ถิงถิงทะลุมิติมาพร้อมระบบ

ข้อมูลเบื้องต้น

นิยายเรื่องนี้แต่งจากจิตนาการของไรท์เพื่อความสนุกสนานเท่านั้นไม่มีตามประวัติศาตร์และอ้างอิงจากที่ใดเนื้อหาและตัวละครไม่มีอยู่จริง.อาจจะมีเนื้อหาที่ไม่สมเหตุสมผลบ้างต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ หรือหากเกิดผิดพลาดประการใดของอภัยด้วยจ้า

หลี่ถิงถิง

หลี่ถิงถิงสาวสวย รวย แซ่บเจ้าของตลาดสดหลายแห่งอายุ 30 ปีแล้วแต่ยังไม่มีแฟนเพราะยังรักอิสระและสนุกกับการทำงานช่วยพ่อแม่ดูแลกิจการที่มีมากมาย ถิงถิงยังเป็นเจ้าของสวนผักและผลไม้อีกด้วยเวลาว่างจะชอบไปฝึกการต่อสู้กับท่านปู่ที่บ้านสวนอาทิตย์ละ 4 วันหรือทุกครั้งที่มีเวลาว่าง

คุณปู่ของถิงถิงเป็นคนจีนพ่อที่มาแต่งงานกับคุณยายที่เป็นคนไทย

ชีวิตแต่ละวันของถิงถิงไม่มีอะไรมากเก็บค่าตลาดและมาดูแลสวนจากนั้นก็ไปฝึกการต่อสู้ที่เธอชอบและมีไปเที่ยวกับเพื่อนๆตามประสาคนโสดที่แอบหิ้วผู้ชายบ่อยๆ

"ถิงถิงพวกเรามาแล้ว"หมวยลี่เพื่อนสาวของถิงถิงที่เป็นสาวสอง

"มาเร็วเข้าวันนี้ฉันทำอาหารที่พวกแกชอบไว้เยอะเลย"ถิงถิงที่รีบเรียกเพื่อนๆมานั่ง

"สวัสดีค่ะคุณแม่คุณพ่อคุณปู่"เสียงของสามสาวและสาวไม่แท้เอ่ยสวัสดีผู้ใหญ่ที่นั่งเล่นอยู่ใกล้ลานสวนหลังบ้าน บรรยายกาศที่เย็นสบายมีลำธารไหลผ่านและมีต้นไม้ดอกไม้จำนวนมากทำให้ร่มรื่นอยู่ตลอด

"ตามสบายนะเด็กๆวันนี้แม่ทำของชอบทุกคนเลยนะ"

“ขอบคุณค่ะ คุณแม่ใจดีที่สุดดดดด”มะนาวยิ้มเต็มใบหน้าที่รู้ว่ามีของโปรดของตัวเองด้วย

"ทานข้าวเสร็จจะไปเที่ยวไหนกัน ถึงแต่งตัวสวยกันทุกคนเลย"คุณปู่เอ่ยแซวเพื่อนของหลานสาวที่มาเที่ยวเล่น

"คุณปู่ขาาาาาา วันนี้ลี่ลี่จะพาถิงถิงไปหาผู้ชายที่หล่อๆรวยๆค่ะเพราะถิงถิงไม่ยอมมีแฟนกับเพื่อนสักทีค่าา"หมวยลี่ตอบคุณปู่ด้วยท่าทางที่พร้อมจริตของสตรีไม่แท้ให้ดูขบขันและเรียกเสียงหัวเราะได้จากทุกคน

"ดีๆๆ อาถิงจะได้มีสามีกับเขาสักทีนี้ก็อายุเยอะแล้วยังไม่มีเหลนให้อุ้มสักคน"คุณปู่กลับชอบใจเรื่องนี้เพราะเขาเองก็ห่วงกลัวว่าหลานสาวจะไม่ยอมมีแฟน

