โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

ทำความรู้จัก ‘ไมโกะ’ และ ‘เกอิโกะ’ จากซีรีส์ ‘The Makanai: Cooking for the Maiko House’

CONT.

อัพเดต 23 ม.ค. 2566 เวลา 10.00 น. • เผยแพร่ 23 ม.ค. 2566 เวลา 10.00 น. • CONT.

The Makanai: Cooking for the Maiko House เล่าเรื่องของ ‘คิโยะ’ (รับบทโดย นานะ โมริ) และ ‘สุมิเระ’ (รับบทโดย นัตสึกิ เดกุจิ) สองเด็กสาวจากเมืองอาโอโมริ ผู้ออกเดินทางจากบ้านมาที่เกียวโตเพื่อฝึกฝนการเป็นไมโกะ ขณะที่สุมิเระกำลังทำได้ดี คิโยะกลับถูกมองว่าเธออาจไม่เหมาะกับการเป็นไมโกะ และจำใจต้องลากกระเป๋าออกจากบ้านเอเอฟไป

แต่ก่อนเรื่องราวจะดราม่าไปมากกว่านี้ คิโยะได้โอกาสแสดงฝีมือทำอาหารจนคนในบ้านต้องร้องอูมามิ เธอจึงถูกจ้างมาทำหน้าที่มากาไน หรือแม่ครัวประจำบ้านไมโกะที่จะคอยดูแลทุกคนด้วยอาหารแสนอร่อยแทน

ซีรีส์เรื่องนี้ดัดแปลงจากมังงะ Maiko-san chi no Makanai-san ผลงานของ ‘ไอโกะ โคยามะ’ (Aiko Koyama) เผยแพร่ครั้งแรกในปี 2016 ก่อนจะคว้ารางวัลมังงะโชเน็นยอดเยี่ยม (มันโชเน็นตรงไหน) จากเวที Shogakukan Manga Awards ครั้งที่ 65 มาครอง และถูกนำไปสร้างเป็นอนิเมะซีรีส์ในปี 2021

นอกเหนือจากงานภาพตระการตาที่ถ่ายทอดทั้งวัฒนธรรมเก่าแก่ อาหารสุดน่ากิน และความสัมพันธ์ของเหล่าหญิงสาวออกมาได้อย่างดี สิ่งที่ซีรีส์เรื่องนี้ไม่ได้บอกเราคือ ไมโกะและเกอิโกะคืออะไร ทำไมเด็กสาวสิบห้าหยกๆ สิบหกหย่อนๆ ต้องมากินนอนร่วมกับคนแปลกหน้า แล้วตกลงเกอิโกะกับเกอิชาเหมือนกันไหม ไม่ต้องเก็บงำความสงสัยไว้คนเดียวอีกต่อไป เพราะวันนี้เราจะพาทุกคนไปรู้จักกับพวกเธอโดยไม่ต้องบินไปถึงเกียวโต

ก่อนอื่นต้องแถลงไขว่าคำว่า ‘เกอิโกะ’ มีความหมายเดียวกับ ‘เกอิชา’ ทุกประการ คืออาชีพของผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะ และมอบความบันเทิงให้ผู้ชม แต่เกอิโกะเป็นคำเรียกเฉพาะในเกียวโต ส่วนพื้นที่อื่นๆ จะเรียกว่าเกอิชา ซึ่งในบทความนี้จะขอใช้คำว่าเกอิโกะตามที่อิงจากซีรีส์

ไมโกะคือเด็กฝึกหัดที่จะโตไปเป็นเกอิโกะ โดยส่วนมากจะเริ่มเทรนกันตั้งแต่อายุประมาณ 15 ปี เหมือนกับที่คิโยะกับสุมิเระมาเริ่มฝึกหลังเรียนจบ ม.ต้น เพื่อให้มีภาพลักษณ์ของเด็กสาวสดใส ใครมาเห็นก็แช่มชื่นหัวใจ

ในช่วงแรกของการฝึกจะเรียกว่า ‘ชิโคมิ’ แปลว่าเตรียมตัว เหล่าเด็กสาวต้องรับใช้บรรดาพี่สาวกับคุณแม่ของบ้าน และเริ่มเรียนศิลปะเบื้องต้นเป็นระยะเวลาหนึ่งจึงจะมีการประเมินว่าพวกเธอมีความสามารถพอที่จะเป็นไมโกะมั้ย อย่างคิโยะที่ดูจะปั้นต่อไม่ได้ก็ถูกปลดและกลายมาเป็นมากาไนในเวลาต่อมา

โดยทั่วไปไมโกะจะใช้เวลาฝึกราวๆ 5 ปี ในตอนกลางวันพวกเธอต้องเรียนรู้ศาสตร์การร้องเพลง เต้นรำ เล่นดนตรี ชงชาแบบดั้งเดิม และจัดดอกไม้ ส่วนตอนกลางคืนก็จะไปให้ความบันเทิงกับเหล่าแขกในร้านอาหาร มีทั้งโชว์การแสดง เล่นเกม รวมไปถึงรินเครื่องดื่ม เมื่อไมโกะอายุครบ 20 ปีก็จะได้เดบิวต์เป็นเกอิโกะดั่งใจฝัน

