องค์ชายตัวร้าย หม่อมฉันเป็นนางร้ายที่จะฟาดนางเอก (E-Book)

ข้อมูลเบื้องต้น

องค์ชายตัวร้าย หม่อมฉันเป็นนางร้ายที่จะฟาดนางเอก

นิยายเรื่องนี้ ‘นางเอก’ คือ เจินรุ่ยเอิน ยอดหญิงอันดับหนึ่งที่เก่งเกินชาย

คู่หมั้นที่เป็น ‘ตัวประกอบ’ รู้สึกต่ำต้อยแล้วหันไปชอบ ‘นางร้าย’ อย่าง เจินรั่วซวง ที่มีดีแค่หน้าตา

ตัวประกอบถอนหมั้นนางเอกไปแต่งนางร้าย แต่ชีวิตคู่มีปัญหาเมื่อนางร้ายไม่สามารถทำหน้าที่ภรรยาได้

ตัวร้ายเสียดายนางเอก ส่วนนางเอกไม่รออีกต่อไป เมื่อทั้ง ‘พระเอก’ และ ‘ตัวร้าย’ มาตื้อรัก

เมื่อโจรวิตถารจะมาข่มขืนนางเอก ทว่านางร้ายมารับเคราะห์แทน ตัวประกอบจึงหย่าเพื่อล้างอาย

จากนั้นนางร้ายก็ยังมาตายปริศนา เป็นหน้าที่นางเอกมาทวงความยุติธรรม และครองรักกับพระเอก จบ

เดี๋ยวนะ… เจินรั่วซวงสาบานว่าเรื่องจริงไม่ใช่แบบนี้!

แท้จริงเจินรุ่ยเอินผู้เป็นพี่สาวเอาแต่เสนอหน้า คอยพูดจาทำร้ายความมั่นใจนางอย่างแนบเนียน

เจินรุ่ยเอินบอกว่าไม่ชอบคู่หมั้นตัวเอง โน้มน้าวให้นางรับรักเขาเอง จะหาว่าแย่งคู่หมั้นได้หรือ

แต่งมาแล้ว นางสุขภาพไม่แข็งแรง ไม่อาจร่วมรักเหมือนสตรีทั่วไป สามีดุด่าว่าตี พี่สาวก็ทับถมอีก

แต่พี่น้องก็คือพี่น้อง พอโจรจะมาข่มขืนผู้พี่ ผู้น้องก็ช่วยเหลือจนโดนข่มขืน

แทนที่ผู้พี่จะสำนึก กลับประจานแล้วอ้างว่าตัวเองเป็นคนตรงไปตรงมา จนสามีฆ่าผู้น้อง

บัดซบ ชีวิตช่างบัดซบ อุตส่าห์ทำความดีแต่โดนตราหน้าว่าเป็นนางร้าย

เจินรั่วซวงจะไม่ทนอีกต่อไป… แล้วนี่อะไร? องค์ชายตัวร้ายเรียกนางเข้าวัง? องค์ชายเกี่ยวอะไรด้วย?

เอาล่ะ จะอย่างไรก็ช่าง นางตายแต่ได้โอกาสจากสวรรค์ให้แก้ไขตอนจบของเรื่องราวใหม่

งานนี้เจินรั่วซวงจะไม่เป็นลูกพลับนิ่มให้ใครรังแก แต่ทุกคนต่างหากต้องเป็นลูกพลับเน่าให้นางกระทืบ!

คำเตือน ของเรื่องนี้

1. นางเอกตัวจริงของเรื่องคือเจินรั่วซวง ช่วงต้นเรื่องจะอ่อนแอ ถูกกระทำ แต่ไม่กี่ตอนก็ขย้ำคนได้แล้ว เจินรั่วซวงมาแนวร้ายเงียบ ไม่ได้แหกปากตบตีกับใคร รู้จักใช้มารยาหญิง และได้เอาคืนทุกคนแบบสาสม

2. นางร้ายตัวจริงของเรื่องคือเจินรุ่ยเอิน ตัวละครนี้เป็นแนวชอบอ้างว่าฉันเป็นคนตรง ๆ เพื่อทำตัวไร้มารยาท หักหน้าคนอื่น ชอบเสนอหน้า ปั้นจิ้มปั้นเจ๋อ อวดเก่ง อ้างสิทธิ์ที่ไม่ใช่ของตัวเอง