"คุณปู่นะ ถิงถิงไม่รีบมีตอนไหนก็ได้เพราะกว่าว่าจะหาแฟนที่ดีๆเหมือนคุณพ่อไม่ได้"ถิงถิงตอบกลับอย่างไม่เดือดร้อนกับเรื่องนี้สักเท่าไร

เมื่อทุกคนทานอาหารเสร็จก็ถึงเวลาที่จะออกไปเที่ยวที่ผับที่มีนักร้องรับเชิญมาเป็นขวัญใจของถิงถิงเลยก็ว่าได้ นักร้องที่เป็นทั้งนักแสดงมากความสามารถเธอขอให้เพื่อนๆไปดูนักร้องคนโปรดของเธอนั้นเอง

ทุกคนมาถึงโต๊ะที่จองไว้เรียบร้อยก็พากันดื่มนิดหน่อยรอให้นักร้องรับเชิญขึ้นเวที เสียงตบมือของผู้ชมดังสนั่นไปทั่วบริเวณนักร้องที่มีใบหน้าหล่อเหลาและหุ่นที่ผู้ชายต้องอิจฉากันทุกคนผับหรูที่หลายๆคนอยากเข้าแต่ถ้าไม่มีเงินก็หมดสิทธิ์ไม่ต่างจากคอนเสิร์ตที่จัดขึ้นเลยสักนิดดีที่ผับหรูเขาจะจำกัดจำนวนคนและดูไม่วุ่นวายมากเกินไป

ถิงถิงทั้งเต้นทั้งร้องและจับมือนักร้องหนุ่มอย่างดีใจเพื่อนๆต่างยกให้เธอเลยคืนนี้ถึงเวลาที่ผับปิดก็พากันเดินมาขึ้นรถ

"ถิงถิงวันนี้เธอยิ้มไม่หุบเลยนะยะเจอผู้ชายในฝันแล้วนิ"มะนาวเอ่ยแซวเพื่อนสาว

"แน่สิฉันรอวันนี้ตั้งนานกว่าจะได้เจอตัวใกล้ๆแบบนี้"

"ยะ หล่อนทำไม่ไม่จ่ายตังซื้อเขามานอนด้วยเลยยะ"หมวยลี่สาวสองประชดประชันเพื่อนสาวของตน

"ทำได้ก็ดีสิจะไม่ให้ออกจากห้องเลยทั้งวัน"

"นี้ๆแล้ววันนั้นที่แกหิ้วผู้ชายขึ้นคอนโดอ่ะเป็นยังไงเอวดีไม่"หมวยลี่ที่ถามถิงถิงอย่างสงสัย

"เอวดีมากงานดียะแต่เสียดีต้องรีบให้กลับก่อนเพราะแม่จะมาที่ห้อง"

ปัง ๆ ปัง เสียงปืนดังมาจากข้างหลังของกลุ่มถิงถิงที่กำลังเดินไปขึ้นรถ

มีกลุ่มวัยรุ่นทะเลาะกันยิงปืนใส่กันทั้งสองฝ่าย

ปัง ปัง เสียงปืนยังดังต่อเนื่องไม่หยุด

"ว้าย ตายแล้ว หลบเร็วววว"

"ว้ายยยย ถิงถิง"

มะนาวที่หันไปเห็นเลือดไหลจากหน้าอกของถิงถิง

"ถิงถิง ไม่นะแกอย่าเป็นอะไร เรียกร้องโรงพยาบาลเร็วเข้า ฮือ ฮือ ถิงถิง"หมวยลี่ที่วิ่งมารับตัวถิงถิงไว้

ถิงถิงหันมองเพื่อนๆที่ร้องไห้เธอถูกนิงที่หน้าอกรู้สึกเจ็บและหายใจไม่ออกแล้วดวงตายของเธอค่อยๆหลับลง

"ไม่นะถิงถิงแกอย่างหลับสิแกตื่นเดี้ยวนี้นะ ฮือ ฮือ "

