เปิดแผนความหลากหลายชีวภาพบราซิล ตั้งเป้าอนุรักษ์แอมะซอน 80% ภายใน 2030

บราซิล ประเทศที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นชาติที่มีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก ได้เผยแพร่แผนของสหประชาชาติว่าด้วยการหยุดยั้งและฟื้นฟูการเสื่อมถอยของธรรมชาติภายในสิ้นทศวรรษนี้ แม้จะล่าช้ากว่ากำหนดก็ตาม

ตามการประเมินอย่างเป็นทางการ บราซิลเป็นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตที่มีการบันทึกแล้วราว 10–15% ของโลก ครอบคลุมพื้นที่ป่าฝนอเมซอนถึง 64% และเป็นแหล่งผลิตอาหารคิดเป็น 10% ของความต้องการอาหารโลก

จากการสืบสวนร่วมกันของ Carbon Brief และ The Guardian ระบุว่า บราซิลเป็นหนึ่งในราว 85% ของประเทศทั่วโลกที่พลาดเส้นตายปี 2024 ในการยื่นแผนความหลากหลายทางชีวภาพแห่งชาติฉบับใหม่ต่อสหประชาชาติ ซึ่งเรียกว่า“ยุทธศาสตร์และแผนปฏิบัติการความหลากหลายทางชีวภาพแห่งชาติ” (National Biodiversity Strategy and Action Plan: NBSAP)

ในที่สุด เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2025 บราซิลได้เผยแพร่ NBSAP ฉบับใหม่ หลังจากกระบวนการรับฟังความคิดเห็นที่ยาวนาน ซึ่งมีนักวิทยาศาสตร์ ชนพื้นเมือง และภาคประชาสังคมหลายร้อยรายเข้าร่วม

NBSAP ฉบับนี้ระบุรายละเอียดว่า บราซิลจะดำเนินการอย่างไรเพื่อบรรลุเป้าหมายและตัวชี้วัดภายใต้กรอบความหลากหลายทางชีวภาพโลกคุนหมิง–มอนทรีออล (Kunming-Montreal Global Biodiversity Framework: GBF) ซึ่งเป็นข้อตกลงระดับโลกที่มักถูกขนานนามว่าเป็น “ความตกลงปารีสด้านธรรมชาติ” ที่ได้รับการรับรองในปี 2022

ตั้งเป้าอนุรักษ์ป่าแอมะซอนบราซิล 80% ภายในปี 2030

เป้าหมายที่สามของ GBF กำหนดให้ “ภายในปี 2030 อย่างน้อย 30% ของพื้นที่บนบก แหล่งน้ำภายในประเทศ และพื้นที่ชายฝั่งและทางทะเล ต้องได้รับการอนุรักษ์และบริหารจัดการอย่างมีประสิทธิภาพ” ซึ่งมักเรียกกันว่าเป้าหมาย “30 by 30”

การวิเคราะห์ก่อนหน้านี้ของ Carbon Brief และ The Guardian พบว่า คำมั่นสัญญาของประเทศต่าง ๆ มากกว่าครึ่งหนึ่งไม่สอดคล้องกับเป้าหมายดังกล่าว อย่างไรก็ตาม เป้าหมายของ GBF เป็นเป้าหมายในระดับโลก ไม่ได้กำหนดว่าประเทศใดต้องอนุรักษ์พื้นที่ในสัดส่วนเท่าใดโดยเฉพาะ

NBSAP ของบราซิลตั้งเป้าหมายที่สูงกว่านั้นอย่างมีนัยสำคัญ โดยตั้งใจอนุรักษ์พื้นที่ป่าฝนอเมซอนภายในประเทศถึง 80% ควบคู่กับการอนุรักษ์ระบบนิเวศอื่น ๆ ของประเทศอีก 30%

ด้วยขนาดประเทศที่ใหญ่และมีความหลากหลายทางชีวภาพสูงที่สุดในโลก เป้าหมายที่สูงกว่านี้จึงถือเป็นก้าวสำคัญต่อการบรรลุเป้าหมายระดับโลก

