การหวนคืนของจอมพลคนสุดท้าย [จบ]

ข้อมูลเบื้องต้น

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามมิให้ผู้ใด คัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลง หรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งไปเผยแพร่โดยที่ยังไม่ได้รับอนุญาติจากเจ้าของผลงาน ถ้าฝ่าฝืนจะได้รับโทษสูงสุดตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
นิยายเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับโลกจริง ทุกอย่างในนิยายไม่เกี่ยวกับโลกจริง

ไคล์ วอเตอร์ ตำแหน่งแกนดยุคแห่งจักรวรรดิ ได้ย้อนเวลามากอีกครั้งหลังการต่อสู้ครั้งสุดท้าย แทนที่จะตายแต่เขากลับย้อนอดีตมาเมื่อ 20 ปี ก่อนที่จะเกิดหายะนะแห่งมวลมนุษย์ ด้วยความสามรถของเขาที่ได้ชื่อว่า กำแพงสุดท้ายของมวลมนุษย์! เขาจะสามารถช่วยเผ่าพันธุ์มนุษยได้หรือไม่?
เขาจะสามารถเปลี่ยนแปลงอนาคตได้ไหม?
ประวัติจะซ้ำรอยเดิมหรือไม่?
ติดตามได้ในเรื่องเครับ
ส่วนระดับพลังแบ่งออกเป็นขั้น 1 - 9 ขั้น มี 9 ระดับ ได้แก่

ก่อเกิดลมปราณ

ลมปราณแท้จริง

ราชานักรบ

ราชาแท้จริง

จักรพรรดิ

พระเจ้า

มหาเทพ

เทพสงคราม

เทพทำลายล้าง

การหวนคืนของจอมพลคนสุดท้าย เริ่มต้น!!!

ตอนที่ 1 การหวนคืนของจอมพลคนสุดท้าย เริ่มต้น!!!

ณ เมืองหลวงจักรวรรดิ

เมืองหลวงแห่งนี้มาอาณาเขตใหญ่และกว้างแบบสุดลูกหูลูกตา บ้านเรือน ผู้คนและสิ่งต่างๆ มากมายเคยเต็มอยู่ในพื้นที่แห่งนี้ ใช่แล้ว! ของพวกนั้นมันเป็นเพียงเรื่องสมัยก่อนเมื่อ 10 ปี ก่อนหน้านี้เท่านั้น

ตอนนี้เมืองหลวงของจักรวรรดิไม่ต่างอะไรจากนรกบนดิน เนื้องจากที่นี่ผ่านการต่อสู้มามากมายหลายครั้ง สภาพเมืองจึงเละเทะหาจุดดีไม่ได้ พื้นดินเต็มไปด้วยซากศพของผู้คนและม้าศึกที่นอนตายราวกับว่าโดนยาฆ่าแมลงฉีดใส่

และในตอนนี้ ใจกลางของจักรวรรดิ พระราชวังของจักรพรรดิสวรรค์ ก็กำลังโดนกำลังรบนับล้านล้อมรอบเอาไว้อยู่ กำลังรบนับล้านตอนนี้ต่างก็มีพลังอยู่ระดับ ราชานักรบ ขึ้นไปกันทั้งนั้น ทว่า ที่ล้อมพระราชวังอยู่ตอนนี้ไม่ใช่มนุษย์พวกมันเป็นเผ่าที่เรียกตัวเองว่า เผ่าเทพ! และ เผ่าปีศาจ! สองเผ่าร่วมมือกันเพื่อกำจัดมนุษย์หมดไปจากโลกใบนี้ เพราะแบบนั้นจักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษย์เลยตกอยู่ในสภาพเช่นนี้

จักรวรรดิมีประชาชนนับร้อยล้านคนต้องล่มสลาย!

มนุษย์ทุกคนบนโลกต้องโดนกวาดล้าง!

ทุกอย่างมันเกิดขึ้นจากสองเผ่าที่ปรากฏตัวอยู่ตอนนี้ เดิมที่แล้วสองเผ่านี้เป็นศัตรูกันโดยธรรมชาติไม่มีใครคาดคิดเลยว่าวันหนึ่งพวกมันจะร่วมมือกันแล้วกวาดล้างมนุษย์ทั่วทั้งทวีปแบบนี้

“ ยอมสะเถอะ จอมพลแห่งจักรวรรดิ ถ้าเจ้ายอมรับความตายท่านราชาปีศาจจะมอบความตายไม่เจ็บปวดแก่เจ้า !!!! “

ปีศาจ รูปร่างคล้ายมนุษย์สวมเกราะหนักสีทองกำลังตะโกนใส่ชายด้านหน้าของมัน ปีศาจคนนี้มีพลังบ่มเพาะระดับสูงในหมู่ปีศาจรอบๆ เพียงมองก็รู้แล้วว่ามันไม่ใช่ปีศาจธรรมดาในกองทัพแห่งนี้ ยิ่งมันกล้าพูดชื่อราชาปีศาจของมันออกมาเช่นนี้ แปลว่ามันได้รับสิทธิ์ในการพูดถึงของผู้นำมัน ยิ่งตำแหน่งของมันในเผ่าปีศาจแล้วไม่พูดก็คงจะรู้ว่าอยู่ระดับที่ไม่สามารถล้อเล่นได้แน่นอน

แต่ถึงแบบนั้น มันก็ต้องพูดอย่างนับถือกับมนุษย์ด้านหน้าของมัน มนุษย์ที่โดนพูดด้วยเป็นชายตัวใหญ่สวมชุดเกราะหนักสีเงินทั่วทั้งร่างกาย ถึงจะสวมเกราะเอาไว้ แต่รอบร่างกายของชายคนนั้นก็เต็มไปด้วยแผลมากมายรอบร่างกาย การที่ยืนอยู่ได้ก็เพราะด้านข้างมือดาบเหล็กเล่มใหญ่ปักยันร่างกายเอาไว้ ถ้าไม่มีอะไรยันร่างกายแบบนี้เขาคงล้มลงไปนอนกับพื้นนานแล้ว

ชายคนนี้มีชื่อที่เผ่าปีศาจและเผ่าเทพเรียกกันคือ กำแพงสุดแห่งท้ายของมวลมนุษย์!