ไม่นานกลุ่มวัยรุ่นก็ถูกตพรวจจับตัวไปจนหมดรถพยาบาลมาถึง ถิงถิงก็หมดสติไปแล้วเพื่อนๆต่างร้องไห้ฟูมฟายอย่างไม่อายใคร

ทุกคนรีบไปโรงพยาบาลนั่งรอหมอที่หน้าห้องฉุกเฉินพ่อแม่และคุณปู่ของถองถิงที่รู้ข่าวก็รีบตามมารีบทีเมื่อมาถึงแม่ของถิงถิงร้องไห้จนเป็นลมไป

ไม่นานหมอที่ทำการรักษาก็เปิดประตูห้องฉุกเฉินเดินออกมาแจ้งข่าวแกทุกคนที่นั่งรอ

"คุณหมอเพื่อนฉันเป็นยังไงบ้างค่ะ"

"คุณหมอลูกสาวผมเป็นอย่างไงบ้างครับ"

เสียงที่แย่งกันถามทำให้คุณหมอต้องขอให้ทุกคนเงียบก่อน

"ใจเย็นๆนะครับคือหมอจะบอกว่าตอนนี้คนไข้เสียชีวิตแล้วครับขอขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวด้วยครับ"แล้วหมอก็เดิรกลับเข้าห้องฉุนเฉินไป

"ไม่จริงอ่ะแกจะทิ้งพวกเราได้ไงยายถิงถิง ฮือ ฮือ "

เสียงร้องไห้ของเพื่อนๆถิงถิงที่เสียใจอย่างมากไม่คิดว่าวันนี้จะต้องเสียเพื่อนรักไปแบบกระทันหันแบบนี้

คุณปู่ที่ได้สติก็ล่วงเอาสร้อยที่เตรียมไว้มอบให้หลานสาวของมาและออกพยาบาลไปดูร่างของหลานสาว

"ถิงเออร์ของปู่คงหมดเวลาของหลานที่นี้แล้วสินะ สร้อยนี้ปู่เตรียมไว้มอบให้หลานโดยเฉพาะดูสิ จี้เป็นรูปกนะต่ายที่หลานชอบ "ชายชราสวมสร้อยให้กับร่างขอหลานสาวที่เสียชีวิตไปแล้วดวงตาที่กลั้นน้ำตาเอาไว้ก็ไม่สามารถที่จะกลั้นต่อไปได้น้ำตาไหลรินอาบสองแก้มของชราอย่างห้ามไม่อยู่

จาง ถิงถิง

ร่างเด็กหญิงตัวน้อยอายุไม่เกิน ห้าหนาวนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงมานานถึง สองเดือน นิ้วมือของเด็กน้อยค่อยๆขยับที่ละนิด เปลือกตากระพรึ่บขึ้นลงช้าๆ ถิงถิงที่ปวดตามร่างกายอย่างหนักค่อยๆขยับตัวช้า

"นี้ฉันถูกยิงตายแล้วไม่ใช่หราทำไม่ถึงปวดไปทั้งตัวแบบนี้"ถิงถิงที่ยังนอนอยู่ที่เตียงเริ่มมองรอบๆห้องที่ตัวเองนอนอยู่ ภายในห้องทำจากไม้ทั้งหมดสภาพยังใหม่อยู่เลยและยังดูสะอาดสะอ้านไม่น้อยถึงห้องจะไม่ใหญ่มากมีหน้าต่างที่เปิดไว้รับลมให้อากาศถ่ายเทได้สะดวก ทำให้เกิดความมึนงงให้กับถึงถิงอย่างมาก

'นี้มันอะไรกันอ่ะเธอไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาลหรอกหรอหรือถ้าตายแล้วเธอก็ต้องขึ้นสวรรค์หรือตกนรกสิ'