3. พระเอกตัวจริงล็อกมงคือฮั่นหยุนฟ่านครับ เราจะไม่เอาผัวเก่าเจ้าปัญหางี่เง่า ส่วนผัวใหม่นั้นขอสปอยเบา ๆ ว่าดุมาก ทำนางเอกร้องไห้บ่อย ๆ ตอน… ออกแนว BDSM, rough sex, slave training, humiliation พระเอกจับนางเอก Cream pie บรรยายแบบแรงชัดจัดเต็ม

4. พระเอกมีชายาสองคนมาก่อนนางเอก แต่ตั้งแต่เจอนางเอกแล้วคลั่งรักนางเอกคนเดียว มีความสัมพันธ์กับนางเอกคนเดียว ไม่มีการนอกกายนอกใจ นางเอกเลยโดนหนักมากตามสไตล์

สะใภ้ร้าย คุณชายชั่ว

หลังจากที่เรื่องราวใน สะใภ้ตระกูลชี ได้จบไป ผู้เขียนเกิดไอเดียอยากจะเขียนภาคต่อครับ ว่าพอแต่ละคู่ (เหมือนจะ) ลงเอยกันด้วยดี ได้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีก คุณชายใหญ่จะยังรักยังหลงเสี่ยวเซียนไปอีกนานแค่ไหน คุณชายรองกับเหลียงฟลิ่งฟู่จะอยู่กันอย่างไร คุณชายเล็กมูฟออนแล้วเริ่มต้นใหม่กับฉินเย่วเล่อได้จริงหรือเปล่า ฝากติดตามกันด้วยนะครับ

บทนำ หญิงแพศยาหน้าด้านแย่งคู่หมั้นพี่สาว

สองปีก่อนหน้านี้ เจินรั่วซวงเป็นโฉมสะคราญอันดับหนึ่งแห่งแคว้นเต๋อฉาย

แต่บัดนี้ เจินรั่วซวงเป็นเพียงสตรีไร้ค่าที่ไม่มีใครต้องการอีกต่อไป

เจินรั่วซวงค่อย ๆ ยันกายขึ้นจากเตียงและเดินไปส่องคันฉ่อง… นางมองใบหน้าตัวเองที่หมองหม่น ริมฝีปากแห้งแตก ดวงตาแดงช้ำจากการร้องไห้อย่างหนัก หลายเดือนมานี้นางอยู่แต่ในห้องนอน ด้วยปัญหาสุขภาพทำให้สามีที่เคยรักใคร่เกลียดชัง ตระกูลสามีที่เคยเอ็นดูก็เกลียดชัง

นั่นเพราะเจินรั่วซวงไม่สามารถทำหน้าที่ภรรยา!

ธรรมดาภรรยาทั่วไปอย่างมากก็เป็นหมัน ซึ่งนั่นอาจทำให้สามีผิดหวัง แต่กระทั่งหญิงหมันก็ยังให้ความสุขบนเตียงแก่สามีได้ หากเจินรั่วซวงมีปัญหาสุขภาพบางอย่าง ทำให้สามีไม่อาจสอดใส่ได้แม้เพียงปลายนิ้ว วันแรกไม่เป็นไร แต่พอนานไปก็กลายเป็นความโกรธเคือง

สามีมักหาเรื่องดุด่าตบตี พ่อแม่สามีไม่ว่าอะไรและเห็นนางเป็นสาวใช้คนหนึ่ง แม้เจินรั่วซวงใจกว้างอนุญาตให้เขารับอนุแต่ก็ไม่มีประโยชน์เท่าไร แม้อยากกลับตระกูลเจินแต่บิดาไม่ต้อนรับ ครั้นจะเลี้ยงดูตัวเองหรือหาสามีใหม่คงไม่ง่าย เมื่อผู้คนต่างรังเกียจนาง… มองมาที่นางแล้วหัวเราะ