เขาถือว่าเป็นฝันร้ายของพวกมันทั้งสองเผ่าอย่างแท้จริง พูดตามตรงถ้าไม่มีชายคนนี้มนุษย์คงไม่สามารถดิ้นรนต่อต้านพวกมันมาได้ถึง 10 ปี แถมแม่ทัพเผ่าปีศาจและเผ่าเทพมากมายก็ตกตายเพราะชายคนนี้จนนับไม่ทวน เรียกได้ว่าชายคนนี้คือผู้นำที่แท้จริงของมวลมนุษย์ก็ไม่แปลก

“ เหอะ! ยอมแพ้งั้นเหรอ ถ้าจะบอกให้ยอมก็ให้ มิคาเอลและซาตานมาพูดเองสะสิ “

ชายสวมเกราะพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง แต่ใบหน้าของเขาก็แสยะยิ้มออกมาเล็กน้อยแบบเย้ยหยัน

“ บังอาจนัก!!! มาเรียกชื่อราชาปีศาจแบบนี้!!!! ”

“ แกคิดว่าตัวเองเป็นใครถึงได้กล้ามาเรียกชื่อราชาแห่งเทพแบบนั้น!!! ”

“ เจ้ามนุษย์ชั้นต่ำ วันนี่แหละแกต้องตายอย่างทรมาน!!! ”

เหล่าเผ่าเทพและเผ่าปีศาจต่างพากันตะโกนขึ้นด้วยน้ำเสียงเดือดดาล อย่าว่าแต่มนุษย์พูดเลยขนาดพวกเผ่าเดียวกับพวกมันถ้าพูดชื่อผู้นำสูงสุดของเผ่าออกมาแบบนี้ก็ยังโดนฆ่า ชื่อของผู้นำพวกมันไม่ใช่สิ่งที่จะเอามาพูดแบบนี้ได้ แถมมนุษย์คนนี้ยังพูดด้วยสีหน้าดูถูกอีก ไม่แปลกที่จะเกิดความเดือดดาลจากพวกมันทั้งสองเผ่าขึ้นขนาดนี้

บูม!!!!

เสียงดังขึ้นมนุษย์คนที่กล่าวออกมาเมื่อครู่ ที่ดังขึ้นไม่ใช่มีเพียงแค่เสียงเท่านั้น แต่ไอพลังระดับพระเจ้าก็แพร่ขยายออกมาเช่นกัน เพียงไอพลังที่ออกมาพวกที่ตะโกนด้วยความเดือดด้านเมื่อครู่ก็เงียบลงทันที ผู้ฝึกตนระดับนี้ถ้าไม่บาดเจ็บหนักหรืออ่อนล้าต่อให้กองทัพปีศาจหรือเทพทั้งหมดตอนนี้รุมเข้ามา ก็ไม่อาจจะชนะได้ง่ายๆ

แต่ว่า ตอนนี้ร่างกายของเขารับไม่ไหวแล้ว ต้องต่อสู้ติดต่อกันหลายเดือนแบบไม่มีเวลาพัก ลูกน้องและทหารก็ตายไปจนหมด เวลานี้บนโลกเหลือมนุษย์คือเขาคนเดียวเพียงเท่านั้น

‘ช่วยไม่ได้ มาได้แค่นี้สินะ’

ชายสวมเกราะคิดในใจ ขณะที่เขากวาดสายตามองเหล่าแม่ทัพของเขาที่นอนตายรอบๆ คนเหล่านี้ผ่านสนามรบกับเขามามากมาย แต่สุดท้ายเรื่องก็มาเป็นแบบนี้ ในฐานะจอมพลคนสุดท้ายของจักรวรรดิ ไคล์ วอเตอร์ รู้สึกสลดกับภาพด้านหน้าจากก้นบึ้งของหัวใจ

มองสักพักเขาก็ตัดสินใจอะไรบางอย่างได้

พื้นดินเริ่มสั่น!

ท้องฟ้าเริ่มคำรามและเกิดสายฟ้า!

บรรยากาศรอบๆ เริ่มหนักอึ้ง!

“ แย่แล้ว!!! รีบหนีเร็วมันคิดจะระเบิดปราณ!!! “

เสียงผู้บัญชาการเผ่าเทพดังขึ้น หลังเข้าใจเหตุการณ์ด้านหน้า

หลังได้ยินเสียงพวกทหารทั้งหมดก็มีสีหน้าตกใจและกระจายตัวออกทันที พวกผ่าเทพและเผ่าปีศาจสามารถเข้าใจได้ทันทีว่าถ้าคนพลังระดับพระเจ้าระเบิดตัวเองมันจะเป็นยังไง เพราะแบบนั้น พวกมันเลยหนีแบบไม่คิดชีวิต ทว่า เวลาหนีของพวกมันก็ไม่พอ พวกมันคิดน้อยไปที่มาล้อมจอมพลคนสุดท้ายแห่งจักรวรรดิกันแบบนี้….

บูม!!!!!!!!!

……

“ไคล์ นายคิดว่าตัวเองเป็นใครถึงได้มาตามตื๊อองค์หญิงของจักรวรรดิแบบนี้ ออกไปสะเจ้าขยะ!!!”

เอ่ะ???? เมื่อกี้เราน่าจะระเบิดตัวเองเพื่อโจมตีพวกมันครั้งสุดท้ายไปแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วนี่มันอะไรอีกภาพความฝันก่อนตายเหรอ เหอ! เวลาแบบนี้พระเจ้ายังมาเล่นสนุกอะไรของท่านอีกนะ ตัวผมที่เคยมีชีวิตที่สุขสบายบนโลกกลับโดนส่งมาดาวที่ไม่รู้จัก แถมต้องเจอสงครามที่ยาวนานอีก

พระเจ้า!

นี่ท่านจะเอายังไงกับผมกันแน่ อย่าน้อยถ้าให้เห็นภาพก่อนตายก็เอาตอนลงสนามรบแล้วฆ่าพวกเผ่าปีศาจหรือเผ่าเทพไม่ได้หรือไง ทำไมต้องมาเห็นภาพเมื่อยี่สิบปีก่อนแบบนี้ ระหว่างรู้สึกหัวเสียผมก็เริ่มกวาดสายตามองสภาพรอบตัว

งานวันเกิดองค์หญิง เนร่า!

สภาพห้องที่หรูหรา เหล่าชนชั้นสูงมากมายที่นั่งในห้องจัดเลี้ยง ผู้หญิงดูสวยงามราวกับว่าออกมาจากเทพนิยาย ผู้ชายก็ดูราวกับว่าเป็นเจ้าชายจากเทพนิยายในนิทาน ยุคนี้เป็นยุคที่มนุษย์รุ่งเรืองมากที่สุด แล้วจักรวรรดิแห่งนี้ก็ถูกเรียกว่าศูนย์กลางของโลกเพราะรวมความเจริญทั้งหมดเอาไว้

คิดถึงจริงๆ ไม่อยากเชื่อเลยว่าอีกสิบปีต่อจากนี้ที่นี่จะโดนทำลายและกลายเป็นนรกบนดิน ประชาชน! ขุนนาง! นักบวชหรือพ่อค้า! ทุกคนต่างต้องยอมเรียนวิชาการต่อสู้เมื่อหายะนะแห่งมวลมนุษย์มาถึง วันๆ แบบนี้จะหายไปทันที เหอๆ พระเจ้านะพระเจ้า…. ท่านกำลังเล่นอะไรกับผะ-

