อารีย์…อยู่กันยังไง ? ในวันที่ความเจริญของย่าน เดินเร็วกว่าความสัมพันธ์ของผู้คน
หากพูดถึง “อารีย์” ทุกคนนึกถึงอะไรกันบ้าง…?
เป็นย่านที่มีคาเฟ่ที่น่าไปถ่ายรูป ไปตามรอยร้านอาหารในกระแส มีมุมถ่ายรูปยอดฮิตอย่าง ต้นเฟื่องฟ้า หรือพื้นที่ของคนเมืองที่เต็มไปด้วยร้านฮิปและไลฟ์สไตล์ของคนรุ่นใหม่
แต่เคยสงสัยกันไหมว่านอกจากภาพจำเหล่านี้จริง ๆ แล้วอารีย์มีอะไรมากกว่านั้นไหม ? แล้วคนที่อยู่ย่านนี้เขา อยู่กันยังไง ?
จากความสงสัย The Active เลยชวน มิช – ฮามิช มัสอิ๊ด จากเพจ เพื่อนบ้านอารีย์ มาพาเราทำความรู้จัก และเข้าอารีย์ให้มากกว่าเดิม
เพื่อนบ้านอารีย์ ก็เป็นพื้นที่บนโลกออนไลน์ ที่ทำขึ้น เพราะรู้สึกว่าเมื่อต่างคนต่างอยู่กันในย่านเมืองแบบนี้ อาศัยอยู่กันตามคอนโดมิเนียม เป็นห้อง ๆ ตามวิถีชีวิตแบบบคนในเมืองทั่วไป ก็ไม่รู้ว่าห้องข้าง ๆ หรือเพื่อนบ้านเป็นใคร ไม่กล้าคุยกัน จุดเริ่มต้นจึงอยากทำความรู้จักกับเพื่อนบ้านที่อาศัยอยู่ในย่านเดียวกัน
จึงเริ่มออกไปพูดคุยกับผู้คนในย่าน ทั้งคนขายของริมทาง เจ้าของร้าน รวมถึงถึงคนในชุมชน ทำให้ได้เห็นว่าคนในย่านอารีย์มีความน่าสนใจอยู่เยอะมาก และทุกคนมีเรื่องราวเป็นของตัวเอง
“เราจะมารู้ทีหลังว่า จริง ๆ ทุกคนรู้จักกันหมด ผ่านเพื่อน ผ่านร้าน ผ่านคนในชุมชน มันสนุกตรงนี้”
ฮามิช มัสอิ๊ด
และสำหรับมิช คำว่า “เพื่อนบ้าน” ไม่ได้หมายถึงแค่คนอยู่ติดกัน แต่คือความสัมพันธ์ที่ค่อย ๆ เกิดขึ้นผ่านการใช้ชีวิตร่วมกันในย่าน
พัฒนาย่านต้องเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม-ยั่งยืน
ในฐานะคนอารีย์ สิ่งที่เขาอยากเห็นการพัฒนามากกว่านี้ คือ เมื่อย่านเกิดการเปลี่ยนแปลงมากขึ้น จึงอยากให้ย่านมีความเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม และการพัฒนาให้ย่านมีความยั่งยืนได้ด้วยตัวเอง
มีการวางแผนสร้างความยั่งยืนจากผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียที่เกี่ยวข้อง ไม่ว่าจะเป็นประชาชนในพื้นที่ นักท่องเที่ยวที่เดินทางเข้าทั้งไทยและต่างชาติ อีกทั้งบริษัทที่อยู่รอบ ๆ ก็เยอะมาก และหน่วยงานราชการต่าง ๆ
คิดว่าถ้าทุกคนมีเป้าหมายเดียวกันว่าจะทำอารีย์ให้ดีขึ้น นอกจากการเติบโตเชิงเศรษฐกิจแล้ว ควรให้มีการเติบโตทางด้านสิ่งแวดล้อมหรือความยั่งยืนด้วย อารีย์อาจจะไม่ใช่แค่ย่านที่น่าอยู่ที่สุดในไทย แต่อาจจะสามารถเป็นย่านที่น่าสนใจในระดับโลกก็ได้
สิ่งที่อารีย์ต้องการ เพื่อความยั่งยืนของย่าน
แม้ใช้ชีวิตอยู่ในอารีย์มาเกือบ 10 ปี มิช ก็อยากให้ทุกคนหันมาให้ความสำคัญกับ การเดิน มากขึ้น เพราะในมุมของเขาเองการที่มีความอยากรู้เกี่ยวกับย่านนี้ก็เริ่มจากการเดินสำรวจ ด้วยการอยากเดินออกมาจากพื้นที่ปลอดภัยของตัวเองเพื่อทำความรู้จักกับผู้คนในย่าน
“แทนที่เราจะซื้อหรือสั่งอาหารมากินอยู่ในห้องคนเดียว เราก็ลองเดินออกไปกินร้านอาหารที่มีอยู่ในย่าน ทำให้ได้เจอกับผู้คน ได้มีปฏิสัมพันธ์กับคนรอบ ๆ บ้าง” ฮามิช มัสอิ๊ด
มิชมองว่าการเดิน คือ สิ่งที่ทำให้ผู้คนเข้าถึงกันมากขึ้น แม้อารีย์จะขึ้นชื่อเรื่องหาที่จอดรถยาก จนหลายคนส่ายหน้าเวลาอยากแวะมา แต่เขาเชื่อว่า อารีย์ไม่ควรถูกออกแบบมาเพื่อรองรับรถเพียงอย่างเดียว หากควรเป็นย่านที่คนสามารถเดินถึงกัน และมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนรอบตัวได้มากกว่านี้
อารีย์เองก็เป็นตัวอย่างหนึ่งของการเปลี่ยนแปลง จากย่านที่เคยมีผู้อยู่อาศัยเบาบาง ค่อย ๆ กลายเป็นพื้นที่เศรษฐกิจสำคัญแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ เมื่อเวลาผ่านไป ผู้ที่มีกำลังซื้อสูงขึ้นกว่าได้ย้ายเข้ามา ขณะที่คนที่เคยอาศัยอยู่มาก่อนต้องย้ายออก เพราะไม่สามารถแบกรับค่าครองชีพได้
สิ่งนี้ทำให้ปัจจุบันอารีย์ถูกมองว่าเป็นย่านที่ต้องมีรายได้ระดับหนึ่งจึงจะอยู่อาศัยได้ ซึ่งอาจเป็นเพียงมุมหนึ่งของความจริง แต่คำถามสำคัญคือ ต้องออกแบบหรือปรับมุมมองต่อย่านนี้อย่างไร ? เพื่อให้เป็นเป็นมิตรกับคนทุกกลุ่มมากขึ้น