หยวนจื่อหมิง กำเนิดอันธพาลน้อย แห่งหยางโจว (จบภาค 1)
ข้อมูลเบื้องต้น
หยวนจื่อหมิง กำเนิดอันธพาลน้อยแห่งหยางโจว ภาค 1 (จบแล้ว)
หยวนจื่อหมิง กำเนิดอันธพาลน้อยแห่งหยางโจว ภาค 2 (กำลังเดินทาง)
นิยายเรื่องนี้รังสรรค์ขึ้นมาโดยไม่อิงประวัติศาสตร์ใดๆ ขออภัยหากจุดไหนดูเกินจริงและไร้สาระ
แต่หากมาเพื่อหาความสราญและสะใจ เรายินดีต้อนรับ
เนื้อเรื่องโดยย่อ
หยวนจื่อหมิง บุตรชายของสตรีม่ายที่ตั้งครรภ์ โดยปราศจากสามี กระทั่งข่าวคราวเรื่องบุรุษผู้ที่อาจเป็นบิดาของคุณชายน้อย ยังมิเคยโผล่มาในวงน้ำชา แม้ว่านายท่านหยวน บิดาของนางจะโกรธเกรี้ยวมากเพียงใด สุดท้ายแล้วด้วยความรักในตัวบุตรสาวจึงยอมปล่อยวางและหันมาเลี้ยงดูหลานที่กำลังจะถือกำเนิด ลืมตาดูโลกในอีกมิช้า จนกระทั่งได้สามขวบ คุณชายน้อยหยวนจื่อหมิงผู้ใช้แซ่ตามมารดา ออกไปตลาดกับแม่นมและบังเอิญได้ยินผู้คนกำลังป้องปากและเอ่ยบางอย่างออกมา เมื่อมารดาทราบ ท่านตาทราบ ไม่นานหลังจากนั้น อันธพาลน้อยแห่งหยางโจวก็ได้ถือกำเนิดขึ้น
หยวนจื่อหมิงบุตรชายสตรีม่ายชื่อดังแห่งหยางโจวที่รอดชีวิตมาได้จากเหตุการณ์ก่อกบฏโดยไม่รู้ตัวได้ในวัยแปดหนาว จนเมื่อพบเจอกับปัญหาที่เกิดขึ้นมากมาย ไหนจะคนร้าย ไหนจะบิดาตัวดี ที่จู่ ๆ ก็โผล่ขึ้นมาอีก อาหมิงยังต้องไปถามหาท่านอาจารย์ผู้นั้น จนถึงบัดนี้ หนทางการขึ้นเป็นใหญ่ในใต้หล้าช่างยากเย็นนัก มิมีผู้ใดสอนเขาได้ว่าการกระทำแบบใดจึงจะเป็นอันธพาลที่สมบูรณ์แบบ
การเดินออกเดินทางผจญภัยในโลกกว้างจึงเริ่มต้นขึ้น
ขออนุญาตอัพเดตทุกวัน จันทร์และวันศุกร์นะฮ่ะ/ฉบับรอรีไรท์มีตอนอ่านล่วงหน้าตอนละ 2 เหรียญจากนั้นเปิดอ่านฟรี ต่อมาขออนุญาตติดเหรียญรายตอนนะครับ ตอนละ 2-4 เหรียญฮ่ะขอบคุณคุณรี้ดที่น่ารักกับเราเสมอมา ขอเป็นค่าห้องระหว่างหางานใหม่นะฮ่ะ ขอบคุณมากๆ เลยฝากติดตามและติชมกันต่อไปเรื่อยๆ นะครับ วันหนึ่งจะเป็นนักเขียนที่ดีมากๆ ของคุณให้ได้
พวกคุณ
หยวนจื่อหมิง กำเนิดอันธพาลน้อยแห่งหยางโจว ภาค 1 (จบแล้ว)
ลดราคา 50 % ทุกช่องทาง Ebook
ตั้งแต่วันนี้ - 04/04/19xx จนถึงวันเกิดของข้าค้าบ
ฝากน้องไว้พิจารณาอีกห้องหัวใจนะแก
ตอนที่ 1 คุณหนูใหญ่ตระกูลหยวน
มีคำกล่าวว่าเมืองหยางโจว เป็นเมืองเหนือเพียงเมืองเดียวที่มีอาหารการกินอุดมสมบูรณ์ ขุนนางซื่อสัตย์ ไม่คดโกง ประชาชนต่างรักใคร่ ทำนุบำรุงบ้านเมืองและวัดวาอารามเสมอมา
