มิตินำพา ชะตาหวนคืน (อ่านฟรีทุกวัน)

ข้อมูลเบื้องต้น

" ฟุโอดะ ไอรีน" มาเฟียสาวสวยทายาทรุ่นที่สี่ของตระกูลดัง ต้องหมดอายุขัยของโลกนี้ แต่ด้วยความดีที่สั่งสมมาทำให้ได้รับโอกาสให้ไปเกิดใหม่ยังโลกหน้า พร้อมมิติส่วนตัวที่มีข้าวของเครื่องใช้มากมาย ในร่างของ " ไป๋ลี่ถิง " สาวน้อยอายุสิบสามปี ซึ่งเกิดในชนบทของจีนโบราณที่แร้นแค้น ครอบครัวมีฐานะยากจน ต้องอดมื้อกินมื้อ เพราะถูกรังแกจากคนในครอบครัวเองและคนรอบข้างอยู่เสมอ

" ไป๋ลี่ถิง " คนใหม่จะทำอย่างไร เมื่อต้องดูแลครอบครัวให้มีฐานะความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น และตัดขาดจาก " บ้านสกุลไป๋ " ที่มีคนเห็นแก่ตัวเหล่านั้น

จากใจนักเขียน

เรื่องนี้เป็นการแต่งนิยายครั้งแรกของไรต์ ผิดถูกอย่างไรแนะนำได้นะคะ ฝากติดตามและเป็นกำลังใจให้ไรต์ด้วยนะคะ กำลังใจจากทุกคนสำคัญสำหรับไรต์มากจริง ๆ ไรต์สัญญาว่าจะนำคำแนะนำมาปรับใช้ เพื่อพัฒนางานเขียนต่อไปอย่างแน่นอน ขอบคุณค่ะ

บทนำ

ณ คฤหาสน์อันใหญ่โตโออ่าใจกลางเมืองหลวงของญี่ปุ่น รอบคฤหาสน์รายล้อมไปด้วยชายชุดดำรูปร่วงสูงใหญ่ยืนสงบนิ่งด้วยความสงบและน่าเกรงขาม " ฟุโอดะ ไอรีน" มาเฟียสาวทายาทรุ่นที่สี่ของตระกูลฟุโอดะ ตระกูลของมาเฟียที่ยิ่งใหญ่อันดับหนึ่งของประเทศ ซึ่งหญิงสาวเจ้าของคฤหาสน์สุดหรูกำลังนั่งเหม่อมอง หวนคิดถึงเรื่องราวในวันเก่าๆ ที่เคยมีคุณพ่อ " ฟุโอดะ ซาโตะ " ผู้นำตระกูลรุ่นที่สาม และคุณแม่ " ฟุโอดะ มากิ " คุณแม่ที่ทั้งสวยและแสนอ่อนโยน ตอนนี้ท่านทั้งสองคงกำลังมองมาที่เธอจากที่แห่งใดสักแห่งที่ไกลแสนไกล

เพราะคำว่าอำนาจคำเดียว ทำให้จิตใจของผู้คนเกิดความอิจฉาริษยา จนต้องคร่าชีวิตคู่แข่งทางด้านธุรกิจกัน ซึ่งท่านทั้งสองเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อแปดปีก่อน ในตอนที่เธออายุเพียงสิบเจ็ดปีเท่านั้น ทำให้ทั้งเธอและคุณตา " ฟุโอดะ มาคุ " ทายาทรุ่นที่สองของตระกูล ใจสลายแทบสิ้นสติเมื่อต้องสูญเสียบุคคลผู้เป็นที่รักไปตลอดกาล

จนเมื่อสองเดือนให้หลังจากอุบัติเหตุในครั้งนั้น คุณตาได้ค้นพบหลักฐานสำคัญและเชื่อถือได้ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครั้งนั้นไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่เป็นการฆาตกรรมเพื่อให้ตระกูลฟุโอดะล่มสลาย เนื่องจากทายาทรุ่นที่สี่มีแค่เธอ ซึ่งเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้น ในสายตาของคนพวกนั้นจะบีบก็ตายจะคลายก็รอด

