ร้อนสวาทหญิงเจ้ามารยา

ข้อมูลเบื้องต้น

สาวน้อยซึ่งถูกฝึกให้ใช้เล่ห์มารยาของสาวงามออกทำงานให้กับองค์กรลับจนได้โยกขย่มกับชายหนุ่มหลายคนด้วยความเร่าร้อน

แม้บางคนจะพอใช้การได้ แต่บางคนใช้ได้อย่างดีจนนางติดใจแทบปกปิดความอยากเอาไว้ไม่ได้

ร่องชมพูอันเป็นอาวุธลับของสาวงามจึงถูกนำมาใช้เพื่อให้งานสำเร็จและตอบสนองความเร่าร้อนของนาง

แต่นางเริ่มไม่อยากทำงานนี้แล้ว ยิ่งนานยิ่งอันตรายและยิ่งผูกพันจนไม่อาจปีนออกจากหลุมสวาทได้

จะมีชายใดยอมรับหญิงเจ้ามารยาอย่างนางอีกหรือ

นิยายเรื่องนี้ นางเอกของเราใช้มารยาหญิงเป็นอาวุธได้อย่างเชี่ยวชาญด้วยได้รับการฝึกฝนและยังมีวิญญาณของหญิงสาวจากอีกโลกซึ่งคุ้นเคยกับมารยาหญิงเป็นอย่างดี

เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง โดยจะมีฉากNCพอสมควร

เหมาะสำหรับนักอ่านซึ่งอายุเกิน18ปีขึ้นไปแล้วนะคะ

แนวเรื่องนางเอกจะพัวพันกับผู้ชายหลายคน กว่าจะลงเอยในช่วงท้าย ไม่ใช่แนวรักปักใจหรือคลั่งรัก

เนื้อเรื่องไม่ดราม่า ไม่มีเหตุผลความสมจริงมากนัก ไม่เน้นการย้อนมิติ ไม่เน้นความสามารถนางเอกค่ะ

เน้นอารมณ์เร่าร้อนและฉากฟินแซ่บเท่านั้น

เรื่องจบแบบHappy ค่ะ

ชื่อคน ชื่อสถานที่ ไม่มีอยู่จริง สถานการณ์ต่างๆ ล้วนเป็นเรื่องสมมติจากจินตนาการ

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจที่ส่งให้นะคะ

หากชื่นชอบ กดหัวใจ กดเก็บเข้าชั้น กดให้ของขวัญ หรือคอมเมนต์ให้ไรต์เพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะคะ

E-Book เรื่อง"ร้อนสวาทหญิงเจ้ามารยา" มาแล้วค่ะ มาพร้อมกันทั้งสองเล่มเลย สำหรับสายอยากอ่านเร็วไม่ต้องรออ่านทีละตอน

ราคาพิเศษเพียงเล่มละ 59.- บาทเท่านั้น

กดซื้อใน DEK-D *เล่มหนึ่ง อีบุ๊กร้อนสวาทหญิงเจ้ามารยา เล่ม 1 (dek-d.com)

**เล่มสอง อีบุ๊กร้อนสวาทหญิงเจ้ามารยา เล่ม 2 (จบ) (dek-d.com)

เล่มหนึ่งมี29ตอน +ตอนพิเศษอีก 2 ตอน

ตอนพิเศษหนึ่ง ฝึกฝนความเสียวซ่าน เอ่ยถึงนางเอกของเรายามได้รับการฝึกสอนกลเม็ดในหอคณิกา

ตอนพิเศษสอง กลางสายลมแสงแดดบนภูสูง ตอนนี้เป็นช่วงหลังจากตอนที่29ค่ะ

เล่มสองมี28ตอน +ตอนพิเศษอีก 3 ตอน

ตอนพิเศษหนึ่ง กินของอร่อย NC เป็นช่วงหลังจากตอนจบนะคะ ซึ่งพระเอกของเราจะได้กินของอร่อยอย่างอิ่มหน่ำ

ตอนพิเศษสอง หอคณิกาของชายาสาม เรื่องราวการสร้างเนื้อสร้างตัวของนางเอกเรา

ตอนพิเศษสาม ถึงเวลาต้องเลือก หลังใช้ชีวิตมาสักพักนางเอกของเราจึงจำต้องเลือกไม่สามารถละโมภโลภมากได้เรื่องดีดีในทุกเรื่อง