“ ไคล์ วอตอร์ ฉันถามนายอยู่ไม่มีหูหรือไง เจ้าขยะแห่งจักรวรรดิ!!! ”

เสียงที่ผมที่ได้ยินเมื่อกี้ตะโกนถามขึ้นมาอีกครั้ง ชื่อนี้ ไคล์ วอเตอร์ เป็นชื่อของผมเองหลังจากที่โดนส่งมาจากโลกเมื่อนานมาแล้ว พอหันมองไปตามเสียงก็เจอผู้ชายผมสีทองรูปร่างดูดีกำลังยืนมองมาที่ผมด้วยแววตาเต็มไปด้วยความโกรธ แววตาของมันเหมือนกับผมคนที่ตัวเองเกลียดอย่างสุดๆ

แต่ว่า

ชายที่มองผมอยู่ตอนนี้ผมเข้าใจดี เจ้านี่ชื่อว่า เรมอน มอแกน เป็นคุณชายตระกูล ดยุก แห่งจักรวรรดิ ตระกูลของมันมีทั้งเงินและกำลังทหารจำนวนมาก ผมจำได้ดีว่าวันนี้มันเกิดอะไรขึ้นเพราะวันนี้เป็นวันที่ผมมางานวันเกิดคู่หมั้นของตัวเอง เจ้าหญิงลำดับที่ 1 แห่งจักรวรรดิ เนร่า! เธอเป็นคู่หมั้นของผมแท้ๆ แต่กลับจัดงานวันเกิดแบบไม่ชวน แถมยังจัดให้ เรมอน มอแกน นั่งข้างๆ เพื่อแสดงถึงความสัมพันธ์ที่มากเกินไปอีก

อื้ม!…. สมจริงสุดๆ

ระหว่างกำลังสบายใจผมก็หันไปเห็นไวน์หนึ่งแก้วด้านข้าง ไม่รอช้า ผมรีบเอามาดื่มทันทีเพราะเมื่อหายนะมาถึงของพวกนี้มันค่ามากกว่าทองสะอีก อย่าว่าแต่ไวน์เลย ขอแค่น้ำสะอาดไม่มีพิษหรือสกปรกก็มีค่ามากกว่าทองแล้ว

อึก!

หว่า~ ไม่คิดเลยว่าในภาพก่อนตายจะสามารถดื่มได้แบบนี้ รสชาติที่แสนคิดถึง… ความรู้สึกที่แสนคิดถึง… นับว่าเป็นการตัดสินใจที่ไม่ผิดที่ระเบิดตัวเองตายมาแบบนี้ แต่แล้ว ผมก็เริ่มคิดอะไรขึ้นมาได้นิดหน่อย ถึงสิ่งที่ผมคิดมาได้ตอนนี้มันจะเกินจริงไปก็เถอะ แต่ยังไงมันก็มีไม่อะไรอธิบายเท่ามันอีกแล้ว ตอนแรกคิดว่าเป็นภาพก่อนตายก็แท้ๆ

เหมือนจริงเกินไป! แถมระดับพลังบ่มเพราะพระเจ้าก็เหลือเพียงก่อเกิดลมปราณ!

พลังก่อเกิดลมปราณเป็นเพียงขั้นแรกของพลังทั้งหมดของการบ่มเพาะ คิดไปคิดมานี่มันช่วยยุคมืดของผมชัดๆ ไคล์ วอเตอร์ ชายที่ไม่ได้เรื่องที่สุดในจักรวรรดิ แต่ด้วยตำแหน่งแกรนด์ดยุกเลยมีอำนาจเข้าสังคมได้อยู่ งานเลี้ยงวันนี้ด้วยเช่นกัน ถ้าไม่ใช่เพราะตำแหน่งแกรนด์ดยุกที่บรรพบุรุษตระกูลทิ้งเอาไว้ให้คงเข้ามาไม่ได้แน่ๆ

ล้อเล่นหรือเปล่า! เรื่องบ้าแบบนี้มัน…

แปะ! แปะ!

ผมใช่มือทั้งสองข้างตีหน้าตัวเองอย่างสุดแรงเพื่อเตือนสติ และยืนยันสิ่งที่เกิดขึ้น

“ ดูสิ บ้าอีกแล้ว ตำแหน่งแกนดยุคตกอยู่กับคนบ้าแบบนี้ได้ยังไง ”

“ เป็นขยะที่พลังพัฒนาไม่ได้แท้ๆ คิดได้ยังไงถึงจะมาแต่งงานกับองค์หญิงของพวกเรา ”

“ ขยะก็อยู่ส่วนของขยะไปสิ หึ! ”

เสียงชนชั้นสูงรอบๆ พากันพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม น้ำเสียงพวกนี้ผมไม่ได้สนใจพวกมันหรอกเพราะก่อนที่จะเป็นทหารผมก็โดนแบบนี้บ่อยๆ ไคล์ วอเตอร์ แกรนด์ดยุกอายุ 18 ปี ที่ไม่สามารถเพิ่มพลังบ่มเพราะของตัวเองได้เพราะเส้นลมปราณพิการตั้งแต่เด็ก การโดนดูถูกแบบนี้มันเรื่องปกติอยู่แล้ว ถึงจะมีตำแหน่งเป็นถึงแกรนด์ดยุกแต่ก็ไร้กำลัง ในตระกูลก็กำลังวุ่นวายแบบสุดๆ จะโดนฆ่าทิ้งตอนไหนก็ไม่รู้

แต่เรื่องพวกนั้นเอาไว้ก่อน ตอนนี้ผมเจ็บแก้มสองข้างมาก… นี่…. ระ เราย้อนเวลางั้นเหรอ! ย้อนมา!ยี่สิบปีก่อนการระเบิดตัวเอง! ย้อนมาก่อนจะเกิดหายนะแห่งมวลมนุษย์ขึ้น!

