‘นนกุล-ลูกน้ำ-นุ่น’ อวยพรวันเกิดคุณแม่ เปิดภาพจับมือแม่ก่อนลา!
ยังคงอยู่ในสภาวะความเศร้าเสียใจ สำหรับ “นนกุล-ชานน สันตินธรกุล” ที่ได้สูญเสีย "คุณแม่เพ็กแฮ สันตินธรกุล" ผู้เป็นที่รักไปอย่างกะทันหัน จากโรคมะเร็งปอดเมื่อวันที่ 1 มิ.ย. ที่ผ่านมา และได้จัดพิธีกรรมทางศาสนาฌาปนกิจร่างของคุณแม่ เมื่อวันที่ 10 มิ.ย.ที่ผ่านมา เป็นที่เรียบร้อยแล้วนั้น
ล่าสุดในวันคล้ายวันเกิดของคุณแม่ นนกุล ได้โพสต์ข้อความสุดซึ้งนึกถึงคุณแม่ พร้อมกับเพลง “Wish I” ซึ่งเพลงดังกล่าวเป็นเพลงที่นนกุลได้แต่งขึ้นเองและร้องเองทั้งหมด โดยนนกุลได้เขียนข้อความถึงคุณแม่ผ่านอินสตาแกรมว่า
“สุขสันต์วันเกิดนะแม่ อยากจะบอกว่าแม่แก่ขึ้นอีกปีแล้วนะ แต่พระเจ้าคงมีแผนอื่นก็เลยพาแม่จากนนไป ถึงแม้ว่านนจะเสียใจมากกับการจากไปอย่างกะทันหันของแม่แต่นนก็รู้ว่าแม่อยู่ในที่ที่อบอุ่นและปลอดภัยที่สุดแล้ว ความจริงก็คือ…นนภาวนาอยู่เสมอว่าคำในเนื้อเพลงนี้ที่ถูกสร้างไว้ตั้งแต่หลายปีก่อน-จะไม่มีวันเกิดขึ้นจริง
แต่เพราะความขี้ขลาดของนนเอง นนถึงไม่กล้าเผยแพร่มันออกไปเพราะกลัวว่ามันจะล้มเหลว จนสุดท้ายแม่ก็ไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ำว่าเพลงนี้มีอยู่ แต่ในที่สุด…เพราะความไม่เอาไหนของนนสิ่งที่นนกลัวมันก็กลายเป็นความจริงจนได้ ไม่สิ น่าสมเพชกว่าเดิมอีกเพราะนนยังไม่ได้อยู่ที่ที่สำเร็จนั้นเลย และเสียงนนไม่ใช่เสียงนักร้องอาชีพ หวังว่าแม่จะไม่ถือสานะถ้าฟังแล้วจะขัดหูซักหน่อย นี่คือความเสียใจสุดท้ายของตัวนนและนนสัญญาว่าจะไม่ซ้ำเติมตัวเองอีกแล้วจะพยายามไม่ให้แม่ต้องเป็นห่วง (หรืออย่างน้อยนนก็หวังว่าจะทำได้นะ) บางทีนนแค่อยากสามารถแสดงความรู้สึกของตัวเองได้ง่ายกว่านี้ ขอโทษนะแม่ ตลกดี ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นคนขี้ดราม่าบ้าบอขนาดนี้ แต่มันทำไงได้ นนรักแม่นะ และโคตรคิดถึงแม่เลย”
อีกทั้งด้าน “ลูกน้ำ เพ็ญพิชชา” พี่สาวของนนกุล ได้เผยภาพสุดเศร้าจับมือแม่ก่อนจากลา โดยเขียนข้อความว่า "วันที่รู้สึกแตกสลายที่สุด ตอนเด็กๆเคยฝันว่าแม่เสียชีวิตบ้าง ทุกครั้งจะตกใจตื่นขึ้นมาร้องไห้ แต่ก็จะรู้สึกโล่งใจทุกครั้งที่เป็นแค่ความฝัน วันนี้ผ่านมาแล้ว 14 วันที่แม่ไม่อยู่ ทุกเช้าที่ตื่นขึ้นมายังตกใจเหมือนเดิมทุกวัน เป็นทุกวันที่ได้แต่ภาวนาขอให้เป็นแค่ความฝันเหมือนเมื่อก่อน คิดถึงแม่มากนะ"
