ธนณ์กรร์ วัฒนศิริธรรม ศิลปินวัย 3 ขวบ เตรียมไปแสดงงานที่เบอร์ลิน

เมื่อเด็กเริ่มต้นสำรวจ ศิลปะ และกระบวนการสร้างสรรค์ผลงาน ผลลัพธ์ก็จะแตกต่างกันไป ในขณะที่เด็กบางคนฝึกวาดสิ่งเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกระทั่งผลงานนั้นเริ่มเป็นรูปเป็นร่างที่มองออก หรือถึงขั้นกลายเป็นผลงานที่ยอดเยี่ยม

แต่ก็มีเด็กอีกจำนวนหนึ่งสามารถสร้างสรรค์ ‘สิ่งน่าทึ่ง’ ด้วยสมาธิและความสนใจของตนเอง ที่ในที่สุดอาจเห็นว่าเป็น ‘พรสวรรค์ตามธรรมชาติ’ ซึ่งเกิดขึ้นอย่างเป็นอิสระโดยไม่ต้องมีการกระตุ้นจากครูหรือพ่อแม่

หนึ่งในนั้นคือ น้องกรณ์ หรือเด็กชาย ธนณ์กรร์ วัฒนศิริธรรม เจ้าของ Ghone Atelier (กรณ์สตูดิโอ) ในวัยเพียง 3 ขวบ

น้องกรณ์ ธนณ์กรร์ วัฒนศิริธรรม กับผลงานภาพ Electric Train

น้องกรณ์สร้างสรรค์ผลงานศิลปะที่เปี่ยมไปด้วยพลังอย่างมีเอกลักษณ์ผ่านสีสันบนผืนผ้าใบที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวเอง และกำลังได้รับความสนใจจากภัณฑารักษ์ แกลลอรีศิลปะจากต่างประเทศ รวมถึงนักสะสมและผู้ชื่นชอบศิลปะทั้งในและต่างประเทศที่เริ่มทยอยสะสมผลงานของศิลปินรุ่นจิ๋วชาวไทยตัวน้อยคนนี้

ปี 2568 มีผู้สะสมผลงานศิลปะของน้องกรณ์ 17 ชิ้นงาน จัดแสดงนิทรรศการเดี่ยว 3 ครั้ง ร่วมแสดงผลงานกลุ่ม 2 ครั้งในต่างประเทศ ทำผลงานร่วมกับศิลปินทั้งในและต่างประเทศ 3 ชิ้น ได้รับ 4 รางวัลระดับนานาชาติ

“กัสไม่เคยพูดเลยว่าน้องเป็นเด็กอัจฉริยะ เพราะเขาแค่เล่นสี เกิดจากจิตของเขาเอง เรา(กัสกับสามี)ไม่เคยบังคับให้วาด (paint) น้องตื่นนอนมาก็ขอ paint เอง ถ้าไม่วาดก็เล่นเหมือนเด็กทั่วไป ชอบของเล่นรถไฟมากเป็นพิเศษ” กัส ศรัณย์ณพัชร วัฒนศิริธรรม คุณแม่น้องกรณ์ ซึ่งสำเร็จการศึกษาด้านวิศวะการเงินจากประเทศอังกฤษ (สามีสำเร็จการศึกษาด้านวิศวะจากสหรัฐอเมริกา) ให้สัมภาษณ์กับ ‘กรุงเทพธุรกิจ’ ในงานแสดงนิทรรศการศิลปะเดี่ยว Colors World ของน้องกรณ์ เกือบ 20 ภาพ ณ Arts Way ไอคอนสยาม

โดยมี 5 ผลงานที่นำออกประมูล รายได้ 50% หลังหักค่าใช้จ่ายนำไปบริจาคเพื่อฟื้นฟูหลังประสบอุทกภัยให้กับโรงเรียนวัดโรง (ขาวประชาสรรค์) ต.โรง อ.กระแสสินธุ์ จ.สงขลา และโรงเรียนอื่นๆ ต่อไป

ศรัณย์ณพัชร วัฒนศิริธรรม (กัส) คุณแม่น้องกรณ์ ในนิทรรศการ Colors World

สนั่น อังอุบลกุล ประธานกรรมการอาวุโสหอการค้าไทยและสภาหอการค้าไทย ให้ความสนใจชมนิทรรศการ Colors World ของน้องกรณ์

