"นนกุล" ร้องเพลงที่แต่งให้แม่ผู้ล่วงลับ เผยความในใจสุดซึ้งที่ไม่เคยได้บอก

นนกุล โพสต์คลิปเสียงร้องเพลง "wish i" พร้อมข้อความสุดซึ้งถึงคุณแม่ผู้ล่วงลับในวันเกิดของท่าน โดยเจ้าตัวเผยความรู้สึกเสียใจที่แม่จากไปอย่างกะทันหัน และยอมรับว่าเคยกลัวความล้มเหลวจนไม่กล้าเผยแพร่เพลงนี้ในช่วงที่แม่ยังมีชีวิตอยู่ ทำให้แม่ไม่เคยรู้ว่าเพลงนี้มีอยู่จริง

นนกุล ระบายความรู้สึกผิดและความเศร้าใจที่ไม่ได้ทำให้แม่ได้ฟังเพลงที่แต่งขึ้นด้วยตัวเอง พร้อมทั้งสัญญาว่าจะไม่โทษตัวเองอีกต่อไป และจะพยายามใช้ชีวิตให้แม่ไม่ต้องเป็นห่วง เจ้าตัวยังขอโทษที่ไม่สามารถแสดงความรู้สึกออกมาได้ง่าย และปิดท้ายด้วยคำบอกรักและคิดถึงแม่สุดหัวใจ

โพสต์นี้สร้างความประทับใจและซาบซึ้งให้กับแฟน ๆ ที่ได้เห็นความรักและความผูกพันระหว่างนนกุลกับคุณแม่อย่างลึกซึ้ง รวมถึงต่างให้หกำลังใจ นนกุล ซึ่ง นนกุล โพสต์แคปชั่นไว้ว่า

"สุขสันต์วันเกิดนะแม่
วันนี้แม่ควรจะอายุครบ 65 ปีแล้ว…
แต่พระเจ้าคงมีแผนอื่นก็เลยพาแม่จากนนไป
ถึงแม้ว่านนจะเสียใจมากกับการจากไปอย่างกะทันหันของแม่
แต่นนก็รู้ว่าแม่อยู่ในที่ที่อบอุ่นและปลอดภัยที่สุดแล้ว
ความจริงก็คือ…
นนภาวนาอยู่เสมอว่าคำในเนื้อเพลงนี้—ที่ถูกสร้างไว้ตั้งแต่หลายปีก่อน—จะไม่มีวันเกิดขึ้นจริง
แต่เพราะความขี้ขลาดของนนเอง นนถึงไม่กล้าเผยแพร่มันออกไปเพราะกลัวว่ามันจะล้มเหลว
จนสุดท้ายแม่ก็ไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ำว่าเพลงนี้มีอยู่
แต่ในที่สุด…เพราะความไม่เอาไหนของนนสิ่งที่นนกลัวมันก็กลายเป็นความจริงจนได้
ไม่สิ น่าสมเพชกว่าเดิมอีกเพราะนนยังไม่ได้อยู่ที่ที่สำเร็จนั้นเลย
และเสียงนนไม่ใช่เสียงนักร้องอาชีพ หวังว่าแม่จะไม่ถือสานะถ้าฟังแล้วจะขัดหูซักหน่อย
นี่คือความเสียใจสุดท้ายของตัวนน
และนนสัญญาว่าจะไม่ซ้ำเติมตัวเองอีกแล้ว
จะพยายามไม่ให้แม่ต้องเป็นห่วง
(หรืออย่างน้อยนนก็หวังว่าจะทำได้นะ)
บางทีนนแค่อยากสามารถแสดงความรู้สึกของตัวเองได้ง่ายกว่านี้ ขอโทษนะแม่
ตลกดี ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นคนขี้ดราม่าบ้าบอขนาดนี้ แต่มันทำไงได้
นนรักแม่นะ
และโคตรคิดถึงแม่เลย
Happy Birthday, Mom.
Today you should have turned 65…
But I guess God had other plans, so he took you away from me.
Even though I’m still deeply crushed by how suddenly you left, I know you’re now in the warmest, safest place there is.
The truth is…
I kept hoping the lyrics in this song—that was made years ago—would never come true.
But because of my own cowardice, I never had the courage to release it.
I was afraid it would fail.
So in the end.. you never even knew it existed.
And worst of all… because of my own uselessness and worthlessness,
the very thing I feared most ended up becoming reality.
No—it’s even more pathetic than that, because I’m still nowhere near where I hoped to be.
And… my voice isn’t that of a professional singer. It’s honestly terrible.
I’m sorry, Mom.
I hope you don’t mind if it sounds rough on the ears.
This is my final regret.
I promise I won’t keep tearing myself down anymore to make you less worry.
(or at least… that's what I hope I’ll be able to do it soon.)
I just wish I could express my feelings more easily.
I’m so, so sorry.
It’s funny… I never thought I’d turn into such a melodramatic wreck like this.
But what can I do, right?
Love you, mom.
I miss you so damn much."