เมื่อรู้ความจริงคุณตาผู้เป็นที่พึ่งและเสาหลักในตอนนั้น ได้คอยชักใยอยู่เบื้องหลัง เปิดโปงเรื่องชั่ว ๆ ที่พวกนั้นทำ ทำลายทั้งธุรกิจและชีวิตของพวกมัน จนสี่เดือนให้หลังตระกูลของพวกมันก็ล่มสลาย ข่าวว่ามีโจรไปปล้นที่คฤหาสต์และฆ่าล้างบางทั้งตระกูลจนหมดสิ้น ทางการจับมือใครดมไม่ได้ ยิ่งสืบหาก็ยิ่งเจอตอ จับมือใครดมไม่ได้ ถึงจะได้ก็ไม่มีหลักฐานที่จะสาวไปถึงตัวอยู่ดี ดังสำนวนที่ว่า ไม้ซีกจะไปงัดไม้ซุงได้อย่างไรกัน จนสุดท้าย " ตระกูลโอซามะ " ตระกูลมาเฟียอันดับที่สองของประเทศ ก็สูญสิ้นในที่สุด

หลังจากนั้นคุณตาก็ได้แต่งตั้งให้เธอเป็นผู้นำตระกูลคนต่อไป มีลูกน้องผู้จงรักภักดีที่อยู่ใต้อำนาจเป็นหมื่นคน คุณตาท่านคอยสั่งสอนทั้งเรื่องธุรกิจ ไม่ว่าจะเป็นการค้าขายอาวุธ รถยนต์ เครื่องประดับ เครื่องอุปโภคบริโภค ร้านอาหาร ยารักษาโรคและอื่น ๆ เท่าที่ฉันจะนึกได้ นอกจากนี้ท่านยังสั่งสอนและให้เธอได้ร่ำเรียนศิลปะป้องกันตัวแขนงต่าง ๆ เพื่อป้องกันตัว ทั้งยูโด มวยไทย เทควันโด คาราเต้ เป็นต้น รวมถึงการใช้อาวุธชนิดต่าง ๆ ด้วย

จนเมื่อเธออายุได้ยี่สิบสามปี คุณตาก็ได้จากไปอย่างสงบด้วยโรคชราในวัยแปดสิบเก้าปี ท่านให้เธอสัญญาว่าจะดูแลตนเอง ลูกน้องและตระกูลให้ดี ให้เธอหาคนที่เธอรักและรักเธอ ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ให้มีความสุข ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำบ้าง

จนตอนนี้เธออายุยี่สิบห้าปีแล้ว ทุกสิ่งที่คุณตาฝากฝังเธอทำมันได้ทุกอย่าง ทั้งธุรกิจที่เฟื่องฟูที่สุดในรุ่นของเธอ แต่ละปีทำกำไรได้เป็นกอบเป็นกำ จนตอนนี้ตระกูลฟุโอดะเป็นตระกูลที่รวยอันดับต้น ๆ ของประเทศไปแล้ว ซึ่งลูกน้องผู้ภักดีก็เป็นส่วนสำคัญในการขยายธุรกิจของเรา ดังนั้นพวกเขาก็ควรได้ค่าตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อกับความภักดีและความเหนื่อยของพวกเขาก็ถูกต้องแล้ว

แต่มีสิ่งหนึ่งที่จนทุกวันนี้เธอก็ยังหาไม่ได้ นั่นคือการหาคู่ชีวิต เธอไม่อยากจะฝากใจไว้ที่ใคร เพราะเมื่อวันใดที่อีกฝ่ายไม่อยู่แล้วคนที่เหลืออยู่ต้องทนทุกข์ทรมานขนาดไหน เธอเข้าใจมันอย่างดี หากไม่มีคนอยู่เบื้องหลัง ไม่ว่าเธอจะอยู่หรือจะไปจะได้ไม่มีห่วงไม่ใช่หรืออย่างไรกัน

" เอ๊ะ ! ทำไมวันนี้ใจของฉันมันสั่นไหวแปลก ๆ จะมีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่านะ "

ลางสังหรณ์เธอไม่เคยพลาดซะด้วยสิ….