ตอนพิเศษทั้งสองเล่มมีฉากNC โดยเน้นความฟินแซ่บมาให้นักอ่านได้อ่านกันโดยมีเฉพาะเล่มอีบุ๊กเท่านั้นไม่มีลงรายตอนค่ะ

ฝากติดตามด้วยนะคะ

ขอบคุณทุกท่านที่อุดหนุนค่ะ

แม่นางว่างจิงจิง

***ฝากนิยายเรื่องอื่นๆในนามปากกา"แม่นางว่างจิงจิง"***

1. เรื่อง"แม่ทัพโยกส่ายหรือจะสู้ข้าร่ายรำ"

หรือLink ซื้อในเด็กดีอีบุ๊กแม่ทัพโยกส่ายหรือจะสู้ข้าร่ายรำ (dek-d.com)

2.ชื่อเรื่อง"ย้อนมายั่วองค์ชายรัชทายาท"

Link กดซื้อในเด็กดีค่ะ อีบุ๊กย้อนมายั่วองค์ชายรัชทายาท (dek-d.com)

3. ชื่อเรื่อง"จอมโจรผู้นี้คิดจะรังแกข้าหรือ"

Link ซื้อในเด็กดี อีบุ๊กจอมโจรผู้นี้คิดจะรังแกข้าหรือ (dek-d.com)

4. เจ็ดสาวงามเดอะซีรี่ย์

นิยาย หญิงสามจอมหยอกเย้า : เจ็ดสาวงามเดอะซีรี่ย์ : Dek-D.com - Writer

ขอบคุณที่ติดตามและอุดหนุนนะคะ

แนะนำตัวละคร

ร้อนสวาทหญิงเจ้ามารยา

โดย

แม่นางว่างจิงจิง

แนะนำตัวละคร

เถาหลี่น่า สาวน้อยกำพร้าซึ่งทำงานในองค์กรลับ นางได้รับการฝึกฝนจนช่ำชองทั้งการใช้เล่ห์มารยาของหญิงสาวเพื่อเป็นอาวุธสำคัญจนทำงานสำเร็จเป็นที่ยอมรับแก่หัวหน้าสายงาน

ลลินา หญิงสาวซึ่งมีอาชีพเป็นเพื่อนเที่ยวให้แก่ชายทั้งหนุ่มทั้งสูงอายุเพื่อคลายเหงา

เถาโจวหย่ง หัวหน้าสายงานผู้ฝึกฝนและคอยมอบหมายงานแก่เถาหลี่น่า

ข่งเจียวจิ้น คุณชายน้อยบุตรชายของราชครู

สวีเจินจื้อ บุตรชายคหบดีซึ่งกลายเป็นญาติฝั่งมารดา

ซูหวังเหล่ย ศิษย์พี่ในสำนักศึกษา

หวังตงหยาง โจรหนุ่มซึ่งประกาศตัวออกปล้นคนชั่วเพื่อช่วยเหลือคนดี

อ๋องจ้าวห่าวหร่าน ผู้รับหน้าที่เฟ้นหาคนดีมีวิชาเพื่อสอบเข้ารับตำแหน่งขุนนางที่ว่างลงในแต่ละปี

อาหยวน ชายตาบอดซึ่งมีอาชีพปั้นหม้อไหยังชีพอย่างยากเข็น

เหลียงฮุ่ยหมิง องค์ชายรองจากแคว้นเหลียง

บทนำ

เถาหลี่น่า เด็กสาวกำพร้าซึ่งได้รับการฝึกฝนวิชาที่จำเป็นอยู่ในองค์กรลับมาหลายปี ด้วยใบหน้าส่อเค้าความงามและผิวพรรณขาวเนียนนางจึงถูกส่งไปฝึกวิชาอิสตรีที่หอคณิกาเพิ่มเติมมากว่าสองปีเพื่อให้ช่ำชองในการใช้เล่ห์มารยาหญิงและการบำรุงรักษาร่องดอกไม้คับแคบอันเป็นอาวุธลับของสาวงาม

แน่นอนว่างานสำหรับอิสตรีย่อมแตกต่างจากบุรุษเพศด้วยเพียงใช้ความงดงาม อ่อนแอ น่าสงสาร ก็เพียงพอสำหรับการหลอกล่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว

องค์กรลับแห่งนี้มีสาขามากมาย ไม่ว่าจะอยู่ด้านหลังร้านขายยา ร้านแพรพรรณ ร้านเครื่องเขียนหรือแม้แต่ร้านแลกเงินหรือแผงขายบะหมี่ข้างทาง เพียงมองเห็นสัญลักษณ์เป็นรูปดอกเถาฮวามีธนูปักตรงกลางก็สามารถติดต่อว่าจ้างให้สืบข่าวและหาของตามแต่ต้องการ

