โจรเหิมเย้ยกฎหมายบุกลักปาล์มนาน 2 ปีแจ้งความ 3 ครั้งยังเฉยแถมตัดรั้วไล่ฟันพ่อ
หนุ่มวัย 25 ปีแค้นฝังหุ่นหลังถูกเพื่อนบ้านงัดประตูรั้วลวดหนามเข้าไปขโมยตัดปาล์มน้ำมันทุก 15 วัน แจ้งความ 3 ครั้งแล้ว นับตั้งแต่ปี 2564 คนร้ายก็ยังเหิมถึงขั้นไล่ฟันพ่อที่เข้ามาเห็นเหตุการณ์ วอนตำรวจเร่งจับกุมหลังมีหลักฐานใบเสร็จรับเงินจากลานปาล์ม 2 แห่ง และภาพถ่ายคนร้ายที่พลเมืองดีส่งมาให้ ทำสูญเงินไปแล้วนับแสนบาท
วันนี้ (25 พ.ย.66) ผู้สื่อข่าวรายงานว่า นายชาติชาย ศิริจารุกุล อายุ 25 ปี เจ้าของสวนปาล์มน้ำมันเนื้อที่ 31 ไร่ ในพื้นที่หมู่ที่ 1 ต.นาโต๊ะหมิง อ.เมือง จ.ตรัง ได้นำเอกสารหลักฐานทั้งใบเสร็จรับเงินจากลานรับซื้อปาล์มน้ำมัน ใบแจ้งความ และภาพถ่ายคนร้ายซึ่งเป็นเพื่อนบ้านที่เข้ามาลักตัดปาล์มน้ำมันมาให้ผู้สื่อข่าวดู หลังจากที่คนร้าย ได้ก่อเหตุดังกล่าวมาตั้งแต่ปี 2564-2566 ทำให้สูญเงินไปแล้วนับแสนบาท ไม่รวมที่ไม่มีใบเสร็จจากลานเทรับซื้อแห่งอื่นที่คนร้ายนำไปขายนอกพื้นที่
ซึ่งเมื่อปีที่แล้ว พ่อของผู้เสียหายได้เข้ามาพบคนร้ายขณะลักลอบตัดปาล์มน้ำมันโดยใช้รถจักรยานยนต์พ่วงข้างมากัน 2 คน ทำให้คนร้ายใช้มีดไล่ฟันพ่อของผู้เสียหาย แต่โชคดีวิ่งหนีไปได้ทัน และได้แจ้งความในข้อหาลักทรัพย์และพยายามทำร้ายร่างกายมาแล้ว แต่ยังไม่สามารถจับกุมคนร้ายได้
โดยตั้งแต่เริ่มก่อเหตุมาจนถึงวันนี้ มีคนร้ายเข้ามาขโมยตัดปาล์มไปแล้นับครั้งไม่ถ้วน แต่ผู้เสียหายได้เข้าแจ้งความกับตำรวจ สภ.หนองตรุด อ.เมืองตรังเพียง 3 ครั้งเท่าที่มีพยานหลักฐาน แต่คดียังไม่คืบหน้า ซึ่งคนร้ายที่คาดว่าน่าจะเป็นคนเดิม จะเข้ามาขโมยตัดปาล์มน้ำมันทุก 15 วันหรือทุก 1 รอบ โดยมีการตัดกุญแจรั้วเข้ามา เพราะรู้ว่าสวนปาล์มแห่งนี้ไม่มีคนเฝ้า ล่าสุด เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายนที่ผ่านมา ก็เกิดเหตุขึ้นซ้ำอีก
นอกจากนี้ ยังพบว่าสวนปาล์มน้ำมันของเกษตรกรรายอื่น ๆ ที่ไม่มีรั้วล้อมรอบ ก็ถูกขโมยตัดปาล์มน้ำมันไปขายหลายราย เนื่องจากช่วงนี้ปาล์มราคาดี ตกกิโลละ 5 บาท ทำให้คนร้ายอาละวาดหนักมากขึ้น ซึ่งผู้เสียหายได้ลงทุนล้อมรั้วลวดหนามจนเต็มพื้นที่ 30 ไร่ แต่ก็ยังถูกคนร้ายงัดกุญแจเข้ามาได้ แถมยังมีชาวบ้านบางราย นำวัวเข้ามาเลี้ยงด้วย เบื้องต้นทราบว่าคนร้ายเป็นผู้มีอิทธิพลในพื้นที่ ซึ่งผู้เสียหายเคยให้ผู้ใหญ่บ้านไปพูดคุยแล้ว แต่ก็ยังมีการมาขโมยซ้ำอีกหลายรอบ ทำให้ผู้เสียหายเตรียมติดตั้งกล้องวงจรปิดและจ้างคนมาเฝ้า เพื่อดำเนินคดีให้ถึงที่สุด โดยไม่หวังพึ่งตำรวจมากนัก - 003