กมลชนก ปานใจ โพสต์รำลึก พระองค์ภาฯ เผยความทรงจำล้ำค่าที่เป็นแรงผลักดันชีวิต
22 มิถุนายน 2569 กมลชนก ปานใจ อดีตนางแบบและนักแสดงชื่อดัง โพสต์เฟซบุ๊ก KAMONCHANOK PARNJAI กมลชนก ปานใจ เผยความทรงจำล้ำค่าย้อนวันวาน เมื่อครั้ง พระองค์ภาฯ เสด็จเป็นการส่วนพระองค์มาที่บ้าน ทรงร่วมสนทนาและแสดงความเรียบง่ายเป็นกันเองอย่างที่สุด ระบุว่า
ฉันขอแบ่งปันความทรงจำน่ารัก ๆ เกี่ยวกับพระองค์ภาที่ฉันรู้จักต่อจากโพสต์ก่อน วินาทีนี้ภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ ในวันนั้นย้อนกลับมาในหัวเหมือนภาพยนตร์สั้น ๆ ที่กำลังฉายผ่านเครื่อง Moviola ฉันหยุดมองภาพเก่าในมืออยู่นาน… และแปลกใจเหลือเกินว่าทำไมภาพจำเหล่านี้ไม่เคยเลือนลางไปเลย ทั้งที่เวลาผ่านมาเกือบ 20 ปีแล้ว แล้วท่านก็เสด็จกลับมาอีกครั้งตามรับสั่ง…แต่ครั้งนี้ไม่มีผู้ตามเข้ามาในบ้าน ท่านมาแต่เช้าเพราะบ้านของเราอยู่ใกล้กัน คราวนี้ท่านทรงนำหนังสือเล่มแรกของฉันมาให้เซ็นด้วย บทสนทนาของเราไหลลื่นไปสู่เนื้อหาในหนังสือ ทั้งเรื่องความสัมพันธ์ เรื่องชีวิต และอีกหลาย ๆ เรื่องที่สาวสองคนจะสามารถนั่งคุยกันได้อย่างสบายใจ ท่านทรงซักถามเกี่ยวกับประสบการณ์ในการเขียนหนังสือ และมุมมองความสัมพันธ์ที่ฉันเขียน บางก็ถามเรื่องที่ตัวเองคิดไม่ตก ฉันระมัดระวังความเห็น แต่ในขณะเดียวกันก็พยายามตอบให้ตรงใจที่สุด คุยกันได้สักพักท่านก็ลุกไปว่ายน้ำ ฉันปล่อยให้ท่านได้ดื่มด่ำกับบรรยากาศสระว่ายน้ำที่ท่านชื่นชอบ สักพักน้องสาวของฉันและเพื่อน ๆ ก็ตามมาสมทบ ท่านทรงอนุญาตให้ฉันถ่ายรูปให้ ตอนอยู่ในสระว่ายน้ำกับเพื่อนๆ ซึ่งรูปนั้น…ฉันขออนุญาตเก็บไว้ดูคนเดียวเงียบ ๆ นะคะ ภาพจำของฉันที่มีต่อพระองค์ท่าน อาจไม่เหมือนกับภาพที่หลายคนคุ้นตา แต่เป็นภาพของพระองค์ที่มีความเป็นกันเอง ความสดใส และรอยพระสรวลอย่างปล่อยองค์ตามสบายเมื่อเราอยู่ด้วยกัน มันทำให้ฉันรู้สึก เป็นบุญเหลือเกินที่มีโอกาสได้เห็นพระจริยวัตร อีกด้าน และดีใจที่ได้รู้จักพระองค์ในมุมนี้ มุมที่แสนพิเศษและไม่ค่อยมีใครได้สัมผัส ท่านรับสั่งให้พวกเราแวะไปเป็นเพื่อนร่วมพระราชกรณียกิจที่ไม่เป็นทางการนักในวันนั้น แล้วเราก็ออกไปข้างนอกด้วยกัน ฉันจำได้ว่าวันนั้นฉันทำหน้าที่เป็นช่างภาพส่วนตัว คอยมองท่านผ่านเลนส์กล้องและกดถ่ายให้ท่านในทุก ๆ มุม ส่วนรูปนี้ถ่ายตอนที่เราไปร่วมงานด้วยกันค่ะ ฉันเห็นผู้หฐิงสองบุคคลิก ในวันเดียว ตอนออกงานท่านสง่างาม แต่ตอนอยู่บ้านท่านคือเด็กน้อยที่รู้สึกปลอดภัย ฉันได้เรียนรู้อีกแล้ว ก่อนทูลลา ฉันแอบกระซิบระลึกกับท่านว่า "ถ้าจะมาว่ายน้ำอีกก็บอกน้องสาวได้เลยนะ จะได้เปิดประตูรอ" แล้วฉันก็กลับบ้านไปก่อน แต่ความอัศจรรย์คือในเย็นวันนั้น หลังจากที่ท่านทรงปฏิบัติพระกรณียกิจครบถ้วนแล้ว ท่านก็แวะมาที่บ้านอีกครั้ง! ฉันแอบทึ่งในพระพลานามัยที่สมบูรณ์ยิ่ง ท่านทรงตื่นแต่เช้ามาทรงว่ายน้ำ ออกไปปฏิบัติภารกิจทั้งวัน ขี่จักรยานมาราธอน แล้วตอนเย็นยังกลับมาว่ายน้ำต่อได้อีก โดยไม่มีทีท่าว่าจะเหน็ดเหนื่อยเลย แม้แต่น้อย ยังคงสดใสไม่มีโรยรา ออร่ายังเปล่งประกาย และส่งพลังเต็มเปี่ยมมาถึงฉันแม้ตะวันจะเริ่มคล้อยต่ำลงแล้วก็ตาม พลังพิเศษเหล่านี้คงมีแค่คนพิเศษเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ที่สำคัญคือท่าน "พลังชีวิต" อันล้นเหลือของท่านในวันนั้น จึงตราตรึงและกลายเป็นแรงบันดาลใจอันยิ่งใหญ่ให้ฉันมาจนถึงทุกวันนี้ สำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดไม่ได้ กราบน้อมส่งเสด็จสู่สวรรค์ลัยแด่พระองค์ภาผู้ตั้งมั่นในการบำเพ็ญพระกรณียกิจด้วยความอุทิศพระองค์ ด้วยความจงรักภักดีและอาลัยยิ่ง ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ปัญหาหนักหนาในชีวิตที่ฉันไม่ได้สร้างขึ้น ทำให้ฉันค่อย ๆ หายไปจากโลกออนไลน์ แต่ในวันนี้ พลังจากการได้ย้อนกลับมามองภาพเก่าภาพนี้อีกครั้ง ได้กลายเป็นแรงผลักดันสำคัญที่ทำให้ฉันตัดสินใจ “เริ่มต้นบทใหม่"อีกครั้ง ครั้งนี้การเขียนกลายเป็นสิ่งเยียวยาหัวใจตัวเอง และจะส่งต่อพลังให้กับผู้คนอีกครั้ง เพื่อเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่อาจจะกำลังเหนื่อยอยู่เหมือนกัน… มาร่วมเดินทางและเริ่มต้นบทใหม่นี้ไปด้วยกันนะคะ ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งที่มีเลือดเนื้อ มีความเจ็บ มีความเหนื่อย…แต่ไม่เคยยอมแพ้