ทะลุมิติมาเป็นยอดเซียนปราบผีฟันน้ำนม พร้อมระบบนำโชคส่วนตัว
ข้อมูลเบื้องต้น
เพราะต้องไปเป็นตัวแทนปราบผีแทนพ่อ แม่ พี่ ป้า น้า อา…กานดาที่มีพรสวรรค์ในการปราบผีต่ำเตี่ยเรี่ยดิน อยู่จุดต่ำสุดของห่วงโซ่อาหาร จึงโชคร้ายตายทะลุมิติมาเข้าร่างถิงถิงอายุห้าขวบที่พอรู้สึกตัวก็รู้เลยว่า "ต้องสู้ชีวิต" (และใช่…ที่ชีวิตสู้กลับ)
มารดามันเถอะ!
ทุกอย่างที่เคยอ่านในนิยาย เกิดขึ้นกับตัวนางทั้งหมด บทเอาตัวรอดตอนอพยพ ต้องหาที่ตั้งรกรากใหม่ ปลูกผัก หาเงิน อัพสกิล หาสมุนไพร หนีการถูกตามล่า เลี้ยงดูพี่สาวที่อ่อนแอ เก็บคุณชายน้อยได้ท่านหนึ่ง ฯลฯ
ใด ๆ ก็ตาม สิ่งสุดท้ายที่นางอยากจะทำก็คือการปราบผี!! ชาตินี้นางจะไม่ปราบผี!! แม้นางจะเห็นผีก็เถอะ!!
ถิงถิงเบ้ปาก กล่าวกับนายท่านผู้นั้นว่า… ข้าไม่ปราบผี ข้าไม่ปราบผี ข้าไม่ปราบผี…อนิจจาโชคชะตาไม่เคยเข้าข้างคนสวย?? ต้องมีเรื่องให้พัวพันกับ “เขา” และ “ผี” อยู่ร่ำไป
แต่โชคดีนางยังมีระบบสุดหล่อ (เฮอะ) สาวดาวสอยเดิน เป็นสูตรโกงชั้นยอดอยู่ อุปสรรคทั้งหลาย เข้ามาเลยข้ามีสูตรโกงอยู่!!
:: Writer TalK : แนะนำเรื่อง ::
สวัสดีค่ะทุกคน ♥
นี่เป็นนิยายแนวข้ามภพ และใช้ฉากจีนโบราณผสมไอเดียทางแฟนตาซี หมอผีนิด ๆ เรื่องเหนือธรรมชาติหน่อย ๆ นับว่าเป็นนิยายลำดับที่สามของไรท์ที่ลงในเด็กดีเลยนะคะเลยนะคะ เนื่องจากเราไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องจีนเป๊ะ ๆ เนอะ
ก็เลยทำให้เป็นกึ่งแฟนตาซี เน้นเอาฮา เอามันส์ ยังคงความผสมผสานทางวัฒนธรรมการกินอาหาร การสร้างเนื่้อสร้างตัว และความเก่งกาจของตัวละคร และที่ไรท์อยากลองก็คือระบบพิเศษ เห็นหลายคนเขียนกัน ก็นึกสนุกอยากมีระบบกับเขาบ้างค่ะ ยังไงถ้าถูกใจ ก็มาร่วมเดินทางไปด้วยกันนะคะ ♥
และหากมีเรื่องใดผิดพลาดไปไรท์ต้องขออภัยไว้ล่วงหน้าเลยนะคะ เรื่องทั้งหมดเหล่านี้แต่งเพื่อความสนุกสนานทั้งไรท์และรีดเดอร์ เท่านั้น
ขอขีดเส้นใต้ไว้อีกรอบ “ตัวละครทั้งหมดเป็นเรื่องสมมติขึ้นในจินตนาการเท่านั้นค่ะ”
และเพื่อแสดงความชัดเจนในการโพสต์นิยาย ไรท์เลยขอแจ้งกำหนดอัพนิยาย และรูปแบบการอ่านฟรี เช่าอ่าน และซื้ออ่านไว้ดังนี้ค่ะ
เริ่มโพสต์ : วันที่ 4 มกราคม 2568
กำหนดการโพส : วันละ 1-2 ตอน (ช่วงแรกไรท์มีสต็อกไว้บ้าง ก็อาจจะลงสองตอนไปสม่ำเสมอ แต่ถ้าไรท์ประสบปัญหาติดขัดเรื่องงาน หรือเรื่องชีวิตก็อาจจะมาลงวันละ 1 ตอนนะคะ แต่อย่างไรก็ตาม ถ้าไม่เหนื่อยจนเกินไป เราก็ไม่ทิ้งไม่หนีไม่หายค่ะ แฟนเก่า ๆ จะทราบดีว่าเราปิดจบตลอด ♥
