ในอุ้งมือข้ามีจอมมารและสี่ก้อนซาลาเปา (อ่านฟรีทุกวัน)
ข้อมูลเบื้องต้น
จารชนหญิงแสนดุดัน ทำภารกิจล้มเหลว จึงทะลุมิติมาอยู่ในนิยายแนวระบบบู๊ลิ้ม เพื่อเอาตัวรอดจากบทขอทานดวงกุด จึงสวมรอยเป็นธิดาเทพพรรคสัตตบงกชโลหิต ดูแลจอมมารที่สูญเสียความทรงจำ พร้อมฟูมฟักจอมมารน้อยสี่ก้อนซาลาเปา จากนี้โชคชะตาพวกเขาล้วนอยู่ในกำมือเมียและแม่กำมะลอ
#ไม่ได้เป็นทั้งเมียและแม่ของลูก แต่เหตุใดถึงถูกจอมมารสมองเจ็ดขวบจับกินทั้งวัน แถมก้อนซาลาเปา ก็ร้องขอดูดนมวันละสามเวลา เฮ้อ… นิยายเรื่องนี้ เกือบทำให้นางขิตเสียแล้ว
© สงวนลิขสิทธิ์หนังสือเล่มนี้ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2558
ไม่อนุญาตให้ผู้ใดคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลง ถ่ายภาพ นำไปบันทึกเสียง ถ่ายสำเนา สแกนเนื้อหาหรือเผยแพร่ด้วยรูปแบบและวิธีการอื่นใด นำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้เชิงพาณิชย์เพื่อสร้างฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์เป็นลายลักษณ์อักษรแล้วเท่านั้น มิเช่นนั้นจะถูกดำเนินคดีตามกฎหมายที่บัญญัติไว้สูงสุด
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้ มีความบีบคั้นทางอารมณ์ ความหลงใหลในเรื่องเพศ
การลงโทษแบบรุนแรง หรือกลั่นแกล้ง
ฉากสงคราม ฉากทรมานศัตรู การใช้อาวุธต่างๆ ทำร้ายผู้อื่น
อีกทั้ง มีการใช้ภาษาปาก คำแสลงมีคำร่วมสมัยนิยม คำเฉพาะ
เนื่องจากเป็นแนวย้อนเวลา (ทะลุมิติ/ย้อนเวลา/เกิดใหม่)
สถานการณ์ในเรื่อง ความเชื่อ ประเพณี รวมถึงฉาก เหตุการณ์
ตัวละครและชื่อ ล้วนเป็นการสมมติขึ้น
เนื้อหาไม่ได้อ้างอิงประวัติศาสตร์หรือยุคสมัยใด
และเหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18+ ขึ้นไป
ขอแสดงความขอบคุณสำหรับทุกท่านที่ติดตามงานของผู้เขียน
ตัวละคร แนะนำเรื่อง
แนะนำตัวละคร
ไป๋ซินหลิวฝู อาฝู / หลิวฝู จากโลกปัจจุบัน ทะลุมิติเข้าไปในนิยายเรื่อง
‘บรูพาไร้พ่าย หมื่นปีมีข้าครองยุทธภพ’
ตงฟางเซ่าหยาง (เฉินหลุน) สูญเสียความทรงจำ // จอมมาร
และลูกๆ ประกอบด้วย
1.คนโต ห่าวปู้อี้ ต้าเกอ
2.เด็กหญิง ห่าวซวน (ซวนเจี๋ย)
3.ลูกเด็กชาย ห่าวอู๋ (อู๋เกอ)
4.คนเล็กหญิง มี่อิ๋ง อาอิ๋ง
เฟยฉี ธิดาเทพแห่งพรรคสัตตบงกชโลหิต
ไม่ได้เปิดเผยหน้าใส่หน้ากากตลอด
สวีติงเฮ่อ สำนักเก้ากระบี่
ไก่ขอทานเปื้อนเลือด
ไก่ขอทานเปื้อนเลือด