ถิงถิงยกแขนที่มีขนาดเล็กและผอมมากขึ้นมากดูก็ต้องตกใจอย่างมากเพราะแขนของเธอนั้นใหญ่มากแต่นี้ไม่ใช่แขนของเธอแน่นอน

เธอพยายามจะควบคุมสติและลุกขึ้นสำรวจร่างกายตัวเองกลับต้องตกใจอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงจากหัวของเธอดังขึ้น

[ติ้ง สวัสดี ถิงถิง ] เสียงที่ดังมาจากหัวของถิงถิงพร้อมทั้งมีหน้าจอสีฟ้าปรากฏขึ้นตรงหน้าของเธอ

ถิงถิงที่ยังมึนงงกับสถานะการณ์ตอนนี้ยิ่ง งง หนักกว่าเดิม

[ยินดีต้อนรับโฮสต์เข้าสู่ระบบสุดเทพ]

ทำไม่ถึงมีระบบโผล่มาเหมือนในนิยายที่เธออ่านบ่อยๆหรือว่าเธอทะลุมิติเหมือนกับนิยายที่อ่าน

[ใช่แล้วโฮสต์ เจ้าเข้าใจถูกแล้ว ยืนยันรับระบบด้วย]เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นให้ถิงถิงตื่นจากพะวง

'อะไรอ่ะแค่คิดยังรู้เฉยเลย'

มือของถิงถิงกดปุ่มยืนยันอย่างไม่รู้สึกตัว

[ขอบคุณที่ยืนยันตัวตน ระบบเปิดใช้งานได้ทันที ติ้ง]

"เดี้ยวนะ ระบบเป็นระบบแบบไหนทำไมไม่บอกรายละเอียดต่างๆให้รู้ก่อน"ถิงถิงที่ยัง งง กับตัวเองที่กดรับกับระบบมาแบบไม่ตั้งตัว

[วันนี้ระบบใจดีจะบอกรายละเอียดและคืนความทรงจำให้กับโฮสต์] ระบบแจ้งเกี่ยวกับรายละเอียดการทำงานของระบบและการใช้งานต่างๆเป็นการทำภารกิจตั้งแต่ง่ายๆตามที่ระบบมอบให้และมีรางวัลมากมายเป็นของรางวัลมีการซื้อขายและเติมเหรียญเข้าระบบเหมือนกับแอปจากโลกที่ถิงถิงจากมากอย่างแอปส้มแอปดำที่ถิงถิงเล่นบ่อยๆ มีสุ่มรางวัลอีกด้วยภารกิจที่จะได้ทำระบบจะเป็นผู้มอบให้ทำในแต่ละวันเมื่อระบบแจ้งรายละเอียดให้ถิงถิงแล้วก็ถึงเวลาที่ ระบบคืนความทรงจำให้กับถิงถิง

"โอ้ยยยย" เสียงร้องไม่ดังมากของถิงถิงดังขึ้นพร้อมกับความทรงจำของร่างนี้

ร่างที่ถิงถิงอาศัยอยู่ตอนนี้คือ จางถิงถิงอายุ ห้าหนาวเกิดล้มป่วยระหว่างที่เดินทางมาที่ชนบทห่างไกลจากเมืองหลวงไม่มากนัก