เริ่มต้นแผนแก้แคน

ตอนที่ 2 เริ่มต้นแผนแก้แคน

ฮูว….. ใจเย็นเอาไว้ก่อน ไคล์ วอเตอร์ ถ้าเราย้อนเวลามาจริงๆ วันนี้ก็เป็นปีจักรวรรดิที่ 1210 ซึ่งมันเป็นการย้อนเวลาจากปี 1230 เท่ากับว่าเรากลับมาก่อนที่พวกเผ่าปีศาจและเผ่าเทพเริ่มโจมตีทวีปของมนุษย์ 10 ปี เรื่องแบบนี้ไม่น่าเชื่อ แต่ยังไงก็ต้องใจเย็นเอาไว้

หึ!… เหมือนพระเจ้าจะให้โอกาสเราสินะ

[ ภารกิจ : เปลี่ยนแปลงชีวิต]

[ ทำให้สถานะของตัวเองไม่โดนตัดขาดจากชนชั้นสูงของจักรวรรดิ จากงานวันเกิดขององค์หญิง เนร่า]

[ รางวัล : 10 แต้ม ]

เอ่ะ???? นี่มันอะไรอีกข้อความแบบนี้เหมือนในเกมเลย หลังจากที่พยามทำตัวให้ใจเย็นกับสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น ก็ปรากฏข้อความประหลาดด้านหน้าของผม ข้อความพวกนี้มันเป็นภารกิจเหมือนกับระบบเกมที่ผมเคยเล่นในชาติก่อน

แต่เอาเถอะ เรื่องนี้พอเข้าใจอยู่ว่าทำไมต้องเปลี่ยนเรื่องของวันนี้ นั้นเพราะงานวันนี้ผมจะโดนสังคมชั้นสูงของจักรวรรดิกรีดกันออกจากประเทศอย่างสมบูรณ์ ถ้าไม่เปลี่ยนเรื่องวันนี้คงได้เจอปัญหาแบบนั้นชีวิตที่แล้วแน่นอน หึ! ก็ไม่รู้หรอกนะว่าเพราะอะไรถึงได้กลับมาอดีต 20 ปี แบบนี้ แถมยังได้ข้อความแปลกๆที่ปรากฏอยู่ด้านหน้าอีก แต่หนึ่งเรื่องที่ผมรู้ตอนนี้ก็คือ ยังสามารถเตรียมการได้อยู่!

ถ้าเตรียมการรับมือเอาไว้ ต่อให้เผ่าปีศาจและเผ่าเทพปรากฎตัวออกมาต้องสามารถสู้พวกมันได้แน่ เพราะงั้นตอนนี้ต้องจัดการปัญหาด้านหน้าให้เรียบร้อยก่อน …องค์หญิง เนร่า เรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลย

“ นายชื่อเรมอนใช่ไหม ”

“ เหอะ! ในที่สุดก็ตอบออกมาได้สักที นึกว่าโดนคนรับใช้ของตระกูลตัดลิ้นไปแล้ว “

เรมอน มอแกน พูดจบเสียงหัวเราะในห้องก็ดังขั้นมาทันที โดนคนรับใช้ตัดลิ้น! ถ้าคนแบบมันพูดกับผมเมื่อไม่กี้นาทีก่อนคงต้องโดนฉีกร่างกายทิ้งเป็นร้อยครั้งไปแล้ว แต่ตอนนี้ทำแบบนั้นไม่ได้ ระดับพลังก่อเกิดลมปราณ แถมยังขั้นที่ 1 ระดับพลังตอนนี้แค่คนธรรมดาก็เอาชนะไม่ได้แล้ว บวกกับร่างกายขนาดเล็กของคนอายุสิบแปดแบบนี้อีก อดทนเอาไว้ก่อนตัวเอา อดทน….

ผมพยามใจเย็นแล้วไม่สนใจ เรมอน มอแกน แต่หันไปทางองค์หญิง เนร่า ทีกำลังนั่งจิบชาแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้นแทน เธอเป็นดอกไม้แห่งจักรวรรดิก็ว่าได้ ในเรื่องของความสวยงาม แต่ในเรื่องนิสัย… เฮ้อ~ อย่าให้พูดเลยดีกว่า เอาเป็นว่าเรียกว่ายัยร่านเนร่าก็แล้วกัน

องค์หญิงแบบนี้ถ้าได้มีอำนาจจักรวรรดิต้องล่มสลายแน่นอน ดีนะที่ตอนนั้นเธอโดนประหารเพราะจะทำให้เกิดสงครามแย่งชิงบัลลังก์ เรื่องวันนี้เองก็เหมือนกัน ยัยร่านนี่คงคิดว่าผมไม่มีประโยชน์แล้วเลยอยากกำจัดออกจากกระดานหมากของเธอ

หึ! อันดับแรกคงต้องจัดการกับมดที่พยามเข้ามาในการต่อสู้ของเสือและช้างก่อนสินะ คิดได้แบบนั้นผมก็กันกลับไปหา เรมอน มอแกน อีกครั้ง

ใบหน้าของมันยังคงยิ้มเยาะเย้ยยู่ ถ้าเป็นคนปกติคงสติหลุดแล้วเข้าไปต่อยมันแล้วเพราะขุนนางตำแหน่งดยุคแถมยังไม่ได้รับตำแหน่งหัวหน้าตระกูลมาดูถูกแกนดยุคแบบนี้ เมื่อก่อนผมเองก็ทำแบบนั้นเหมือนกัน แต่ครั้งนี้มันจะไม่เป็นแบบนั้น มีคนเคยพูดไว้ว่า สงครามไม่ได้ชนะด้วยกำลัง แต่ยังมีลมปากในการต่อสู้! ขอดูหน่อยเถอะว่าแกจะแก้ตัวยังไง

“ ตระกูล มอแกน เป็นตระกูลดยุคไม่ใช่หรือไง มาพูดกับขุนนางที่ฐานะสูงกว่าแบบนี้แปลว่าตระกูล มอแกน เตรียมรับผลที่จะตามมาเอาไว้แล้วใช้ไหม “

“ นี่…. “

เอ้าๆ ความมั่นใจเมื่อกี้มันหายไปไหนหมด หลังพูดหลักความจริงออกไป เรมอน มอแกน ก็หน้าเสียลงทันที การที่ขุนนางยศน้อยกว่ามาว่าร้ายขุนนางยศสูงกว่าแบบนี้ว่ากันตามตรงแล้วมีโทษหนัก ต่อให้ตระกูล มอแกน จะมีอำนาจขนาดไหนก็มองข้ามกฎพวกนี้ไปไม่ได้ ไม่แปลกที่มันจะแสดงท่าทางไปไม่ถูกออกมา

“ ว่ากันตามตรง เรื่องนี้คงต้องถึงหูจักรพรรดิสวรรค์แห่งจักรวรรดิ แต่ถ้านายยอมคุกเข่าขอโทษฉันจะไม่เอาเรื่องนี้ไปบอกท่านก็แล้วกัน นายคงเข้าใจดีว่าตระกูล มอแกน คงช่วยนายในเรื่องนี้ไม่ได้ ถ้าเรื่องไปถึงจักรพรรดิสวรรค์…..”