ระยะเวลาเข้าอ่าน : แล้วแต่ว่ารีดเดอร์จะสะดวกเลือกเองค่ะ มี 3 แบบให้เลือก
1. สายอ่านฟรี : รีดเดอร์ทุกท่านจะได้อ่านฟรีเป็นจำนวน 30 ตอน ตั้งแต่ตอนที่ 1-30 หลังจากนั้นไรท์จะติดเหรียญแบบอ่านล่วงหน้าตั้งแต่ตอนที่ 32 เป็นต้นไปค่ะ สายอ่านฟรีสามารอให้ตอนอ่านล่วงหน้าปลดล็อกก่อนได้ค่ะ หลังจากตอนอ่านล่วงหน้าปลดล็อกแล้ว ก็จะมีเวลาประมาณ 5 วันที่ให้อ่านฟรีค่ะ
สำคัญต้องรีบเข้ามาอ่านนะคะ เพราะไรท์จะติด Coin แบบซื้ออ่านล่วงหน้า ตั้งแต่ตอนที่ 31 เป็นต้นไป และจัดแพ็กเกจสำหรับสายซื้อเก็บที่มาทีหลังเมื่อโพสต์ถึงตอนที่ 62 ค่ะ
โดยพอโพสต์ครบ 62 ตอนปุ๊บ ไรท์จะปิดตอนเพื่อขายทีละ 10 ตอน โดยเริ่มปิดตอนที่ 31-40 ก่อน และจะปิดเพิ่มทีละ 10 ตอน ทุก ๆ 5 วันค่ะ
2. สายชอบอ่านเร็ว โดยซื้อสิทธิ์เข้าอ่านล่วงหน้า หลังจากให้อ่านฟรี 30 ตอน จะมีการเปิดให้คนอยากอ่านเร็วจ่าย Coin เพื่อให้สิทธิ์อ่านตอนล่วงหน้า ซึ่งไม่ต้องห่วงนะคะ ตอนนี้ถ้าซื้อแบบอ่านล่วงหน้าไปแล้ว จะสามารถอ่านได้ตลอดเลยค่ะ ไม่ต้องซื้อซ้ำ ได้อ่านเร็วกว่าและซื้อครั้งเดียวอ่านได้ตลอดไป
หากนักอ่านไม่สะดวกตามไรท์เป็นรายตอนในเวป ไรท์จะมีรวมเป็น Ebook วางขายใน MEB และ DEKDEE แน่นอนค่ะ หากมีการอัพเมื่อไหร่จะมีการแจ้งให้ทราบเป็นระยะ
คำโปรย
เพราะต้องไปเป็นตัวแทนปราบผีแทนพ่อ แม่ พี่ ป้า น้า อา…กานดาที่มีพรสวรรค์ในการปราบผีต่ำเตี่ยเรี่ยดิน อยู่จุดต่ำสุดของห่วงโซ่อาหาร จึงโชคร้ายตายทะลุมิติมาเข้าร่างถิงถิงอายุห้าขวบที่พอรู้สึกตัวก็รู้เลยว่า "ต้องสู้ชีวิต" (และใช่…ที่ชีวิตสู้กลับ)
มารดามันเถอะ!
ทุกอย่างที่เคยอ่านในนิยาย เกิดขึ้นกับตัวนางทั้งหมด บทเอาตัวรอดตอนอพยพ ต้องหาที่ตั้งรกรากใหม่ ปลูกผัก หาเงิน อัพสกิล หาสมุนไพร หนีการถูกตามล่า เลี้ยงดูพี่สาวที่อ่อนแอ เก็บคุณชายน้อยได้ท่านหนึ่ง ฯลฯ
ใด ๆ ก็ตาม สิ่งสุดท้ายที่นางอยากจะทำก็คือการปราบผี!! ชาตินี้นางจะไม่ปราบผี!! แม้นางจะเห็นผีก็เถอะ!!
ถิงถิงเบ้ปาก กล่าวกับนายท่านผู้นั้นว่า… ข้าไม่ปราบผี ข้าไม่ปราบผี ข้าไม่ปราบผี…อนิจจาโชคชะตาไม่เคยเข้าข้างคนสวย?? ต้องมีเรื่องให้พัวพันกับ “เขา” และ “ผี” อยู่ร่ำไป
แต่โชคดีนางยังมีระบบสุดหล่อ (เฮอะ) สาวดาวสอยเดิน เป็นสูตรโกงชั้นยอดอยู่ อุปสรรคทั้งหลาย เข้ามาเลยข้ามีสูตรโกงอยู่!!
