อย่าเอาความแค้นส่วนตัวมาทำลายสังคม
เมื่อสองวันก่อนได้เห็นนักเรียนบางคนที่เรียนอยู่ในโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา พญาไท ประกาศว่าไม่อยากไปโรงเรียน เพราะมีปัญหาสารพัดอย่าง อาทิ ประสบปัญหาการจราจรติดขัดหนักมาก ทำให้ไม่มีเวลารับประทานข้าวก่อนไปโรงเรียน บางคนอ้างว่าต้องออกจากบ้านตั้งแต่เช้าตรู่มากๆ บางคนอ้างว่าเหนื่อยกับการเดินทางจากบ้านไปโรงเรียน บางคนอ้างว่าโรงเรียนไม่ปลอดภัยสำหรับตนเอง และยังมีอีกสารพัดคำอ้าง
ขอบอกตรงๆ ว่าเวลาได้ยินข้ออ้างดังกล่าวจากนักเรียนกลุ่มนั้นแล้ว เกิดความรู้สึกสังเวช แล้วตั้งคำถามโดยทันทีว่า นี่หรือนักเรียนที่อุตส่าห์สอบเข้าเรียนต่อในโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาได้ (ยังพยายามจะมั่นใจเอาเองว่าคนกลุ่มดังกล่าวนั้นสามารถสอบเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาได้ด้วยความสามารถของตนเอง) คำถามที่ตั้งเพื่อถามคนกลุ่มดังกล่าวคือ ใครบังคับให้คุณต้องไปเรียนที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาหรือ แล้วคุณไปเรียนเพื่ออะไร เพื่อตัวคุณเอง หรือเพื่อใครอื่นมิทราบ แล้วการที่คุณรู้ดีอยู่เต็มอกว่าบ้านที่คุณอยู่อาศัยนั้นอยู่ห่างไกลจากโรงเรียนเป็นระยะทางมากๆ แล้วทำไมคุณยังอุตส่าห์กระเสือกกระสนไปเรียนในโรงเรียนที่ไกลบ้าน ทำไมคุณไม่เลือกเรียนโรงเรียนใกล้บ้านคุณ หากคุณอ้างว่าเพราะเตรียมอุดมฯ มีศักยภาพด้านการศึกษาสูงกว่าโรงเรียนข้างบ้าน หรือโรงเรียนใกล้บ้านคุณ คุณก็ต้องยอมรับแล้วทำใจกับการเดินทาง แต่หากคุณมั่นใจว่าไม่สามารถยอมรับการเดินทางไกลๆ ในชีวิตประจำวันได้ คุณก็ต้องหารือเรื่องของคุณเองกับพ่อแม่ของคุณ คุณจะมาร้องแรกแหกกระเชอเพื่ออะไร หรือคิดว่าการร้องแรกแหกกระเชอจะช่วยให้การจราจรในเขตเมืองหลวงและเมืองใหญ่ลดการติดขัดลงไป
คนเป็นนักเรียนต้องมีสติปัญญา มีความคิด มีความเข้าใจสังคม หากไม่สามารถจะมีสติปัญญาได้แล้ว และยังไม่สามารถเข้าใจปัญหาของสังคมได้อีกก็ขอแนะนำให้ยุติการเรียนเสียโดยพลัน เพราะต่อให้ทนฝืนเรียนต่อไปก็เปล่าประโยชน์ ไร้ค่า เสียเวลา เสียเงินเปล่าๆ เคยถามตัวเองบ้างไหมว่า คุณเป็นคนเพียงคนเดียวที่ประสบปัญหาการจราจรที่บ้าคลั่งในชีวิตประจำวันหรือ แล้วเคยคิดบ้างไหมว่าคนทุกคนที่อาศัย และทำงานอยู่ในเขตเมืองหลวงและเมืองใหญ่ทั่วประเทศก็ประสบปัญหาเดียวกับคุณ หรือว่าคุณต้องการเป็นอภิสิทธิ์ชนที่ไม่ต้องเผชิญกับปัญหาเหมือนคนอื่นๆ ในสังคมเดียวกับคุณ
ช่างเป็นเรื่องน่าสังเวช น่าอับอาย และน่าทุเรศมากที่คนซึ่งอ้างตัวว่าเป็นคนรุ่นใหม่ มีความคิด มีปัญญาแต่กลับเอาเรื่องส่วนตัวมาก่อปัญหาให้กับสังคมและส่วนรวม อันที่จริงการแก้ปัญหานี้สำหรับตัวของพวกคนที่เรียกร้อง สามารถทำได้ง่ายแสนง่าย คือลาออกจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาโดยพลัน แล้วจะไปเรียนที่ไหน ก็แล้วแต่ความสมัครใจของคุณ จะเลือกไม่เรียนต่อ หรือจะเลือกเรียนโรงเรียนใกล้บ้าน หรือจะย้ายที่พักไปอยู่ต่างประเทศ หรือต่างจังหวัดก็ขึ้นอยู่กับข้อตกลงของคุณกับคนที่เป็นผู้ปกครองของคุณ
ขอถามอีกทีเถอะนะว่า การมาป่าวประกาศว่าไม่อยากไปโรงเรียนเพราะประสบปัญหาการจราจร เป็นข้ออ้างของคนที่เรียกตนเองว่าปัญญาชนหรือ แล้วเคยถามคนอื่นๆ ที่อยู่ในโรงเรียนใกล้บ้านของเขาหรือไม่ว่า เขาประสบปัญหาเดียวกับที่พวกคุณป่าวประกาศเพื่อประจานความประหลาดของตนเองหรือไม่ แล้วเคยมองบ้างไหมว่า คนอื่นๆที่เขาเต็มใจไปเรียนโรงเรียนที่ไกลบ้านก็ต้องประสบปัญหาการจราจรไม่ต่างไปจากคุณ แล้วทำไมคนอื่นเขาไม่เห็นรวมตัวประท้วงแบบไร้สติไร้ความคิดเหมือนอย่างที่พวกคุณกระทำกัน
ปัญญาชนที่แท้จริงเขาไม่นำเอาความแค้นส่วนตัวไประบายเพื่อสร้างปัญหาให้กับสังคม แต่เขาจะแก้ปัญหาของตัวเองด้วยสติ ด้วยปัญญา แล้วที่สำคัญ ปัญญาชนที่แท้จริงเขาไม่ตีโพยตีพายอย่างคนไร้สติเพื่อเรียกร้องในสิ่งที่เขารู้ดีว่าเป็นปัญหาที่ยังไม่สามารถแก้ไขได้โดยฉับพลัน แต่เขาจะเลือกหนทางในการดำเนินชีวิตของตนเองด้วยความสุขุมรอบคอบ หากเขาไม่ประสงค์จะเผชิญกับปัญหาที่เขาไม่ต้องการเผชิญ เขาก็จะเลือกทำให้สิ่งที่ทำให้ตัวเองไม่ต้องเผชิญกับปัญหา แต่การที่คนซึ่งอ้างตัวว่าเป็นปัญญาชนแต่กลับแหกปากร้องลั่นกับสังคม โดยแหกปากร้องในปัญหาที่ไม่สามารถแก้ไขได้ก็ต้องบอกว่าพฤติกรรมอย่างนี้เป็นพฤติกรรมของคนไร้ปัญญา และเป็นพฤติกรรมของคนที่นำความแค้นส่วนตัวมาก่อปัญหาให้กับสังคม ซึ่งอันที่จริงแล้ว สังคมที่มีปัญญาก็ไม่เคยให้ความสำคัญใดๆ กับเสียงตะโกนที่ปราศจากปัญญา