ในการคำนวณพื้นที่อนุรักษ์ บราซิลไม่ได้พิจารณาเฉพาะพื้นที่คุ้มครองที่รัฐกำหนดเท่านั้น แต่ยังรวมถึงดินแดนของชนพื้นเมือง พื้นที่ของชุมชนกีลอมโบลา (Quilombola) และชุมชนท้องถิ่นอื่น ๆ ด้วย

NBSAP ระบุว่า บราซิลได้ดำเนินมาตรการหลายประการเพื่อมุ่งสู่เป้าหมาย “30 by 30” แล้ว ตัวอย่างเช่น ในปี 2018 บราซิลได้จัดตั้งหรือขยายเขตคุ้มครองทางทะเล 4 แห่งในน่านน้ำของตน ส่งผลให้สัดส่วนพื้นที่คุ้มครองเพิ่มจากราว 1.5% เป็นมากกว่า 25%

ตามรายงานระดับชาติฉบับที่หกของบราซิลซึ่งยื่นต่ออนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ (CBD) ในปี 2020 ระบุว่า 18% ของพื้นที่ภาคพื้นทวีปของประเทศ หรือพื้นที่บนบกและแหล่งน้ำภายใน อยู่ภายใต้เขตคุ้มครอง และมากกว่า 28% ของป่าอเมซอนได้รับการขึ้นทะเบียนดังกล่าว

นอกจากนี้ อีก 12% ของพื้นที่ประเทศถูกกำหนดเป็นดินแดนชนพื้นเมือง ซึ่งรายงานระบุว่า “มีบทบาทสำคัญในการคุ้มครองพื้นที่ขนาดใหญ่ของประเทศ โดยเฉพาะในชีวนิเวศอเมซอน”

แผนปฏิบัติการที่มาควบคู่กับ NBSAP ใหม่ กำหนดมาตรการสนับสนุนเป้าหมายที่สามจำนวน 15 ประการ อาทิ การรับรองและออกเอกสารสิทธิในที่ดินของชนพื้นเมือง การจัดตั้งแนวเชื่อมโยงระบบนิเวศและเขตสงวนชีวมณฑล รวมถึงการดำเนินยุทธศาสตร์ระดับชาติด้านการคุ้มครองป่าชายเลน แนวปะการัง และพื้นที่ชุ่มน้ำ

ตั้งเป้า “ยุติ” การตัดไม้ทำลายป่าภายในปี 2030

นอกเหนือจากพันธกรณีตามเป้าหมายของ GBF ในการคุ้มครองและฟื้นฟูระบบนิเวศแล้ว NBSAP ของบราซิลยังกำหนดเป้าหมายเฉพาะในการ “ยุติ” การตัดไม้ทำลายป่าในชีวนิเวศของประเทศภายในปี 2030

เป้าหมาย 1B ของ NBSAP ระบุว่า บราซิลมุ่ง “บรรลุการตัดไม้ทำลายป่าเป็นศูนย์ และยุติการเปลี่ยนแปลงพื้นที่พืชพรรณพื้นเมืองภายในปี 2030”

ประเทศคาดว่าจะบรรลุเป้าหมายนี้ผ่านการขจัดการตัดไม้ทำลายป่าที่ผิดกฎหมาย การชดเชยการใช้พื้นที่พืชพรรณพื้นเมืองที่ถูกต้องตามกฎหมาย การป้องกันและควบคุมไฟป่า การแก้ปัญหาการแปรสภาพเป็นทะเลทราย และการบรรลุความเป็นกลางด้านความเสื่อมโทรมของที่ดิน

แนวทางดังกล่าวเข้มข้นกว่าที่กำหนดไว้ใน GBF ซึ่งไม่ได้กล่าวถึง “การตัดไม้ทำลายป่า” โดยตรง

ประธานาธิบดีลุยซ์ อินาซิโอ ลูลา ดา ซิลวา ของบราซิล ได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในปี 2022 ภายใต้คำมั่นว่าจะบรรลุ “การตัดไม้ทำลายป่าเป็นศูนย์” หลังจากการทำลายป่าอเมซอนเพิ่มขึ้นในยุคของอดีตประธานาธิบดีฌาอีร์ โบลโซนาโร