บทที่1 ทะลุมิติ
กานดาตายไปแล้ว…
แต่พอรู้สึกตัวนางก็กำลังวิ่งหนีหมาป่าหูตาเหลือก ไม่เพียงแต่วิ่งเท่านั้น นางยังต้องกลิ้งไปกลิ้งมาไถลไปกับพื้นอีก เท้าน้อย ๆ ขาสั้น ๆ นี่ก็น่ารำคาญมาก
บัดซบ! เหลือเกิน นี่มันอะไรกันเนี่ย…
“ถิงถิงมาทางนี้เร็ว เร็วเข้า” เสียงเรียกจนแทบจะกรีดร้องของเด็กสาวคนหนึ่งดังขึ้น
ในตอนนั้นเองนางถึงรู้ว่า ตนเองได้ทะลุมิติจริง ๆ เสียแล้ว แต่เรื่องอื่นเอาไว้ก่อน เพราะตอนนี้นางจะต้องหนีเอาตัวรอด
แล้วนางจะรอดได้อย่างไร ในเมื่อร่างนี้เพิ่งห้าขวบเท่านั้น! พยายามวิ่งเร็วแค่ไหน ก็ไม่อาจจะทิ้งระยะห่างจากพวกหมาป่าได้เลย
ในหัวนางมีแต่คำว่า ข้าแย่แน่ ข้าตายแล้ว!
กานดาในร่างถิงถิงน้อย หันไปมองตามเสียงเรียก เห็นเด็กสาววัยสิบเอ็ดถึงสิบสองปี ตัวผอมบาง หน้าตามอมแมม นั่นคือพี่สาวของนางนามว่าผิงอัน ซึ่งเป็นครอบครัวจริง ๆ คนเดียวที่เหลืออยู่ของนาง ผิงอันพยายามจะวิ่งกระโจนเข้ามาหานาง แต่กลับโดนหญิงชราท่าทางโหดร้ายดึงออกไป ตรงจุดที่พวกนางอยู่หากปีนขึ้นไปอีกหน่อย ก็คือถ้ำแล้ว หญิงชราพยายามดึงผิงอันให้เดินตามไป เป้าหมายก็คือการซ่อนตัวในถ้ำจนกว่าพวกหมาป่าจะเหนื่อยแล้วจากไปเอง
ฉากที่หญิงชราดึงตัวพี่สาวออกไปนั้น ทำให้มีความทรงจำมากมายหลั่งไหลเข้าสู่สมองของถิงถิงน้อย นางพบว่าตนเองตายไปตั้งแต่ตอนที่พวกญาติ ๆ ที่พากันอพยพหนีสงคราม และภัยแล้งด้วยกันมา บังเอิญเจอฝูงหมาป่า พวกเขาพยายามหลีกเลี่ยง หนี ทว่าก็เป็นไปได้ยาก โชคดีที่ก่อนหน้านั้น บุตรชายคนโตของหญิงชราเดินนำหน้าไปดูสำรวจเส้นทางก่อน เขาค้นพบถ้ำโดยบังเอิญ ตั้งใจจะใช้เป็นที่พักแรมสักหนึ่งคืน บุตรชายหญิงชราผู้นี้มีนามว่าเหอเทา เขาเป็นคนมีรูปร่างสูงใหญ่ แม้จะไม่ฉลาดนัก แต่เรื่องกำลังกายก็จัดได้ว่ายอดเยี่ยม เหอเทาเตรียมย้ายก้อนหินก้อนใหญ่มาไว้ที่ปากถ้ำแล้ว เพราะตั้งใจจะว่าเวลาพวกเขาพักแรมก็จะใช้ก้อนหินนี้ปิดปากถ้ำเอาไว้ เพื่อความปลอดภัย
ทว่าระหว่างเดินทางกลับเจอหมาป่าเสียก่อน สุดท้ายตอนเมื่อเห็นว่าจะไม่ไหวแล้ว หญิงชราจึงสั่งให้จึงโยนร่างเล็ก ๆ ของถิงถิงน้อย เป็นเหยื่อให้หมาป่าขย้ำเสียก่อน เพื่อถ่วงเวลาให้พวกเขาไปถึงถ้ำอย่างปลอดภัยได้
แต่พวกเขาคงไม่คิดเลยว่า ถิงถิงน้อยจะไม่ได้ตายเพราะโดนหมาป่าขย้ำ แต่เพราะร่างเล็ก ๆ โดนโยนไปไกล ตอนลงหัวกระแทกก้อนหิน ถิงถิงน้อยตัวจริงก็เลยสิ้นชีวิตไปตั้งแต่ตอนนั้น ส่วนวิญญาณของกานดาก็มาเข้าร่างเล็ก ๆ ในตอนนั้นเอง
กานดาที่อยู่ในร่างของถิงถิงน้อย ความจริงก็ยังรู้สึกเจ็บที่หัวอยู่มาก แต่จะทำไงได้ ในเมื่อตื่นขึ้นมาแล้วเห็นหมาป่ากำลังอ้าปากกว้างตั้งท่าจะขย้ำคอ ร่างเล็ก ๆ จึงต้องกลิ้งหลบอย่างคล่องแคล่ว แล้วจากนั้นมาก็ไม่มีเวลาหายใจหายคอ สุดท้ายนางถึงได้มาอยู่ในสภาพวิ่งหูตาเหลือกแบบนี้
มารดามันเถอะ!