ขอทานคนนั้นเนื้อตัวมอมแมม และย่องๆ เข้าไปในห้องครัวหลักเรือนหลังใหญ่ ของสำนักเก้ากระบี่ซึ่งกำลังมีงานมงคล เป็นงานเลี้ยงต้อนรับการแต่งตั้งเทพสงครามคนใหม่ของแคว้นฉางเหวิน และขอทานผู้นี้พลัดหลงกับเพื่อนอีกหลายชีวิต ความหิวจัดจนตาลายทำให้หยิบของกินหลายอย่างเข้าปาก กระทั่งคว้าได้น่องไก่ย่างที่อยู่ในใบบัวมาได้หนึ่งชิ้น ซึ่งเจียนกำลังจะกัดคำโตสัมผัสชาติที่ดีต่อท้อง จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงดับตุบ อึดใจเดียวกัน เลือดกองใหญ่พลันพุ่งออกจากริมฝีปาก และศีรษะสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ภาพต่างๆ หมุนคว้างไปมา ดับๆ ติดๆ อยู่เช่นนั้น
ขอทานมึนงง และสับสน วิญญาณคล้ายหลุดออกจากร่างชั่วขณะ ก่อนจะถูกดึงกลับเข้ามา ถึงอย่างนั้น ขอทานยังรวบรวมแรงพยายามปีนหน้าต่างหลบหนี ด้วยรู้ว่าอันตรายมาถึงตัว และมีเสียงหัวเราะ เสียงไล่ด่า ตามด้วยถ้อยคำรุนแรงต่อว่าขอทานไม่หยุด
“ลากตัวพวกคนชั้นต่ำออกไปให้หมด งานมงคลเช่นนี้ใครปล่อยให้พวกมันเข้ามาเกะเกะ เฮ้อ ขวางหูขวางตา ทั้งสกปรก ทั้งน่ารังเกียจ ไป๊” พ่อบ้านตวาดลั่น ก่อนที่ใครคนหนึ่ง จะกระชากไหล่ขอทานอย่างแรง จนฝ่ายนั้นล่วงหล่นลงไปกองบนพื้น หมวกที่สวมอยู่หลุด ผมเส้นเล็กดำละเอียดเผยให้ผู้อื่นเห็น รวมถึงผิวขาวๆ ในเสื้อผ้าเนื้อหยาบ
สายตาหลายคู่จดจ้องขอทาน มันช่างเป็นผ้าขี้ริ้วห่อทอง นอกจากกลิ่นกายจะหอมอ่อนๆ เป็นธรรมชาติ ร่างกายของคนผู้นี้ นับว่าเป็นภัยต่อตัวเองโดยแท้ ทรวดทรงที่ตอนแรก ถูกอำพรางด้วยผ้าหนา และใยนุ่น ตอนนี้หายไป พวกเขาจึงพบว่า คนที่นอนบนพื้นคือ…
“ฮ่า ๆ ๆ ที่แท้ มันก็เป็นสตรี!”
สิ้นคำดังกล่าว มือใหญ่ๆ ก็เข้ามาดึงรั้งขอทานให้ลุกยืน
พวกมันใช้มือมาสัมผัสเนื้อนุ่มนิ่ม พร้อมกับบีบแก้มเนียนที่แม้จะป้ายด้วยดิน กับทาผงถ่านอำพรางตาเอาไว้ ทว่ากลับไม่อาจซ่อนความงาม
“เอาน้ำเย็นๆ มาสาดหน้ามัน แล้วล้างทุกอย่างออกให้หมด ข้าอยากรู้นักว่า ขอทานผู้นี้ ใช้ประโยชน์ใดได้บ้าง”
จารชนหญิง
เช้าวันใหม่
ศีรษะของไป๋ซินหลิวฝูปวดตุบๆ และหนักอึ้ง ตั้งแต่ถูกของแข็งฟาดอย่างหนัก นางไม่มีสติมากนัก เดี๋ยวฟื้นเดี๋ยวหมดแรงอยู่อย่างนั้นหลายครั้ง นับแต่การเดินทางออกจากประตูหลังสำนักฝ่ายธรรมะ ฝนก็ตกหนักสลับกับแดดออก ช่วงเวลานี้พายุเข้าบรรยากาศจึงอึมครึมและชื้นแฉะ
ไป๋ซินหลิวฝูหลังจากถูกจับตัวได้ สองมือมีเชือกมัดไว้แล้วโยนขึ้นรถลาก และนับว่าโชคดีที่ยังไม่ถูกข่มเหงจนเสียความบริสุทธิ์ แต่คนพวกนั้นสัมผัสร่างกายนางอย่างหื่นกระหาย และพวกมันตั้งใจนำนางกับคนอื่นๆ ไปใช้แรงงานนอกเมือง
“เฮ้อ น่าเสียดายที่เจ้าสำนัก ออกคำสั่งให้ไม่ให้พวกเรา เล่นสนุกของพวกชั้นต่ำ แต่ถ้าพวกเจ้าปิดปากเงียบ ข้าก็จะแบ่งความสนุกให้สมใจทุกคน”
ชายอ้วนกล่าว และจู่ๆ ก็เหมือนสวรรค์เปิดโอกาสงามๆ มินาน คนที่ถูกจับตัวมาจึงถูกผลักลงมาให้ยืนเรียงแถวหน้ากระดาน พวกมันสำรวจพวกเขาราวกับเป็นสินค้า
