เปิด 5 เคล็ดลับจำแม่น ไม่หลงลืม เพราะมนุษย์ไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อจดจำทุกสิ่ง
พวกเราส่วนใหญ่คงเคยประสบกับความหงุดหงิดใจจากการลืม ไม่ว่าจะเป็นการพยายามหาคำตอบ การวางสิ่งของสำคัญ เช่น กุญแจหรือแก้วไว้ผิดที่ หรือแม้แต่การจำไม่ได้ว่าเข้ามาในห้องนี้ทำไม
เราจะทำอะไรได้อีกนอกจากการลืม โดยเฉพาะในยุคที่เราต้องรับข้อมูลมากมายตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป็นชีวิตในโลกแห่งกายภาพหรือสิ่งที่เข้ามาหาเราผ่านอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เช่น สมาร์ทโฟน ทีวี คอมพิวเตอร์ และอื่นๆ
ดร.ชาราน รังกานาถ นักประสาทวิทยา (neuroscientist) และศาสตราจารย์ด้านจิตวิทยาและประสาทวิทยาจาก University of California, Davis เปิดเผยเคล็ดลับ 5 ประการ ที่จะช่วยสร้างความทรงจำเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่สำคัญหากคุณมีปัญหาเรื่องความหลงลืม ดังต่อไปนี้คือ
M ย่อมาจาก Meaning
แนบสิ่งที่คุณต้องการจำไว้กับสิ่งที่สำคัญ"คุณจะจำข้อมูลอย่างเช่น ชื่อได้ หากคุณสามารถเชื่อมโยงข้อมูลเหล่านั้นเข้ากับข้อมูลที่มีความหมายสำหรับคุณได้" ตัวอย่างเช่น หากคุณเป็นแฟนของตำนานเทพเจ้ากรีก คุณสามารถเชื่อมโยงชื่อแรกของ ดร. รังกานาถ ซึ่งก็คือ ชาราน กับ คารอน ผู้ซึ่งเป็นคนพายเรือข้ามโลกใต้พิภพ โดยต้องจ่ายเงินเพื่อนำดวงวิญญาณของคนตายข้ามแม่น้ำ สติกซ์
E ย่อมาจาก error
แม้ว่าคุณจะทำผิดพลาด การลองผิดลองถูกเป็นวิธีที่ดีที่สุดวิธีหนึ่งในการจดจำบางสิ่งบางอย่าง “หากคุณกำลังเรียนรู้ชื่อใหม่หรือคำศัพท์ภาษาต่างประเทศ ลองเดาดูว่าชื่อนั้นน่าจะเป็นอะไร หรือเดาความหมายของคำนั้น เมื่อคุณเรียนรู้คำตอบ สมองจะ ปรับเปลี่ยนความทรงจำนั้นเพื่อให้แน่ใจว่ามีความเกี่ยวข้องกับคำตอบที่ถูกต้องมากขึ้น”
D ย่อมาจากความโดดเด่น distinctiveness
ทำให้มันโดดเด่น “การหาโน้ตสีชมพูสดบนโต๊ะที่เต็มไปด้วยโน้ตสีเหลืองนั้นง่ายกว่าการหาความทรงจำที่มีลักษณะเด่นที่แตกต่างจากความทรงจำอื่นๆ เช่นกัน” ตัวอย่างเช่น “เมื่อคุณวางกุญแจลง ให้ใช้เวลาสักครู่เพื่อใส่ใจรายละเอียดบางอย่าง เช่น เสียงหรือสัญญาณภาพที่เป็นเอกลักษณ์” สิ่งนี้จะช่วยให้คุณจำได้ว่าคุณวางไว้ที่ไหนในขณะที่คุณกำลังดิ้นรนออกจากบ้านอย่างบ้าคลั่ง
I หมายถึงความสำคัญ importance
ใช้ประโยชน์จากข้อเท็จจริงที่ว่าสมองได้ปรับตัวให้เข้ากับช่วงเวลาสำคัญ “เราเก็บความทรงจำเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่สำคัญไว้ได้ ในแง่ชีววิทยา เมื่อเรามีประสบการณ์ที่คุ้มค่า เช่น ความน่ากลัว หรือความอับอาย สารเคมีเช่น โดปามีน นอร์เอพิเนฟริน หรือเซโรโทนินจะถูกปล่อยออกมา ส่งเสริมความยืดหยุ่น” สารสื่อประสาทเหล่านี้จะช่วยทำให้ประสบการณ์นั้นแน่นแฟ้นยิ่งขึ้นในความทรงจำของคุณ ความอยากรู้อยากเห็นก็มีส่วนเช่นกัน เราพบว่าการอยากรู้อยากเห็นมีผลคล้ายกันกับความทรงจำ เขากล่าว โดยสังเกตว่าความอยากรู้อยากเห็นกระตุ้น บริเวณที่ส่งโดปามีนในสมอง และส่งเสริมการเรียนรู้ ดังนั้น ก่อนที่คุณจะเรียนรู้ จงมีความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับเรื่องนั้น
C แทนบริบท context
ใช้ประสาทสัมผัสของคุณเดินทางข้ามเวลาเล็กน้อย“ความทรงจำของเราเกี่ยวกับเหตุการณ์ หรือความทรงจำแบบเป็นตอนๆ นั้นเชื่อมโยงกับสถานที่และเวลาที่เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมการได้ยินเพลงที่เล่นในช่วงซัมเมอร์ที่คุณไปเรียนต่อต่างประเทศในมหาวิทยาลัย หรือการได้กลิ่นอาหารที่คุณยายเคยทำจึงทำให้คุณย้อนเวลากลับไปได้ทันที”
หากคุณพยายามนึกถึงเหตุการณ์ในอดีต ลองนึกภาพตัวเองอยู่ในสถานที่และช่วงเวลานั้น ว่าคุณรู้สึกอย่างไร คุณกำลังคิดอะไร โดยนึกถึงภาพและเสียงของสถานที่นั้น แล้วคุณจะพบว่าตัวเองดึงความทรงจำกลับมาได้มาก
ข่าวที่เกี่ยวข้อง