ถิงถิงน้อยขนลุกซู่ กับความใจดำอำมหิตของคนพวกนั้นเช่นนี้
ช่างดีเสียจริง นางทะลุมิติมายังโลกที่กำลังวุ่นวายไม่พอ ยังมีญาติที่ใจร้ายอีก…
แม้แต่ตอนนี้นางยังไม่มีเวลาที่จะมาเรียบเรียงความทรงจำอันยุ่งเหยิงที่หลั่งไหลเข้ามาในหัวเลย เพราะตอนนี้นางต้องเอาชีวิตให้รอดเสียก่อน!
“ถิงถิง กรี้ดดดด” ผิงอันหวีดร้อง
ผิงอันกำลังโดนหญิงชรารวบเอวอันผอมบาง แล้วลากนางให้ตรงไปทางถ้ำ หญิงชราคนนี้แซ่เหอนามว่าจู้ เป็นท่านย่าบุญธรรมของพวกนาง เหอจู้วางแผนไว้ว่า เมื่อเข้าไปในเมืองจะขายหลานสาวทั้งสองทิ้งเสีย แล้วนำเงินมาเป็นค่าเดินทางของครอบครัวตนเอง เพราะแม้ว่าหลานสาวสองคนจะยังเล็ก ทั้งยังผอมแห้ง ดูขาดสารอาหาร แต่ทั้งสองก็มีใบหน้าที่งดงาม ซึ่งสืบทอดมาจากมารดา คนที่ซื้อต่อไปนำไปขุนสักหน่อย เลี้ยงดูเป็นภรรยาเด็กก็ได้ หรือเป็นสาวใช้อุ่นเตียงก็ดี
แต่ในระหว่างการเดินทาง ดันมาเจอหมาป่า ตอนนี้เหอจู้แค้นใจนัก ตอนนี้นางเสียถิงถิงไปแล้ว จะเสียผิงอันไปไม่ได้ ไม่เช่นนั้นนางจะไม่ได้เงิน เมื่อไม่มีเงินก็จะทำให้การเดินทางของพวกตนลำบากขึ้น อีกอย่างนางไม่อยากเลี้ยงสองพี่น้องนี่แล้ว เลี้ยงไปมีแต่ขาดทุนเท่านั้น
แต่ผิงอันกลับดิ้นรนกรีดร้องแทบจะเสียสติ น้ำตาของนางไหลพราก ก็เพราะภาพที่นางเห็นตอนนี้ก็คือ มีหมาป่าอีกตัววิ่งมาดักหน้าน้องสาวตัวน้อยของนางเอาไว้ แต่ไม่ว่าอย่างไร นางก็เป็นเด็กสาวที่ทั้งผอม ทั้งแรงน้อย ยิ่งตอนนี้ท่านลุงสอง มาช่วยหญิงชราฉุดนางขึ้นไปด้วยแล้ว ผิงอันก็ไม่อาจจะทำอะไรได้อีก นางได้แต่หมดหวังคิดอยากจะตายไปพร้อม ๆ กับน้องสาว
อีกด้าน…
“แม่งเอ๊ย…”
ถิงถิงน้อยสบถอย่างดุเดือดนางขว้างกิ่งไม้ใส่หมาป่าส่ง ๆ ทั้งที่รู้ว่าไม่เป็นผลอะไร ตอนนี้นางโดนหมาป่าสี่ตัวล้อมเอาไว้หมดแล้ว อย่างที่นางเคยดูสารคดีในโลกก่อนจริง ๆ …หมาป่าทำงานกันเป็นทีม มันอยู่เป็นฝูง และออกล่าเป็นฝูง
ตอนนี้พวกมันกำลังล่านางอยู่ ดูจากสถานการณ์ตรงหน้า ถิงถิงน้อยถอดใจแล้ว นางทิ้งตัวน้อย ๆ ลงนั่งแล้วกอดอก ทำหน้าตาเสียดายสุดแสน พลางบ่นกระปอดกระแปดออกมา
“บ้าเอ๊ย เพิ่งตายมาเกิดใหม่ แล้วยังต้องตายทันทีอีกเหรอเนี่ย”
ใบหน้าของเด็กหญิงที่มอมแมม หันไปมองหมาป่าทุกตัว ตอนนี้พวกมันตั้งท่าที่จะกระโจนเข้ามาอีกแล้ว “ทะลุมิติมาทั้งที ไม่มีพลังวิเศษหรือตัวช่วยอะไรเลยเหรอ ซวยจริงจริ๊ง” เสียงเล็ก ๆ ตะโกนอย่างอัดอั้นตันใจ
ถิงถิงน้อยหลับตากลั้นหายใจ กัดฟันแน่น นางพยายามคิดในแง่บวก การโดนหมาป่ารุมทึ้งคงเจ็บมากแน่ ๆ แต่ไม่เป็นไร พวกมันมีกันหลายตัว คงทำให้นางจะตายเร็ว ๆ ได้ รีบ ๆ จบไป จะได้ไม่ต้องทรมานนัก
