เดินดอย เพื่อคนชายแดน
ขออนุญาตทำตัวเป็น “สะพานบุญ” สักวันเถอะ!
พอดีได้อ่านข้อความที่เพจ Mars online โพสต์เมื่อวันก่อนแล้ว ให้นึกอยากมีส่วนร่วมเล็กๆ น้อยๆ..
กับสิ่งที่ “คุณเช็ค-สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ” อดีตพิธีกรรายการโทรทัศน์น้ำดี อย่าง “คนค้นฅน” และ “กบนอกกะลา” ได้คิด-ทำด้วยความมุ่งมั่น-ตั้งใจ!
ไม่ต้องทำหน้าสงสัยคุณเช็คทำอะไร? อ่านที่ Mars online โพสต์ได้เลย.. “เช็ค สุทธิพงษ์” จาก คนค้นฅน สู่ภารกิจบั้นปลาย เดินดอยเพื่อสร้าง รพ.สต. ให้คนชายแดน
หลายคนคงคุ้นหน้าค่าตากันดีสำหรับพิธีกรหน้าดุ “เช็ค-สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ”
สำหรับผู้ไม่คุ้นเคย เขาคือพิธีกรภาคสนามคนแรกของรายการสารคดีที่มีอิทธิพลต่อความคิดของคนต้นยุค 2000 ที่ชื่อ “คนค้นฅน” ก่อนจะวางมือในยุคโควิด
วันนี้ เช็ค สุทธิพงษ์ ในวัย 63 ปี กำลังมีภารกิจใหม่ในช่วงปลายของชีวิต นอกจากสร้างเครือข่ายชุมชนพึ่งพาตนเองในชื่อ “คณะรอด” แล้ว เขายังผันตัวเป็นจิตอาสาช่วยเหลือผู้อื่นหลายๆ ด้าน
ล่าสุดลงแรงระดมทุนสร้างอาคาร รพ.สต. เซหนะเดอลู่ หลังใหม่แทนหลังเก่าที่กำลังจะพังลง สถานพยาบาลที่อยู่สูงกว่า 1,000 ม. บนพื้นที่ชายขอบของไทย บ้านมอโก้โพคี ต.แม่อุสุ อ.ท่าสองยาง จ.ตาก
ในภารกิจชื่อ “เดินดอย เพื่อคนชายแดน” (21-27 ก.พ.69) โดยจะเดินเท้าลัดเลาะสำรวจสาธารณสุข ความเป็นอยู่ของชุมชนชาวไทยภูเขาตามหมู่บ้านต่างๆ รวมระยะทางกว่า 50 กม.
“ขณะที่ทุกท่านกำลังอ่านโพสต์นี้ ผมกำลังเดินทางไปหมู่บ้านมอโก้โพคี ต.แม่อุสุ อ.ท่าสองยาง จ.ตาก
ผมตั้งใจใช้เวลา 7 วัน เดินเท้าไปยัง 20 กว่าป๊อกบ้านบนดอยสูง แบบค่ำไหนนอนนั่น เพื่อนำเหตุผลของความจำเป็นที่จะต้องมีสถานบริการสาธารณสุขบนดอย มาให้ท่านได้เห็น ในหลากหลายมิติ
เพื่อให้ทุกท่านได้ช่วยกัน ให้การสร้าง รพ.สต.เซหนะเดอลู่ สถานบริการสาธารณสุขแห่งสุดท้ายที่แสนทรุดโทรม ในหมู่บ้านที่สูงที่สุดใน ต.แม่อุสุ ดำเนินไปได้สำเร็จ
ไม่ว่าจะโดยการช่วยแชร์ ช่วยบอกต่อ หรือช่วยบริจาค ผมไม่มั่นใจว่าการเดินจะช่วยให้การสร้าง รพ.สต.แห่งนี้ทำได้สำเร็จ แต่มั่นใจว่าถ้าไม่เดิน ความสำเร็จคงเกิดขึ้นยาก
ผมไม่มีเหตุผลอะไรลึกซึ้ง ในการรับเอาเรื่องนี้มาเป็นภาระ แค่คิดว่าถ้าไม่ทำ ใครจะทำ
และเหมือนทุกครั้ง นั่นคือผมไม่มั่นใจว่าจะทำได้สำเร็จหรือไม่ แต่ผมมั่นใจว่า ผมจะไม่มีวันล้มเลิกกลางคัน
สำหรับพายุ การโยกคลอนต้นไม้ให้หักโค่นลงไม่ใช่เรื่องยาก แต่สำหรับปุยหิมะบางเบา การทับถมกระทั่งไม้เล็กๆ กิ่งหนึ่งหักลง ต้องอาศัยทั้งเวลาและความอดทน
คนอย่างผมเหมือนหิมะปุยหนึ่ง ไม่ได้มีพลังวิเศษทำสิ่งพิเศษอะไร แค่เป็นเกล็ดหิมะที่ตกลงมาบนคาคบไม้นั้นก่อน
เพียงอดทนต่อการละลาย รอคอยเกล็ดอื่นๆ ที่ค่อยๆ หล่นลงมาจับทับถมจนหนาหนักขึ้น
ถึงเวลา ก้อนหิมะบนคาคบไม้นั้น เพียงปุยอันบางเบาปุยหนึ่งเพิ่มน้ำหนักลงไป เกินรับไหว กิ่งไม้ก็หักโค่นลงมาได้
ผมจะเป็นได้แค่หิมะที่ละลายไปกับแสงแดด หรือหิมะปุยแรกที่สร้างก้อนน้ำแข็งได้ ขึ้นอยู่กับปุยหิมะปุยต่อไป ที่จะตกลงมารวมกัน
ท่านสามารถร่วมบริจาคได้ที่ บช.มูลนิธิโรงพยาบาลท่าสองยางเพื่อชนชายขอบ เพื่อเติมใจให้ชายแดน ธนาคารออมสิน หมายเลข 020480159670
หรือเป็นสะพานบุญด้วยการช่วยแชร์โพสต์นี้ https://www.facebook.com/share/v/1SY7sxUr3D/
ขอให้อานิสงส์จากการมีส่วนร่วมในการสร้างสถานพยาบาลให้ผู้คนในท้องถิ่นที่ห่างไกลครั้งนี้ จงอำนวยให้ทุกท่านมีสุขภาพ พลานามัยที่แข็งแรง ขอบคุณและอนุโมทนา สาธุ ครับ”…
แต่เสียดายอย่างหนึ่ง ระหว่างทางที่พี่เช็คแกไต่เขาไปสู่ดอยสูงเพื่อช่วยชาวบ้านนั้น มีภาพเขาหัวโล้นสีน้ำตาลแล้ง ทอดเป็นทิวยาวให้เห็นสุดลูกหูลูกตา
ไร่ข้าวโพดรุกแนวป่ามาถึงที่นี่แล้ว
เอ้า..หน่วยงานไหนรับผิดชอบ รีบไปตรวจสอบไว!.
สันต์ สะตอแมน