ปัจจุบันไมโกะและเกอิโกะในเกียวโตพำนักอยู่ในพื้นที่ที่เรียกว่า ‘ฮะนะมะชิ’ (เมืองดอกไม้) ซึ่งประกอบไปด้วยย่านกิองโคบุ, ย่านกิองฮิกาชิ, ย่านมิยะกะวะ, ย่านปนโจโตะ และย่านคะมิชิจิเคง

หากว่ากันตามหน้าที่ ไมโกะและเกอิโกะคือศิลปินผู้ให้ความบันเทิงเหมือนกัน แต่ทั้งคู่มีภาพลักษณ์ที่แสดงออกมาต่างกัน เริ่มจากทรงผม ของไมโกะที่เกล้ามวยสวยงามนั้นมาจากผมของพวกเธอทั้งหมด ถ้าดูซีรีส์จะเห็นฉากที่ไมโกะต้องไปทำผมที่ร้าน และเข้านอนมันทั้งอย่างนั้นด้วยหมอนทรงสูงกว่าปกติ

ที่ผมของไมโกะจะตกแต่งด้วย ‘คันซาชิ’ หรือปิ่นปักผมสุดอลังการ ถ้าเป็นไมโกะปีแรกจะมีช่อดอกไม้ตุ้งติ้งประดับไปด้วย ขณะที่พี่สาวเกอิโกะจะทำผมทรงอะไรก็ได้ เมื่อถึงเวลาออกแสดงก็แค่หยิบวิกมาใส่ ส่วนคันซาชิก็จะเรียบง่ายและสั้นกว่า ตามประสาตัวแม่จะแคร์เพื่อ

กิมิโนก็เป็นอีกสิ่งที่เห็นได้ชัด ชุดของไมโกะจะเรียกว่า ‘ฟุริโซเดะ’ เป็นกิมิโนสีสันสดใส ลวดลายสวยงาม และมีช่วงแขนเสื้อยาวกว่าปกติ

มีการใช้ ‘โปชชิริ’ เครื่องประดับที่ทำจากอัญมณีที่บริเวณโอบิ (ผ้าคาดเอว) ด้านหน้า ส่วนด้านหลังจะปล่อยชายโอบิให้ยาวลงมาเกือบถึงระดับข้อเท้า และใส่ ‘โอโคโบะ’ รองเท้าไม้ที่มีความสูงราว 10 เซนติเมตร และมีกระดิ่งน้อยๆ ข้างใน เพื่อให้เวลาเดินจะได้ส่งเสียงกุ๊งกิ๊งน่ารักฟรุ้งฟริ้ง

ส่วนชุดของเกอิโกะจะเป็นกิมิโนธรรมดาสีโทนสุภาพ ไม่มีการตกแต่งด้วยโปชชิริ พับชายโอบิให้พองๆ ด้านหลัง ไม่รุงรัง และสวมรองเท้าสำหรับชุดกิโมโนปกติ

สาเหตุที่ไมโกะและเกอิโกะต้องผัดแป้งให้หน้าขาวจั๊วะ เป็นเพราะในอดีตพวกเธอต้องทำการแสดงในตอนกลางคืน การทาหน้าขาวทำให้ใบหน้าโดดเด่นท่ามกลางแสงไฟอันน้อยนิด

ปีแรกของการเป็นไมโกะจะทาลิปแค่ริมฝีปากล่าง เพื่อแสดงถึงความเยาว์วัย เมื่อขึ้นปีสองก็จะเริ่มทาลิปบางๆ ที่ริมฝีปากบน จนเมื่อเป็นเกอิโกะเต็มตัวถึงจะได้เป็นสาวปากแดงสักที

ไมโกะจะทาสีขาวตั้งแต่ใบหน้าจนถึงหน้าอก แต่เว้นช่วงหลังคอที่จะเผยผิวจริงเป็นแนวแหลมๆ มีสองแบบคือ 1 ภูเขา หมายถึงเวลามองไปจะเห็นเส้นผิวจริงสองแนว กับ 2 ภูเขาที่เห็นเส้นผิวจริงสามแนวซึ่งมักทำในวันที่มีพิธีทางการ เช่น ฉากที่สุมิเระเปิดตัวในฐานะไมโกะ ส่วนเกอิโกะจะทาสีขาวทั้งหมด

อ้างอิง

facebook.com/kyoto4seasons/

mai-ko.com/travel/culture-in-japan/geisha/what-is-a-geisha/
mai-ko.com/travel/culture-in-japan/geisha/differences-between-maiko-and-geisha-and-geiko/

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...