ชะตา

" คุณหนูครับ จะถึงเวลานัดหมายคุยธุรกิจกับคุณคาซึยะแล้วครับ "

ชิน มือขวาของเธอก้าวเท้าเข้ามาในห้องทำงาน เมื่อเห็นว่าใกล้จะถึงเวลานัดหมายของเธอแล้ว

" อืม ไปกันเถอะ "

วันนี้เธอสวมชุดเดรสรัดรูปสีขาวแบรนด์ดัง ความยาวเหนือเข่าไปหนึ่งคืบ ช่วงอกแหวกด้านหน้าจนเห็นร่องอวบอิ่มวับแวม ผิวพรรณขาวเนียนผุดผ่อง เครื่องหน้าสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ คิ้วดกดำเรียงเส้นสวยโดยไม่ต้องเขียน ขนตายาวงอนงาม ดวงตากลมโตหวานซึ้ง จมูกโด่งเป็นสันได้รูป ปลายจมูกรั้นนิด ๆ บ่งบอกได้ถึงนิสัยหัวรั้นและไม่ยอมคนของเจ้าตัวได้เป็นอย่างดี ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงสดแม้ไม่ต้องทาลิปสติก ความงามหยาดฟ้ามาดินนี้ได้มาจากคุณแม่โดยแท้

" ผมยินดีเป็นอย่างยิ่งที่มีโอกาสได้ร่วมงานกับคนเก่ง ๆ แบบคุณหนู หวังว่าธุรกิจที่เราร่วมมือกันนี้จะสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดีนะครับคุณหนูไอรีน แล้วพบกันใหม่ครับ "

คุณคาซึยะยื่นมือมาให้เธอจับเพื่อแสดงถึงความร่วมมือกันของเรา

" ฉันก็ยินดีเช่นกันค่ะ แล้วพบกันใหม่นะคะ "

เฮ้อ เสร็จสิ้นภารกิจวันนี้แล้ว ไปที่นั่นดีกว่า

" ชิน เดี๋ยวก่อนกลับเราไปบ้านเด็กกำพร้าซาเบะกันก่อนเถอะ "

เธอบอกชินในสิ่งที่คิดไว้

" ได้ครับคุณหนู "

เจ้านายของเขานอกจากจะสวยรวยเก่งแล้ว ยังใจบุญสุนทานอีกด้วย คุณหนูทำบุญทำทานตลอด บริจาคเงินหรือสิ่งของทุกเดือน เดือนละหลายล้าน อุปถัมภ์บ้านเด็กกำพร้า บ้านพักคนชรา ช่วยเหลือคนยากไร้ หรือแม้กะทั่งบ้านพักหมาแมวคุณหนูก็ไม่เว้นบริจาคช่วยเหลือตลอด ใครจะไปคิดว่าด้วยนิสัยและตำแหน่งทายาทรุ่นที่สี่ของตระกูลมาเฟียชื่อดัง ข้างในของคุณหนูจะเป็นคนจิตใจดีเช่นนี้ ในเมื่อคุณหนูไม่เคยป่าวประกาศบอกใครเหมือนคนอื่นเขา เอาเถอะ! ถึงไม่มีใครรู้แต่เขาและพวกพ้องรู้ก็แล้วกัน

ตกกลางดึก

" นังหนู ๆ ๆ ตื่นได้แล้ว มาคุยกับข้าเถิด ข้ามีเรื่องสำคัญจะมาบอกเจ้า "

เสียงตาแก่ที่ไหนมาดังรบกวนแถวนี้ คนจะหลับจะนอน

" เพ้ยย ข้าไม่ใช่ตาแก่อย่างที่เจ้าว่าเสียหน่อย ข้าเป็นถึงเทพผู้สูงส่งเชียวนะ ตื่นขึ้นมาเถิดเดี๋ยวก็ไม่ทันกาลเสียหรอก "

" หนูตื่นแล้วๆๆ คุณตาเป็นใครเหรอคะ เข้ามาในห้องนอนหนูได้ยังไง หรือว่าจะเป็นโจร เอ๊ะ !!! แต่โจรที่ไหนจะแก่ได้ขนาดนี้ แบบนี้จะมีแรงสู้กับลูกน้องนับร้อยข้างล่างได้ยังไงกัน หรือฉันกำลังฝันไป "

ใช่แน่ๆ นี่ต้องเป็นความฝัน

" เจ้าไม่ได้ฝันไปหรอก แต่จะว่าฝันก็คงจะไม่ผิด เพราะข้ามาพบเจ้าในห้วงฝัน เพื่อมาบอกข่าวแก่เจ้าอย่างไรเล่า "