ครอบครัวของจางถิงถิงที่มีชื่อเดียวกับเธอแต่คนละแซ่เท่านั้น

มีบิดานามว่า จาง อู่ถง อายุ สามสิบหนาว มารดา นามว่า หลี่ ม่านลี่ อายุ ยี่สิบเจ็ดหนาว พี่ชายมีนามว่า จาง หม่าเว่ย อายุ เก้าหนาว ตระกูลจางเป็นตระกูลขุนนางที่มีอำนาจในเมืองหลวงท่านปู่ของเจ้าของร่างนี้เป็นถึง ขุนนางขั้นสองตำแหน่งเจ้ากลมการคลัง มีนามว่า จาง ฟูจิน ท่านย่ามีนามว่า ฟางอี้ มีบุตรชายด้วยกัน สามคน บุตรคนแรกคือ ท่านลุง จาง ฉางฉี เป็นขุนนางขั้นสี่ ตำแหน่ง รองเจ้ากรมการคลัง มีฮูหยินสองคน คนแรก ฮูหยินเอก แซ่ฉิน ซิ่วหลิน มีบุตรชาย จาง โจวฉี อายุ สิบหนาว บุตรสาว จางเหมยเหมย อายุ เก้าหนาว และมีอนุ หนึ่งคน มีนามว่า ชิงอิง มีบุตรชาย หนึ่งคน จาง ชางชิง อายุ สิบหนาว บุตรคนที่สอง คือ ท่านลุง จาง หย่งถัง เป็นขุนนางขั้นห้า ตำแหน่งรองเจ้ากรมพิธีการ มีภรรยา ที่เป็นฮูหยินเอกคนเดียว คือแซ่ลู่ ชื่อเหลียนฮวา มีบุตรด้วยกัน สองคน คือ จาง หลิงหลิน อายุ เก้าหนาว บตรุชาย จาง ฉางชื่อ อายุ แปดหนาว บุตรชายคนที่สามคือ ท่านพ่อของร่างนี้ ที่ไม่ได้เป็นขุนนางดังพี่ชายทั้งสองทำให้ท่านปู่ไม่พอใจในตัวบุตรชายอย่างมาก บิดาของร่างนี้ ชอบทำการค้าแต่บิดาที่เป็นขุนนางไม่อาจรับได้ที่บุตรคนที่สามไม่ยอมเป็นขุนนางตามที่ตนคาดหวังไว้และยังแต่งงานกับมารดาของร่างนี้ที่มีที่มาที่ไปไม่ชัดเจนท่านย่าของร่างนี้ชอบกลั่นแกล้งและค่อยหาเรื่องมารดาอยู่ตลอดทุกคนในตระกูลต่างเกลียดชังบิดาและครอบครัวสามเป็นอย่างมากเพราะมองว่าทำให้ตระกูลเสื่อมเสียชื่อเสียง ไม่ว่าจะเป็น ภรรยาของท่านลุงและบุตรต่างรังแกเจ้าของร่างนี้และพี่ชายอยู่ตลอด เงินทองหามาได้ก็ถูกท่านย่าแย่งไปจนหมดโดยอาจว่าต้องเก็บเข้าตระกูล บิดาหาเงินจากการค้าอย่างยากลำบากแต่ท่านปู่ท่านย่ากลับเอาไปหมดใช้จ่ายอย่างสบาย. แต่ครอบครัวของพวกเขากลับแทบไม่มีเงินใช้จ่ายทั้งที่เป็นผู้หามาแท้ๆ มารดาของร่างนี้กลับยอมอยู่อย่างเงียบๆสงบเสงียบเพราะว่ากลัวสามีจะลำบากใจยอมให้ทุกคนในจวนทำร้ายและโขกสับเรื่อยมา จนกระทั่งวันหนึ่งบุตรสาวของท่านลุงใหญ่ เหมยเหมยพลัก ถิงถิงตกน้ำจนล้มป่วย บิดาของร่างนี้ก็ไม่อาจทนต่อไปได้อีก ทะเลาะกับท่านลุงใหญ่จนเป็นเรื่องใหญ่โต ท่านปู่ที่ไม่ชอบบิดาของถิงถิงอยู่แล้วและยังมีลุงใหญ่ค่อยยุแยงให้ขับไล่ครอบครัวถิงถิงออกจากตระกูล ท่านปู่และท่านย่าเห็นด้วยทันทีจึงตัดขาดครอบครัวของถิงถิงและลบชื่ออกจากตระกูลทำหนังสือตัดขาดชัดเจนเพราะกลัวว่าจะทำให้ชื่อเสียงของตระกูลจางเสียชื่อเสียงเอาได้ บิดาของถิงถิงยินยอมแต่โดยดีเพราะคิดมาตลอดว่าจะของแยกจวนไม่คิดว่าบิดาจะตัดขาดเช่นนี้ แต่ก็ดีเช่นกันต่อไปจะได้พาครอวครัวไปใช้ชีวิตที่สงบสุข ท่านปู่ยึดเงินทองของครอบครัวไปหมดและกิจการที่บิดาสร้างมาทั้งหมดถึงไม่ได้ใหญ่โตมากแต่ทำกำไรได้ไม่น้อยสามารถอยู่ได้อย่างสบายท่านลุงใหญ่ที่มีความคิดเจ้าเลห์อยากได้กิจการอยู่แล้วจึงรีบสนับสนุนบิดาทันที ยังดีที่มารดาของร่างนี้แอบเก็บเงินบางส่วนเอาไว้ใช้ยามที่จำเป็น

