เมื่อเราละเลยซีเอสอาร์ขาดความรับผิดชอบต่อสังคมไม่มีทางก้าวสู่ความยั่งยืน

เราไม่เคยได้สัมภาษณ์ “ผู้จัดการด้านความรับผิดชอบต่อสังคม” ขององค์กรรัฐ รัฐวิสาหกิจที่เป็นผู้ว่าจ้างรวมถึงผู้รับเหมาที่รับงาน คนเหล่านี้มีตัวตนหรือไม่ ถ้าเป็นบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ เราคงเอาไมค์ไปจ่อที่ CSO

เรามักเข้าใจผิดว่า ผู้บริหารความรับผิดชอบต่อสังคมCSR มีหน้าที่จัดกิจกรรมเพื่อสังคม บริจาคเงินและสิ่งของ ปลูกป่า เลี้ยงอาหารกลางวันวันเด็ก และช่วยเหลือยามเกิดภัยพิบัติ ที่เรามักเรียกว่า CSR After Process แต่ที่จริงแล้วหน่วยงานนี้ ดูแลเรื่องที่สำคัญกว่านั้นมาก เช่น ความเสี่ยง มาตรฐานการทำงานที่ปลอดภัย และหานวัตกรรมเพื่อลดความเสี่ยงนั้น ๆ คอยติดตาม ประเมินผล และทำรายงาน รวมถึงประสานความรับผิดชอบกับผู้มีส่วนได้เสีย ซึ่งเราเรียกว่า CSR In Process มาตรฐานการทำงานเพื่อลดความเสี่ยง ลดผลกระทบต่อสังคมนี้ สำคัญกว่างานบริจาค และประชาสัมพันธ์

จากเหตุตึกถล่ม คานเหล็กร่วง ไฟไหม้ และอุบัติเหตุต่าง ๆ เราควรเจาะลึกว่า บริษัทที่รับเหมาเขามีผู้รับผิดชอบCSR ไหม เขามีมาตรฐานการปฏิบัติงานStandard Operating Procedure (SOP) อย่างไร ได้ควบคุม ติดตามหรือไม่ และมีมาตรฐานการเยียวยาอย่างไร ถ้าเขาจ้างผู้รับเหมาช่วงบริษัทนั้นมีฝ่ายCSR ที่มีมาตรฐานเดียวกันหรือไม่

ที่สำคัญหน่วยงานรัฐ และรัฐวิสาหกิจ มีหน่วยงานCSR ที่วางมาตรฐานต่าง ๆ หรือไม่ ตอนทำสัญญาให้ความสำคัญกับ CSR แค่ไหน และเมื่อดำเนินการแล้ว หน่วย CSR ของรัฐได้คอยติดตาม ประเมินผล และรายงานหรือไม่

เท่าที่ทราบ หน่วยงานราชการส่วนใหญ่ไม่มีหน่วยงาน CSR ไม่ให้ความสำคัญ รัฐวิสาหกิจหลายองค์กรมีอนุกรรมการ CG / CSR แต่ส่วนใหญ่เป็นโควตาของพรรคการเมืองที่ดูแลกระทรวงต้นสังกัดส่งมา ซึ่งส่วนใหญ่ขาดความรู้เรื่องนี้

ถึงเวลาที่ต้องกำหนดให้หน่วยงานของรัฐ และรัฐวิสาหกิจ มีหน่วยงาน หรือกรรมการด้านCSR คัดเลือกคนที่มีความรู้ ความชำนาญ มาวางระบบ พัฒนา และควบคุมมาตรฐานความรับผิดชอบต่อสังคม เป็นการแก้ปัญหาที่ต้นน้ำ

รัฐบาลต้องเอาจริงเรื่องมาตรฐานความรับผิดชอบต่อสังคม CSR หรือจะปล่อยให้โศกนาฏกรรมเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีก.