มัดรวมความลุ้นระทึก ความสนุกหลากอารมณ์ ของ “ระบบขนส่งสาธารณะ” ในสื่อบันเทิง

มาผ่อนคลายแล้วตีตั๋วเดินทางไปในโลกบันเทิงที่เต็มไปด้วยยานพาหนะสนุก ๆ ในระบบขนส่งสาธารณะกัน

ขนส่งในฝันที่อยากตีตั๋วนั่งสักครั้งในชีวิต
รถเมล์สายด่วนสุดใจ The Knight Bus
เริ่มจาก แฮร์รี่ พอตเตอร์ ที่ทุกองค์ประกอบล้วนเต็มไปด้วยเวทมนตร์แห่งโลกพ่อมดแม่มด รวมถึงขนส่งแบบด่วนสุดใจ The Knight Bus หรือ รถเมล์อัศวินราตรี รถเมล์สามชั้นที่ปรากฏตัวเมื่อเหล่าพ่อมดแม่มดต้องการเดินทางแบบฉุกเฉิน เพียงไปยืนอยู่ริมทางเท้าและยื่นไม้กายสิทธิ์ รถเมล์อัศวินราตรีจะโผล่ออกมาทันใด

รถเมล์อัศวินราตรีมีความคล้ายรถเมล์ไทยเราอยู่เหมือนกัน เมื่อขึ้นไปจะมีกระเป๋ารถคอยฉีกตั๋วและมีคุณลุงโชเฟอร์ขาซิ่งขับขี่แบบฉวัดเฉวียนสไตล์ที่พร้อมพาเราไปถึงจุดหมายอย่างรวดเร็ว แต่สิ่งที่รถเมล์อัศวินราตรีแตกต่างกับรถเมล์ไทยก็มีอยู่หลายอย่าง เช่น เบาะที่นั่งผู้โดยสารที่ตกกลางคืนจะเปลี่ยนเป็นเตียงนอน มีช็อกโกแลตร้อนพร้อมเสิร์ฟและยาสีฟันเป็นบริการเสริม แต่สิ่งที่น่าจะถูกใจใครหลายคนก็คือ ทันทีที่ผู้โดยสารก้าวขาขึ้น รถเมล์จะหายวับ เป็นการเดินทางแบบลึกลับที่ไม่มีใครรู้ใครเห็น (นอกจากคนบนรถ)

Guneet Jassal / Unsplash

สถานีรถไฟสุดคลาสสิกใน PADDINGTON
แพดดิงตัน (Paddington) คือ เจ้าหมีสีน้ำตาลชื่อดังจากหนังสือนิทานเด็กที่ถูกนำมาทำเป็นภาพยนตร์แนวครอบครัวเรื่อง PADDINGTON ชื่อของมันถูกตั้งตามสถานที่ที่เจ้าหมีได้พบกับครอบครัวบราวน์ (Brown Family) นั่นคือสถานีรถไฟสุดคลาสสิกแห่งกรุงลอนดอน Paddington Station จนกลายเป็นจุดเริ่มต้นการผจญภัยแสนอบอุ่นหัวใจที่ทำให้ทั้งครอบครัวบราวน์และเจ้าหมีผู้หลงรักแยมผิวส้มต่างฝ่ายต่างกลายมาเป็น Chosen Family ให้กันและกัน

สถานีรถไฟแพดดิงตันเป็นสถานีรถไฟใต้ดินแห่งแรกของโลกและมีอายุยาวนานกว่า 160 ปี ถูกออกแบบโดยวิศวกรชื่อดัง อิซัมบาร์ด คิงดอม บรูเนล (Isambard Kingdom Brunel) โดยมีจุดเด่นอยู่ที่โรงรถไฟทรงหลังคาโค้งสวยงาม หน้าจั่วและหลังคาเป็นกระจกเพื่อรับแสงธรรมชาติ ปัจจุบันสถานีแพดดิงตันยังคงเปิดให้บริการและได้รับการดูแลอย่างดี อีกทั้งยังกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเพื่อตามรอยเจ้าหมีแพดดิงตันอีกด้วย

Ernie Journeys / Unsplash

สนามบินแห่งมิตรภาพจาก The Terminal
ถ้านึกถึงการเดินทางทางอากาศ ภาพยนตร์และสื่อบันเทิงต่าง ๆ มักจะพูดถึงเครื่องบินเสียเป็นส่วนใหญ่ แต่ The Terminal กลับนำท่าอากาศยานนานาชาติเจเอฟเคมาเป็นฉากหลักที่ใช้ในการเดินเรื่องแนวดรามา-คอเมดีที่สร้างจากเค้าโครงเรื่องจริงของผู้มีประสบการณ์ติดอยู่ในสนามบิน ฝีมือการกำกับโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก

จริง ๆ แล้วในภาพยนตร์ไม่ได้ทำให้เราเห็นว่าตัวสนามบินแห่งนี้นั้นมีความพิเศษกว่าสนามบินอื่น ๆ แต่อย่างใด แต่เลือกที่จะฉายภาพให้เราเห็นว่า ความเป็นท่าอากาศยานนานาชาติขนาดใหญ่ ทำให้มีความหลากหลายและพลุกพล่านจากผู้คนจำนวนมากที่มาเข้าใช้บริการ เหมือนกับตัวเอกของเรื่องอย่าง “วิกเตอร์” ที่เป็นชายชาวยุโรปตะวันออกซึ่งเดินทางมาเติมเต็มภารกิจเล็ก ๆ ของชีวิตที่นิวยอร์ก แต่โชคร้ายกลับมีเหตุให้เขาต้องติดอยู่ในสนามบินเป็นเวลายาวนานถึง 1 ปี ในภาพยนตร์เราได้เห็นแง่มุมต่าง ๆ ในสนามบินที่เรามักจะเพียงแค่ผ่านมาแล้วผ่านไป และสิ่งสำคัญอย่างยิ่งสิ่งหนึ่งของการเดินทางนั้น อาจไม่ใช่จุดหมายปลายทางเพียงอย่างเดียว แต่ระหว่างทางที่เปี่ยมไปด้วยมิตรภาพจากทั้งเจ้าหน้าที่และผู้คนที่เกี่ยวข้อง ได้เปลี่ยนให้สนามบินซึ่งเป็นเพียงทางผ่าน กลายเป็นที่พักพิงอันอบอุ่นหัวใจของนักเดินทางได้เช่นกัน

Zach Catanzareti Photo / Flickr

หนีไป! จับคู่ขนส่งมวลชนที่ตีตั๋วปุ๊บ เกิดเรื่องปั๊บ
“ในรถเมล์มีระเบิด” จาก Speed
รถเมล์ที่ถูกจำกัดความเร็วไว้อาจไม่ใช่ขนส่งสาธารณะที่ปลอดภัยเสมอไป เพราะในภาพยนตร์ Speed ตัวเอกของเรื่องต้องคอยควบคุมความเร็วรถไม่ให้เร็วเกินไป จนเสี่ยงเกิดอุบัติเหตุ และต้องไม่ช้าเสียจนเสี่ยงให้ระเบิดที่ติดตั้งไว้กับรถทำงาน กลายเป็นความวายป่วงให้ตำรวจหนุ่มมือดีแห่งลอสแอนเจลิส แจ็ก ทราเวน (รับบทโดยคีอานู รีฟส์) และผู้โดยสารสาวแกร่งแอนนี่ พอร์เตอร์ (แซนดรา บุลล็อก) ต้องหืดขึ้นคอไปตาม ๆ กัน

Mark Dunne / Flickr

วิ่งทะลุตู้หนีซอมบี้ใน Train to Busan
มันก็ใช่ที่เราอยากให้รถไฟไทยวิ่งไว สวยงาม และน่านั่งโดยสารเหมือนรถไฟในต่างประเทศ แต่ถ้าในขบวนรถมีซอมบี้อยู่ด้วยแบบในเรื่อง Train to Busan คงต้องขอคิดดูอีกที ภาพยนตร์เกาหลีเรื่องนี้เต็มไปด้วยซอมบี้วิ่งไว (แทบจะไวเท่า ๆ กับรถไฟ) ทำเอาคนดูหายใจไม่ทั่วท้องตั้งแต่รถไฟวิ่งออกจากสถานีกรุงโซลมุ่งหน้าไปยังปูซาน จำนวนซอมบี้นั้นเยอะพอ ๆ กับอากาศในตู้โดยสาร ชวนให้จินตนาการได้ว่า หายใจอย่างไรก็ได้กลิ่นซอมบี้ แถมจะลงสถานีไหนก็ยังจะเจอซอมบี้อีก และภาพที่ติดตาคนดูภาพหนึ่งก็คือพ่อกงยู (ในบทของซอกวู) ที่อุ้มลูกสาววิ่งสับขาหนีซอมบี้ไปตู้แล้วตู้เล่า จนท้ายที่สุดก็เซฟชีวิตยัยหนูไว้ได้ แต่ตัวเองจะรอดหรือไม่นั้น ก็ต้องไปติดตามดู

Craig Duffy / Flickr

ขนส่งขนหัวลุก จากการ์ตูนและแอนิเมชัน
ข้ามมาฝั่งการ์ตูนและแอนิเมชัน ขนส่งมวลชนก็ยังคงเป็นแรงบันดาลใจและถูกนำมาใช้เป็นธีมเล่าเรื่องหลากหลายแนวเช่นกัน แต่ที่ไม่พูดถึงไม่ได้เลยก็คือ ขนส่งที่เห็นแล้วชวนให้ขนหัวลุก

สถานีผีดุจาก WEBTOON ใน The Ghost of Oksu Station
การ์ตูนสยองขวัญชื่อดังจาก WEBTOON โดยโฮรัง (Horang) นักเขียนเว็บตูนเจ้าพ่อแนวสยองขวัญ The Ghost of Oksu Station สร้างสรรค์จากเค้าโครงเรื่องจริง เนื้อเรื่องและลายเส้นชวนขนหัวลุกได้พานักอ่านให้อยากตามหาปริศนาสยองขวัญของสถานีรถไฟอ๊กซูแห่งกรุงโซล เชื่อว่าเมื่ออ่านจบ หลายคนจะไม่กล้ารอรถไฟเพียงลำพังอีกต่อไป เว็บตูนเรื่องนี้โด่งดังจนถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ชื่อ THE GHOST STATION

Mobius6 / Wikimedia Commons

Cat Bus จากแอนิเมชัน My Neighbor Totoro
ฉากเด่นของแอนิเมชันที่เปรียบเป็นโลโก้ของสตูดิโอจิบลิ My Neighbor Totoro จะเป็นฉากไหนไปไม่ได้ นอกจากฉากที่สองพี่น้องซัตสึกิและเม ยืนกางร่มสีแดงอยู่ข้าง ๆ กับเจ้าโทโทโร่เพื่อนรักที่กำลังฉงนอยู่กับร่มสีเทาที่เด็กน้อยยื่นให้ สองพี่น้องกำลังรอรถบัสและคุณพ่อท่ามกลางเม็ดฝนที่โปรยปราย บรรยากาศมืดครึ้มและแวดล้อมไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่ ไม่นานนักรถบัสแมวหรือ Cat Bus ก็ปรากฏขึ้น เจ้ารถประจำทางที่รูปลักษณ์เป็นแมวตัวยักษ์ 12 ขา ลำตัวกลวงโบ๋เพื่อเป็นห้องโดยสารและหน้าต่าง ดวงตาส่องแสงจ้าดุจไฟหน้ารถ Cat Bus หันมาฉีกยิ้มกว้างสุดริมฝีปากให้สองพี่น้อง เปิดประตูที่อยู่ตรงสีข้างรับโทโทโร่ขึ้นรถและกระโจนสู่ความมืด ปล่อยให้เด็ก ๆ ยืนอึ้งกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า จริง ๆ แล้ว Cat Bus เป็นมิตรกับซัตสึกิและเม แต่ถ้าต้องให้จินตนาการว่ามีรถประจำทางแบบนี้วิ่งเข้ามาจอดเทียบป้ายในบรรยากาศเดียวกับในแอนิเมชัน เราจะรู้สึกยังไง…น่าขนลุกอยู่เหมือนกันใช่ไหมล่ะ

Hoyoun Lee / Unsplash

รถไฟวิญญาณจากแอนิเมชันดัง Spirited Away
รถไฟวิญญาณเป็นอีกหนึ่งขนส่งมวลชนที่ชวนขนลุก แม้จะไม่ได้มีการกระหน่ำหลอกผีกันแต่ประการใด เพราะแท้จริงแล้ว Sprited Away แอนิเมชันชื่อดังที่มีรางวัลออสการ์การันตีจากสตูดิโอจิบลิ ทำหน้าที่เพียงนำเราไปเฝ้ามองการเติบโตและเปลี่ยนผ่านทางความคิดของชิฮิโระ เด็กหญิงผู้เป็นตัวละครหลัก องค์ประกอบทั้งเรื่องเต็มไปด้วยความน่าทึ่งและพลิกผันในระดับที่เรียกว่าพังกรอบจินตนาการของคนดูทิ้งไปเลย ฉากรถไฟวิญญาณก็เป็นฉากสำคัญของเรื่อง บรรยากาศในรถไฟที่ชิฮิโระนั่งไปกับเจ้าวิญญาณไร้หน้าช่างเงียบงัน ทั้งยังมีผู้โดยสารร่วมทางที่ปรากฏตัวได้เพียงเงาหรือร่างโปร่งแสง ดูแล้วชวนให้รู้สึกเหมือนเรากำลังกึ่งฝันกึ่งตื่น ส่วนเส้นทางที่รถไฟวิ่งผ่านก็สวยงามแบบหลอน ๆ ไปในเวลาเดียวกัน เป็นความรู้สึกขนลุกแบบล้ำลึก ทั้งยังเป็นการยากหากจะเจาะจงให้ได้ว่า รถไฟขบวนนี้วิ่งไปสู่ปลายทางที่สุขสมหรือขมขื่นกันแน่

Alberto Garcia / Flickr

ตีตั๋วเข้าระบบขนส่งสาธารณะไทยในสื่อบันเทิง
วกกลับมาที่บ้านเราบ้าง ในสื่อบันเทิง เช่น ภาพยนตร์ เพลง ก็มีระบบขนส่งมวลชนไปปรากฏอยู่ไม่น้อย ขอเริ่มจากพี่ ๆ แท็กซี่เป็นอันดับแรก

พี่แท็กซี่สายหวานจาก เฉิ่ม
แท็กซี่ เป็นรถโดยสารสาธารณะที่นำพาบุคคลหรือคนกลุ่มเล็ก ๆ ไปยังที่หมาย สำหรับคนที่เดินทางคนเดียว พี่ ๆ คนขับแท็กซี่ไม่ได้เป็นเพียงคนขับรถ แต่เปรียบเหมือนเพื่อนร่วมทางด้วย ตัวละคร “บัติ” จากภาพยนตร์เรื่อง เฉิ่ม เป็นตัวแทนของโชเฟอร์แท็กซี่ที่ทำให้ผู้โดยสารรู้สึกสบายใจและปลอดภัยเมื่อเปิดประตูรถขึ้นมานั่ง บัติตกหลุมรัก “นวล” สาวสวยจากโรงนวดที่เป็นผู้โดยสารขาประจำ แล้วชีวิตสุขสันต์เรียบง่ายเหมือนเพลงในคลื่นวิทยุ AM ของบัติ ก็กลายเป็นสีชมพู เรื่องราวความรักของคนทั้งสองในภาพยนตร์ดำเนินต่อไป ในขณะที่พวกเราก็นึกอยากนั่งรถแท็กซี่ที่ไม่ว่าจะขึ้นที่ไหน เวลาใด จะยังคงรู้สึกปลอดภัยและอุ่นใจเหมือนกับที่นวลนั่งในรถของบัติ