ข้อมูลจาก Global Forest Watch (GFW) ซึ่งเป็นแพลตฟอร์มวิจัยดาวเทียมอิสระ ระบุว่า การตัดไม้ทำลายป่าในอเมซอนของบราซิลลดลงถึง 36% ในปี 2023 ภายใต้การบริหารของลูลา

อย่างไรก็ตาม บราซิลยังคงเป็นประเทศที่มีการตัดไม้ทำลายป่ามากที่สุดในโลก โดยข้อมูล GFW อีกชุดหนึ่งชี้ว่า ในปี 2024 บราซิลมีสัดส่วนถึง 42% ของการสูญเสียป่าดั้งเดิมทั่วโลก ซึ่งสองในสามเกิดจากไฟป่าที่รุนแรงจากภัยแล้งเป็นประวัติการณ์

ผสานนโยบายโลกร้อนและความหลากหลายชีวภาพ

NBSAP ของบราซิลเผยแพร่ไม่นานหลังจากที่ประเทศเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสุดยอดด้านสภาพภูมิอากาศ COP30 ที่เมืองเบเลงในเขตอเมซอน เมื่อเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา โดยหนึ่งในวาระสำคัญของประธานการประชุมคือการผลักดันความเชื่อมโยงระหว่างความพยายามแก้ปัญหาโลกร้อนและการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพ

นับตั้งแต่การประชุมสุดยอดโลกที่นครรีโอเดจาเนโรในปี 1992 โลกได้จัดการปัญหาสิ่งแวดล้อมสำคัญผ่านอนุสัญญา 3 ฉบับแยกกัน ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ความหลากหลายทางชีวภาพ และการแปรสภาพเป็นทะเลทราย

อย่างไรก็ตาม ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา นักวิทยาศาสตร์ นักการเมือง และนักการทูตจำนวนมากเริ่มตั้งคำถามว่าการแยกจัดการปัญหาเหล่านี้เป็นแนวทางที่เหมาะสมหรือไม่

ในการประชุม COP ด้านความหลากหลายชีวภาพและการแปรสภาพเป็นทะเลทรายครั้งล่าสุด ประเทศต่าง ๆ ได้เห็นชอบข้อความใหม่ที่เรียกร้องให้ทั้งสามอนุสัญญาทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิดยิ่งขึ้น แม้ว่าในการประชุม COP30 บราซิลจะพยายามผลักดันข้อตกลงใหม่เพื่อเสริม “การประสานพลัง” ระหว่างอนุสัญญาเหล่านี้ แต่ก็ถูกคัดค้านจากหลายประเทศ รวมถึงซาอุดีอาระเบีย

ภายหลัง NBSAP ของบราซิลระบุว่า วิสัยทัศน์ในการแก้ปัญหาการสูญเสียธรรมชาติของประเทศนั้น “สอดคล้อง” กับแผนด้านสภาพภูมิอากาศของสหประชาชาติ หรือแผนการมีส่วนร่วมที่ประเทศกำหนด (Nationally Determined Contribution: NDC)

เอกสารยังระบุว่าบราซิลใช้ “แนวทางแบบองค์รวม” ในการรับมือวิกฤตการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการสูญเสียความหลากหลายชีวภาพอย่างสอดประสานกัน โดยตั้งเป้าหมายหลายประการที่ช่วยแก้ทั้งสองปัญหา เช่น การยุติการตัดไม้ทำลายป่า การส่งเสริมเกษตรกรรมยั่งยืน และการฟื้นฟูระบบนิเวศ

ระดมเงินทุนเพื่อธรรมชาติ ความท้าทายสำคัญ

ตามเป้าหมายที่ 19 ของ NBSAP รัฐบาลบราซิลจะพัฒนาและเริ่มดำเนินยุทธศาสตร์การเงินระดับชาติ เพื่อสนับสนุนการดำเนินการตามแผนภายในสิ้นปี 2026 โดยมุ่ง “เพิ่มปริมาณทรัพยากรทางการเงินอย่างมีนัยสำคัญ”