จุดเริ่มต้นและพลังแห่งสมาธิ

คุณแม่ของศิลปินตัวน้อยเล่าว่า น้องกรณ์เริ่มสัมผัสกับ สีเทียน ตั้งแต่อายุ 6 เดือน โดยมีความผูกพันกับสีมากถึงขั้นนำไปนอนด้วย

“ตอนน้องอายุ 6 เดือน ไม่เคยนำสิ่งของใดๆ เข้าปากเหมือนเด็กวัยเดียวกัน กัสก็เลยพาน้องไปหาหมอ คุณหมอให้ ‘สีเทียน’ กับน้อง พอน้องได้จับสีเทียนก็คือไม่ปล่อย เอาไปนอนด้วย กัสเอาออกคือร้องไห้ ก็เลยปล่อยให้ระบายสีเทียนบนกระดาษเอสี่อยู่ที่บ้าน น้องก็ระบายสีไปเรื่อยๆ 2-3 ชั่วโมง”

พอน้องกรณ์อายุครบ 1 ขวบ คุณแม่จึงพาไป Play Group ที่โรงเรียนโชรส์เบอรี (Shrewsbury International School Bangkok) คุณครูได้ตั้งข้อสังเกตว่าน้องมีสมาธิผิดปกติ (Abnormal) เนื่องจากเด็กวัยต่ำกว่า 4-5 ขวบทั่วไปจะมีสมาธิเพียง 5-10 นาที แต่น้องกรณ์สามารถนั่งระบายสีได้นานถึง 40 นาที จนถึง 2-3 ชั่วโมง

“พอได้ยินแบบนั้น สิ่งแรกที่ทำคือพาน้องไปหาคุณหมอปิยะรัตน์ (เลิศบรรณพงษ์) คุณหมอยืนยันว่าน้องปกติทุกอย่าง แต่เป็นเด็กที่ฉลาดและมีสมาธิดีมาก แล้วน้องน่าจะชอบสีมาก"

พฤติกรรมของน้องกรณ์เปรียบเสมือน ‘นักวิ่งมาราธอนที่ลงไปวิ่งในสนามของเด็กหัดเดิน’ ขณะที่เด็กคนอื่นๆ อาจจะวิ่งเล่นเพียงชั่วครู่แล้วเหนื่อยหันไปสนใจสิ่งอื่น แต่น้องกลับมีความอึดและตั้งมั่นในการทำสิ่งที่ตัวเองชอบได้ยาวนานจนคนรอบข้างรู้สึกประหลาดใจ

หลังจากนั้นคุณแม่จึงพาน้องกรณ์ไปเช่าเวลาวาดรูปตามสตูดิโอศิลปะ วันแรกน้องกรณ์ใช้เวลาระบายสีไป 3 ชั่วโมง หลายครั้งเข้าคุณแม่สู้ค่าใช้จ่ายไม่ไหวจึงซื้ออุปกรณ์เกี่ยวกับการระบายสีมาไว้ที่บ้าน

ธนพิสิฐ จีรวงศ์ไกรสร, ศรัณย์ณพัชร วัฒนศิริธรรม, สุมา วงศ์พันธุ์, ณัฐวุฒิ เฉลิมวันเพ็ญ วันเปิดนิทรรศการ Colors World ของน้องกรณ์ ที่ไอคอนสยาม

สไตล์การสร้างผลงานและเทคนิคเฉพาะตัว

“พอซื้ออุปกรณ์มาที่บ้านเท่านั้นแหละ บรรเจิดค่ะ ก่อนหน้านี้น้องใช้มือจุ่มสีระบาย ทีนี้เอาของเล่นรอบตัวมาจุ่มสีระบายลงบนเฟรม ใช้เป็นอุปกรณ์สร้างลวดลาย เช่น รถของเล่น ผักพลาสติก เลโก้ ไม้กวาดของเล่น” คุณแม่กัสกล่าว

น้องกรณ์สร้างงานศิลปะด้วยสีอะคริลิคเป็นหลัก เริ่มใช้สีเมจิกบ้าง และสีที่มีส่วนผสมของกลิตเตอร์