ใคร ๆ ก็บอกว่าหญิงแพศยาหน้าด้านแย่งคู่หมั้นพี่สาวตัวเองสมควรมีจุดจบเช่นนี้แล้ว

เจินรั่วซวงสงสัยว่านางไปแย่งคู่หมั้นพี่สาวตอนไหน เจินรุ่ยเอินหมั้นกับเหยียนเค่อฉินก็จริง แต่เจินรุ่ยเอินพูดเองว่าไม่ได้ชอบเขา แล้วยังยุส่งให้นางแต่งงานแทนเพื่อรักษาสัญญาระหว่างสองตระกูล ใครจะไปรู้ว่าเจินรุ่ยเอินแอบชอบเหยียนเค่อฉินแต่ปากแข็ง พอช้ำรักก็อาฆาตมาดร้ายว่านางมาแย่งคู่หมั้นไป

ตอนนี้การค้าเจินรุ่ยเอินกำลังเป็นไปด้วยดี ผู้คนก้มหัวให้ ยกย่องว่าเป็นยอดหญิงอันดับหนึ่ง กระทั่งท่านอ๋องยังอยากได้เป็นสนม ทว่าเจินรุ่ยเอินยืนยันว่าจะแต่งงานในฐานะชายาเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น และท่านอ๋องก็คลั่งไคล้นางมากถึงขั้นหาวิธีกำจัดหญิงงามวังหลังเพื่อครอบครอง

แม้เจินรั่วซวงจะมีชีวิตที่บัดซบเพียงใด และคับแค้นเจินรุ่ยเอินเพียงไหน ก็ยังเหลือเยื่อใยในฐานะพี่น้อง

วันหนึ่งบุรุษปริศนาฉุดคร่าเจินรุ่ยเอิน เจินรั่วซวงมองว่าตนไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ส่วนเจินรุ่ยเอินที่เป็นหญิงบริสุทธิ์และมีชีวิตที่ดี เจินรั่วซวงเสี่ยงชีวิตปกป้องจนโดนข่มขืนแทน เจินรุ่ยเอินไม่สำนึก ซ้ำยังอ้างว่าตัวเองเป็นคนตรงไปตรงมา ประจานว่านางเสีย ‘ครั้งแรก’ ให้โจรแทนที่จะเป็นสามีที่อยู่กินกันถึงสองปี

เจินรั่วซวงพบว่าชีวิตเป็นดั่ง ‘นางร้าย’ ที่มีไว้ให้ ‘นางเอก’ อย่างเจินรุ่ยเอินได้เหยียบหัวขึ้นครองบัลลังก์เฉิดฉาย ส่วนนางไม่ได้อะไรนอกจากความตกต่ำ เหยียนเค่อฉินฆ่าตาย แต่แล้วเทพเต๋อฉายกลับมอบชีวิตใหม่… พอฟื้นขึ้นมาองครักษ์กลับคุกเข่าตรงหน้าและเรียกนางว่าพระสนมขององค์ชาย

ว่าแต่องค์ชายมารู้จักนางตอนไหนหรือ?

……………………………………………………………………………………………………………………………………

สวัสดีครับเพื่อน ๆ นักอ่าน

เรื่องนี้นางเอกตัวจริงของเรื่องของเจินรั่วซวงนะครับ เป็นสาวเรียบร้อย อดทน มีมารยาทที่ดี เริ่มต้นมาขี้ขลาดอ่อนแอ แต่อัปเลเวลมาตบเกรียนได้หายห่วง ส่วนนางร้ายตัวจริงคือเจินรุ่ยเอิน เคยเจอไหมครับคนที่ชอบอ้างว่า ฉันเป็นคนตรง ๆ ซึ่งความจริงก็แค่ข้ออ้างของการไม่มีมารยาท แล้วทำทรงเป็นคนดี ทั้งที่ไม่ดี

ฝากผลงานไว้ด้วยนะครับ

ตอนที่๑ เจินรั่วซวงเป็นคนไร้ค่า (๑)

แคว้นเต๋อฉาย

เจินรั่วซวงทำอาหารด้วยความเหน็ดเหนื่อย ความร้อนของเตาทำให้ผิวที่เคยขาวเนียนหมองคล้ำ ตามแขนมีรอยแผลเป็นจากของร้อนเป็นทาง แต่สามีไม่เคยห่วงหา เมื่อเขาชังนางยิ่งกว่าอะไร ไม่ว่าจะทำสิ่งใดก็โดนตำหนิติเตียนเสมอ อุตส่าห์ต้มกระดูกหมูไปวาง ฝ่ายชายก็ไม่วายมองอย่างขัดเคือง

“เหตุใดจึงชักช้านัก?”