พร้อมด้วย "นุ่น พิชชาธร" น้องสาวคนเล็กของบ้าน ได้อวยพรวันเกิดด้วยข้อความสุดซึ้งถึงคุณแม่ว่า “14 มิถุนายน 2568 วันที่เรานัดกันว่าจะไปทานข้าววันเกิด คุณแม่กัน…. ยังคงไม่อยากเชื่อเลย ผ่านมา 2 อาทิตย์แล้วนะที่นุ่นไม่ได้ยินเสียง ไม่ได้สัมผัส ไม่ได้เจอแม่ แต่ก็ยังรู้สึกเหมือนเราเพิ่งคุยกันเมื่อวาน คิดถึงทุกวัน ทุกวินาที มันยังคงเหมือนไม่ใช่เรื่องจริง ในชีวิตของนุ่นทุกวัน ตั้งแต่เด็กจนโตมีแม่มาเสมอตั้งแต่ลืมตาตื่นจนเข้านอน ไม่มีวันไหนเลยที่เราไม่ได้คุยกัน ตอนนี้นุ่นยังคุยกับแม่นะแต่แค่ไม่ได้ยินเสียงตอบกลับจากแม่อีกแล้ว…นี่คงเป็นเรื่องที่ยากที่สุดในชีวิต นุ่นไม่รู้จริงๆจะต้องจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไง มันยังเชื่อไม่ได้จริงๆ
นุ่นรู้ว่าแม่คงไม่สบายใจแน่ๆที่เห็นนุ่นเป็นแบบนี้ นุ่นไม่ได้อยากให้แม่เป็นห่วงนะ แต่การต้องยอมรับความจริงเรื่องแม่มันยากมากๆเลย ความรู้สึกเสียใจที่ทำให้หัวใจเต้นแรงแต่กลับเหมือนจะหยุดเต้น ร้องไห้จนหนักหัวแต่กลับรู้สึกเบาหวิวตัวลอยเหมือนยังอยู่ในความฝัน สมองสั่งให้ต้องตั้งสติแต่คิดถึงทีไรก็โหยหาแทบจนจะบ้าตายอยู่แล้ว ไม่รู้จะต้องเดินไปทางไหนต้องทำยังไงถึงจะทำให้ได้มันมา อยากกอด อยากพูดด้วย ก็ทำได้แค่ในจินตนาการ นี่มันคือความรู้สึกอะไรก็ไม่รู้ไม่เคยเจอมาก่อนเลย ทำไมมันเสียใจมากขนาดนี้ รู้แค่ว่ามันทรมานที่สุดในชีวิต… นุ่นขอเวลาหน่อยนะแม่ แล้วนุ่นจะเข้มแข็งให้ได้เลย นุ่นจะกลับมายิ้มเหมือนเวลาที่ได้อยู่กับแม่ให้ได้ นุ่นกำลังพยายามอยู่นะ
ตั้งแต่เด็กจนโตทุกครั้งที่มีคนถามว่า สิ่งที่กลัวที่สุดในชีวิตคืออะไร ทุกครั้ง นุ่นก็จะตอบว่า สำหรับนุ่นแล้ว ไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่า "การสูญเสียคนที่รัก" วันนี้พอมันเกิดขึ้นจริงๆก็ได้รู้ว่ามันน่ากลัวที่สุดและเสียใจที่สุดจริงๆ ด้วย นุ่นยังไม่รู้ว่านุ่นจะต้องทำยังไงเพราะจนถึงวันนี้ ยังไม่มีวันไหนที่จะทำใจได้เลย แต่อยากบอกแม่ว่านี่มันคงจะหนักสุดในชีวิตแล้วจริงๆ เพราะฉะนั้นทุกเรื่องในชีวิตหลังจากนี้ ไม่ว่าจะต้องเจอกับอะไร มันคงจะเป็นเรื่องเล็กไปเลย ไม่มีอะไรที่ยากไปกว่านี้อีกแล้ว นุ่นจะผ่านมันไปได้แน่นอน เพราะฉะนั้นแม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ (1/4)”
ขอขอบคุณภาพประกอบจาก nonkul, looknumm