ทว่าหลับตาอยู่นาน ก็ไม่รู้ถึงความเจ็บปวด แต่นางกลับถึงความผิดปกติ เหมือนว่าตัวเบา ๆ และกำลังล่องลอยอยู่ และพอลืมตาขึ้น นางก็กำลังลอยอยู่กลางอากาศจริงๆ ! รอบด้านเป็นป่า ตรงกลางมีกระท่อม สนามหญ้าเขียวขจี มีทุ่งนา อยู่หลังหมู่บ้าน ทั้งยังมีตึกที่เหมือนคลังสินค้าอยู่อีกด้านด้วย
“เอ๋ ที่นี่มันอะไรน่ะ” ถิงถิงลุกขึ้นยืน นางพบว่าตัวเองยืนอยู่กลางอากาศ แต่พอคิดว่าอยากจะเดินบนพื้น ร่างเล็ก ๆ ก็ลอยลงบนพื้นหญ้านุ่ม ๆ ทันที
…ว้าว นี่มันช่างสะดวกสบาย…
เมื่อยืนบนพื้นได้ร่างเล็ก ๆ ของเด็กน้อยก็วิ่งสำรวจไปทั่วบริเวณ แล้วนางก็ลงมติกับตัวเองว่า นี่คือมิติพิเศษที่ตัวเอกในนิยายมักจะมีกัน
ร่างเล็ก ๆ ทิ้งตัวลงบนสนามหญ้ากว้าง นี่มันยิ่งกว่าถูกหวยเสียอีก!
“ฮ่า ๆ ฮ่า ๆ ตายมาแล้วไง ย้อนเวลามาสมัยโบราณแล้วยังไง เฮอะ ข้าผู้นี้ มีมิติพิศวงด้วย โฮ่ ๆ ฮ่า ๆ” ยามนี้วิญญานหญิงวัยยี่สิบสองในร่างเด็กน้อย กำลังทำให้ภาพพจน์ของเด็กหญิงฟันน้ำนมดูแปลกประหลาดมาก
นางยื่นแขนสั้น ๆ ข้างหนึ่งขึ้นฟ้าทำท่าเหมือนซุปเปอร์แมน แล้วพูดขึ้นว่า “เหาะเหินเดินอากาศ!” ด้วยน้ำเสียงกังวานราวกับกำลังหัวเราะ วะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า อยู่ และแล้วร่างกายน้อย ๆ ของนางก็ค่อย ๆ ลอยขึ้น
ช่างน่าตื่นเต้นยิ่งนัก!
ทว่าลอยขึ้นนิดเดียวก็มีเสียงดัง ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ด ขึ้นในหัวของนาง แล้วก็มีเสียงประกาศว่า “พลังงานหมด พลังงานหมด ทำตามคำสั่งไม่ได้!”
ถิงถิงน้อย “….”
“นี่มันอะไรกัน ลอยได้แค่นี้เองเหรอ นึกว่าจะสำเร็จวิชาเหาะเหินเดินอากาศแล้ว”
นางบ่นจบก็มีเสียงดังขึ้น ในสมอง… “ระบบสาวดาวสอยเดือน ยินดีต้อนรับขอรับ”
ถิงถิง “…”
…ระบบอะไรนะ…
คุยท้ายเรืื่อง
สวัสดีค่า เปิดเรื่องใหม่รับศํกราชใหม่ รบกวนรี้ดเข้ามาทดลองอ่าน หากถูกใจก็กดติดตามกันนะคะ ♥ รักทุกท่านค่า
ยังไม่ผ่านอีดิท และพิสูจน์อักษร หากมีคำผิดพลาดขออภัยด้วยค่ะ
บทที่ 2 ระบบสาวดาวสอยเดือน
“ยินดีต้อนรับเข้าสู่ระบบปฏิบัติการพิเศษในโลกอันลึกลับ อวกาศอันกว้างไกลแห่งนี้ย่อมมีปริศนาอย่างมากมาย ไม่ต้องถามว่าเรามาจากไหน ไม่ต้องถามว่าเราคือใคร ขอให้รู้เพียงว่านายท่านคือผู้โชคดีที่บังเอิญมรณะในวันที่แปด เดือนแปด ตอนที่ระบบของเรากำลังเปิดตัวพอดี ก็เลยได้รับโอกาสใช้ระบบช่วยเหลืออันฉลาดปราดเปรื่อง และหล่อเหลาเช่นกระผม อย่างที่เห็นว่านอกจากระบบอันหล่อเหลาเช่นกระผม นายท่านยังจะได้พื้นที่ใช้สอยฟรี ๆ ที่เห็นรอบ ๆ นี้ด้วย จะปลูกผัก ถางหญ้า ซ่อนของ ล้วนทำได้หมด และหากทำภารกิจที่กระผมมอบไว้ให้สำเร็จ ระบบสาวดาวสอยเดือนของเราจะมีรางวัลพิเศษให้ด้วย ช่างอลังการโดยแท้ แท้ แท้ แท้ แท้ แท้ แท้ แท้ แท้…..”
