เปิดวงจรปิดนาที ผัวเก่าลั่นไก 11 นัด ดับ 4 ศพ ด้านเพื่อนบ้านที่ช่วยชีวิตเด็ก 10 ขวบ เผย น้องวิ่งมาด้วยความหวาดกลัว พร้อมเปิดคำสะเทือนใจ

จากกรณี เมื่อเวลา 21.30 น. วันที่ 22 กรกฎาคม 2567 เกิดเหตุ ผอ.โรงเรียนแห่งหนึ่งในพื้นที่จังหวัดบุรีรัมย์ ใช้อาวุธปืนลูกซองยาว 5 นัด บุกยิงอดีตภรรยา สามีใหม่ และครอบครัว เสียชีวิต จำนวน 4 ราย ที่บ้านหลังหนึ่ง ในบ้านพัฒนา หมู่ 8 ตำบลหนองไผ่ อำเภอเมืองฯ จังหวัดศรีสะเกษ ส่วนผู้ก่อเหตุ นั้น ได้หลบหนีไป ก่อนพบยิงตัวตายเสียชีวิต ที่อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ ตามที่มีการนำเสนอข่าวไปก่อนหน้านี้

(23 ก.ค. 67) ความคืบหน้าล่าสุดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ผู้สื่อข่าวได้ภาพกล้องวงจรปิดบริเวณรั้วหน้าบ้านที่เกิดเหตุ ซึ่งเวลาจากกล้องวงจรปิดบันทึกเวลา เวลา 21.01 น. จะได้ยินเสียงพูดคุยกันระหว่างผู้ก่อเหตุกับคนภายในบ้าน ก่อนที่จะมีเสียงปืนดังขึ้นจำนวน 8 นัด พร้อมกับเสียงร้องของผู้หญิง ซึ่งคาดว่า น่าจะเป็นแม่ของนางสาวดวงเดือน หลังสิ้นเสียงปืน ร้องครวญครางของผู้ชายที่ถูกยิงและมีเสียงปืนดังขึ้นอีก จำนวน 3 นัด รวมเป็น 11 นัด ก่อนที่ทุกอย่างจะเงียบลง หลังจากนั้น กล้องวงจรปิดบริเวณหน้าโรงงาน ซึ่งอยู่ตรงข้ามเยื้องกับที่เกิดเหตุ จะเห็นว่า ในเวลา 21.04 น. จะเห็นรถของคนร้าย ซึ่งขับเก๋งสีดำ ซึ่งก่อเหตุเสร็จได้ขับรถมุ่งหน้าออกจากบ้านที่เกิดเหตุออกจากบ้านหมู่บ้าน

ต่อมา กล้องวงจรปิดของป้ากบ อายุ 47 ปี ซึ่งเป็นร้านค้า ที่เด็ก 10 ขวบ ลูกชายของนางสาวดวงเดือน ที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์ดังกล่าววิ่งไปหลบซ่อนอยู่ จะเห็นได้ว่า ในนาทีที่ 21.12 น. น้องผู้รอดชีวิตได้เดินมาขอความช่วยเหลือกับป้ากบ และหลังจากนั้น ทางป้ากบ ได้แจ้งทางผู้ใหญ่บ้าน และในนาทีที่ 21.17 น. จะเห็นป้ากบถอยจักรยานยนต์ออกมา และพาน้อง 10 ขวบ ที่รอดชีวิต กลับออกไปดูที่เกิดเหตุอีกครั้ง

ป้ากบ เปิดเผยว่า ช่วงเกิดเหตุเวลาประมาณ 21.00 น. น้อง10 ขวบ หรือ (น้อง ฟ นามสมมุติ) ได้วิ่งเข้ามาหาตน ด้วยอาการหวาดกลัว ในมือได้ถือโทรศัพท์มือถือ ซึ่งในสายเป็นเบอร์โทรศัพท์ 191 ของตำรวจ พร้อมกับบอกตนว่า ป้า ตอนนี้แม่กับยาย ตายหมดแล้ว ซึ่งขณะนั้นตนกำลังคุยกับคนในบ้าน เกี่ยวกับเรื่องเสียงปืนที่ได้ยิน จึงได้รู้ว่า บ้านของน้อง ฟ เกิดเหตุยิงกัน ซึ่งน้อง ฟ เป็นคนแจ้งตำรวจเอง โดยตำรวจได้ให้คำแนะนำว่า เมื่อสิ้นเสียงปืนค่อยออกมาขอความช่วยเหลือจากคนแถวบ้าน ซึ่งหลังจากน้อง ฟ ได้มาขอความช่วยเหลือตนจึงได้แจ้งผู้ใหญ่บ้าน และให้น้อง ฟ นั่งพักสักครู่ ก่อนที่จะถอยจักรยานยนต์ออกไป เพื่อพา น้อง ฟ กลับไปดูที่เกิดเหตุอีกครั้ง เพื่อความแน่ใจ

ซึ่งตนไม่ได้ยินเสียงปืนแต่อย่างใด แต่เป็นชาวบ้านที่ไปหาปลาได้ยินเสียงปืน ซึ่งหลังจากที่ตนได้พาน้อง ฟ ออกไปดูที่เกิดเหตุ ก็พากลับมาที่บ้านของตนอีกครั้ง โดยน้อง ฟ ก็นั่งรอจนกระทั่งในเวลา ประมาณ 03.00 น. ของวันที่ 23 กรกฎาคม 2567 น้าของน้อง ฟ ซึ่งอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมาเดินทางมารับ น้อง ฟ ไป ซึ่งถือว่าน้อง ฟ เป็นคนที่มีสติดีเป็นอย่างมาก ที่เอาตัวรอดจากเหตุการณ์ในครั้งนี้