ลักษณะผลงานมีเลเยอร์สีที่หนามาก (Impasto) เนื่องจากน้องกรณ์ชอบบีบสีทั้งหลอดโดยไม่ผสมน้ำ และมีความสามารถในการผสมสีเอง เช่น การผสมสีม่วง และรู้จักชื่อสีที่ซับซ้อนอย่างสีเทอร์คอยซ์ (Turquoise) จากการดู YouTube

ภาพ Aurora Waterfall

ภาพ Jurassic Bloom in Golden Time

คุณแม่กัสกล่าวว่า ผลงานระบายสีของน้องกรณ์ส่วนใหญ่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสิ่งที่เขาสนใจและสิ่งที่อยู่รอบตัวในขณะนั้น มักเปลี่ยนไปตามอารมณ์และความชอบในแต่ละช่วงเวลา พอจะจำแนกแรงบันดาลใจหลักได้ดังนี้

• ปรากฏการณ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม: เช่น ท้องทะเล (Ocean) น้องกรณ์จึงใช้ตัวปั๊มยางรูปหมึก และเลโก้สร้างเป็นรูปปะการัง นอกจากนี้ยังมีเรื่องของแผ่นดินไหวและภูเขาไฟระเบิด ซึ่งน้องจินตนาการเมื่อลาวาแห้งแล้วจะกลายเป็นทองตามที่เห็นในหนังสือภาษาอังกฤษ รวมถึงเรื่องแสงออโรร่า (Aurora) ที่น้องชื่นชอบและจำมาจาก YouTube สร้างสรรค์เป็นภาพชื่อ Aurora Waterfall
• สัตว์และสิ่งมีชีวิต: เช่น ไดโนเสาร์จากภาพยนตร์เรื่องจูราสสิก และตุ๊กตุ่นไดโนเสาร์สีแดงที่มีอยู่เพียงตัวเดียวที่บ้าน น้องกรณ์สร้างสรรค์ออกมาเป็นภาพ Jurassic Bloom in Golden Time
• สื่อการเรียนรู้และโซเชียลมีเดีย: YouTube เป็นแหล่งแรงบันดาลใจสำคัญที่ทำให้น้องกรณ์รู้จักการผสมสี และรู้จักชื่อสีที่ซับซ้อน รวมถึงจดจำภาพจากต่างประเทศมาสร้างสรรค์งาน
• บุคคลและสิ่งของรอบตัว: บางครั้งแรงบันดาลใจเกิดจากความต้องการของคนรอบข้าง เช่น คุณหมอปิยะรัตน์ที่ดูแลน้องอยากได้ภาพสีพาสเทล น้องกรณ์จึงนำสีพาสเทลมาปาดเป็นภาพผลงานที่ตั้งชื่อว่า Pastel Earth

ภาพ Shinkansen in the Rain Tunnel ผลงานแรกของน้องกรณ์ที่เริ่มต้นจากผืนผ้าใบสีดำ ประหนึ่งอยู่ในอุโมงค์เพื่อสร้างบรรยากาศให้กับองค์ประกอบทั้งหมด เลือกใช้สีโทนพาสเทล เช่น สีพีช สีน้ำเงินอมม่วง สีเหลือง สีขาว ปาดเป็นลายเส้นซิกแซกซ้ำไปซ้ำมา สื่อถึงความเร็วและการเคลื่อนที่ของรถไฟชิงกันเซ็นที่พุ่งผ่านอุโมงค์มืด

มุมมองการเลี้ยงดูของแม่และศิลปินอาชีพ

คุณแม่กัสกล่าวว่า เน้นการเลี้ยงดูแบบไม่บังคับ (Force) ครั้งแรกคิดว่าหากน้องกรณ์ต้องการเดินไปให้สุดทางบนเส้นทางสายนี้ น่าจะได้รับคำแนะนำจากครูสอนศิลปะ เนื่องจากตนเองสอนลูกได้เพียงให้เรียกชื่อสี แต่เมื่อลูกสนใจอุปกรณ์ศิลปะชิ้นอื่น เช่น เกรียง คุณแม่จนคำตอบ ทำให้น้องกรณ์ไม่แตะอุปกรณ์ชิ้นนี้อีกเลย

คุณแม่กัสไม่อยากให้เกิดความรู้สึกเช่นนั้นขึ้นอีก จึงพยายามหาครูสอนศิลปะมาแล้วถึง 6 คนแต่ไม่สำเร็จ เพราะน้องไม่ชอบให้ใครมาตีกรอบความคิด เช่น การบังคับว่าท้องฟ้าต้องเป็นสีฟ้า

