บัญญัติ 10 ประการ ของ “ความปลอดภัย"

แดน ปีเตอร์เสน (Dan Petersen) ปรมาจารย์ด้าน “ความปลอดภัยในการทำงาน” ได้กล่าวถึง “หลักการเบื้องต้น 10 ประการ” หรือ “บัญญัติ 10 ประการ” ของความปลอดภัย (Safety) ซึ่งเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อ “การป้องกันอุบัติเหตุ” และ “การสร้างเสริมความปลอดภัย” ในโรงงานอุตสาหกรรมหรือสถานประกอบการต่างๆ อันได้แก่

(1) การกระทำที่ไม่ปลอดภัย สภาพแวดล้อมที่ไม่ปลอดภัย และอุบัติเหตุ ล้วนเป็นอาการที่แสดงถึง “ความบกพร่อง” หรือ “ความผิดพลาด” ในระบบการบริหารจัดการขององค์กร

(2) เราสามารถคาดการณ์ล่วงหน้าได้ว่า สภาพแวดล้อมหรือสภาพการณ์ใดบ้างที่อาจจะก่อให้เกิดความสูญเสีย และการบาดเจ็บพิการหรือล้มตายได้ เราสามารถตรวจพบสภาพการณ์เหล่านั้น และทำการควบคุมหรือป้องกันล่วงหน้าได้

(3) ความปลอดภัยจะต้องได้รับการบริหารจัดการเช่นเดียวกับ “หน้าที่ทางการบริหาร” ที่สำคัญๆ (Management Functions) ของผู้บริหารในองค์กร โดยที่ฝ่ายบริหารต้องตั้งเป้าหมายด้านความปลอดภัยที่สามารถบรรลุถึงได้ และดำเนินการด้วยการวางแผน การจัดองค์การ การบรรจุคน และการควบคุมเพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้

(4) ปัจจัยสำคัญแห่งความสำเร็จของความปลอดภัยในการทำงาน จะเกิดจากการที่ฝ่ายบริหารได้มอบหมายให้มี “ผู้มีหน้าที่รับผิดชอบต่อความปลอดภัย” เป็นการเฉพาะ

(5) หน้าที่ของงานด้านการป้องกันอุบัติเหตุ คือ การค้นหาและระบุถึงข้อบกพร่องต่างๆ ของการปฏิบัติงานที่อาจทำให้เกิดอุบัติเหตุขึ้นได้ หน้าที่นี้จะดำเนินการได้ด้วยการตอบคำถาม 2 ข้อต่อไปนี้ให้ได้ คือ 1. ทำไมถึงเกิดอุบัติเหตุ (จากการสืบสวนอุบัติเหตุให้ได้สาเหตุที่แท้จริง) และ 2. การควบคุมที่มีประสิทธิผลที่รู้ล่วงหน้าแล้ว ได้ถูกนำไปใช้หรือไม่อย่างไรบ้าง

(6) เราสามารถระบุหรือค้นหาถึงสาเหตุแห่ง “พฤติกรรมที่ไม่ปลอดภัย” และสามารถทำการจัดกลุ่ม “พฤติกรรมที่ไม่ปลอดภัย” ต่างๆ เหล่านั้น เพื่อการควบคุมและป้องกันอย่างได้ผลต่อไป

(7) โดยทั่วไปแล้ว พฤติกรรมที่ไม่ปลอดภัยจะเป็นพฤติกรรมของคนทั่วไปที่ตอบสนองต่อสภาพแวดล้อมต่างๆ ที่อยู่รอบตัว ดังนั้น หน้าที่ของผู้บริหารและผู้รับผิดชอบด้านความปลอดภัยก็คือ การปรับเปลี่ยนสภาพแวดล้อมต่างๆ เพื่อทำให้ผู้ปฏิบัติงานไม่สามารถแสดงพฤติกรรมที่เสี่ยงหรือทำงานด้วยวิธีที่ไม่ปลอดภัย (คือทำให้ผู้ปฏิบัติงานต้องทำงานอย่างปลอดภัยหรือมีพฤติกรรมที่ปลอดภัยเท่านั้นภายใต้สภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยต่างๆ)

(8) “ระบบรวมเพื่อความปลอดภัย” ที่ได้ผลจะต้องเกิดจากการบูรณาการกันเป็นองค์รวมของ 1. สภาพแวดล้อมทางกายภาพ (เครื่องจักรอุปกรณ์และสภาพแวดล้อมในที่ทำงาน) 2. พฤติกรรมในการทำงาน และ 3. การบริหารจัดการ

(9) ระบบความปลอดภัยที่ได้ผลจะต้องสอดคล้องกับ “วัฒนธรรมองค์กร” ที่มีอยู่ด้วย

(10) การบรรลุผลด้านความปลอดภัย (อุบัติเหตุเป็นศูนย์) สามารถทำได้หลายวิธี แต่ทุกวิธีจะต้องเป็นไปตาม “มาตรฐานวิธีการทำงานอย่างปลอดภัย” (คู่มือการทำงาน) และ “ระบบแห่งความปลอดภัย” ตามที่ยอมรับกันทั่วไป และต้องสอดคล้องกับการปฏิบัติที่ถูกต้องตาม “กฎหมาย” ด้วย

ทั้งหมดทั้งปวงนี้ คือ วิธีการป้องกันอุบัติเหตุและสร้างเสริมความปลอดภัยในที่ทำงาน (รวมทั้งสำนักงานและที่ต่างๆ) ที่เป็นหลักประกันของ “อุบัติเหตุเป็นศูนย์” ซึ่งเป็นที่มาของ “คุณภาพชีวิตที่ดี” ของพวกเราทุกคน ครับผม !