ถิงถิง “…”
เจ้าระบบที่มีเสียงประกาศเหมือนโฆษกรายการวิทยุรุ่นพ่อ รุ่นแม่นี่มันอะไรกัน ซ้ำยังทำเสียงสะท้อนด้วยตัวเองด้วย ไหนว่าเป็นระบบปฏิบัติการรุ่นพิเศษ ทำไมถึงมีเสียงและวิธีการพูดเหมือนตาลุงแก่ ๆ ข้างบ้านแบบนี้ล่ะ
“เจ้าคือใคร ระบบนี้มาจากไหน” ถึงแม้ชาติก่อนถิงถิงน้อยจะเคยอ่านนิยายมาหลายเรื่อง ที่มีพลอตเดิม ๆ แต่สนุกสนานด้วยการฝ่าฟันชีวิตของเหล่าตัวละครน้อย ๆ และรู้ว่าในบางครั้งจะมีสิ่งที่เรียกว่ามิติพิเศษ ซึ่งพลังพิเศษโผล่ขึ้น เป็นสูตรโกงของตัวเอก แต่พอเกิดขึ้นจริง ๆ มันก็น่าเหลือเชื่อมาก
“กระผมเป็นระบบปริศนาขอรับ เราจะไม่แจ้งที่มา ที่ไป นายท่านรู้เพียงแค่ว่าระบบนี้จะเป็นตัวช่วยให้ท่านมีชีวิตอย่างสะดวกสบายก็แล้วกัน”
“แล้วทำไมถึงชื่อระบบสาวดาวสอยเดือนล่ะ” เสียงเล็ก ๆ อย่างเด็กน้อยถามต่อ
“เป็นชื่อสุ่มมาน่ะขอรับ ให้เข้ากับชาติก่อนที่ท่านจากมา ระบบนี้ถ้าไปอยู่กับเจ้านายคนอื่นก็อาจจะชื่ออื่นได้”
ถิงถิง “…”
ชาติก่อนที่นางจากมาไม่ได้ให้ความรู้สึก “สามช่างานวัด” แบบนี้สักหน่อย…
“เพื่อฉลองการเปิดระบบใหม่ จึงเปิดโอกาสให้นายท่านสาวดาวสอยเดือนหนึ่งครั้ง ฟรี ๆ”
ถิงถิงยังไม่ทันถามอะไรเพิ่ม จู่ ๆ ก็มีแสงสว่างจ้าจนตาพร่าเลือน แล้วมีเสียงกระดิ่งกรุ้งกริ้งหลายครั้ง จากนั้นแสงก็ค่อย ๆ สงบลง ตรงหน้านางปรากฏต้นสอยดาวขนาดใหญ่ นางมองกระดาษหลากสีสันที่ถูกมัดไว้ตามกิ่งก้านที่ไร้ใบของต้นไม้ ก็รู้ทันทีว่าตนเองจะต้องทำอย่างไร
ยังไงชาติก่อนนางก็เป็นมือสอยดาวงานกาชาดหลายสมัยซ้อน ไม่ได้มอเตอร์ไซค์ก็ต้องได้ข้าวสาร ไม่ได้ตู้เย็นก็ต้องมีน้ำยาปรับผ้านุ่มติดมือบ้างล่ะ การจะได้ของชิ้นใหญ่ยังไงก็ต้องผ่าน(ของ)เล็ก ๆ น้อย ๆ มาเยอะเช่นนี้ นี่แหละเรียกว่าวิถีแห่งเซียน!