Sahamongkol Film

มอเตอร์ไซค์รับจ้างหน้าหล่อใน ไบค์แมน ศักรินทร์ตูดหมึก
เรื่องราวของชายหนุ่มตกงานที่ผันตัวมาเป็นคนขี่มอเตอร์ไซค์รับจ้าง แต่กลับปิด ๆ บัง ๆ ไม่ให้แม่กับยายรู้ ซ้ำยังโกหกว่าตนทำงานเป็นพนักงานธนาคารอนาคตไกล แถมสาวสวยที่เขาแอบชอบก็กลับกลายเป็นพนักงานธนาคาร อาชีพที่เขาสร้างภาพหลอกครอบครัวเอาไว้อีก พี่ ๆ วินมอเตอร์ไซค์ทั้งในภาพยนตร์และชีวิตจริงต่างก็เป็นระบบขนส่งสำคัญสำหรับเมืองใหญ่อย่างกรุงเทพมหานคร จะบอกว่าไม่มีคนกรุงเทพฯ คนไหนไม่เคยนั่งวินฯ เลยก็ว่าได้ และเหล่าพี่วินเองก็ทำงานหนัก เพื่อจะไปให้ถึงฝั่งฝันของทั้งตัวเองและครอบครัวไม่ต่างกับอาชีพอื่น ๆ เลย

M Pictures

สองเเถวหัวใจหล่อจากบทเพลง ส่งแอ๋วเรียนราม
ไหนใครทันยกมือขึ้น! “ขับรถสองแถว ส่งแอ๋วเรียนรามฯ” ประโยคจากเพลงลูกทุ่งที่ต้องเป็นคนวัยสามสิบกว่าขึ้นไปจึงจะรู้จัก เนื้อหาเพลงเล่าถึงพี่คนขับสองแถวที่คอยรับส่งคนรักนักศึกษามหาวิทยาลัยโดยให้เกียรติกันเสมอและมีความหวังจะแต่งงานเมื่อฝ่ายหญิงเรียนจบ แต่จนแล้วจนรอดความรักก็ไปไม่ถึงฝั่งฝัน

“ขับรถสองแถว ส่งแอ๋วเรียนรามฯ ปีนี้คนงามเรียนอยู่ปีสาม นิติศาสตร์

ออกรถทุกวัน เหนื่อยจนใจนั้นแทบจะขาด ค่าโดยสารคนละบาท อุตส่าห์ประหยัด ส่งแอ๋วเรียนรามฯ”

จากเนื้อเพลงข้างบน เป็นที่ชัดเจนว่าพี่สองแถวในวันนั้นจนถึงวันนี้ยังคงเป็นรถสาธารณะราคาประหยัดที่ผู้โดยสารทุกฐานะสามารถรับบริการได้ และรถสองแถวจะยังคงพาเราฝ่าไปยังปลายทางในทุกสภาพการจราจรอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

HANVIN CHEONG / Unsplash

ที่มา : ตัวอย่างภาพยนตร์ “The Terminal”
บทความ “The Knight Bus”
บทความ “The world's first Underground”
บทความ “Best Movies Set on Public Transport, Ranked” โดย Patrick Hayes
เรื่อง “The Ghost of Oksu Station”
เรื่องย่อ “เฉิ่ม (Midnight My Love)”
เรื่องย่อ “ไบค์แมน ศักรินทร์ตูดหมึก” โดย ผู้จัดการออนไลน์

เรื่อง : Chanapha.P