“แก… ไม่สิ! ท่านกล้างั้นเหรอ”

เปลี่ยนสีเร็วจริงๆ เมื่อกี้แกจะพูดแกออกมาแท้ๆ หึ! ง่ายกว่าที่คิดเยอะเลยแฮะ

จักรพรรดิสวรรค์

คนที่ผมพูดออกไปเมื่อกี้ก็คือคนที่อยู่บนจุดสูงสุดของจักรวรรดิแห่งนี้ ชายผู้สามารถร่วมอำนาจของจักรวรรดิให้เป็นหนึ่งเดียวได้ ขนาดตัวผมเมื่อสมัยก่อนที่มีพลังระดับพระเจ้ายังไม่เท่าชายคนนี้ ทว่า พระองค์กำลังจะตาย! ตามความจำคงอีกไม่กี่ปีต่อจากนี้พระองค์จะตายเพราะความแก่ชรา บางครั้งอาจจะเป็นเพราะเรื่องนี้ที่พวกเผ่าเทพและเผ่าปีศาจกล้าบุกเข้ามาในทวีปของมนุษย์ก็ได้

ถ้ารากต้นไม้ตาย การโค่นต้นไม่กำลังอ่อนแอก็ไม่ได้ยากอะไร!

“ เรมอน มอแกน นายกำลังเข้าใจอะไรผิดอยู่ กล้างั้นเหรอ! เพราะอะไรฉันคนนี้ถึงไม่กล้าทำอะไรแบบนั้น นายคิดว่าตัวเองเป็นใครถึงได้กล้าดูถูก 1 ใน 4 แกนดยุคของจักรวรรดิ นายกำลังท้าทายตระกูลใหญ่ทั้งสี่และไม่เคารพต่อเชื้อพระวงศ์อยู่หรือไง ….หรือว่า! ตระกูล มอแกน กำลังวางแผนก่อกบฏต่อประเทศนี้อยู่ “

“ ไม่ใช่! ท่านอย่ามาพูดมั่วๆ!!! “

เรมอน มอแกน ตะโกนสุดเสียง เสียงของมันดังมากจนผู้คนรอบงานเลี้ยงหันมาสนใจทันที ตอนแรกก็มีเพียงโต๊ะรอบๆ เท่านั้นที่ดูพวกเรามีเรื่องกัน แต่ตอนนี้ไม่ใช่แบบนั้นแล้ว พวกชนชั้นสูงอายุน้อยที่มางานต่างมองมาที่พวกเราทันทีหลังเสียงตะโกนของมัน

เรียบร้อยไปหนึ่งเรื่อง!

“ ถ้างั้นนายจะเอายังไง ถ้าตระกูลของนายไม่คิดก่อกบฏก็หมายความว่าจะขอโทษฉันใช่ไหม? “

“ เรื่องนั้น… “

เรมอน มอแกน เริ่มกวาดวายตามองรอบตัวทันที แต่มันสายไปแล้วเรมอน เมื่อกี้นายตะโกนให้คนสนใจทั้งงานแล้ว ทางเลือกของนายมีทางเดียวเท่านั้น หึ!

เรื่องก่อกบฏที่ผมพูดไปก็เพื่อเป็นแรงกดดันเท่านั้น ตามความจำถึงตระกูลนี้จะยิ่งใหญ่แต่ก็ไม่มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น กลับกัน ตระกูล มอแกน กลับได้รับความดีความชอบจนขึ้นเป็นแกนดยุคแทนตระกูลของผมไปอีก แต่พอมาลองคิดดูแล้วก็พอจะรู้สาเหตุ

องค์หญิง เนร่า! เรื่องที่ตระกูล วอเตอร์ โดนปลดออกจนกลายเป็นสามัญชนเป็นเพราะแผนของผู้หญิงคนนี้แน่ๆ ชัดแล้วละ… ชิ! อย่าฆ่ายัยนี่ให้ตายๆ ไปสะ แต่ถ้าทำแบบนั้นตัวเราเองก็จะมีปัญหาตามมาอีกและมนุษย์หลายร้อยล้านคนก็จะโดนฆ่าตาย รอก่อนเถอะยัยร่าน ผมได้แต่กัดฟันแล้วมององค์หญิง เนร่า ที่ยังไม่ทุกไม่ร้อนกลับเรื่องที่เกิดขึ้น

“ ท่านกำลังพูดเกินไปหรือเปล่าแกนดยุค วอเตอร์ “

ในที่สุดองค์หญิง เนร่า ก็เริ่มเคลื่อนไหว เธอหันมองมาทางผมด้วยแววตาไม่พอใจแต่ใบหน้าของธเอก็ยังเป็นรอยยิ้มสดใสอยู่ ให้ตายเถอะ พอมาลองคิดดูแล้วตัวเราในตอนนั้นชอบยัยงูพิษนี่ไปได้ยังไง

“ คุณชายเรมอนอาจจะพูดรุนแรง แต่ตระกูล มอแกน คงไม่คิดจะทำอะไรแบบนั้นหรอก เพราะแบบนั้นในฐานะองค์หญิง ข้าคิดว่าท่านดยุคจะสามารถปล่อยเรื่องนี้ไปได้ “

เธอพูดออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแบบเดิม การพูดแบบนี้มันไม่ใช่การขอร้องหรือพูดดีๆ แต่มันเป็นคำสั่งต่างหากที่ใช้ฐานะองค์หญิงเข้ามาเกี่ยวด้วยแบบนี้ หึ! เธอคิดว่าตัวเองฉลาดคนเดียวบนโลกหรือไง เดียวจะแสดงให้ดูว่าการแสดงของจริงมันเป็นยังไง

ผมปั้นยิ้มทันทีหลังคิดได้ แล้วพูดไปว่า

“ องค์หญิงช่างจิตใจงดงามจริงๆ แต่ท่านกำลังเข้าใจอะไรผิดอยู่นะครับ ข้าไม่ได้พูดในฐานะแกนดยุคแห่งตระกูล วอเตอร์ แต่ข้ากำลังพูดในฐานะขุนนางทั้งจักรวรรดิอยู่ต่างหาก ถ้าข้าปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปแล้วขุนนางคนอื่นเรียนแบบ เรมอน มอแกน ขึ้นมา ท่านคิดว่าประเทศจะไม่โดนดูถูกงั้นเหรอ “

ใบหน้าองค์หญิง เนร่า เริ่มกระตุกทันที เธอคงไม่คิดว่าผมจะต่อคำพูดของเธอได้แน่ถึงได้มีอาการแบบนั้น แต่เสียใจด้วยนะยัยร่าน เรื่องนี้ถ้าเธอไม่อยากเดือนร้อนจงนั่งเงียบๆ ไปเถอะ เรื่องความแค้นของเราสองคนมันคงไม่ได้สะส่างวันนี้หรอก …มันยังไม่ถึงเวลานั้น

ผ่านไปสักพักองค์หญิง เนร่า ก็หันไปทาง เรมอน มอแกน

“ คุณชายท่านควรขอโทษ “

“ แต่องค์หญิง เรื่องแบบนั้นมัน “

“ ข้าจะพูดเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ท่านขอโทษท่านแกนดยุคสะ! “

องค์หญิง เนร่า ขึ้นเสียงในช่วงท้ายอย่างชัดเจน เรมอน มอแกน ที่มีท่าทางต่อต้านก็สงบลงทันที ให้มาขอโทษขยะแห่งจักรวรรดิแบบนี้เป็นใครก็ไม่อยากทำหรอก ยิ่งเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งกดยุคด้วยแล้วมันคงเป็นตราบาปให้มันไปตลอดชีวิตเป็นแน่

แต่แล้วยังไง มันคงไม่รู้ตัวหรอกว่ามันโชคดีขนาดไหนแล้วที่พูดจาดูถูกผมแล้วยังมีชีวิตอยู่แบบนี้ ถึงพลังจะอยู่ขั้นกอเกิดลมปราณแต่จะสังหารคนแบบมันก็ไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย หึ!

