September Scaries อาการ ‘นอย’ ช่วงใกล้สิ้นปี จากความรู้สึกว่าหนึ่งปีกำลังจะผ่านไป แต่ทำอะไรไม่ทันสักอย่าง
ช่วงต้นปีจนถึงกลางปี อาจเป็นช่วงที่ใครหลายคนอนุญาตให้ตัวเองมีตัวเลือกว่าจะฟิต จะโปรดักทีฟ หรือจะแอบขี้เกียจ ขอเวลาชิลล์แบบผลัดทุกเรื่องที่ต้องทำออกไปก่อน เพราะคิดว่า ‘ยังมีเวลาอีกตั้งครึ่งปีน่า… ’ แต่พอเดือนกันยายนมาถึง ความชิลล์อยู่ๆ ก็เริ่มไม่ชิลล์อีกต่อไป กลับเป็นเดือนที่น่าสะพรึงที่สุดถึงกับมีคำเรียกว่า ‘September Scaries’ เลยทีเดียว
จริงๆ แล้วหากจะอธิบายคำๆ นี้ให้เห็นภาพมากขึ้น คงต้องบอกว่ามันมีที่มาจากวัฒนธรรมฝั่งตะวันตก โดยเฉพาะเรื่องของ ‘ฤดูกาล’ ในบ้านเมืองฝรั่งเขา ซึ่งเดือนกันยายนคือเดือนที่เพิ่งผ่านพ้นฤดูร้อนมาหมาดๆ และเป็นเดือนที่กำลังเข้าสู่ฤดูหนาว จึงเป็นไปได้ว่า September Scaries หมายถึงความรู้สึกอาลัยอาวรณ์กับความสดใสและการออกไปทำกิจกรรมกลางแจ้งในฤดูร้อนซึ่งกำลังจะโบกมือลาจากไป เข้าสู่โหมดฟ้าหม่นๆ กับความเย็นเฉียบ และการหมกตัวอยู่แต่ในบ้านในฤดูหนาว
และอีกหนึ่งนัยยะของคำว่า September Scaries ก็อาจหมายถึงวันแรงงานของอเมริกา วันหยุดราชการซึ่งจะตรงกับวันจันทร์แรกของเดือนกันยายนทุกปีที่อนุญาตให้คนทำงานได้พักผ่อนยาวแบบ Long Weekend แต่พอหลังจากวันหยุดจบลง ความจริงที่ต้องกลับมาเผชิญหน้าแบบหนีไม่พ้นก็คือเดือนกันยายนทั้งเดือนที่เหลือนั่นเอง
ถึงแม้ว่าที่มาของอาการนี้จะมาจากวัฒนธรรมของฝรั่งก็จริง แต่เชื่อว่าคอนเซ็ปต์ของ September Scaries เป็นสิ่งที่เราต่าง ‘เข้าใจ’ และ ‘สัมผัส’ ถึงมันได้ไม่ยาก เพราะเดือนกันยายนก็นับว่าเป็นเดือนที่เข้าสู่การเริ่มต้นของช่วงสิ้นปีแล้ว มันจึงเป็นเดือนที่อาจทำให้เราเกิดความรู้สึกหวั่นๆ ได้ไม่น้อยเลย
September Scaries คือความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความหวาดหวั่นกังวล ความคาดหวัง ความกดดัน จนถึงกับความรู้สึกผิดนิดๆ กับตัวเองว่าหนึ่งปีกำลังจะผ่านพ้นไปแล้ว เหลืออีกเพียงแค่ 3 เดือนเท่านั้น แต่กลับ ‘ทำอะไรไม่ทัน’ เอาเสียเลย ทั้งในแง่ของความเครียดจากงานบางอย่างที่เรา ‘จำเป็น’ ต้องจบให้ลง ไม่ว่าจะเป็นการปิดงบประมาณประจำปี เตรียมลุยโปรเจ็กต์ไตรมาสสุดท้าย ไปจนถึงเตรียมวางแผนงานสำหรับปีหน้าที่ใกล้เข้ามา
ไม่เพียงแค่เฉพาะกับเรื่องงาน แต่ความนอยนี้ยังหมายรวมได้ทั้งในแง่ของ ‘ความฝัน’ ที่จะลงมือทำสิ่งต่างๆ ด้วย เช่น งานอิเรกที่ตั้งใจจะทำเอย To do list เอย Resolution ต่างๆ ที่เคยจดไว้ตั้งแต่ตอนต้นปีเอย เรียกง่ายๆ ว่าทุกอย่างทุกเรื่องที่ต้องทำ แต่ยังทำไม่สำเร็จหรือยังไม่ได้เริ่มลงมือทำนั่นแหละ
