์มีฟังก์ชันแสดงเฉพาะหมายเลขโทรศัพท์ให้ผู้ใช้โทรกลับไปยังหมายเลขนั้น
- การใช้งานสัญญาณ เพจเจอร์ทำงานบนคลื่นความถี่เฉพาะ (VHF/UHF) ที่สามารถครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ได้ โดยเฉพาะในเมืองใหญ่ ซึ่งทำให้ผู้ใช้สามารถรับสัญญาณได้อย่างต่อเนื่องแม้ว่าจะเคลื่อนที่ไปตามสถานที่ต่าง ๆ
ภาพประกอบข่าว
โทรศัพท์มือถือแทนที่เพจเจอร์
ยุคทองของเพจเจอร์คือช่วงทศวรรษ 1980 ถึงต้น 1990 โดยเฉพาะในอุตสาหกรรมสุขภาพ การก่อสร้าง และการบริการฉุกเฉิน เช่น ตำรวจและพนักงานดับเพลิง ซึ่งต้องการการติดต่อที่รวดเร็วในกรณีฉุกเฉิน
นอกจากนี้ เพจเจอร์ยังได้รับความนิยมในหมู่คนทั่วไป โดยเฉพาะกลุ่มธุรกิจที่ต้องการสื่อสารอย่างรวดเร็วและไม่พลาดการติดต่อสำคัญ
อย่างไรก็ตาม ในช่วงปลายทศวรรษ 1990 โทรศัพท์มือถือเริ่มพัฒนาและได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว เนื่องจากโทรศัพท์มือถือสามารถโทรติดต่อและส่งข้อความได้ในทันที โดยไม่ต้องผ่านศูนย์บริการเหมือนเพจเจอร์ ส่งผลให้ความนิยมของเพจเจอร์ค่อย ๆ ลดลงไป
แม้ว่าในปัจจุบันเพจเจอร์จะถูกแทนที่ด้วยเทคโนโลยีสื่อสารใหม่ ๆ ด้วยโทรศัพท์มือถือและสมาร์ตโฟน แต่ในบางอุตสาหกรรม เช่น โรงพยาบาลและการบริการฉุกเฉิน เพจเจอร์ยังคงมีการใช้งานอยู่ เนื่องจากเพจเจอร์มีความน่าเชื่อถือและสามารถรับส่งสัญญาณได้ในพื้นที่ที่สัญญาณโทรศัพท์มือถือเข้าไม่ถึง
ภาพประกอบข่าว
ที่ไหนยังใช้เพจเจอร์บ้าง ?
ญี่ปุ่น
ในสังคมผู้สูงอายุและบางอุตสาหกรรมในญี่ปุ่นยังมีผู้ใช้เพจเจอร์อยู่บ้าง ส่วนหนึ่งมาจากความต้องการการติดต่อแบบเรียบง่าย แต่ในที่สุดเครือข่ายเพจเจอร์สุดท้ายของญี่ปุ่นได้ปิดตัวลงในปี 2019 อย่างเป็นทางการ
สหรัฐอเมริกา
ในอุตสาหกรรมการแพทย์และบริการฉุกเฉิน เช่น โรงพยาบาล ตำรวจ และ หน่วยดับเพลิง ยังคงใช้เพจเจอร์อยู่ในบางพื้นที่ โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่ต้องการความน่าเชื่อถือสูง เพจเจอร์มีข้อดีที่ไม่พึ่งพาเครือข่ายโทรศัพท์มือถือ และสามารถทำงานได้ในกรณีที่ระบบโทรศัพท์มือถือเกิดขัดข้อง
ภาพประกอบข่าว
สหราชอาณาจักร
ในวงการแพทย์โดยเฉพาะกลุ่มแพทย์ฉุกเฉิน เพจเจอร์ยังคงมีบทบาทสำคัญอยู่ เนื่องจากระบบเพจเจอร์สามารถทำงานได้ในสถานที่ที่มีการรบกวนสัญญาณโทรศัพท์มือถือ เช่น ภายในอาคารโรงพยาบาล
แคนาดา
อุตสาหกรรมสาธารณสุขและหน่วยฉุกเฉินในแคนาดาก็ยังคงใช้เพจเจอร์อยู่ ด้วยเหตุผลเดียวกันคือการสื่อสารที่น่าเชื่อถือแม้ในพื้นที่ห่างไกล
เลบานอน
กลุ่มเฮซบอลเลาะห์ใช้เพจเจอร์เป็นเครื่องมือสื่อสารหลัก เนื่องจากมองว่าโทรศัพท์มือถือง่ายต่อการตกเป็นเป้าการโจมตี ทั้งจากเหตุระเบิดมือถือในอดีต รวมถึงการเสี่ยงต่อการที่จะถูกศัตรูใช้ระบุตำแหน่งได้ โดยแกนนำเพิ่งจะสั่งการให้สมาชิกเลิกใช้สมาร์ตโฟนอีกครั้งหนึ่งเมื่อเดือน ก.พ. ที่ผ่านมา
ภาพประกอบข่าว
อ่านข่าว :