2525-2565/1982-2022 40ปีเส้นทางช่างศิลป์ - linxikun
2525-2565/1982-2022
🎉4️⃣0️⃣ปี#เส้นทางช่างศิลป์
.
"สิบเอ็ดประตูเมืองงาม เรืองนามพระสูงใหญ่
ผ้าไหมสาเกต บุญผะเหวดประเพณี
มหาเจดีย์ชัยมงคล งามน่ายลบึงพลาญชัย
เขตกว้างไกลทุ่งกุลา โลกลือชาข้าวหอมมะลิ"
คำขวัญประจำจังหวัดร้อยเอ็ด
ร้อยเอ็ด หรือ 黎逸 Lí yì หลี่เอ๊ก ในความทรงจำ
.
จังหวัดเกินร้อย หรือ ร้อยเอ็ด เป็นจังหวัดทางภาคอีสานตอนกลางค่อนมาทางใต้ ช่วงระหว่างปี 2527-2529 ขณะทำงานเป็นช่างศิลป์แอร์โรว์ ได้รับมอบหมายให้ไปลงเคาน์เตอร์ขายใหม่ของแอร์โรว์ ที่ร้านเปิดใหม่ คือร้านบาจา ที่ จ.ร้อยเอ็ด ชื่อร้านบาจาแต่ลักษณะทำเป็นห้างสรรพสินค้าย่อมๆ (ก่อนที่จะมีห้างร้อยเอ็ดพลาซ่า ในปี 2534) โดยมีพี่นุ ช่างศิลป์รุ่นพี่เป็นหัวหน้าทีม เดินทางมากัน 2 คนโดยรถทัวร์ช่วงกลางคืน ถึงร้อยเอ็ดเช้า ก็ลุยงานกันเลยจนแล้วเสร็จราวๆเที่ยง หลังจากนั้นพี่นุก็ขอตัวแยกไปหาเมียแกที่สุรินทร์ ซึ่งแกได้เกริ่นไว้ก่อนแล้วตอนรับงาน คราวนี้เอาละซีไอ้โป้ง
.
ฉายเดี่ยวละมึง(ผู้เขียนนึกในใจ) สมัยก่อนรถทัวร์แต่ละจังหวัดจะมีเพียงเที่ยวเช้ากับกลางคืนเท่านั้น ผู้เขียนรีบไปจองตั๋วขากลับ รถเที่ยว 20.30 น.ทีนี้ทำไงต่อดีหละ เพิ่งจะบ่ายโมงเอง ร้อยเอ็ดก็เพิ่งมากับเขาครั้งแรก เลยไปเดินเล่นแถว*บึงพลาญชัย แลนด์มาร์คใจกลางเมืองร้อยเอ็ด แดดตอนบ่ายโมงร้อนแทบปิ้งไก่ได้ และถ้าเป็นคนที่นี่เขาคงมาเดินเล่นหรือออกกำลังกายกันช่วงเช้ากับเย็น ใครจะมาเสร่อเดินเล่นช่วงเที่ยงๆแบบผู้เขียน แน่ละไม่เจอคนที่มาเดินเลยนอกจากกลุ่มแม่ค้าสาวๆกลุ่มใหญ่ ที่มองก็รู้ว่า ผู้เขียนแปลกหน้ามาแบบหนุ่มกรุงเทพ(ดูออก) รุมเข้ามาขายอาหารปลา แบบล้อมกรอบเลย ผู้เขียนได้แต่ยิ้มๆและปฎิเสธไป พร้อมกับเดินกลับออกมา พลันได้ยินเสียงลอยๆมาเป็นภาษาอีสาน จับใจความประมาณว่า..
.
รูปหล่อแต่ใจดำแท้ แฮ่มมม!!.คงแปลไม่ผิดนะครับ อิอิ ณ เวลานั้น กลางเมืองร้อยเอ็ดแดดเปรี้ยงๆและต้องอยู่คนเดียวในที่ที่เพิ่งมาครั้งแรก อะไรก็แปลกหูแปลกตาไปหมด โดยเฉพาะหนุ่มผมยาวแต่งตัวเซอร์ๆฮิปปี้แบบนี้ซะด้วย ยิ่งแปลกสำหรับคนท้องถิ่นมากกว่า ผู้เขียนเดินสำรวจไปตามถนนรอบบึงฯ มีโรงหนังผนังเป็นไม้แผ่นแบบไม้ฝา ทีแรกกะว่าจะดูฆ่าเวลา แต่เอ..ไปหาอะไรกินดีกว่า เลยเดินมาเลือกร้านขายอาหารแบบตึกแถวห้องเดียวที่ไม่ไกลจากท่าที่จอดรถทัวร์นัก เลือกที่นั่งเหมาะๆแล้วสั่งข้าวผัดมาเติมพลัง ตามด้วยเหล้า 1 แบน เพื่อดึงเวลาให้นานที่สุด ดื่มไปเรื่อยๆแบบเหงาๆ เวลาผ่านไปเนิ่นนาน นับนาที นับชั่วโมง กับแกล้มหมดไป 2 จาน แน่นอนน้ำตกกับเสือร้องไห้ และต้องกำชับว่าไม่ใส่ปลาร้านะครับ ขวดโซดาที่ถูกรินผสมจนหมด วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ นับได้ 4-5 ขวด เป็นสมการที่แน่นอนสำหรับผู้เขียนกับน้ำสีอำพัน 1 แบน
ก็ยังไม่มีวี่แววจะมืดสักที เจ้าของร้านก็มองแล้วมองอีก แบบไม่ค่อยไว้ใจหนุ่มผมยาวแปลกหน้าและหน้าแปลกสักเท่าไร เลยตัดสินใจเช็คบิลไปก่อนหนึ่งรอบ แล้วสั่งเป๊ปซี่มาเพิ่มอีกขวด ละเลียดไปเรื่อยๆจนเริ่มสร่างเมาหน่อยๆ พอใกล้เวลาสองทุ่มจึงสั่งเช็คบิล แล้วเดินออกไปที่ท่ารถทัวร์ ขึ้นไปบนรถด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์กรึ่มๆ ตามหมายเลขที่นั่งผู้เขียนจะต้องนั่งด้านในติดริมหน้าต่าง จะจองแบบนี้ทุกครั้งที่เดินทาง เนื่องด้วยชอบดูวิวระหว่างทาง แต่คราวนี้จำเป็นต้องขอแลกที่นั่งกับคนที่นั่งด้านนอก เนื่องจากรู้ดีว่าต้องฉี่บ่อยแน่ๆ จำได้ว่าเข้าห้องน้ำบนรถทัวร์ไป 2-3 รอบ เกรงใจคนอื่นมากๆ ก่อนจะพับหลับไปด้วยความเพลียเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ จนบัสโฮสเตสมาปลุกเรียกให้ลงไปทานอาหาร ที่จุดจอดพักรถ บขส.โคราช เป็นประสบการณ์ที่สนุกสนานตื่นเต้นและมีความสุขทุกครั้ง ที่หวลระลึกนึกถึง ขอบคุณพี่นุและทุกๆท่านที่ร่วมอยู่ในอดีตด้วยกัน
.