ขณะเดียวกันศิลปินมืออาชีพก็แนะนำว่า เด็กเล็กขนาดนี้ยังไม่ควรจำกัดความคิดและความเป็นอิสระ ควรปล่อยให้น้องได้เล่นไปตามสิ่งที่เขามีจินตนาการไปก่อน

เป้ ดาหลา กับภาพ Colourful Tree ที่คอลแล็บส์กับน้องกรณ์

"เดิมทีคุณพ่อคุณแม่อยากให้พี่เป้ช่วย ‘สอน’ ศิลปะให้น้อง แต่พี่เป้ปฏิเสธที่จะสอนตามทฤษฎี เพราะมองว่าเด็กวัย 3 ขวบยังไม่เข้าใจเรื่องทฤษฎีศิลปะ จึงเสนอให้ ‘มาเล่น’ กับสีในสตูดิโอแทนเพื่อให้เด็กได้ปล่อยอารมณ์อย่างเต็มที่" เป้ ดาหลา (จิรวัฒน์ ตันสุริยวงศ์) ศิลปินผู้มีประสบการณ์สร้างงานศิลปะกว่า 20 ปี โดยเฉพาะด้านการวาดภาพดอกไม้ กล่าวถึงการได้พบกับน้องกรณ์

เป้ ดาหลา กล่าวว่า ผลงานของน้องกรณ์มีลักษณะเป็นแนว Abstract (ศิลปะนามธรรม) หรือบางชิ้นเป็น Semi-abstract ซึ่งเกิดจากความรู้สึกตามวัยของเด็กโดยไม่มีการปรุงแต่ง

“แต่ยังไม่ควรตีกรอบหรือปิดกั้นความคิดของเด็กด้วยคำจำกัดความของแนวศิลปะ เพราะคุณค่าของงานน้องมาจาก ‘ความบริสุทธิ์จากภายใน’ ต่างจากศิลปินรุ่นใหญ่ที่มักจะมีการปรุงแต่งในผลงาน”

ในนิทรรศการนี้ เป้ ดาหลา และน้องกรณ์ สร้างสรรค์ผลงานศิลปะร่วมกันเพื่อการประมูลในชื่อภาพ Colourful Tree โดยพี่เป้ดูเรื่องจังหวะสีและโครงสร้าง ส่วนน้องกรณ์เข้ามาเล่นและขยับทำในส่วนต่าง ๆ ตามความสนุก

“วิธีการทำงานคือไม่มีการบังคับ พี่เป้ปล่อยให้น้องสนุกกับสีอย่างอิสระ มีการใช้เทคนิค เช่น การหยดสี และน้องกรณ์มีเอกลักษณ์คือการใช้ตัวปั๊มเป็นลายเซ็นของตัวเองในภาพ”

ฐานรัตน์ อัศวศิรโยธิน กับภาพ Space Splash ที่คอลแล็บส์กับน้องกรณ์

ฐานรัตน์ อัศวศิรโยธิน เจ้าของโรงเรียนศิลปะ Artvorm Advisory Studio เป็นอีกผู้หนึ่งซึ่งมีผลงานประมูลคอลแล็บส์กับน้องกรณ์ภายใต้ชื่อภาพ Space Splash กล่าวว่า ผลงานที่ออกมาเป็น “ของน้อง ล้วน ๆ” โดยใช้มือจุ่มสีแล้วสาดเล่น

บทบาทของตนคือการเป็นผู้ให้คำแนะนำ (Guidance) เช่น แนะนำให้ลงพื้นหลังสีดำ หรือช่วยเตรียมอุปกรณ์และสอนเทคนิคการผสมสี น้องกรณ์ถือเป็นลูกศิษย์ที่มีอายุน้อยที่สุดที่เคยสอนและร่วมงานด้วย ปกติรับสอนน้องๆ อายุ 15 ปีขึ้นไปที่สนใจเดินทางไปศึกษาต่อด้านศิลปะในต่างประเทศ

"ผลงานของน้องเปลี่ยนไปตามอารมณ์ (Mood) และประสบการณ์ ซึ่งในอนาคตจินตนาการของน้องจะมีมิติที่ลึกซึ้งและหลากหลายสไตล์มากขึ้นตามการเติบโต" ฐานรัตน์ กล่าว