อยากฆ่ามันจริงๆ!

หลังจากโดนสั่ง เรมอน มอแกน ก็เดินมาด้านหน้าของผมแล้วคุกเข้าทั้งสองข้างลง

“ ข้าขอโทษ…. ท่านแกนดยุค “

“ หึ! ทีหลังจะทำอะไรก็ให้มันรู้สถานะของตัวเองให้ดี ยังดีที่วันนี้เป็นวันเกิดขององค์หญิงเนร่า ถ้าไม่เช่นนั้นเจ้าคงไม่ได้ทำแบบนี้แน่นอน “

เรมอน มอแกน กัดฟันแน่นอย่างเห็นได้ชัด

“ ครับ… ข้าจะระวังเอาไว้ “

“ ดี งั้นก็ไปในจุดที่ตัวเองควรอยู่ ข้าหวังอย่างยิ่งว่าจะไม่เห็นหน้าของเจ้าระหว่างกำลังคุยกับองค์หญิงเนร่า ในงานครั้งนี้ “

เมื่อจัดการ เรมอน มอแกน เรียบร้อยผมก็ลุกจากเกาอี้ที่นั่งอยู่ จุดที่ผมนั่งอยู่เป็นจุดทางขวาขององค์หญิง เนร่า และด้านซ้ายของเธอก็เป็นที่นั่งของ เรมอน มอแกน การจัดที่นั่งแบบนี้มันดูถูกตำแหน่งของแกนดยุคชัดๆ ถึงจะไม่มีใครภายในงานพูดอะไรออกมาแต่ทุกคนก็รู้ดี ให้ผู้ชายคนอื่นมานั่งในตำแหน่งเดียวกับคู่หมั่น แบบนี้มันไม่ได้ไว้หน้ากันเลย

“ ครับ “

หลังตอบรับ เรมอน มอแกน ก็หันไปหาองค์หญิง เนร่า

“ องค์หญิง วันนี้ข้ารู้สึกไม่ดีคงต้องขอกลับก่อน “

“ อื้ม! คุณชายรักษาสุขภาพด้วย เดี๋ยวว่างๆ ข้าจะไปหาและเอายาไปให้ “

“ ขอบคุณองค์หญิง… “

เรมอน มอแกน ออกจากห้องทันทีหลังพูดคุยจบ รู้สึกไม่ดีของมันคงเป็นมารยาทการหนีออกจากงาน ให้เดามันคงจะออกไปด้านหน้าเพราะความอายมากกว่า มันคงอยากฆ่าผมใจจะขาดจนแทบทนไม่ไหวแล้วละ หึ! สมัยก่อนโดนไก่อ่อนแบบนี้ปั่นหัวได้ยังไงกันนะ คิดแล้วสมเพศตัวเองจริงๆ

หลังจากจัดการเรื่องที่หนึ่งจบ ผมก็หันไปหาองค์หญิง เนร่า ที่นั่งอยู่อีกครั้ง

เอาละ งั้นก็มาเริ่มเล่นกับยัยร่านสักหน่อยดีกว่า…

เริ่มต้นแผนแก้แค้น 2

ตอนที่ 3 เริ่มต้นแผนแก้แค้น 2

“ องค์หญิงวันนี้ท่านช่างงดงามจริงๆ “

“ ขอบคุณท่านแกนดยุค แต่ข้าก็เป็นเหมือนทุกวัน “

เหอๆ ตอบแบบไร้เยื้อใยแบบที่คิด แต่แบบนี้แหละดี ครั้งนี้ต้องเพิ่มเสียงให้ดังขึ้นเพื่อให้ได้รับความสนใจอีกครั้ง ถึงตอนนี้ขุนนางส่วนมากจะสนใจแล้วก็เถอะแต่ในตอนนี้มันน้อยเกินไป

“ วันนี้เป็นวันเกิดของท่านไม่ทราบว่าท่านได้ยินเรื่องของขวัญที่ข้ามอบให้หรือไม่!!! “

ถ้าจำไม่ผิดช่วงเวลานี้ตัวเราในฐานะ ไคล์ วอเตอร์ กำลังหลงองค์หญิง เนร่า อย่างหนัก หนักจนเอาเหมืองทองที่ใหญ่ที่สุดในจักรวรรดิที่เป็นของตระกูลให้กับเธอ บ้าจริงๆ เหมือนทองเป็นอู่ข้าวอู่น้ำของตัวเองแท้ๆ เอามามอบให้คนอื่นสะได้ คิดได้ยังไงกันนะ ตอนนี้ผมอยากตะโกนด่าตัวเองจริงๆ แต่ยังไงก็ต้องรักษาภาพโพสต์ในฐานะแกนดยุคเอาไว้ อีกอย่างคงต้องเอาเหมืองทองคืนมาให้ได้ก่อน

ตามความทรงจำของผม หลังจากเสียเหมืองทองแห่งนี้ไปตระกูลก็แย่ลงแบบสุดๆ ถึงขนาดแบ่งขายอาณาเขตเพื่อเอามาเป็นค่าใช้จ่ายในส่วนต่างๆ ภายในเวลาไม่กี่ปีตระกูล วอเตอร์ ก็เป็นเพียงตระกูลแกนดยุคแค่เพียงชื่อเท่านั้น สมบัติ กำลังทหาร อาณาเขต ของพวกนี้เทขายไปจนหมด ถ้าคิดจะเตรียมตัวรับมือกับเผ่าปีศาจและเผ่าเทพแล้ว เรื่องแบบนั้นจะปล่อยให้เกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาด …ไม่ ได้ เด็ด ขาด!!!