จำนวนเงินค่าจ้างย่อมขึ้นกับความยากง่ายของงาน แต่ใช่ว่าพวกเขาจะยอมรับทุกงานที่ติดต่อมา มีบ้างที่ถูกปฏิเสธด้วยเสี่ยงภัยเกินไปหรือยุ่งกับเรื่องที่ไม่ควรข้องเกี่ยวมากเกินไป

ดอกเถาฮวาที่พวกเขาใช้เป็นสัญลักษณ์หมายถึงชีวิตอันยืนยาวอีกทั้งมีความเชื่อว่าสามารถป้องกัน สิ่งชั่วร้าย ภูตผีปีศาจ และเป็นไม้สวรรค์ซึ่งหากได้กินจะมีอายุยืนและไม่ตาย นั่นย่อมให้ความหมายแก่พวกเขาว่างานที่ทำแม้จะเสี่ยงเพียงใดแต่พวกเขาย่อมไม่ตายง่ายๆแน่

มารยาหญิงคือสิ่งที่เหล่าสตรีใช้มาหลายพันปี ไม่ว่าจะใช้เพื่อมัดใจผู้ชายทั้งหลาย หรือใช้เพื่อแสวงหาประโยชน์ตามที่ต้องการ แม้การเป็นตัวเองโดยไม่เสแสร้งแกล้งทำจะเป็นเรื่องดี หรือผู้หญิงบางคนอาจจะคิดว่าผู้ชายต้องรักในสิ่งที่ตัวเองเป็น ไม่ใช่รักในอีกตัวตนที่สร้างขึ้นมา

แต่อย่าลืมว่าผู้ชายมักชอบการความอ่อนหวาน ออดอ้อน หรือถึงขั้นออเซาะ หากนั่นไม่ใช่การพะเน้าพะนอจนเกินงาม หรือบ่อยเกินไปจนน่ารำคาญ เพียงผู้หญิงเราไม่ได้แข็งกร้าวหรือก้าวร้าว ผู้ชายทั้งหลายก็พร้อมจะยอมทำตามเราทุกอย่างแล้ว

นิยายเรื่องนี้ นางเอกของเราจึงใช้มารยาหญิงเป็นอาวุธได้อย่างเชี่ยวชาญด้วยได้รับการฝึกฝนและยังมีวิญญาณของหญิงสาวจากอีกโลกซึ่งคุ้นเคยกับมารยาหญิงเป็นอย่างดี

เพียงหมั่นเอาอกเอาใจ พูดจาอ่อนหวาน แต่งกายสวยงามแพรวพราวไปด้วยเสน่ห์อันล้นเหลือ หมั่นชื่นชมให้เกียรติชายผู้นั้น มีน้ำใจให้ผู้คนรอบข้าง ไม่ออกคำสั่งให้วุ่นวาย อีกทั้งยังไม่พูดมากให้น่ารำคาญ ไม่ใช้อารมณ์แง่งอนจนเกินงาม และที่สำคัญที่สุดคือคล้อยตามกามาในทุกท่วงท่า

เท่านี้ เท่านี้ผู้ชายพวกนั้นก็อยู่ในกำมือเราแล้ว

ตอนที่หนึ่ง พร้อมสำหรับงานแรก

“ท่านแม่ ทรวงอกของข้าใหญ่ขึ้นอีกแล้ว ท่านแม่ลองดูสิเจ้าคะ” เถาหลี่น่าเดินแหวกเสื้อออกเผยเต้าทรวงอวบอิ่มให้แม่เล้าใหญ่ของหอคณิกาได้ชมอย่างเต็มตา

“อืม…ทรวงอกของเจ้าใหญ่ขึ้นจริง หมั่นนวดเฟ้นให้ดีจึงจะอวบอิ่มเต่งตึงจนเชื้อเชิญให้เหล่าชายอยากจับต้องเพียงแรกเห็น”

แม่เล้าใหญ่ซึ่งคอยฝึกสอนสาวน้อยมาตลอดสองปีเอ่ยด้วยความชื่นชม ลูกศิษย์สาวนางนี้เรียนรู้เร็วและมีความจำดีจนนางชื่นชอบที่จะสั่งสอนอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย

ยามทอดมองใบหน้าอันอ่อนหวาน รูปโฉมงดงาม เรือนร่างเย้ายวน ดวงตาที่มองสบมาพราวระยับเต็มไปด้วยชีวิตชีวา คิ้วตาเครื่องหน้าเปี่ยมราศี คำพูดคำจาที่เอ่ยมาล้วนหลักแหลมคมคาย ท่วงท่าสดใสเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์แห่งหญิงสาว

สาวน้อยนางนี้นับว่ามีรูปเป็นทรัพย์ ทั้งทรวงอกอวบอิ่มเต่งตึงซึ่งขยายใหญ่ขึ้นตามการเติบโตของร่างกายจนบัดนี้นับว่าใหญ่ล้นมือแล้ว

ร่องดอกไม้ของนางสีชมพูสดบ่งบอกวัยแรกแย้มอีกทั้งยังปกปิดมิดชิดอิ่มเอิบน่าจับต้อง ขนฟูตรงเนินโหนกนูนของนางมีเพียงบางเบาชวนให้มองดูอย่างน่ารัก

แม้ไม่รู้วัยแท้จริงของสาวน้อยแต่ย่อมเดาได้ว่ายังอยู่ในวัยเพียง15-16เท่านั้น ด้วยสัดส่วนต่างๆ เพิ่งเด่นชัดขึ้นไม่นาน

หากไม่ติดว่าเถาหลี่น่าเป็นสตรีซึ่งถูกส่งมาฝึกฝนโดยหัวหน้าสายงานองค์กรลับดอกเถาฮวามิใช่นางคณิกาในสำนัก แม่เล้าสาวใหญ่คงวางแผนเปิดประมูลความบริสุทธิ์ของนางให้ชายทั้งหลายได้หัวปั่นแล้ว

บัดนี้สาวน้อยย่อมพร้อมสำหรับการออกไปเผชิญโลกภายนอกเพื่อทำงานแรกอย่างเต็มตัวด้วยทางหัวหน้าองค์กรเร่งรัดมาแล้ว

“หลี่น่า อย่าได้ลืมที่แม่สั่งสอน ไม่ว่าการร่วมรักจะสนุกสุขสมเพียงใดอย่าได้รั้งรอที่จะดูแลตนเอง ผงกำยาน ผงแป้งทาผิวกาย น้ำผึ้งหอมและยางเถาวัลย์ทั้งหลายตระเตรียมไปให้พร้อม หากขาดเหลือก็รีบแจ้งมา แม่จะรีบจัดส่งไปให้”

“ขอบคุณท่านแม่เจ้าคะ ข้าจะดูแลตัวเองอย่างดี และจะจดจำทุกคำที่ท่านแม่สั่งสอน รับรองว่าชายหนุ่มข้างนอกนั่นต้องตกอยู่ในกำมือข้าอย่างแน่นอน เชอะ วันวันคิดเพียงจะโยกขย่มอยู่ด้านบน คอยดูเถอะ ข้าจะทำให้พวกเขาได้แต่ร้องครวญครางอยู่เบื้องล่างข้าเท่านั้น ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

เสียงประกาศอย่างลำพองใจของเถาหลี่น่าส่งให้แม่เล้าใหญ่ส่ายหัวด้วยความเอ็นดู

“อย่าได้เชื่อมั่นมากเพียงนั้น เจ้ายังไม่เคยร่วมรักอย่างจริงจัง หากได้ลองสักคราอาจตกอยู่ในห้วงอารมณ์จนไม่อาจกระโดดออกมาได้”

“ข้าอาจจะชื่นชอบแต่ไม่มีวันตกหลุมที่ตนเองขุดไว้แน่ รับรองได้เจ้าค่ะ” สาวน้อยยืนยันอย่างมั่นใจด้วยวิญญาณซึ่งอยู่ในร่างสาวน้อยไม่เคยต้องมือชายนางนี้คือหญิงสาวจากอีกโลกหนึ่งซึ่งอิสรเสรีกว่า

ลลินาหญิงสาวซึ่งมีวัยถึง24ปีแล้ว ตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กสาวเถาหลี่น่าตั้งแต่เมื่อหนึ่งปีก่อน หญิงสาวเองก็ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น เธอกำลังทำงานเป็นเพื่อนเที่ยวและนั่งดื่มเหล้ากับชายผู้ว่าจ้างอย่างสนุกสนาน จู่ๆ ก็รู้สึกวูบหมดสติไปแล้วมาตื่นอีกทีในร่างของเด็กสาวนางนี้