“ข้ารู้สึกวิงเวียน…”

“ไร้ประโยชน์” เหยียนเค่อฉินมองนางหัวจรดเท้า บิดามารดาเขาเองก็เช่นกัน คนเราต่างคาดหวังภรรยาที่สมบูรณ์แบบ เก่งงานบ้านงานเรือน ช่วยทำมาค้าขายได้ แล้วไหนจะต้องสนองบนเตียงอย่างร้อนร่าน แต่เจินรั่วซวงปราศจากที่ว่ามาทั้งหมด และรูปโฉมก็เสื่อมโทรมไปเพราะอาการเจ็บป่วย

“ข้าคิดว่าท่านจะมีความเป็นคนมากกว่านี้ซะอีก” เจินรั่วซวงทอดสายตาไปทางอื่น นางรู้ข้อบกพร่องของตัวเองดี แต่นี่ก็ไม่ใช่ว่าเขาเลวร้ายเกินไปหรือ ต่อให้ไม่รักไม่เสน่หาเหมือนเก่า แต่ลองคนเรายังมีเมตตากับหมากับแมวได้ เหตุใดต้องหยาบคายกับนางยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉาน

“เจ้าว่าอะไรนะ?”

“ก็ตามนั้นแหละเจ้าค่ะ”

“นางสวะเอ๊ย! เจ้าบ้าไปแล้วหรือไงจึงได้พูดจาสามหาวกับข้าเช่นนี้?” เหยียนเค่อฉินตบหน้าเจินรั่วซวงอย่างแรงจนร่างนั้นทรุดลงไปกับพื้น เลือดไหลมาตามมุมปาก ทว่า… ชายหนุ่มผู้หล่อเหลาคนนั้นก็ไม่มีสักนิดจะคิดสงสารหรือเห็นว่าที่ตนทำไปคือความผิด เมื่อถือว่าตัวเองมีสิทธิ์จะทำอะไรก็ได้

“ท่านพี่!?”

“แค่ข้ายังเลี้ยงดูเจ้าไว้ก็บุญแค่ไหนแล้ว สตรีเช่นเจ้าไร้ประโยชน์ยิ่งกว่าไร้ประโยชน์อีก ข้าเสียสินสมรสให้เจ้ามากมาย แต่เจ้ากลับ… แม้แต่หญิงคณิกายังให้ความสุขข้าได้ เจ้าให้อะไรข้าได้บ้าง?” ความโหดเหี้ยมของฝ่ายชายไม่เข้ากับใบหน้าเนียนใสและคิ้วเข้มหนาที่ดูคล้ายอัธยาศัยดี

“เจ้าอย่าจองหองว่าตัวเองงดงามนัก ดูสารรูปเจ้าตอนนี้สิ ไม่มีใครเขาเอาหรอกนะ อายุก็ไม่ใช่น้อย ๆ แล้ว” แม่สามีมองด้วยสายตาเหยียดหยาม ตอนแรกนางก็ชอบอยู่หรอกที่เจินรั่วซวงรูปร่างหน้าตางดงามหยาดเยิ้ม แต่เพราะนางงดงามเกินไปจึงเกิดปัญหาเมื่อไม่อาจให้ความสุขบนเตียง!

ไม่มีใครคาดคิดว่าจะเกิดปัญหาประหลาดเช่นนี้มาก่อน

คืนเข้าหอ เหยียนเค่อฉินไม่สามารถรุกล้ำเจ้าสาวตัวเอง แต่แรกเขาก็ปลื้มว่านางบริสุทธิ์สดใหม่โดยไม่ต้องสงสัย เมื่อผ่านไปหลายวัน… หลายเดือน ก็ยังเอาไม่เข้าอีก อย่าว่าแต่ตรงนั้นเลย กระทั่งนิ้วก็ยังไม่อาจเบิกร่องได้ นี่จึงเป็นปัญหาใหญ่ที่ทำให้ความสัมพันธ์ร้าวฉาน