“ดาวกระดาษพวกนี้มีรางวัลอะไรบ้างล่ะ” นางถามพลางถูมือไปมา รู้สึกคันมืออยากจะเสี่ยงโชคแล้ว
มีเสียงเพลงสร้างความตื่นเต้นดังขึ้นอีกครั้ง ถิงถิงรู้สึกปวดหัวยิ่งนัก เหตุใดระบบพิเศษที่นางเจอช่างดีดเด้งเหลือเกิน ตอนนี้ขาดก็แต่ไฟสี ๆ ติดประดับตามกำแพงแล้ว
“บนต้นสอยดาวนี้รางวัลแบ่งเป็นรางวัลธรรมดาสามระดับก็คือ เอ บี ซี รางวัลระดับพิเศษสองระดับคือ พิเศษเอ พิเศษบี แล้วก็รางวัลระดับดาวล้านดาวมีหนึ่งระดับเท่านั้น ในแต่ละระดับมีของรางวัลหลากหลายแบบบ ระดับเป็นเพียงแค่จัดแบ่งของรางวัลตามมูลค่า ยกตัวอย่างเช่นรางวัลระดับเอ ก็อาจจะได้เป็นสิ่งของเล็ก ๆ น้อย ๆ เงินก้นถุงอะไรแบบนั้น ระดับบี ก็จะได้ที่มีมูลค่าขึ้นมาหน่อย ยิ่งระดับสูงมากเท่าไหร่ มูลค่าของ และความหายากของของสิ่งนั้นก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นมากเรื่อย ๆ โดยเฉพาะรางวัลระดับดาวล้านดวงที่ส่วนใหญ่จะเป็นของพิเศษ ความสามารถพิเศษ หรือยาวิเศษขอรับ”
ถิงถิงยกมือขึ้นลูบคางแล้วพยักหน้าน้อย ๆ นั่น ระบบนี้เข้าใจไม่ยาก แต่การจะได้รางวัลใหญ่ก็คงไม่ใช่เรื่องง่ายเช่นเดียวกัน
“เอาล่ะ มาเริ่มกันเลย” ระบบพูดพร้อม ๆ กับไม้ยาวแท่งหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศ
ถิงถิงรับไม้ยาวแท่งนั้นมา พบว่าที่ปลายไม้ยาวเป็นใบมีด นางไม่รอช้ายกไม้ขึ้นสูงเล็งกระดาษสีม่วงจากกระดาษหลายร้อยอันใบต้นไม้ใหญ่ แค่เพียงสะกิดกระดาษหลุดออกจากกิ่งไม้ พร้อมกับคลี่ออกเอง แล้วก็มีเสียงของระบบประกาศรางวัล
“ยินดีด้วยขอรับ! นายท่านประเดิมเปิดระบบด้วยการได้รับรางวัลระดับสามบี ชุดผ้าไหมปักดิ้นทอง ฝีมือช่างจากเจียงหนาน สวยงามมีค่ายิ่งนัก”
ถิงถิง “…”
…ข้าจะเอาไอ้ชุดเลื่อม ๆ นี่ไปทำไม ตอนนี้ข้าเพิ่งห้าขวบ!…
ใบหน้าเล็ก ๆ ยับย่น สักพักก็เบ้ปาก ในใจก็คิดว่าเจ้าระบบนี่ ไหนว่าจะเป็นระบบที่ช่วยให้ชีวิตดีขึ้น เจ้าเปี๊ยกอย่างนางเพิ่งห้าขวบ จะเอาชุดนางไม้ผีพรายกรุยกราย ๆ นี่ไปทำไม…
“อ่ะ อ้า…ทำไมทำสีหน้าเช่นนั้นล่ะขอรับ นายท่านคงคิดว่าของชิ้นนี้ท่านใช้ไม่ได้ ใช่ไหมขอรับ! นายท่านไม่ต้องห่วง เพราะเบื้องบนก็คิดถึงข้อนี้อยู่เหมือนกัน ในกรณีที่ได้ของรางวัลจากระบบแล้วนายท่านไม่ต้องใช้จริง ๆ หรือไม่มีประโยชน์กับนายท่านเลย ก็สามารถขายคืนให้ระบบได้ขอรับ”
“เช่นนั้นก็ดีสิ!” ถิงถิงตะโกนด้วยเสียงน้อย ๆ อย่างลิงโลด
“แน่นอนขอรับ ระบบของเราคำนึงถึงผู้ใช้งานเสมอ” ระบบไม่ลืมยกยอตัวเอง ตอนนี้ถิงถิงเริ่มชินกับความหลงตัวเองของมันแล้ว
“งั้นเจ้าชุดนี่ข้าขาย เอาเงินมา!” ท่าทางของนางเหมือนอันพาลตัวน้อย ดูก็รู้อยู่แล้วว่ากำลังหงุดหงิดสุด ๆ เพราะกานดาที่อยู่ในร่างเด็กน้อยตอนนี้ กำลังคิดว่าน้ำยาปรับผ้านุ่มในงานกาชาดยังดีเสียกว่า!
ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ดดดดดดดดด ค่าพลังงานไม่เพียงพอ ไม่สามารถใช้ระบบแลกเปลี่ยนสินค้าได้
ถิงถิง “…”
นี่มันอะไรกันอีก (ว้อย) // อยากจะล้มโต๊ะเสียจริง ๆ !
