[รีวิว] Love at second sight (Mon Inconnue) - โลกคู่ขนานเดิม ๆ เพิ่มเติมคือหวานมัน

ความสมเหตุสมผลของบทภาพยนตร์8คุณภาพงานสร้าง8คุณภาพนักแสดง8ความสนุกตามแนวหนัง9ความคุ้มค่าบัตรชมภาพยนตร์9คะแนนจากผู้อ่าน0 Votes0จุดเด่นเคมีพระนางเข้ากันเอง พระเอก นางเอก หล่อ สวย มองเพลิน ใจละลาย หนังครบรสทั้ง โรแมนติก ตลกขบขัน และชวนให้หัวใจพองโต จุดสังเกตบทหนังเล่นงานไปหน่อยหลังพระเอกตื่นมาในโลกคู่ขนาน 8.4

เป็นอีกโปรแกรมที่ต้องเลื่อนจากสถานการณ์โรคระบาด COVID-19 จากช่วงเดือนมีนาคมล่วงมาถึงเดือนกันยายนสำหรับหนังรักจากฝรั่งเศสอีกเรื่องอย่าง Love at second sight ที่มีจุดขายคือเรื่องราวความรักที่มีอุปสรรคคือโลกคู่ขนานที่เปลี่ยนคนรักให้กลายเป็นแปลกหน้าเพื่อให้ตัวละครได้กลับไปเอาชนะหัวใจของคนรักอีกรอบ

โชคชะตาอาละวาดให้ ราฟาแอล (ฟร็องซัวส์ ซีวิล) หนุ่มเนิร์ดช่างฝันมาตกหลุมรักกับ โอลิเวีย (โฌเซฟีน ฌาปี) สาวสวยนักเปียโนที่ทั้งคู่ได้ใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อรักกัน จนราฟาแอลได้เป็นนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่แต่กลับหลงลืมให้ความสำคัญกับโอลิเวียจนโลกเกิดกลับตาลปัตรเมื่อเช้าวันต่อมาหลังทั้งคู่ทะเลาะกันหนัก ราฟาแอล พบว่าตัวเองกลายเป็นครูสอนวรรณกรรมให้เด็กมัธยมส่วนโอลิเวียได้กลายเป็นซูเปอร์สตาร์นักเปียโน และทั้งคู่เหมือนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ร้อนถึง เฟลิกซ์ (บ็องฌาแมง ลาแวร็น) เพื่อนซี้ที่ต้องยื่นมาช่วยให้ราฟาแอลกับโอลิเวียกลับไปยังชีวิตเดิมที่พวกเขารักกันให้ได้ด้วยแผนการสุดวายป่วง

ในพล็อตเรื่องที่ดูเหมือนล้ำแต่กลับซ้ำทางกับหนังรักโลกคู่ขนานอีกพันเรื่อง Love at second sight กลับเอาตัวรอดได้ด้วยทั้งรายละเอียดของบทภาพยนตร์ที่มีครบรสทั้งหวานซึ้ง ตลกขบขันและชวนให้หัวใจไหวหวั่น ซึ่งต้องยอมรับว่าเมื่อมันผ่านการกำกับอย่างแม่นยำของ อูโก เชแล็ง ก็ทำให้เวลาร่วม 118 นาทีเต็มไปด้วยความรื่นรมย์ ผู้ชมพร้อมจะตกหลุมรักตัวละครพระนางที่เคมีเข้ากันดีเหลือเกิน พร้อมด้วยมุกตลกจากตัวละคร เฟลิกซ์ ที่ถือเป็นสีสันของเรื่องราวอย่างแท้จริง

และในความเป็นฝรั่งเศสของมัน หนังจึงกล้าหาญในการไม่เอาใจคนดูแบบหนังฮอลลีวูดที่ทำให้มันไปได้สุดทาง ทั้งการเล่นกับความสัมพันธ์ตัวละครที่ไม่ใช่อยู่ ๆ ก็จำกันได้เลยแต่พยายามหาที่มาที่ไป ใช้ตัวละครแวดล้อมมาช่วยผลักให้ภารกิจของราฟาแอลสำเร็จโดยคนดูก็พร้อมจะเอาใจช่วยได้เป็นอย่างดี ยิ่งได้ ฟร็องซัวส์ ซีวิล หนุ่มหล่อหุ่นทรมานใจสาวมาหมั่นเซอร์วิสแฟน ๆ ด้วยฉากถอดเสื้อโชว์เชปและอาการเปิ่น ๆ ก็น่าจะทำให้สาว ๆ ระทวยได้ไม่ยาก

ส่วนที่ต้องถือเป็นอาหารตาสำหรับหนุ่ม ๆ อย่างเรา (แหมแต่เราว่าสาว ๆ ก็น่าจะเห็นด้วยนะ) ก็คือการมีอยู่ของ โฌเซฟีน ฌาปี ที่ต้องบอกว่าผู้หญิงอะไรสวย น่ารัก และน่าหลงใหลไปทุกอิริยาบถ ลำพังแค่ต้นเรื่องใส่แว่นก็ทำเอาระทวยแล้ว หลัง ๆ พอแปลงโฉมเป็นนักเปียโนซุปตาร์ก็ยิ่งสวยสง่าอ่อราจับไปอี๊ก จนต้องบอกว่ามันคือกำไรของการตีตั๋วหนังที่นอกจากจะสนุกมาก ๆ แล้วยังได้มองหน้าและตกหลุมรักน้องโฌเซฟีนอีกด้วย

แต่กระนั้นหนังเองก็ยังมีจุดที่สะดุดขาตัวเองอยู่ประปรายทั้งการพบกันของราฟาแอลกับโอลิเวียในอีกชีวิตหนึ่งที่หนังดูจะบันดาลหลาย ๆ อย่างง่ายเกินไปหน่อยทั้งการที่ราฟาแอลแอบปลอมตัวเข้างานเป็นเด็กเสิร์ฟหรือที่ทำทีเป็นนักเขียนอัตชีวประวัติก็ทำใจเชื่อยากว่าเธอจะไม่เช็กที่มาที่ไปของเขาก่อนจะมาร่วมงานกัน

แต่กระนั้นหากจะยกประโยชน์ให้จำเลยก็เห็นจะเป็นเคมีที่เข้ากันแบบสุดปังของฟร็องซัวส์ ซีวิล และ โฌเซฟีน ฌาปี นี่แหละที่ทำให้เรามัวแต่ลุ้นให้ทั้งคู่กลับมารักกันจนลืมความอิจฉาไปได้ชั่วคราวและสนุกกับทุกเหตุการณ์ที่หนังเอามาเขย่าหัวใจของเราจนทำให้มองข้ามข้อเสีย ช่องโหว่ของบทเล็ก ๆ น้อย ๆ แล้วไปสนุกกับความโรแมนติกและความตลกจนทำให้มันกลายเป็นหนังฝรั่งเศสที่น่าจดจำที่สุดในปี 2020 ก็ว่าได้

พิสูจน์อักษร : สุชยา เกษจำรัส