“ ข้าได้รับแล้ว เหมืองทองที่ท่านให้ข้ามานับว่าดีอย่างมาก “

หลังการตอบของเธอ เสียงซุบซิบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“ อะไรนะ เหมือนทอง! นี่ให้เหมืองทองเป็นของขวัญเลยเหรอ!!! “

“ บ้าไปแล้วเรื่องแบบนั้น ถ้าจำไม่ผิดตระกูล วอเตอร์ ยังยืนอยู่ได้ก็เพราะเหมืองทองแห่งเดียวที่ใหญ่ที่สุดในจักรวรรดิไม่ใช่หรือไง ให้องค์หญิงแบบนี้จะเอาอะไรมาใช้จ่าย “

“ ช่างกล้าจริงๆ แบบนี้ตระกูล วอเตอร์ คงหมดอนาคตเป็นแน่ “

อื้ม! ถึงจะเจ็บใจที่โดนพูอะไรแบบนี้ใส่ แต่สิ่งที่เหล่าขุนนางในห้องกำลังซุบซิบกันมันก็เป็นเรื่องจริง ถึงจะมีเหมืองที่ใหญ่ที่สุดในจักรวรรดิแต่ตระกูลของผมก็มีมันเพียงแห่งเดียว จึงไม่ใช่เรื่องแปลกเลยทีหลังจากมอบมันให้ยัยนี่ไปตระกูลจะตกต่ำขนาดนั้น เฮ้อ~ หมดคำจะพูดกับตัวเองจริงๆ

“ ถ้าองค์หญิงพอใจข้าก็ไม่ขัด แต่ต้องขอโทษด้วยที่ข้าไม่สามารถให้ได้แล้ว “

“ ห่ะ!!! “

ท่าทางสงบขององค์หญิง เนร่า หายไปทันที ใบหน้าของเธอเวลานี้เต็มไปด้วยความตกใจ เหอะ! ตอนนี้เหมืองทองยังไม่ได้รับการส่งมอบอย่างเป็นทางการ ดีจริงๆ ที่ได้กลับมาในวันนี้เพราะหลังจากจบงานตัวเราต้องไปเซนมอบให้ยัยนี่ ส่วนเหตุผลที่เธอตกใจขนาดนั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก การเสียเหมืองทองขนาดใหญ่ที่สุดของจักรวรรดิมันยากจะประมูลค่าของมัน

“ ท่านจะกลับคำงั้นเหรอ ท่านแกนดยุค!!! ท่านมอบมันให้ข้าไปแล้ว!!! “

“ ต้องขอโทษด้วยครับองค์หญิง แต่ข้าจำไม่ได้เลยว่าเซนยิมยอมไปตอนไหน จดหมายนั่นคนของข้าคงเข้าใจอะไรผิดจึงเขียนมาแบบนั้น ข้ามาวันนี้ก็เพราะจะมาบอกท่านให้เข้าใจ “

“ เขียนผิด!!! นี่ท่านกำ- “

“ อีกอย่าง! ข้ามีอีกเรื่องต้องบอกท่านเช่นกัน ตัวข้าลองคิดทบทวนดูแล้วคงไม่เหมาะที่จะแต่งงานกับองค์หญิงผู้สูงส่งเช่นท่าน เพราแบบนั้นเรื่องหมั่นหมายของเราข้าจะไปทูลต่อองค์จักรพรรดิสวรรค์ด้วยตัวเอง “

ใบหน้าตกใจขององค์หญิง เนร่า เริ่มบิดเบี้ยวทันทีหลังจากผมพูดออกไป

จากคำพูดของผมในงานครั้งนี้คงทำให้เธอเสียหายไม่ใช่น้อย เหมืองทองที่ใหญ่ที่สุด! วาที่แกนดัชเชส! ทั้งสองอย่างที่ทำให้อำนาจของเธอมั่นคงในราชวงศ์กำลังจะหายไปทั้งหมด ตามจริงที่ทำให้เธอมีอำนาจแล้วสุขสบายโดยไม่โดนพี่น้องคนอื่นเล่นงานคงเป็นเพราะตำแหน่งของเธอ วาที่แกนดัสเชสแห่งตระกูล วอเตอร์

แต่ตำแหน่งตรงนั้นมันกำลังจะหายไป ถ้าองค์ชายและองค์หญิงคนอื่นได้ยินเรื่องนี้คงจะกระโดดดีใจจนทนไม่ไหวกันแน่เพราะเธอสร้างศัตรูในหมู่พี่น้องเอาไว้เยอะพอสมควร หึ! ถ้าไร้ซึ่งการคุมครองตระกูล วอเตอร์ เธอมันก็เป็นเพียงองค์หญิงไร้อำนาจ อยากดูเรื่องหลังจากนี้จริงๆ เธอจะเป็นยังไง

ส่วนเรื่องเหมืองทองก็เหมือนกัน ถ้าเธอได้มันไปก็หมายถึงขุมอำนาจมหาศาลทางการเงิน เงินคือทุกสิ่ง มีเงินทำอะไรก็ได้ คำนี้ไม่ได้ใช้ได้ในโลกที่ผมจากมาเท่านั้น แต่ในโลกนี้เงินก็ไม่ได้ต่างอะไรจากพระเจ้า… ไม่สิ! โลกนี้ต้องเรียกว่าทอง แต่ช่างเถอะเรื่องเล็กน้อยแบบนั้น ถึงมันเป็นเหมืองทองแต่ก็เรียกเงินไปแล้วกัน เธอคงคิดว่าหลังจากได้เหมืองทองอำนาจตระกูลแกนดยุค วอเตอร์ คงไม่จำเป็นอีกต่อไป เลยพยามกำจัดผมแบบนี้

แต่ว่า เสียใจด้วยนะ… เธอกำลังเล่นกับคนผิดแล้ว

“ ไม่ได้!!! ท่านมอบให้ข้าแล้วมันต้องเป็นของข้า!!! “

ครั้งนี้องค์หญิง เนร่า ตะโกนขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ดังกว่าเดิม คงทำเพื่อให้คนอื่นได้ยินการสนทนาในครั้งนี้แน่ๆ แต่เธอช้าไปแล้วละเพราะฉันจัดการเรื่องนั้นก่อนเธอแล้ว ตอนนี้เธอคงกำลังบีบผมให้มอบเหมืองทองให้กับเธอเพราะถ้าผมผิดคำพูดก็เท่ากับตระกูล วอเตอร์ ผิดคำพูดทันที ฉลาดจริงๆ แต่

ฟุบ!