มาถึงช่วงปี 2530-2535 เดินทางมาในนามช่างศิลป์ไนกี้ มีร้านค้าที่อยู่ในรายการจัดดิสเพลย์มากมายหลายร้าน 1 ในนั้นยังคงมีร้าน บาจา ร้อยเอ็ด อยู่เหมือนเดิม แต่ขออภัยจำชื่อร้านอื่นไม่ได้เลย มีเพิ่มเติมห้างร้อยเอ็ดพลาซ่า ซึ่งเปิดราวปี 2534 ร้อยเอ็ดเป็นเมืองกลางๆหรือเมืองรอง แต่กลับเป็นศูนย์กลางรวมเหล่าบรรดาเซลล์แมนของบริษัทหรือแบรนด์ต่างๆ เนื่องจากค่าครองชีพถูกกว่าเมืองใหญ่ และอยู่ใกล้ขอนแก่น แถมยังเดินทางไปจังหวัดอื่นสะดวก จึงมีโรงแรมใหญ่ๆตั้งประจันหน้ากันแค่ฝั่ง ถนนหายโศรก กั้น คือ โรงแรมศรีชุมพล (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น โรงแรมสาเกตุนคร) และโรงแรมไหมไทย ซึ่งมีดิสโก้เทค(discothèque) ที่เป็นแหล่งรวมของวัยรุ่นหนุ่มสาว และหรูหรามากในยุคนั้น ปัจจุบันรีโนเวทภายในใหม่ทั้งหมด และเปลี่ยนชื่อเป็นโรงแรมเอ็มแกรนด์
.
โรงแรมศรีชุมพล มีเรื่องแปลกที่ไม่เหมือนโรงแรมใดเท่าที่ผู้เขียนเคยตระเวนไป คือเวลาเราเช็คอินเข้าพัก พนักงานที่พาเราไปเปิดห้องจะหิ้วทีวีรุ่นสมัยนั้นขนาด 14-20 นิ้ว ตามเอาไปเปิดให้ที่ห้องด้วย บ๋อยก็ตัวผอมๆแต่สตรองมาก ฮ่าๆ ทีวียุคเก่าเบาซะที่ไหน สันนิษฐานว่าคงเคยโดยผู้เข้าพักแอบลักทีวีไปแน่ๆเลย อิอิ ยุคนั้นลานเสก็ตและดิสโก้เทค กำลังได้รับความนิยมจากวัยรุ่น โรงภาพยนตร์ เริ่มโดนปรับเปลี่ยนเป็นลานเสก็ต และชั้นใต้ดินตามโรงแรมใหญ่ๆในแต่ละจังหวัด มักมีดิสโก้เทค ที่เป็นแหล่งรวมของวัยรุ่นในยุคนั้น
.
ขอบคุณทุกท่านสำหรับการติดตาม มาลุ้นกันว่าทริปหน้า เส้นทางช่างศิลป์ จะพาทุกท่านท่องไปในอดีต ณ จังหวัดใด
*บึงพลาญชัย ตั้งอยู่บริเวณกลางเมืองร้อยเอ็ด ถือเป็นสัญลักษณ์ของจังหวัด มีลักษณะเป็นเกาะอยู่กลางบึงน้ำขนาดใหญ่ มีเนื้อที่ประมาณ 2 แสนตารางเมตร…
เครดิตข้อมูลจากวิกิพีเดีย
หมายเหตุ : เรื่องราวต่างๆมาจากชีวิตจริง หากพาดพิงถึงใครหรือข้อมูลผิดพลาดคลาดเคลื่อน ขออภัยไว้ ณ ที่นี้🙏🏻ผู้เขียนมิได้มีเจตนาอื่นใด นอกจากเล่าย้อนอดีตความทรงจำที่เคยตระเวณทำงานไปทั่วทุกสารทิศ
.
"เรากลับไปแก้ไขอดีต..ไม่ได้ แต่ เราทำวันนี้ให้ดีที่สุด..ได้"
เส้นทางช่างศิลป์
ช่างศิลป์แอร์โรว์
ช่างศิลป์ไนกี้
ช่างศิลป์ยุคทำมือ
ช่างศิลป์ในตำนาน