เมื่อรับรู้สถานการณ์ของตัวเอง ลลินาปรับตัวได้อย่างรวดเร็วด้วยตามอาชีพเดิมเธอต้องปรับตัวรับกับทุกเหตุการณ์อย่างสม่ำเสมออยู่แล้ว

เธอยึดอาชีพเพื่อนเที่ยวตามแต่จะมีผู้ติดต่อจ้างมา ด้วยได้เงินดีและไม่เปลืองตัวมากเกินไป เธอจึงต้องพบปะคนมากหน้าหลายตาแทบไม่เคยซ้ำหน้ากัน

เมื่อต้องตื่นมาพร้อมความทรงจำของสาวน้อยจึงรู้สึกโชคดีที่อย่างน้อยก็มีใบหน้ารูปร่างที่สวยงามและยังจดจำได้ทุกเรื่องทั้งของตนเองในโลกเก่าและของเถาหลี่น่าในร่างนี้

เพียงไม่กี่วันหลังจากนั้น ‘เถาโจวหย่ง’ หัวหน้าสายงานผู้ฝึกฝนและคอยมอบหมายงานแก่คนในองค์กรก็เดินทางมารับเถาหลี่น่าด้วยตนเอง

“อืม…เจ้าสวยขึ้นมานะ หลี่น่า”

“สวยน่ากินใช่ไหมเจ้าคะ”

“อย่าล้อเล่นกับข้า มิเช่นนั้นคงโดนกดตรงนี้แน่”

“ฮ่า ฮ่า เหตุใดหัวหน้าต้องจริงจังเพียงนั้น ข้าเพียงล้อเล่นเท่านั้น หัวหน้าเห็นข้ามาตั้งแต่ยังเล็ก คงไม่มีแก่ใจทำอันใดข้า”

“ผู้ใดว่า ด้วยเห็นมาแต่เล็ก ข้าจึงเฝ้ารอดอกเถาฮวาดอกนี้เติบโตเบ่งบานอย่างเต็มที่ หากไม่ติดว่าต้องเก็บครั้งแรกของเจ้าเอาไว้ใช้งาน ป่านนี้เจ้าคงอยู่ใต้ร่างข้าแล้ว”

“หัวหน้าจริงจังหรือ”

“ย่อมจริงจัง”

เถาหลี่น่าเห็นสายตาที่มองมาแล้วได้แต่หลบด้วยใจสั่นระรัว นางเพียงหยอกล้อด้วยไม่ได้เจอชายผู้เปรียบเป็นดั่งอาจารย์มากว่าสองปี มิคาดว่าเขากลับหื่นกระหายในร่างกายของนางอย่างเช่นชายอื่น ในขณะที่ลลินาในร่างงามใจเต้นยิ่งกว่า

แม้เถาโจวหย่งจะอายุมากกว่าสาวน้อยถึงสิบกว่าปี แต่เขามีรูปร่างแข็งแกร่งใบหน้าคมเข้ม อีกทั้งยังจัดว่าหน้าตาดีด้วยต้องใช้หลอกล่อหญิงสาวในการทำงานอยู่หลายครั้ง เมื่อต้องเล่นจ้องตากัน สาวน้อยจึงเป็นฝ่ายพ่ายแพ้อย่างอ่อนหัด

“เฮอะ อย่าได้คิดท้าทายชายหนุ่มเช่นนี้อีก หลี่น่า เจ้ายังอ่อนหัดนัก เอาล่ะ มาฟังงานแรกของเจ้ากัน” เสียงเป็นงานเป็นการบอกออกมาก่อนจะชี้แจงรายละเอียดงานอย่างชัดแจ้ง

“เจ้าต้องแสร้งเป็นสาวน้อยซึ่งถูกปล้นชิงแล้ววิ่งไปขอความช่วยเหลือจากบุตรชายของราชครู นามของเขาคือ ‘ข่งเจียวจิ้น’ คุณชายน้อยผู้นี้อายุเพียง16 แต่เก่งกาจด้านการจับผิดผู้คน เขาจะนั่งรถม้าผ่านมาในบ่ายวันพรุ่งนี้ เจ้าต้องเล่นให้ดีอย่าให้เขาจับได้เด็ดขาด”

“และเพื่อให้ได้เข้าไปอยู่ในจวนราชครู เจ้าต้องใช้ความอ่อนเดียงสาน่าสงสารหลอกล่อเขา และคงต้องพลีความบริสุทธิ์ครั้งแรกให้”