“เจ้าสิบแปดมงกุฎ หลอกลวง! คิดว่าข้าเป็นเด็กน้อยแล้วจะหลอกได้งั้นเหรอ” นางว่าด้วยเสียงเล็ก ๆ ท่าทางนั้น ทำให้ระบบถึงกับพูดไม่ออก มันกระแอมเล็กน้อยแล้วเริ่มอธิบายอีกครั้ง
“ระบบปฏิบัติการสุดหล่ออย่างกระผมไม่ใช่สิบแปดมงกุฎนะขอรับ เพียงแต่ระบบแลกเปลี่ยนจะต้องใช้พลังงาน ท่านดูนี่สิขอรับ” พูดจบก็มีหน้าจอแสดงขีดพลังงานให้ถิงถิงดู ตอนนี้พลังงานถึงขีดแดงแล้ว เท่ากับศูนย์พอดี ในขณะที่พลังเต็มอยู่ที่หนึ่งร้อย
“แต่นายท่านไม่ต้องห่วงนะขอรับ ต่อให้พลังงานหมด นายท่านก็ยังเข้าที่นี่ได้อย่างอิสระ เพียงแต่ไม่สามารถใช้ระบบแลกเปลี่ยนสินค้า หรือสอยรางวัลได้ขอรับ จะใช้ความสามารถของระบบได้ในตอนที่มีพลังงานอยู่เท่านั้น การจะได้พลังงานมาได้ก็ต้องทำภารกิจให้สำเร็จ
ฮั่นแน่! ได้ยินอย่างนั้นแล้ว นายท่านต้องการภารกิจใช่ไหมขอรับ ได้เลย! เรามาดูภารกิจแรกกันดีกว่า กว่า กว่า กว่า กว่า”
ถิงถิงน้อย “…”
เอาไงก็เอาเถอะ…
หลังจากมีเสียงเพลงเปิดตัวอลังการสั้น ๆ (อีกครั้ง) ก็มีเสียงประกาศก้อง ๆ ว่า “ภารกิจแรก ช่วยพี่สาวที่น่าสงสารจากท่านย่าใจร้าย ได้คะแนนพลังงานสิบคะแนน และสิทธิ์สอยดาวหนึ่งครั้ง เอาล่ะเริ่มภารกิจได้”
แสงสว่างจ้าอีก พริบตาเดียวถิงถิงน้อยก็ออกมานอกมิติพิเศษแล้ว โชคดีที่มิติส่งนางขึ้นมาอยู่บนกิ่งไม้ด้านบนไม่ไกลจากจุดที่หมาป่าล้อมนางอยู่เมื่อครู่นี้ นี่แสดงให้เห็นว่าเวลาที่นางอยู่ในมิติพิเศษ ก็ไม่มีผลอะไรนักกับเวลาที่นางหายไป บางทีเวลาในมิติอาจจะเดินช้ากว่าเวลาข้างนอกเล็กน้อย
เป็นเพราะว่านางหายตัวไปปุ๊บปับ หมาป่าที่กระโจนหมายจะขย้ำร่างเล็ก ก็เลยกระโดดชนกันอย่างแรง หัวพวกมันชนกันทำให้พวกมันทั้งเจ็บปวดและตกใจ หมาป่าที่ทีแรกมีกันทั้งหมดถึงหกตัว ก็แตกตื่นวิ่งหนีหายไปเหลือเพียงหมาป่าตัวที่ใหญ่ที่สุดเพียงตัวเดียวเท่านั้น
ท่าทางที่บอกว่าแค้นเคืองและโกรธมากของมัน แสดงว่ามันไม่ยอมแพ้ เพราะว่ามันแข็งแรงที่สุด ก็เลยได้รับผลกระทบจากการชนกันน้อย ถิงถิงสีหน้าเคร่งเครียด ตอนนี้หมาป่ากำลังดมกลิ่น มันกำลังแกะรอย อีกด้านผิงอันก็แผดเสียงลั่น เพราะนางเข้าใจว่าน้องสาวสุดที่รักโดนหมาป่าทำร้ายไปแล้ว
“เจ้าเด็กเหลือขอ หุบปากซะ ไม่งั้นข้าจะฉีกปากเจ้าเลยคอยดู” เสียงหญิงชราด่าทอ พลางทุบตีพี่สาวของนางจนสลบไป
คุยท้ายเรืื่อง
สวัสดีค่า เปิดเรื่องใหม่รับศํกราชใหม่ รบกวนรี้ดเข้ามาทดลองอ่าน หากถูกใจก็กดติดตามกันนะคะ ♥ รักทุกท่านค่า
ยังไม่ผ่านอีดิท และพิสูจน์อักษร หากมีคำผิดพลาดขออภัยด้วยค่ะ