แม้เจินรั่วซวงจะพยายามใช้วิธีอื่นสร้างความสุขให้เขา ไม่ว่าจะด้วยมือหรือปาก แต่ก็ยากจะทำให้สามีพึงพอใจเมื่อไม่อาจได้สิ่งที่ควรจะได้ที่สุด แล้วก็ได้เจินรุ่ยเอิน พี่สาวของนางที่ไปหายามาให้ แต่พอกินไปแล้วนอกจากช่วงล่างก็ยังปิดสนิท เจินรั่วซวงยังเจ็บป่วยทรุดโทรม จนไม่เหลือเค้าโฉมสะคราญอันดับหนึ่งแห่งเต๋อฉาย

เจินรั่วซวงกลายเป็นเพียงสตรีที่มีความคับแค้นก็เท่านั้น

เมื่อครอบครัวสามีเอาแต่พูดว่านางบกพร่อง นานวันเข้านางก็เชื่อว่าตัวเองบกพร่องจริง ๆ

เจินรั่วซวงก็เป็นเหมือนสตรีทั่วไปที่พอแต่งงานมาแล้วก็อยากเป็นที่รักของสามี นางจึงกล้ำกลืนบอกให้เขารับอนุ หรือจะไปหาความสำราญที่ไหนก็ตามแต่ใจต้องการ โดยนางไม่เคยแสดงอาการหึงหวงขัดเคืองแต่อย่างใด หวังว่าความสัมพันธ์จะดีขึ้น ทว่าเหยียนเค่อฉินก็ยังคงเกรี้ยวกราดเหมือนนางเลวร้ายหนักหนา

“ทำกับข้าวเป็นแค่ไม่กี่อย่าง วันนี้ก็ต้มกระดูกหมู เมื่อวานก็ต้มกระดูกไก่ พรุ่งนี้คงจะเป็นต้มกระดูกวัว ข้าไม่เข้าใจว่าตระกูลเจินเลี้ยงดูบุตรสาวมายังไง เจ้าถึงได้โง่บัดซบไม่เหมือน…” พ่อสามีเองก็ดูถูกนาง ด้วยเข้าใจหัวอกผู้ชายเหมือนกันและเข้าข้างไปทุกสิ่งอย่าง ยิ่งเหยียนเค่อฉินเป็นลูกคนเดียวด้วยแล้ว

“เหอะ” เจินรุ่ยเอินแค่นเสียงร้ายมาแต่ไกล และเดินด้วยความมั่นใจเป็นอย่างยิ่ง แท้จริงเจินรุ่ยเอินงามไม่ได้ครึ่งของเจินรั่วซวง อย่างมากก็ได้แค่สามในสิบ แต่บัดนี้เจินรั่วซวงเจ็บป่วยทรุดโทรม เจินรุ่ยเอินสวมเสื้อผ้าหรูหรา สร้อยคอและตุ้มหูราคาแพง จึงไม่แปลกที่ใคร ๆ จะเรียกว่ายอดหญิงอันดับหนึ่ง

โฉมสะคราญอันดับหนึ่งถูกบดบังด้วยยอดหญิงอันดับหนึ่งเรียบร้อย!

ตอนที่๑ เจินรั่วซวงเป็นคนไร้ค่า (๒)

ทั้งคู่เป็นพี่น้องต่างมารดา

เดิมบิดาอย่างเจินหมิงเจ๋อนั้นรักใคร่ชอบพอกับหญิงงามแซ่หวังที่มีศักดิ์เสมอกัน คบหากันมาตั้งแต่เด็ก ๆ เมื่อเติบโตก็ได้แต่งงานกันด้วยความเห็นชอบของผู้ใหญ่ระหว่างสองตระกูล ไร่ข้าวโพดที่ยิ่งใหญ่อยู่แล้วก็ยิ่งใหญ่อีกเป็นเท่าตัว ทั้งคู่เป็นสามีภรรยาที่รักกันมาก ไม่เคยนอกกายนอกใจ

การที่ภรรยาตั้งครรภ์จึงเป็นข่าวดีที่สุด

แต่แล้วก็กลายเป็นข่าวร้ายที่สุด

การคลอดเป็นไปอย่างลำบาก และฝ่ายหญิงเสียชีวิตทันทีที่คลอดบุตรชาย เจินหมิงเจ๋อเสียใจมาก ร้องไห้ฟูมฟาย กินไม่ได้นอนไม่หลับแทบจะตายตามไป แต่แรกใคร ๆ ก็คิดว่าสามีที่รักใครภรรยาเช่นนี้คงจะทุกข์ระทมขมขื่นไปชั่วชีวิต แต่แล้วพอผ่านไปสองสามเดือนทุกอย่างก็แปรเปลี่ยน

