โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

ทั่วไป

พนง.เอะใจ ลูกค้าประจำหายตัวไป รีบไปดูที่บ้าน เห็นสภาพรีบแจ้งตร.

ThaiNews - ไทยนิวส์ออนไลน์

อัพเดต 06 ก.ค. 2568 เวลา 10.22 น. • เผยแพร่ 06 ก.ค. 2568 เวลา 16.55 น.

ในโลกที่การสั่งอาหารเดลิเวอรีกลายเป็นเรื่องปกติ คนส่งของและลูกค้าหลายคนอาจไม่รู้จักกันเลย แต่ความสัมพันธ์ระหว่างชายคนหนึ่งกับร้านพิซซ่าใกล้บ้าน กลับแน่นแฟ้นจนกลายเป็นสายใยที่ช่วยชีวิตเขาไว้ในวันที่ไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังลำบาก

เคิร์ก อเล็กซานเดอร์ ชายชาวเมืองเซเลม รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา สร้างกิจวัตรเฉพาะตัวด้วยการสั่งพิซซ่าจาก Domino’s แทบทุกวันต่อเนื่องยาวนานถึง 7 ปี ความถี่ในการสั่งทำให้พนักงานหลายคนคุ้นหน้าและรู้จักเขาเป็นอย่างดี แม้เมนูจะเปลี่ยนไปบ้าง แต่ชื่อของเคิร์กกลับโผล่ในระบบสม่ำเสมอจนกลายเป็นภาพจำของร้าน

กระทั่งวันหนึ่งในปี 2016 ความเงียบจากฝั่งเคิร์กเริ่มทำให้พนักงานในร้านรู้สึกผิดสังเกต เมื่อพบว่าเขาหายไปจากหน้าจอคำสั่งซื้อมาแล้วถึง 11 วัน ซาราห์ ฟุลเลอร์ ผู้จัดการร้านเล่าว่า พนักงานส่งของหลายคนเริ่มตั้งคำถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับลูกค้าขาประจำรายนี้

หนึ่งในพนักงานส่งพิซซ่าซึ่งคุ้นเคยกับบ้านของเคิร์กดี ได้อาสาแวะไปตรวจสอบ แม้จะเห็นว่าไฟในบ้านยังเปิดอยู่และมีเสียงโทรทัศน์ แต่กลับไม่มีการตอบรับจากเจ้าของบ้าน พนักงานจึงตัดสินใจโทรแจ้งตำรวจทันที

เมื่อตำรวจมาถึง พวกเขาพบว่าเคิร์กอยู่ในภาวะที่ต้องได้รับการรักษาด่วน และรีบส่งตัวเขาไปโรงพยาบาลในทันที การตัดสินใจเล็ก ๆ ของพนักงานร้านพิซซ่าในวันนั้น กลับกลายเป็นการช่วยชีวิตผู้ชายคนหนึ่งโดยไม่รู้ตัว

หลังจากเคิร์กอาการดีขึ้น เขาได้รับการเยี่ยมเยียนจากพนักงาน Domino’s ที่รู้สึกผูกพันกับเขาราวกับเป็นครอบครัว และแม้จะไม่มีพิซซ่าเปปเปอโรนีไซส์ใหญ่ในของเยี่ยม แต่หัวใจของเรื่องนี้กลับเต็มไปด้วยความอบอุ่น และพิสูจน์ว่า "การดูแลกันแม้เพียงเล็กน้อย อาจเปลี่ยนชีวิตใครบางคนได้ตลอดไป"

ข้อมูลจาก LADbible

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...