“หากคุณชายน้อยได้ชิมกลีบดอกไม้แรกแย้มอย่างเจ้าย่อมลุ่มหลงได้ไม่ยาก เมื่อได้รับความเชื่อใจเจ้าจงหาทางให้เขาพาเดินชมให้ทั่วจวนจนรู้หนทางเข้าไปยังห้องเก็บสมบัติประจำตระกูล”

“งานนี้สิ่งที่ต้องลอบนำออกมาตามที่ผู้ว่าจ้างต้องการคือภาพวาดซึ่งบังเอิญมีสาวงามที่ไม่ต้องการให้ใครล่วงรู้อดีตอยู่ในภาพนั้นด้วย ภาพจะมีหน้าตาคล้ายนี้เจ้าจงจดจำให้ดี”

เถาหลี่น่ามองภาพร่างบนกระดาษซึ่งยื่นมาเพื่อพยายามจดจำรายละเอียดพลางถาม

“หากหยิบออกมาได้แล้วต้องทำอย่างไร”

“รีบหนีออกมาแล้วนำมาฝากไว้ที่สาขาใหญ่ หรือส่งสัญญาณบอกข้า”

“ให้ข้าหนีออกมาทั้งอย่างนั้นเลย พวกเขาจะไม่ตามล่าข้าหรือ นั่นคือจวนราชครู ขุนนางคนสนิทของฮ่องเต้เชียวนะ”

“เจ้าทำทีเป็นทิ้งจดหมายปั้นเรื่องเอาไว้ก็คงได้”

เถาหลี่น่าโคลงศีรษะอย่างไม่ชอบใจ ด้วยองค์กรเอาแต่มอบหมายงานแต่ไม่คิดถึงทางหนีทีไล่ให้นางบ้างเลย

“เหตุใดครั้งแรกของข้าต้องมอบให้เขา ช่างไร้ค่านัก ให้ท่านแม่ที่หอคณิกาจัดงานเปิดบริสุทธิ์ยังได้เงินมากกว่า” สาวน้อยคิดคำนวณ

“งานนี้ค่าจ้างไม่น้อยด้วยผู้ว่าจ้างหรือหญิงสาวในภาพมีศักดิ์สูง เจ้าไม่ต้องกังวลว่าจะได้น้อยกว่าการเปิดประมูลแน่ อีกอย่าง’ ข่งเจียวจิ้น’ ผู้นี้ช่างหวาดระแวงนัก มีคนลอบเข้าไปหลายคราล้วนถูกจับได้ทั้งสิ้น เขาคงไม่คาดคิดว่าจะมีสาวน้อยยอมใช้ความสาวเพื่อหลอกล่อตนเอง”

“ข้ายังคงไม่เข้าใจว่าเหตุใดจึงไม่ให้ท่านแม่เปิดประมูลให้ข้าก่อน หากได้เงินก้อนแรกมา ข้าย่อมใช้เวลารวบรวมเงินทองน้อยลงและออกไปใช้ชีวิตสุขสบายได้เร็วขึ้น” แน่นอนว่าความหวังของคนที่ทุ่มเททำงานเพื่อองค์กรล้วนคือการได้เงินในจำนวนที่พอใจแล้วปลีกตัวออกไปใช้ชีวิตอย่างคนธรรมดา

พวกเขาล้วนไม่รู้จักกันด้วยมีเพียงหัวหน้าเป็นผู้ติดต่องาน เพียงหัวหน้าสายงานพยักหน้าให้ก็สามารถแยกตัวออกไปได้แล้ว แต่นั่นต้องมีเงินทองให้จับจ่ายใช้สอยมากสักหน่อย

เรื่องนี้ลลินารับรู้ได้จากห้วงความจำของเถาหลี่น่าว่าเป้าหมายสุดท้ายของร่างนี้คือการมีเงินให้มากและใช้ชีวิตอย่างเสพสุขในภายภาคหน้า

“หากเจ้าตากหน้าออกไปอวดโฉมให้ชายหนุ่มเหล่านั้นได้พบเห็น งานต่อๆ ไปอาจลำบากจนทำไม่ได้ อย่าลืมว่าเจ้าต้องปลอมตัวตนอยู่ตลอดเวลา”

“อืม…ก็ได้ ข้าจะเชื่อหัวหน้า” สาวน้อยตอบรับอย่างไม่อยากคิดมากอีก คนตรงหน้าเลี้ยงดูเด็กน้อยมาหลายปี อย่างน้อยก็ควรเชื่อใจได้มากกว่าผู้อื่น

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้