เจินหมิงเจ๋อที่ขึ้นชื่อว่ารักมั่นคงและขยันทำงาน พอเสียภรรยารักก็ประชดชีวิตด้วยการดื่มสุราเคล้านารีไปทั่ว ตั้งแต่เหนือจรดใต้ไม่มีหอคณิกาไหนไม่รู้จักเขา เงินทองละลายไปกับผู้หญิงมากหน้าหลายตา ซ้ำยังไปซื้อต่อสาวใช้อุ่นเตียงของเพื่อนมาไว้ในบ้าน ทั้งที่สาวใช้คนดังกล่าวนอกจากจะไม่ใช่สาวบริสุทธิ์ อายุก็ไม่ใช่น้อย ๆ

และสาวใช้ก็ให้กำเนิดเจินรุ่ยเอิน

ผู้ใหญ่ในตระกูลเจินต่างปวดเศียรเวียนเกล้ากับพฤติกรรมของเจินหมิงเจ๋อที่เหลวไหลขึ้นทุกวัน ถึงใคร ๆ ต่างบอกเจินรุ่ยเอินเป็นแค่ลูกติดท้องสาวใช้ที่ท้องมากับเจ้านายคนเก่าหรืออาจเป็นใครก็ไม่รู้ แต่เขาก็ไม่เคยจะสนใจ ซ้ำยังให้ความสนใจเด็กคนนี้มากกว่าลูกชายในไส้

ไม่มีใครรู้ว่าเจินหมิงเจ๋อคิดอะไร

ไม่มีใครรู้ว่าเจินหมิงเจ๋อรักภรรยาเก่าหรือไม่

ในที่สุดผู้ใหญ่สองตระกูลก็คุยกันว่า กลัวภายภาคหน้าสมบัติจะไม่เหลือไปถึงสายเลือดที่แท้จริง เมื่อทางตระกูลหวังมีดรุณีน้อยรุ่นเยาว์หน้าตาหมดจดงดงาม จึงยกให้แต่งงานกับเขา ด้วยหวังว่าสายเลือดของภรรยาเก่า ความสาวและความสวย จะทำให้ฝ่ายชายผูกสมัครรักใคร่

แต่ความสาวความสวยไม่ช่วยอะไร

เมื่อหญิงสาวก็ไม่ได้อยากแต่งงานกับชายที่อายุมากกว่าหลายปี ทั้งตัวนางก็มีชายรุ่นราวคราวเดียวที่ผูกพันอยู่แล้ว ที่แต่งก็เป็นเพราะหน้าที่ ไม่อาจขัดคำสั่งผู้ใหญ่ได้ นางจึงแต่งมาอย่างไร้เยื่อใย แม้แรก ๆ เจินหมิงเจ๋อจะตื่นเต้นที่ได้ครอบครองสาวงาม แต่เมื่อเวลาผ่านไปก็ทนความเย็นชาเหมือนซากศพไม่ไหว

และภรรยาใหม่ก็ให้กำเนิดเจินรั่วซวง

ตอนนั้นคนรักของนางกลับมาพบกันโดยบังเอิญ นางถึงกับคุกเข่าขอร้อง อ้อนวอนให้เขาพานางหนีไปอยู่ด้วยกัน เมื่อนางไม่เคยอยากผูกสมัครรักใคร่เจินหมิงเจ๋อตั้งแต่แรก และหลังจากที่คนรักสาธยายความรู้สึกดิบดี เขาก็ปฏิเสธนางด้วยเหตุผลที่ว่านางมีลูกกับเจินหมิงเจ๋อแล้ว

ด้วยเหตุนี้หญิงสาวจึงเกลียดเจินรั่วซวงที่เกิดมา

ไม่สิ… นางเกลียดเจินรั่วซวงที่ไม่ได้เกิดมาเพราะความรักตั้งแต่แรก

ก็จะมีสตรีใดรักบุรุษที่ ‘ข่มขืน’ ตนได้

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้