วิจัยออสเตรเลียพบ นกสาลิกาปากดำที่ชอบบูลลี่ ฉลาดน้อยกว่านกตัวอื่น

นักวิทยาศาสตร์พบ ‘นกสาลิกาปากดำ’ ที่ชอบ ‘บูลลี่’ เป็นนกที่ฉลาดน้อยกว่าตัวอื่น งานวิจัยใหม่จากออสเตรเลียที่ใช้เวลาในการศึกษากว่า 2 ปีระบุ นกที่ชอบใช้ความรุนแรงมีแนวโน้มที่จะใช้ ‘กล้ามเนื้อ’ ในการตัดสินใจมากกว่า ‘สมอง’

นกสาลิกาปากดำออสเตรเลีย (Australian Magpies) เป็นหนึ่งในสายพันธุ์ที่ชาวออสเตรเลียพบได้บ่อยสุด พวกมันขึ้นชื่อเรื่องความฉลาด และก้าวร้าวกับมนุษย์ได้มากในช่วงฤดูผสมพันธุ์ ซึ่งเป้าโจมตีมักเป็น ‘ผู้ชายหัวล้านตัวสูง’ (ที่หนูน้อย Emma Glenfield วัย 8 ขวบเคยพิสูจน์ไว้ก่อนหน้านี้)

แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจต่อมาคือ นักวิทยาศาสตร์บางคนสังเกตเห็นว่า นกบางตัวก็มีพฤติกรรมชอบ ‘บูลลี่’ นกตัวอื่น ๆ ทำให้พวกเขาสงสัยว่าเพราะอะไร? และนกเหล่านั้นมีความแตกต่างจากนกตัวอื่นหรือไม่?

โดยมีเบาะแสจากงานวิจัยก่อนหน้าว่า ‘นกที่อยู่เป็นในเครือข่ายกลุ่มใหญ่ดูมีแนวโน้มจะฉลาดกว่านกที่อยู่ในกลุ่มเล็ก’ ดังนั้นทั้ง 2 อย่างเกี่ยวข้องกันหรือไม่? นักวิทยาศาสตร์สนใจอยากจะรู้จริง ๆ (นะ)

“แล้วกลุ่มที่ใหญ่กว่าซึ่งนำไปสู่ระดับความรู้ความเข้าใจที่สูงกว่านี้คืออะไร?” รองศาสตราจารย์ Amanda Ridley จากมหาวิทยาลัยเวสเทิร์นออสเตรเลีย กล่าว พวกเขาจึงตั้งสมมติฐานง่าย ๆ ว่าถ้างั้น นกที่ไม่ค่อยเข้ากลุ่ม อาจมีสติปัญญาน้อยกว่า ซึ่งพฤติกรรมการบูลลี่ทำให้ไม่มีนกตัวไหนอยากรับมันเข้ากลุ่ม ดังนั้น นกที่ชอบบูลี่ อาจฉลาดน้อยกว่า

ด้วยการทดสอบแบบทางเลือก ซึ่งใช้ขนมชิ้นเล็ก ๆ ซ่อนอยู่ในหลังสีใดสีหนึ่งโดยเฉพาะ นกสาลิกาปากตำจะต้องเรียนรู้ว่า สีใดมีขนมซ่อนอยู่แล้วเลือกสีนั้น มันก็จะได้รับรางวัล โดยนกแต่ละตัวจะถูกทดสอบแยกจากกัน เพื่อป้องกันการเรียนรู้จากนกตัวอื่น ด้วยการทดลอต่อเนื่องนาน 2 ปี (2020-2021) พวกเขาพบว่ามีรูปแบบหนึ่งเกิดขึ้นอยู่เสมอ

“ความก้าวร้าวเป็นตัวทำนายความฉลาด” รองศาสตราจารย์ Ridley บอก “(นกที่ก้าวร้าว)ไม่ได้สนใจสัญญาณทางสังคมที่อยู่รอบตัวพวกมัน ในขณะที่ตัวที่ก้าวร้าวน้อยกว่าซึ่งมักถูกรังแก จะฉลาดกว่า”

ดร. Ridley อธิบายเสริมว่า นี่เป็นหลักฐานที่สอดคล้องกับงานวิจัยก่อนหน้าตามสมมติฐาน เนื่องจาก นกที่ไม่ก้าวร้าวจะต้องหาวิธีใหม่ ๆ ในการเข้าถึงแหล่งอาหารที่พวกบูลลี่เฝ้าอยู่ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ และตระหนักถึงสัญญาณทางสังคมต่าง ๆ เพื่อหลีกเลี่ยงพวกบูลลี่

ทำให้นกที่ไม่ก้าวร้าวสามารถแก้ไขปัญหาในการทดลองได้ดีกว่าพวกใช้กล้ามเนื้อ และยังทำให้พวกเขาเข้าสังคมเก่งขึ้นไปอีก ดร. Lizzie Speechley หนึ่งในทีมวิจัยเชื่อว่า ส่วนหนึ่งเป็นเพราะขนาดกลุ่มที่ใหญ่ได้ส่งเสริมการเรียนรู้แบบเชื่อมโยง สิ่งนี้อาจเป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้นกบางตัวฉลาดกว่า

“มันสอดคล้องกับงานวิจัยก่อนหน้านี้ในสายพันธุ์เดียวกัน” ดร. Speechley กล่าว “เราพบว่าบุคคลที่อยู่ในกลุ่มใหญ่ทำงานได้ดีขึ้นในการเรียนรู้แบบเชื่อมโยง”

ยังไงก็ตามทีมงานเน้นย้ำว่า ผลลัพธ์ดังกล่าวไม่ได้หมายความว่าสิ่งมีชีวิตใด ๆ ก็ตามที่มีสังคมขนาดใหญ่และซับซ้อนจะฉลาดในทุก ๆ ด้าน ซึ่งต้องมีการตรวจสอบในงานวิจัยอื่นต่อไป แต่สำหรับนกสาลิกาปากดำออสเตรเลียแล้ว การใช้แต่กล้ามเนื้อไม่ใช่สมอง ดูจะถูกรังเกียจในหมู่นก

“นกสาลิกาปากดำอาศัยอยู่กันเป็นกลุ่มเป็นก้าน และการค้นพบนี้ก็ให้เห็นว่าการก้าวร้าวต่อสมาชิกในกลุ่มของคุณนั้นไม่เป็นประโยชน์” ดร. Speechley กล่าว

ที่มา

https://royalsocietypublishing.org/…/10…/rspb.2024.0435

https://www.iflscience.com/australian-magpies-prove…

https://phys.org/…/2024-06-magpies-tend-intelligent….

https://www.abc.net.au/…/study-finds-magpie…/103933702

Photo : Professor Mandy Ridley