ผมคุกเข่าลงหนึ่งข้าง ในท่านั่ง

“ ขออภัยท่านจริงๆ แต่ตอนนี้ไม่สามารถทำแบบนั้นได้ ก่อนที่ข้าจะออกมาจากตระกูลข้าได้ข่าวว่ามีคนแอบเขียนจดหมายฉบับนั้นขึ้นมา มันทำเพื่อหลอกให้ท่านและข้าผิดใจซึ่งกันและกัน องค์หญิงไม่ต้องเป็นห่วงหลังจากยกเลิกการหมั่นข้ามีของทนแทนให้ท่านแน่นอน พระองค์โปรดวางใจ!!! “

“ นี่…. “

พูดอะไรไม่ออกเลยละสิ คงคิดไม่ถึงสินะว่าฉันจะไม่รู้แผนของเธอ หึ! จากการสืบของผมหลังจากได้เป็นจอมพลคนสุดท้ายของจักรวรรดิ ผมได้รู้ความจริงอันหน้าตกใจหนึ่งอย่าง นั่นก็คือ มีคนในตระกูลของผมเป็นสายให้กับยัยนี่ เพราะเรื่องนั้นทำให้จดหมายที่ผมไม่ได้เขียนถูกส่งมาให้กับเธอ และตัวผมที่หลงเธอพร้อมกับโดนจดหมายหมัดตัวเลยไม่กล้าพูดอะไรและมอบเหมืองให้ไปแบบไม่มีทางเลือก บวกกับตอนนั้นผมโดนพวกสายในตระกูลปั่นด้วยว่าถึงยังไงเธอก็จะแต่งเข้าตระกูล สมบัติของเธอก็กลับมาเป็นของผมอยู่ดี แบบนั้นเลยยอมให้ไปแบบหน้ามืดตามัว บ้าบัดซบจริงๆ

“ แต่องค์หญิงไม่ต้องเป็นห่วง ข้าจะเร่งหาคนปลอมแลงเอสารขุนนางและเอาตัวมาลงโทษแน่นอน ไม่ว่าใครจะอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ข้าจะลากคอมันมาลงโทษแบบสูงสุด “

ใบหน้าโมโหขององค์หญิง เนร่า เปลี่ยนไปในทันที เธอกลับมายิ้มอีกครั้ง

ก็แน่ละ ไอ้คนที่มันอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดมันเธอยังไงละ ปลอมแปลงเอกสารขุนนาง! เรื่องนี้ก็เป็นปัญหาใหญ่มากพอแล้ว แต่นี้มันเป็นเอกสารขุนนางระดับสูงอย่างแกนดยุค ต่อให้เป็นองค์หญิงก็ยากที่จะละเว้นโทษประหารชีวิต

“ ข้าเข้าใจแล้วท่านแกนดยุค เรื่องเหมืองทองข้าจะไม่รับมันแต่เรื่องคนร้ายข้าขอสืบหามันเองก็แล้วกัน การที่มันกล้ามาดูถูกราชวงศ์แบบนี้ข้าคงปล่อยมันไปไม่ได้ “

หึ! มันก็เธอเองไม่ใช่หรือไง แต่ก็เอาเถอะ ยังไงเรื่องครั้งนี้คงสืบต่อไปยากเพราะแวกหญ้าให้งูตื่นไปแล้ว ตามจริงก็เสียดายเหมือนกันที่พูดออกไปแบบนั้น แต่เมื่อมันแลกกับเหมืองทองของตระกูลกลับมาได้มันก็นับว่าคุ้มค่า

“ แบบนั้นก็ได้ครับ ถ้าองค์หญิงประสงค์แบบนั้นตัวข้าก็ไม่สามารถขัดพระองค์ได้ …ถ้าเช่นนั้นข้าคงต้องขอตัวกลับก่อนเพราะวันนี้ข้าหมดเรื่องที่จะบอกท่านแล้ว “

ผมหันหน้าเดินออกห้องทันทีหลังพูดจบ ตอนนี้ให้เดาในหัวขององค์หญิง เนร่า คงเต็มไปด้วยความสับสนที่ผมในฐานะทาสของเธอตลอดหลายปีมาพูดอะไรแบบนี้ แต่นี่มันยังไม่หมดหรอก ตอนนี้ฉันจะให้เธอรับมือกับพวกพี่น้องของเธอเล่นๆ ไปก่อน การทรมานที่แท้จริงจากฉันคนนี่ที่เก็บความแค้นนับสิบๆ ปี มันยังไม่หมดเพียงเท่านี้ หึหึ! คงได้เห็นเรื่องสนุกนับตั้งแต่นี้แน่

“ เดี๋ยวก่อนท่านแกนดยุค! “

“ องค์หญิงต้องการอะไรอีกครับ? “

น้ำเสียงที่รั้งผมเอาไว้ก่อนจะเดินออกจากห้องดีขึ้นมาก น้ำเสียงเย็นชาเมื่อครู่หายไปจนหมด ใบหน้าโมโหกับไม่พอใจเองก็หายไปเหมือนกัน ราวกับว่าเป็นดอกฟ้าเลยหมู่ดอกฟ้า แต่ผมเข้าใจดีว่าเธอมันเป็นกงจักรชัดๆ ทีแรกคิดว่าจะปล่อยให้ผมกลับ แล้วจะไปหาเกราะตระกูลทรงอำนาจตระกูลอื่นเกราะ เพื่อเอาตัวรอด แต่ผมคงคิดน้อยเกินไป เธอเป็นถึงคนที่ทำลายตระกูลแกนดยุค วอเตอร์ จนกลายเป็นสามัญชนธรรมดาเลยนี่นะ…

“ วันนี้พวกเราอาจผิดใจกันเล็กน้อย ข้าหวังว่าวันนี้ท่านจะมีเวลาคุยกับข้าหลังจบงาน “

“ ต้องขอโทษด้วยองค์หญิง แต่ข้ามีงานที่ตระกูลต้องทำ แถมยังต้องเข้าฝ่าดวงตะวันของจักรวรรดิอย่างองค์จักรพรรดิสวรรค์อีก เกรงว่าคงไม่มีเวลาขนาดนั้นโอกาสหน้าข้าหวังว่าท่านจะชวนข้าอีกครั้ง “

ใบหน้าขององค์หญิง เนร่า แข็งค้างไปทันที

“ ดะ ได้… ถ้างั้นข้าจะส่งจดหมายไปหาท่าน “

“ ครับ “

ผมเริ่มออกเดินต่อทันที แต่ขณะเดียวกันก็มีชนชั้นสูงหลายคนลุกออกมาจากงานตามผมด้วยเช่นกัน พวกที่ลุกออกมาไม่ได้ตามผมหรืออะไรหรอก แต่พวกมันกำลังตีตัวออกห่างจากองค์หญิง เนร่า กันต่างหาก ในเมื่อไร้ซึ่งกาสนับสนุนจากตระกูลแกนดยุคและเหมืองทอง องค์หญิง เนร่า ก็ไม่ได้ต่างจากพวกไร้อำนาจใจราชวงศ์คนอื่นๆ พวกขุนนางรู้ดีว่าถ้าอยู่กับเธอไปก็ไม่ได้ประโยชน์เลยพากันตามออกมาแบบนี้

หึ! หวังว่าคงได้เห็นการเคลื่อนไหวขององค์ชายและองค์หญิงคนอื่นๆ เร็วๆนะ เพราะถ้าไม่อย่างงั้นผมเองนี่แหละที่ต้องเคลื่อนไหว และเมื่อถึงเวลานั้น… เหอเหอ… ช่างสะใจจริงๆ ความแค้นตลอดหลายสิบปีกำลังจะได้รับความเติมเต็มแล้ว

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้