ภาพ Dreaming of London Bridge แรงบันดาลใจจากความฝันที่อยากไปลอนดอน ทำให้น้องกรณ์ตีความ London Bridge ในแบบใหม่ให้เป็นสถานที่มหัศจรรย์ ใต้สะพานประดับไปด้วยน้ำตกแห่งดอกไม้หลากสีเบ่งบานอย่างอบอุ่น เกล็ดหิมะโปรยลงมาจากท้องฟ้า สร้างบรรยากาศฤดูหนาวอันแสนสงบ

เพจ Ghone Atelier

สำหรับการเปิด เพจ Ghone Atelier และการขายภาพ คุณแม่กัสกล่าวว่าเกิดจากการที่น้องกรณ์โตขึ้นทุกวัน คุณแม่เริ่มไปต่อไม่ได้กับคำถามของน้องเกี่ยวกับศิลปะ จึงเปิดเพจเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น

ประกอบกับในช่วง 1 ปีที่ผ่านมา น้องกรณ์ทำงานศิลปะออกมาจำนวนมาก จำเป็นต้องระบายผลงานที่มีมากกว่า 60 ชิ้นซึ่งที่บ้านไม่มีที่พอจะเก็บแล้ว รายได้ทั้งหมดจะเก็บเข้าบัญชีของน้องกรณ์โดยเฉพาะ ไม่นำมาใช้หมุนเวียนในครอบครัว

“น้องกรณ์รักผลงานของเขาทุกชิ้น และดีใจมากทุกครั้งที่มีคนซื้อ เขาจะบอกว่า ‘รูปที่เขาระบาย มีบ้านแล้ว’ เพราะที่บ้านไม่มีกำแพงจะติดภาพแล้ว ต้องเก็บรูปไว้ในห้อง ตอนเอารูปไปส่งให้ลูกค้า เขาจะบอกว่า ‘อยู่บ้านนี้ก่อนนะ เดี๋ยวมาหา’

ช่วงเวลาที่น้องมีความสุขที่สุดคือตอนที่ผลงานของเขาถูกนำไปจัดแสดงในแกลลอรี เพราะผลงานของเขา..ได้ขึ้นกำแพงจริงๆ” คุณแม่กัสเล่า

น้องกรณ์ ธนณ์กรร์ วัฒนศิริธรรม

ล่าสุดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2568 น้องกรณ์ได้รับ รางวัล Luxembourg Art Prize จัดโดยพิพิธภัณฑ์เอกชน Pinacothèque ในประเทศลักเซมเบิร์ก โดยเป็น 1 ในศิลปิน 400 กว่าคนที่ได้รับการยกย่องในเรื่องการใช้สี แม้จะต้องแข่งขันกับศิลปินรุ่นใหญ่

เดือนเมษายน 2569 ที่จะถึงนี้ น้องกรณ์ได้รับเชิญให้ไปจัดงาน Solo Art ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ซึ่งอาจจะเป็นคนไทยคนแรกที่ได้รับโอกาสนี้ โดยจะมีการแสดงผลงานประมาณ 8-10 รูป และได้ร่วมทำงานกับศิลปินแนว Abstract ชาวเยอรมัน

ขณะนี้กำลังอยู่ระหว่างการจัดการเรื่องสัญญาซื้อขายภาพตามกฎหมายยุโรป ซึ่งมีการคุ้มครองส่วนต่างมูลค่าเพิ่มของภาพย้อนหลังให้ศิลปินเป็นเวลา 10 ปี

กล่าวได้หรือไม่ พรสวรรค์ของน้องกรณ์เปรียบเสมือน “ต้นไม้ที่เติบโตอย่างอิสระในดินที่อุดมสมบูรณ์” โดยคุณแม่ทำหน้าที่เป็นเพียงผู้พรวนดินและให้ปุ๋ย (สนับสนุนอุปกรณ์และโอกาส) แต่ไม่ได้ดัดกิ่งก้าน (ไม่บังคับทิศทางศิลปะ) ทำให้ต้นไม้ต้นนี้สามารถผลิผลงานที่สวยงามและแปลกใหม่

จนเป็นที่ยอมรับของโลกได้ด้วยตัวของตนเอง