คุณตาชุดยาวผมยาวหนวดยาวพูด

" ข่าวอะไรงั้นเหรอคะ "

สงสัยจะทำงานหนักไป ฝันเลอะเทอะไปเรื่อยเลยเรา

" นังหนูนี่ ข้าตั้งใจมาบอกข่าวเจ้าจริง ๆ ข้าคือเทพผู้ลิขิตชะตา ข้าจะมาบอกเจ้าว่าเจ้าได้หมดอายุขัยในโลกแห่งนี้แล้ว อายุขัยที่ยืนยาวกว่านี้รอเจ้าอยู่ในโลกหน้า "

คุณตาที่อ้างตนว่าเป็นเทพเจ้าบอกกับเธอด้วยสีหน้าจริงจัง

" โลกนี้ โลกหน้า หมายความว่ายังไงกันคะ คุณตาอย่ามาหลอกหนูเลย เทพเจ้ามีจริงที่ไหนกัน หากเทพเจ้ามีจริงทำไมไม่รับคำวิงวอนจากหนูแล้วพาคนที่รักกลับคืนมาล่ะคะ "

เธออ้อนวอนกับเทพเจ้านับพันนับหมื่นครั้ง แต่ไม่เห็นว่าจะเป็นตามนั้นเลย แม้แต่ฝันถึงเธอยังไม่เคยฝันถึงเลยสักครั้ง

" นั่นมันเป็นชะตาชีวิตของเจ้า ชีวิตในโลกนี้ของเจ้าถูกขีดเขียนมาแบบนี้ เช่นนั้นเจ้าก็ไปลิขิตชะตาชีวิตของเจ้าที่โลกหน้าเถอะ ไม่แน่ว่าพวกเขาอาจจะรอเจ้าอยู่ที่แห่งนั้นก็เป็นได้ เห็นแก่ที่เจ้าเป็นคนดี ช่วยเหลือสัตว์และคนยากไร้อยู่เสมอ ข้าจะให้พรแก่เจ้าสักสามข้อก็แล้วกัน ว่ามาเถิดนังหนูเจ้าต้องการสิ่งใด " ท่านเทพกล่าวพร้อมกับลูบเคราไปด้วย

เธอจะยอมเล่นกับคุณตาหน่อยก็แล้วกัน บางทีอาจจะเหงาถึงได้มาเข้าฝันคนอื่นเขาแบบนี้

" ก็ได้ค่ะ งั้นข้อที่หนึ่งหนูขอให้หนูมีรูปร่างหน้าตาที่สวยงามแบบนี้ ข้อที่สองขอมิติส่วนตัวเหมือนในนิยายจีนโบราณที่เคยอ่าน และข้อสุดท้ายหนูขอให้ของที่เก็บในมิติหยิบมาใช้ได้ไม่มีวันหมด " ขอต่ออีกสักข้อจะได้ไหมนะ

" พอแล้วๆ เจ้าได้ไปตั้งสามข้อยังจะอยากได้สิ่งใดอีก เอาล่ะ ข้าขอให้พรเป็นไปตามที่เจ้าปรารถนา และเจ้าจะมีเวลาสองวันในการเตรียมตัว ก่อนที่เจ้าจะไปเกิดใหม่ในโลกหน้า อยากนำสิ่งใดไปด้วยก็เตรียมตัวให้พร้อมเล่า ข้าขอให้เจ้าโชคดีนะนังหนู ลาก่อน "

ไอรีนนอนหลับสบายต่อบนเตียงแสนนุ่ม โดยที่ยังไม่รู้ตัวว่าในอีกสองวันข้างหน้าชะตาชีวิตของเธอกำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล

ไม่เคยง่าย

" ว่าแล้วเชียว นี่มันก็เป็นแค่ความฝัน ฝันเลอะเทอะไปกันใหญ่แล้วเรา เทพเจ้าเหรอ โลกนี้โลกหน้างั้นเหรอ ของแบบนั้นมีจริงที่ไหนกัน หึ "

เธอหัวเราะเยาะให้กับความฝันเรื่อยเปื่อยของตัวเอง

" ไหนลองดูหน่อยสิ ฉันได้มิติส่วนตัวมาไม่ใช่เหรอไง ถ้าเป็นแบบนั้นจริงก็ต้องเก็บของในช่องว่างและเอาของออกมาเหมือนที่เคยอ่านในนิยายจีนโบราณได้งั้นสิ หึหึ "

นาน ๆ ทีได้มีอารมณ์ขันแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ คิดได้แบบนั้นเธอจึงลองหยิบแก้วน้ำที่อยู่โต๊ะข้างเตียงขึ้นมา แล้วคิดในใจว่า เก็บในช่องว่าง

พรึบ

ด้วยความไม่คาดฝัน แก้วน้ำในมือของเธอหายวับไปในทันที

"…………….?"