ความรู้สึกนอยๆ ในเดือนกันยายนว่าเรากำลังจะทำอะไรไม่ทันหรือไม่สำเร็จนี้ เกิดได้จากหลายเหตุปัจจัย หนึ่งในสาเหตุใหญ่ๆ เลยก็น่าจะเป็นการที่เรารู้สึกกดดันจาก ‘ตัวเลข’ ไม่เพียงแค่ตัวเลขของวันเวลาซึ่งกำลังจะผ่านไปที่ทำให้เหลือเวลาทำสิ่งต่างๆ น้อยลง ตัวเลขที่ว่ายังหมายถึง ‘วัย’ ของเราเองที่เพิ่มมากขึ้นไปอีกปี แต่ก็ยังไม่สามารถทำสิ่งๆ นั้นให้เกิดขึ้นหรือสำเร็จได้
สิ่งที่ทำให้นอยหนักในช่วงเดือนกันยายน อาจมาจากการที่หลายคนเผชิญกับภาวะ 'ความเครียด' ที่ถึงกับมีงานวิจัยชี้วัด 'ดัชนีความทุกข์' (Misery Index) อย่างจริงจังเลยว่าคนทำงานในยุคนี้มักจะมีความเครียดแตะระดับพีคมากที่สุดในช่วงเดือนกันยายนและตุลาคม เป็นเหตุผลว่าทำไมพอทำงานไปสักพักจนถึงกลางๆ ปี เรามักจะเริ่มเกิดภาวะเหนื่อยล้า หมดแรง หมดสมอง หัวตื้อ คิดอะไรไม่ออก เหมือนตกอยู่ในม่านหมอกตลอดเวลา ทั้งที่ตอนต้นปีก็อาจรู้สึกว่าตัวเองยังฟิตดีอยู่แท้ๆ
นอกจากความบีบคั้นที่เข้ามาทุกทิศทางแล้ว ช่วงใกล้สิ้นปืสำหรับหลายๆ คนยังอาจหมายถึงการต้องคิดแผนสำหรับวันหยุดยาวด้วยเหมือนกัน เช่น จะทำอะไรในวันหยุด ไปเที่ยวที่ไหน ต้องกลับบ้านไปเยี่ยมครอบครัวไหม ต้องใช้เงินเท่าไรและต้องเก็บเพิ่มอีกเท่าไร บังคับให้เราต้องแบ่งสมองออกจากเรื่องหน้าที่การงาน ความฝัน กับสิ่งอื่นๆ ที่ต้องทำให้จบก่อนสิ้นปีมาคิดเรื่องเหล่านี้ ซึ่งจะว่าไปก็นับว่าเป็นความกดดันที่สร้างความเครียด วิตกกังวลให้กับเราได้ไม่น้อยไปกว่ากันเลย และหากปล่อยให้อาการนอยดำเนินต่อไปเรื่อยๆ มันอาจกัดกินเราไปจนเกิดภาวะทางจิตใจอื่นๆ ที่ซีเรียสรุนแรงมากขึ้นก็เป็นได้
แต่เอาจริงๆ September Scaries อาจไม่ได้เป็นอาการที่เลวร้ายไปเสียทั้งหมด หากมองว่าอย่างน้อยๆ เวลาอันจำกัดในแต่ละปีมันก็มีข้อดีตรงที่ช่วยฝึกให้เราไม่ผลัดวันประกันพรุ่ง ช่วยเป็นตัวเร่งให้เราไม่มัวแต่นั่งคิด แต่รีบลงมือทำอะไรที่อยากทำได้เร็วขึ้น และอาจช่วยให้เรา ‘ค่อยๆ’ ฝึกการจัดการสิ่งต่างๆ ไปทีละเรื่องได้เหมือนกัน
เพราะสุดท้ายแล้วใครจะจัดการเวลาหนึ่งปีของเราได้ดีไปกว่าตัวเราเอง รักษาเอเนอร์จี้ที่เหลือเอาไว้ดีกว่า!
อ้างอิง
https://www.cbc.ca/news/canada/kitchener-waterloo/september-stress-jennifer-moss-happiness-1.5712784
อ่านบทความที่เกี่ยวข้อง
- September Scaries อาการ ‘นอย’ ช่วงใกล้สิ้นปี จากความรู้สึกว่าหนึ่งปีกำลังจะผ่านไป แต่ทำอะไรไม่ทันสักอย่าง
- การช่วยตัวเองของคนมี ‘จิ๋ม’ ที่มีทั้งวันที่เสร็จ ไม่เสร็จ ไม่รู้ว่าจุดไหนคือเสร็จ ซึ่งล้วนเป็นปกติ และต้องค่อยๆ หาจุดที่ตัวเราแฮปปี้
- ลบไม่ได้ช่วยให้ลืม แต่ช่วยบรรเทาความเศร้าได้! งานของกลุ่ม ‘พ่อมดนักโฟโต้ช็อป’ แห่งเว็บไซต์ Reddit ผู้รับจ้างสร้างความทรงจำใหม่ๆ จากภาพถ่ายอันเจ็บปวด
ตามบทความก่อนใครได้ที่
- Website : Mirror Thailand.com