ระบบปากเสีย

หลังจากวันที่ถูกตัดขาดจากตระกูลจาง บิดาจึงพาทุกคนย้ายมาอาศัยที่เมืองหลงหนิง ที่อยู่ห่างจากเมืองหลวง หกร้อยลี้ หรือ(ประมาณ 300 กิโลเมตร) ใช้เวลาเดินทางกว่า ห้าวันจากการนั่งรถม้าแต่ถ้าใช้เทียมเกวียน อาจจะ เจ็ดวันถึงเมืองหลวง บิดาของถิงถิงเลือกที่จะพาครอบครัวตั้งหลักอยู่ใกล้ๆภูเขาเพื่อให้ธรรมชาติที่ร่มรื่นรักษาบุตรสาวที่หมดสติตั้งแต่ตกน้ำจนถึงทุกวันนี้ยังไม่ฟื้นขึ้นมาบิดาของถิงถิงตั้งใจจะพาครอบครัวมาตั้งถิ่นฐานที่นี้เพราะไม่ไกลจากเมืองหลวงมากนักและหมู่บ้านนี้มีชาวบ้านที่ใจดีและมีน้ำใจเขาเคยมาแล้วหนึ่งครั้งช่วงที่มาทำการค้า แต่เขาหารู้ไม่ว่าบุตรสาวที่รักของตนได้จากไปแล้วและไม่มีทางที่จะฟื้นคืนมาได้อีกตอนนี้กลับเป็นว่าถิงถิงหญิงสาวจากโลกอนาคตเข้ามาอยู่ที่ร่างนี้แทนและยังมีเรื่องราวที่เกิดอีกมากมายที่ได้รับรู้มาทำให้ถิงถิงที่อยู่ในร่างนี้รู้สึกโกรธแค้นครอบครัวเดิมอย่างมากและความรู้สึกของเจ้าของร่างที่เกลียดชังครอบครัวเดิมเช่นกัน

"เจ้าจงไปเป็นนางฟ้าอยู่บนสวรรค์เถิดนะพี่สาวจะแก้แค้นและความคืนให้เจ้าอย่างสาสมจให้ทุกอย่างดีขึ้นกว่านี้พี่สาวสัญญาญว่าจะปกป้องครอวครัวของเจ้าเองภิงถิงน้อย"ถิงถิงเอ่ยกับสายลมเพื่อให้ดวงวิญญาณของเจ้าของร่างไปสู่สุขคติสายลมพัดผ่านใบหน้าของถิงถิงรู้สึกถึงความเย็นสบาย

'ขอบคุณพี่สาวเจ้าค่ะ'เสียงแผ่วเบาลอยตามสายลมทำให้ต้นคอของถิงถิงรู้สึกเย็นขึ้นมา

ตอนไปนี้เธอต้องใช้ภาษาของโลกนี้สินะโลกที่นางอยู่เป็นโลกคู่ขนานไม่มีในประวัติศาตร์ที่นางเอ่ยเรียนมาก่อนเช่นนั้นก็คงต้องปรับตัวเข้าหาอีกมากดีที่ยังมีความทรงจำของร่างนี้ไม่เช่นนั้นคงลำบากไม่น้อยดีที่โลกที่นางจากมาได้เรียนภาษาจีนและพูดภาษาจีนกับคุณปู่ของนาง