“มีเวลาเพียงครึ่งชั่วยาม ให้พวกเจ้าสาดความอุ่นข้นใส่ร่างพวกมัน และขอทานนางนี้ ข้าจะจัดการเอง”
คนร่างสูงที่พึ่งขี่ม้ามาถึงกล่าว ดวงหน้าเขามันเยิ้มและหนวดเครารุงรัง จากนั้นก็กระชากร่างของไป๋ซินหลิวฝูไป คนผู้นี้ไม่เชื่อฟังคำเจ้าสำนักเก้ากระบี่ เนื่องจากเขามีตำแหน่งสำคัญในสำนักดังกล่าว และชอบรังแกทาสกับเชลยเป็นที่สุด ยิ่งรู้ว่าในขบวนครั้งนี้มีสตรีมาด้วย เขาก็อยากเล่นสนุกให้หนำใจ พวกคนชั้นต่ำ คือสิ่งของที่หากมีชีวิตรอดก็ดีไป ตายก็ไม่มีใครถามถึง และก็แค่หาคนใหม่มาเพิ่มเท่านั้น แต่ก่อนที่จะได้ไปใช้แรงงานหนัก เขาขอได้ออกแรงตบตี และทำเรื่องบัดซบให้สมใจอยากเสียก่อน
เขาพาหญิงสาวเข้าไปในป่ารก พยายามจะปลุกปล้ำนาง ทว่ายามนั้นลมกรรโชกแรง และมีเสียงฟ้าร้องตามมา ชั่วเวลาเพียงประเดี๋ยวเดียว ก็เหมือนว่าเม็ดฝนตกลงมาปรอยๆ จึงเป็นเรื่องขัดจังหวะยิ่ง
ยามนี้มีทั้งฝน และเสียงฟ้าผ่าดังอยู่ใกล้ๆ หู กระทั่งมีสายฟ้าหนึ่ง ฟาดลงมาเฉียดร่างของไป๋ซินหลิวฝู และนางกระเด็นไปไกลหลายจั้ง
(จั้ง 1 จั้ง เท่ากับ 10 ฉื่อ -ประมาณ 2.5 เมตร)
ในห้วงเวลาดังกล่าว ไป๋ซินหลิวฝู หรือ หลิวฝู ผู้มีชื่อเหมือนกันที่มาจากโลกปัจจุบัน กำลังระลึกถึงบางสิ่งใด ตอนนี้ นางไม่ได้อยู่ในกองซีรีย์ ‘บรูพาไร้พ่าย หมื่นปีมีข้าครองยุทธภพ’ ทำหน้าที่สืบความลับเกี่ยวกับคดีที่ได้รับมอบหมาย ซึ่งผัวพันถึงบุคคลระดับวีไอดีของวงการบันเทิงเกาะ A ประกอบด้วยนักแสดงหนุ่มแถวหน้า ผู้กำกับชื่อดัง และนักเขียน พร้อมพรรคพวกนับสิบชีวิต ที่ซื้อบริการหญิงสาวอายุน้อยกว่าสิบแปดปี ทั้งมีการบังคับข่มเหงจิตใจกับร่างกาย กระทั่งมีเหยื่อถูกพบกลายเป็นศพ ฝ่ายตำรวจที่ดูแลคดีดังกล่าวจงใจให้เป็นการฆ่าตัวตายเพราะโรคซึมเศร้า ทว่าหลิวฝู ซึ่งถูกส่งตัวมาค้นหาความจริง จากหน่วยพิเศษกลับพบเงื่อนงำมากมาย หากไม่ทันไขเรื่องต่างๆ ให้สำเร็จ หลิวฝูกับถูกซ้อนแผนกลายเป็นเหยื่อเสียเอง ด้วยมีคนที่ยื่นขาเข้าไปมีส่วนกับคดีฉาวโฉ่ ก็คือคนรักของหลิวฝู และทั้งคู่กำลังจะแต่งงานกัน
สุดท้ายหญิงสาวถูกจับขังในห้องมืด ซึ่งเป็นเรือนหอของตน ผ่านนกต่ออย่างชายคนรัก และคนชั่วช้าพวกนั้นกำลังจะทำเรื่องสกปรก ข่มเหงหลิวฝู พร้อมบันทึกภาพไว้ข่มขู่ ทว่าระเบิดที่หญิงสาวตั้งเอาไว้ ได้ทำงานจนเกิดเหตุการณ์รุนแรง
และนั่นคงเป็นเหตุผลที่ทำให้หลิวฝู จารชนหญิงจากโลกปัจจุบัน ทะลุมิติเข้ามาในนิยายซึ่งนางกำลังสืบคดีอยู่ เพียงแต่บทบาทซึ่งได้รับตอนแรก ชั่งน่าอนาถใจ เป็นขอทานไม่พอ ยังต้องตายด้วยมือสวะปลายแถว ที่อ้างตนว่าอยู่ในฝ่ายธรรมะ