นี่มัน เกิดอะไรขึ้น มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน เธอต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ !

เธอลองทำสมาธิแล้วเพ่งจิตไปข้างในตัวที่คาดว่าจะมีมิติส่วนตัวอยู่ ทันใดนั้นดวงจิตของเธอได้โผล่มาที่แห่งหนึ่ง ที่แห่งนี้เธอได้เจอกับห้องเก็บของสีขาวขนาดใหญ่ ไม่สิ! นี่มันกว้างใหญ่ยิ่งกว่าห้างสรรพสินค้าที่เธอเคยเดินเสียอีก ซึ่งตรงชั้นเก็บของในแผนกที่เขียนว่า ของใช้ เธอเจอกับแก้วน้ำใบนั้นวางไว้เพียงแค่ใบเดียวในชั้นวางของที่มีขนาดใหญ่และหลายช่อง

เธอลองเดินสำรวจอาคารสีขาวหลังนี้ ใช่แล้ว! ต้องเรียกว่าห้างสรรพสินค้าถึงจะถูก ด้วยขนาดที่กว้างใหญ่ และมีบันไดขึ้นลงชั้นต่อไปได้อีกสี่ชั้น รวมแล้วอาคารแห่งนี้มีขนาดห้าชั้นเลยทีเดียว

" หรือ..หรือว่าที่คุณตาในความฝันพูดจะเป็นความจริงกัน มันเป็นความจริงงั้นเหรอ"

ในตอนนี้เธอแทบสิ้นสติไปแล้ว สิ่งที่ได้พบเจอมันเกินกว่าที่เธอจะรับไหว ถ้าสิ่งที่คุณตาคนนั้นพูดเป็นความจริง เธอจะทำอย่างไรดี

เธอนึกถึงความฝันเมื่อคืนอีกครั้ง คุณตาคนนั้นที่บอกว่าตัวเองคือเทพลิขิตชะตา บอกได้เธอเตรียมตัวให้พร้อม เพื่อที่จะไปใช้ชีวิตในโลกหน้า เพราะเธอจะหมดอายุขัยในโลกนี้แล้ว

คนที่ไม่ได้มาพบเจอเหมือนเธอคงจะไม่มีวันเข้าใจ ในตอนนี้เธอเชื่อในสิ่งที่ฝันแทบจะเต็มร้อยแล้ว ใครจะบอกว่าเธอบ้าก็ช่าง แต่ในเวลาเพียงแค่สองวันที่เหลือ เธอควรเตรียมตัวเองให้พร้อมที่สุด

" เฮ้อ นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกัน เกิดเป็นฉัน ฟุโอดะ ไอรีน ไม่เคยง่ายเลยจริงๆ "

" ออก " เธอกลับออกมานอนอยู่บนเตียงเหมือนเดิม นี่คงจะเป็นการเข้าไปในมิติส่วนตัวเหมือนที่เคยอ่านในนิยายจีนโบราณแน่ ๆ มิติที่เธอได้พรจากคุณตาเทพลิขิตชะตา มิติที่ของที่เก็บภายในนั้นสามารถหยิบออกมาใช้ได้ไม่มีวันหมด

หากเธอต้องจากไปคงไม่มีอะไรให้ต้องเป็นห่วง เพราะเธอก็ตัวคนเดียว คนที่รักล้วนจากไปหมดแล้ว จะมีก็แค่ธุรกิจที่มีอยู่มากมาย และลูกน้องผู้ภักดีที่ต้องดูแลอีกนับหมื่นคน

เวลาที่เหลืออีกสองวัน เธอจะเตรียมตัวอย่างไร มีอะไรที่อยากทำแล้วเธอยังไม่ได้ทำบ้างนะ…

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้