แหล่งเงินทุนจะมาจากงบประมาณของรัฐบาลกลาง รัฐ และเทศบาล เงินทุนระหว่างประเทศ ภาคเอกชน รวมถึงแรงจูงใจเพื่อการอนุรักษ์ความหลากหลายชีวภาพ

แผนปฏิบัติการยังระบุกลไกทางการเงินที่เป็นไปได้ เช่น เครดิตความหลากหลายชีวภาพ ตลาดคาร์บอนที่มีการกำกับดูแล และกองทุน Tropical Forest Forever Facility

ขณะเดียวกัน เป้าหมายที่ 18 ระบุว่าบราซิลจะระบุเงินอุดหนุนและแรงจูงใจทางเศรษฐกิจและการคลังที่ ส่งผลเสียต่อความหลากหลายชีวภาพโดยตรง ภายในสิ้นปีนี้ และจะลดหรือยกเลิกภายในปี 2030 พร้อมเพิ่มแรงจูงใจด้านการอนุรักษ์ ฟื้นฟู และการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืน

เกษตรกรรมยั่งยืนกับการเข้มข้นการผลิต

บราซิลเป็นหนึ่งในผู้ผลิตอาหารรายใหญ่ของโลก ผลิตอาหารได้ถึง 10% ของความต้องการโลก เป็นผู้ปลูกถั่วเหลืองรายใหญ่ที่สุด และเป็นผู้ผลิตเนื้อวัวอันดับสองของโลก

อย่างไรก็ตาม ภาคเกษตรกรรมเป็นหนึ่งในปัจจัยหลักของการสูญเสียความหลากหลายชีวภาพ จากการแผ้วถางป่าเพื่อปลูกถั่วเหลืองและเลี้ยงปศุสัตว์ ขณะเดียวกัน ภาคเกษตรเองก็ได้รับผลกระทบจากการสูญเสียความหลากหลายชีวภาพ โดยเฉพาะการลดลงของแมลงผสมเกสร

NBSAP ระบุว่า การสูญเสียความหลากหลายชีวภาพบ่อนทำลายการผลิตทางการเกษตรและความเป็นอยู่ของมนุษย์โดยตรง สะท้อนว่าเกษตรกรรม กิจกรรมการผลิตอื่น ๆ และการอนุรักษ์ความหลากหลายชีวภาพเป็นสิ่งที่พึ่งพาอาศัยกัน ไม่ใช่ฝ่ายตรงข้าม

เป้าหมาย 10A ของ NBSAP มุ่งให้พื้นที่เกษตรกรรม ปศุสัตว์ เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ และป่าไม้ ได้รับการจัดการอย่างยั่งยืนและบูรณาการเข้ากับภูมิทัศน์ภายในปี 2030 โดยเสนอแนวทาง เช่น เกษตรนิเวศ เกษตรฟื้นฟู และการเพิ่มผลผลิตอย่างยั่งยืน

กระบวนการรับฟังความคิดเห็นขนาดใหญ่ที่สุด

ก่อนเผยแพร่ NBSAP บราซิลได้ดำเนินกระบวนการรับฟังความคิดเห็นขนาดใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่ง โดยมีผู้เข้าร่วมมากกว่า 1,000 คน จากการประชุมแบบพบหน้า และมีองค์กรวิทยาศาสตร์และภาคประชาสังคมราว 200 แห่ง รวมถึงตัวแทนชนพื้นเมือง 110 ราย

รัฐบาลบราซิลระบุว่า พื้นที่ป่าฝนอเมซอนราวหนึ่งในสามได้รับการคุ้มครองโดยดินแดนชนพื้นเมือง ซึ่งมีบทบาทสำคัญต่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ

มิเชล ซานโตส ผู้จัดการนโยบายสาธารณะของ WWF บราซิล ระบุว่า ภาคประชาสังคมพึงพอใจกับกระบวนการที่เปิดกว้างและครอบคลุม แม้จะใช้เวลานาน แต่ผลลัพธ์ถือว่าน่าพอใจในภาพรวม