เสียงฝีเท้าเข้ามาใกล้ๆห้องของนางเป็นมารดาของนางที่เข้ามาป้อนยาบุตรสาว

"ถิงเอร์เจ้าฟื้นแล้ว เจ้าฟื้นแล้วจริงๆลูกแม่ ฮือ ฮิอ แม่ดีใจยิ่งนัก"มารดาของถิงถิงวางถ้วยโจ๊กที่มีเม็ดข้าวเพียงไม่กี่เม็ดน้ำข้าวสีใสๆทำให้รู้ว่าครอบครัวตอนนี้ขัดสนเงินทองยิ่งนัก ดูจากรูปร่างผอมแห้งหนังแทบติดกระดูกแต่ก็ไม่อาจบดบังใบหน้าที่งดงามของมารดาลงได้ เสียงร้องไห้ของมารดาทำให้บิดาและพี่ชายวิ่งเข้ามาเห็นบุตรสาวที่เขาตั้งตารอมานานถึงสองเดือนที่นางล้มป่วยในครั้งนั้น

"ถิงเออร์ลูกฟื้นแล้ว ขอบคุณสวรรค์ที่เมตตา"อู่ถงคุกเข่าโขกศรีษะกับพื้นเพื่อขอบคุณสวรรค์ที่ไม่พรากชีวิตน้อยๆของบุตรสาวไปจากเขาบุตรชายเมื่อเห็นบิดาขอบคุณสวรรค์ก็รีบทำตามทันที

"ท่านแม่ท่านพ่อพี่ใหญ่"เสียงที่เปล่งออกมาแห่บแห้งยิ่งนักเพราะนางพึ่งจะฟื้นขึ้นมาจึงยังมีอาการอ่อนเพลียอยู่มาก

ถิงถิงมองสำรวจครอบครัวตัวเองที่จะต้องอยู่ต่อไปจากนี้ก็รู้สึกอบอุ่นอย่างมากที่ทุกคนรักนางและดูแลอย่างดีตามที่จะดูแลได้ท่านพ่อที่ขึ้นเขานำไปขายเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว ท่านแม่ที่ค่อยปักผ้าส่งขายในตัวเมืองได้เงินมาไม่มากเท่าไรแต่ก็พอจะได้ใช้จ่ายอยู่บ้างพี่ชายที่ตอนนี้ได้ช่วยท่านพ่อล่าสัตว์และเก็บผักไว้ทำอาหารเท่านั้นเงินที่ท่านแม่แอบเก็บไว้ท่านพ่อนำมาซื้อที่ดินและปลูกบ้านและค่าหมอและซื้อยามารักษานางจนหมดลงในไม่ช้า

นางจะต้องทำให้ครอบครัวกลับมาร่ำรวยให้ได้ทุกคนต้องมีกินมีใช้จะได้ไม่ต้องทำงานหนักเช่นทุกวันนี้

"ทานโจ๊กก่อนนะลูกแม่จะไปต้มยามาให้" ม่านลี่ยิ้มทั้งน้ำตานางดีใจยิ่งนักที่เห็นบุตรสาวฟื้น

"ท่านแม่ข้าจะป้อนโจ๊กน้องสาวเองขอรับ"หม่าเว่ยที่อยากช่วยมารดาดูแลน้องสาวก็อาสาป้อนข้าวให้มารดาไม่ต้องห่วง

"ได้ ลูกดูแลน้องรอแม่ต้มยาให้ดี"

