โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

แรงงานกัมพูชา ลั่น ไม่กลับบ้าน กลับไปก็อดอยาก ป่วยตายฟรี อยู่ไทยมีความสุขกว่า

Khaosod

อัพเดต 25 มิ.ย. 2568 เวลา 03.53 น. • เผยแพร่ 24 มิ.ย. 2568 เวลา 13.55 น.

แรงงานกัมพูชา ลั่น ไม่กลับบ้าน กลับไปก็อดอยาก ป่วยตายฟรี อยู่ไทยมีความสุขกว่า เถ้าแก่รักเหมือนญาติ ค่าแรงก็วันละ 400 เลี้ยงครอบครัวได้สบาย

24 มิ.ย. 68 - ผู้สื่อข่าวรายงานจาก จ.ปราจีนบุรี ภายหลังสถานการณ์ ไทย-กัมพูชา ยังอยู่ในสภาวะตึงเครียด ขณะที่ผู้นำกัมพูชาประชาสัมพันธ์ให้พลเมืองประเทศตัวเองเดินทางกลับบ้านนั้น

ผู้สื่อข่าวลงพื้นที่ อ.กบินทร์บุรี ซึ่งเป็นเขตติด จ.สระแก้ว ที่ติดพรมแดนกัมพูชา มีนิคมอุตสาหกรรมจำนวนมาก และมีแรงงานกัมพูชา เข้ามาทำงานตามร้านค้า ไร่ นา การเกษตร หลายชีวิต

นายกรต อายุ 50 ปี และ นายแดน อายุ 44 ปี 2 แรงงานชาวกัมพูชา ที่มารับจ้างเป็นคนงานเฝ้าสวนปาล์ม 9 ปี เปิดว่า มาทำงานในไทย รู้สึกและสัมผัสได้ว่าเถ้าแก่และคนไทยเป็นคนใจดี จ่ายค่าแรงตามค่าจ้าง ดูแลลูกจ้างอย่างดีเสมอมา

ส่วนที่ทางรัฐบาลกัมพูชามีการประกาศให้แรงงานในไทยกลับบ้านนั้น ตนไม่ขอกลับกัมพูชา เพราะถ้ากลับเข้าประเทศไป ก็ยังไม่รู้ว่าจะอยู่อย่างไร

นายเหยิน อายุ 55 ปี เปิดเผยว่า ตนกับภรรยาทำงานอยู่ไทยกว่า 29 ปี โดยรับจ้างตัดไม้ยูคาลิปตัส มีรายได้ที่มั่นคง เถ้าแก่คนไทยใจดี รักตนและครอบครัวเหมือนญาติ ค่าจ้างวันละ 400 บาท มีรายได้เลี้ยงครอบครัวได้ดี มีความสุขมากกว่าในกัมพูชา ส่วนเรื่องกลับกัมพูชา คงไม่ขอกลับ เพราะกลับไปก็ไม่มีงานทำ อยู่แบบอด ๆ อยาก ๆ ป่วยก็ตายฟรี ขอทำมาหากินเลี้ยงในไทยดีกว่า

อ่านข่าวต้นฉบับได้ที่ : แรงงานกัมพูชา ลั่น ไม่กลับบ้าน กลับไปก็อดอยาก ป่วยตายฟรี อยู่ไทยมีความสุขกว่า

ติดตามข่าวล่าสุดได้ทุกวัน ที่นี่
- Website : https://www.khaosod.co.th

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...