ถึงแล้ว! ร่างครอบครัวเหยื่อเครนมรณะ เศร้าใจแม่วัย 86 ร่ำไห้จูบลารูปถ่ายหน้าโลง

จากกรณีอุบัติเหตุ เมื่อวันที่ 14 ม.ค. 69 ขบวนรถไฟด่วนพิเศษที่ 21 เส้นทางสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์–อุบลราชธานี ถูกเครนซึ่งใช้ในการก่อสร้างโครงการรถไฟทางคู่พังถล่มลงมาทับขบวนรถ บริเวณช่วงระหว่างสถานีหนองน้ำขุ่น–สถานีสีคิ้ว พื้นที่บ้านถนนคต ตำบลสีคิ้ว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา ส่งผลให้ขบวนรถไฟตกรางและเกิดเพลิงลุกไหม้อย่างรุนแรง มีผู้ได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิตจำนวนมาก หนึ่งในผู้เสียชีวิตคือ ครอบครัวแท่นทอง ประกอบด้วย นายสมจิตร แท่นทอง อายุ 53 ปี นางจรินทร แท่นทอง อายุ 52 ปี และ ด.ช.ณัชสภณ แท่นทอง หรือ “น้องกาโต๊ะ” อายุ 8 ปี ทั้งสามเสียชีวิตพร้อมกันยกครอบครัว โดยทั้งหมดเดินทางมากับรถไฟขบวนดังกล่าวด้วยความตั้งใจจะมาร่วมงานศพญาติที่บ้านเกิด แต่กลับต้องประสบเคราะห์ร้าย สร้างความสะเทือนใจแก่ญาติพี่น้องและชุมชนอย่างยิ่ง นั้น

ความคืบหน้าเกี่ยวกับเรื่องนี้ เมื่อเวลา 19.00 น. วันที่ 18 ม.ค. 69 ที่บ้านเลขที่ 25 หมู่ 2 ตำบลแต้ อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ มูลนิธิฮุก 31 นครราชสีมา ได้นำร่างผู้เสียชีวิตทั้ง 3 ราย กลับมาประกอบพิธีทางศาสนาที่ยังบ้านเกิด หลังจากผ่านกระบวนการพิสูจน์อัตลักษณ์แล้ว ขณะเคลื่อนโลงศพลงจากรถมูลนิธิเข้าสู่ภายในบ้าน บรรยากาศเต็มไปด้วยความโศกเศร้า ญาติพี่น้องต่างพากันร้องไห้ด้วยความอาลัย บางรายถึงกับกลั้นน้ำตาไม่อยู่ เดินเข้ามาจับโลงศพและร่ำไห้ด้วยความเสียใจ โดยเฉพาะ นางวิไล แท่นทอง อายุ 86 ปี มารดาของนายสมจิตร ซึ่งเดินทางมาจูบรูปถ่ายของหลานชาย พร้อมกล่าวคำอำลาด้วยน้ำตานองหน้า

นางวิไล แท่นทอง เปิดเผยทั้งน้ำตาว่า วันนี้เป็นวันที่ต้องรับศพลูกชาย ลูกสะใภ้ และหลานชายกลับมาบ้าน สิ่งแรกที่อยากบอกคืออยากได้ชีวิตของลูกและหลานคืนมา หลังทราบข่าวการเสียชีวิต ตนแทบกินไม่ได้นอนไม่หลับ ด้านบริษัท ซึ่งเป็นผู้รับเหมาก่อสร้างเครน ได้ส่งพวงหรีดมาทางร้านดอกไม้ แต่ไม่มีตัวแทนเดินทางมาด้วยตนเอง และจนถึงขณะนี้ยังไม่มีผู้ใดจากบริษัทเข้ามาพูดคุยเรื่องการเยียวยา ลูกชายเป็นเสาหลักของครอบครัว หากเป็นไปได้อยากตายแทนลูก ในวาระสุดท้ายอยากบอกให้ลูกชาย ลูกสะใภ้ และหลาน ไปเป็นเทวดาอยู่บนสรวงสวรรค์ หลานชายเคยบอกว่าจะมาหาย่าที่ศรีสะเกษ เป็นเด็กน่ารัก พูดจาไพเราะ ไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้กับใครอีกเลย

ด้าน นายสุวิชย์ แท่นทอง อายุ 61 ปี พี่ชายนายสมจิตร กล่าวว่า ตนเป็นพี่ชายของนายสมจิตร ผู้เสียชีวิต อยากเรียกร้องให้บริษัทที่ดูแลงานเข้ามารับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้น ในวันที่ตนและหลวงพี่ ซึ่งเป็นพี่ชายคนโตของนายสมจิตร เดินทางไปรอรับศพน้องชายที่นครราชสีมา ในช่วงที่ หลวงพี่นอนรอในรถแล้วเกิดอาการละเมอขึ้น ตนจึงรีบปลุกให้ตื่น เหมือนมีหนึ่งในผู้เสียชีวิตที่เป็นร่างไร้วิญญาณมาหาหรือมาสื่อสารอะไรบางอย่าง.