"ขอรับท่านแม่"หม่าเว่ยตอบรับอย่างยินดี

เมื่อบิดาและมารดาออกจากห้องไปแล้วหม่าเว่ยก็นำโจ๊กมาป้อนน้องสาวตัวน้อยของเขา

เขาเป่าโจ๊กให้อุ่นก่อนที่จะป้อนให้ถิงถิง กลัวว่าโจ๊กจะร้อนเกินไป

ถิงถิงมองเด็กชายตัวน้อยที่อายุเพียงเก้าหนาวทำตัวเป็นพี่ชายที่แสนดีค่อยดูแลและปกป้องน้องสาวถิงถิงที่วิญญาณนั้นสามสิบแล้วก็อดที่จะเอ็ดดูไม่ได้นางเป็นลูกสาวคนเดียวของครอบครัวเมื่อมาอยู่ในร่างนี้มีพี่ชายที่แสนดีเช่นนี้นางจะดูแลเขาให้ดีเช่นกัน ถิงถิงทานโจ๊กที่มีรสชาติจืดสนิทจนหมดถึงจะไม่อร่อยก็ตามเพราะนางไม่อยากให้ทุกคนเสียใจ เมื่อทานเสร็จแล้วมารดาจึงนำยามาให้ถิงถิงดื่ม

นางรับมาดื่มอย่างไม่บ่นสักคำรีบดื่มรวดเดียวจนหมดถ้วยสร้างความแปลกใจให้กับมารดาของนางอย่างยิ่งปกติบุตรสาวจะดื่มยาขมๆนั้นยากยิ่งต้องค่อยหลอกล่ออยู่ทุกครั้งที่ต้องดื่มยา

"ถิงเออร์เจ้าพักผ่อนให้มากเถิดแม่จะออกไปทำอาหารไว้ตอนเย็น"ม่านลี่ลูบศรีษะบุตรสาวอย่างรักใคร่

"เจ้าค่ะท่านแม่" ถิงถิงที่ดื่มยาได้ไม่นานก็เผลอหลับไปลมพัดเข้ามาที่หน้าต่างทำให้ห้องของนางนั้นเย็นสบายกว่าทุกห้องและยังมีต้นไม้อยู่ใกล้ๆหน้าต่างทำให้แดดไม่เข้ามาให้ห้องของนางแม้แต่น้อย

[ติ้ง ภารกิจแรก ขยับร่างกายและเดินให้ได้ สิบก้าว ]

[สำเร็จจะได้รางวัลเป็น โอสถ ฟื้นฟูร่างกาย ห้าเม็ดและข้าวสารชั้นกลาง หนึ่ง จิน หรือ ห้าร้อยกรัม]

[กดรับภารกิจตอนนี้] เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นอีกครั้งขนาดที่ถิงถิงกำลังนอนหลับทำให้นางต้องตื่นขึ้นมารับภารกิจอย่างเลี่ยงไม่ได้

"ระบบมีกำหนดเวลาที่ทำภารกิจหรือไม"นางเอ่ยถามเพราะอยากรู้ว่าจะมีเวลามากน้อยเพียงใด

[สองวันเท่านั้นที่โฮสต์จะมีเวลาทำภารกิจให้เสร็จโฮสต์ก็พยายามมากหน่อยนะร่างกายจะได้หายเร็วๆ]

ถิงถิงอดมั่นไส้ระบบไม่ได้ยังไม่วายจะค่อยแคะนางอีก

"แล้วเหรียญที่ข้าจะนำไปแลกในระบบกับเงินที่นี้ต้องใช้อัตตราเท่าไร"

[โฮสต์สามารถแลกได้ หนึ่งร้อยอีแปะจะแลกได้ถึง สิบหยวน และระบบมีการสะสมคะแนนแลกสิ่งต่างๆได้มากมาย]

"ขอบคุณระบบมาก ข้ารับภารกิจนี้"

[ขอใหห้โฮสต์โชคดีมีอะไรสงสัยปรึกษาข้าได้ตลอดเพราะให้โฮสต์คิดเองคงช้าเกินไป]

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้