ทุกตระกูลในหยางโจวล้วนรักใคร่ ยื่นมือเข้าช่วยเหลือซึ่งกันและกันเสมอมา จนกระทั่งตระกูลหยวน 1 ใน 5 ตระกูลในหัวเมืองแห่งนี้เริ่มมีข่าวเล็ดลอดออกมา อย่างไรก็ตามทั้ง 5 ตระกูลถือว่าเป็นอู่ข่าวอู่น้ำให้แก่ชาวเมืองและมีความยิ่งใหญ่ที่สุดในหยางโจว
ว่ากันว่าทั้งห้าตระกูลล้วนสืบทอดหลายชั่วอายุคน ตระกูลทั้งห้าต่างได้รับการอวยชัยจากสวรรค์ ให้มีพรสวรรค์และภูมิปัญญาที่สืบทอดกันมาในเรื่องการค้าด้านต่างๆ
ตระกูลหยวนนั้นเป็นใหญ่ในด้านของการเกษตร ไม่ว่าจะเป็นพืชชนิดใด เมื่อมาอยู่ในมือของคนตระกูนนี้แล้ว ไม่มีทางที่จะตายไปโดยไร้ประโยชน์ ตระกูลจิน ตระกูลซ่ง ตระกูลจ้าว และตระกูลเว่ย ก็ได้รับพรสวรรค์ในด้านอื่นไปเช่นกัน
ตระกูลหยวนมีผู้นำตระกูลเพียงนายท่านหยวน ส่วนฮูหยินของเขานั้นได้เสียชีวิตไปจากการคลอดบุตรคนที่สามอย่างคุณหนูสามหยวนจื่อหลิง
หลังจากนั้นมานายท่านหยวนก็มิเคยรับสตรีนางใดเข้าจวนอีกเลย แม้จะมีเล่ห์กลจากฝ่ายตรงข้ามมากเพียงใด เพราะคุณหนูใหญ่หยวนจื่อฮวา ต่างจัดการได้หมดสิ้น
จวนหยวนจึงไร้ซึ่งสตรีใดนอกจากพวกนางทั้งสา หยวนจื่อฮวา หยวนจื่อหลิน และหยวนจื่อหลิง
"ว่ากันว่า สตรีเมื่อยังมิออกเรือนย่อมต้องเชื่อฟังคำสอนของบิดามารดา หากแต่มารดาข้าตาย ส่วนบิดาก็ล้วนเชื่อฟังข้า ยามเมื่อแต่งงานแล้วก็ต้องเชื่อฟังสามี หากแต่สามีข้าคงตายไปแล้ว เช่นนั้นข้ามไปยังการเชื่อฟังบุตรชาย แล้วเจ้าตัวน้อยนี่ จะเป็นชายหรือหญิงกันนะ"
“เหตุใดคำสอนเหล่าถึงได้น่าชังนัก บิดาก็ช่างสรรหาหนังสือเหล่านี้มาเหลือเกิน”
จวนตระกูลหยวน
เก๋งหลังงาม ที่อยู่ท่ามกลางเรือนทั้งด้านหน้าเก๋งหลังใหญ่ยังมีบ่อบัวที่ขุดขึ้นมาเพื่อคุณหนูทั้งสาม ผู้เป็นบุตรสาวที่รักยิ่งของนายท่านตระกูลนี้
ร่างของสตรีงามทั้งสาม คุณหนูใหญ่หยวนจื่อฮวาที่มีอายุ 15 หนาว กำลังกึ่งนั่งกึ่งนอน เพื่อฟังคุณหนูรองหยวนจื่อหลิงและคุณหนูเล็กหยวนจื่อหลิน คู่แฝดที่มีอายุ 14 หนาว นั่งท่องตำราที่บิดาหามาให้
โดยมีบ่าวและแม่นมคนสนิทนั่งป้อนผลไม้เลิศรส อยู่รอบข้างอย่างเอาอกเอาใจไม่ห่าง
“พี่หญิงเจ้าคะ ท่านอย่าใส่อารมณ์มากนักเลย อย่างไรเสีย ก็เพียงแค่ความรู้รอบตัว ที่จำต้องอ่านเอาไว้บ้างก็เท่านั้น”
“ใช่เจ้าค่ะ จะอย่างไรบิดาเพียงหวังดี มิใช่จะให้ท่านปฏิบัติตามเสียหน่อย หรือเจ้าน้อยในนี่จะเป็นบุรุษ เช่นนั้นท่านจะลองทำตามดูก๋มิเสียหายสักหน่อย อย่างไร บิดาก็เชื่อฟังท่าน ทั้งบุรุษที่เป็นบิดาของหลานก็ตายไปแล้วนี่น่า”
ตอนที่ 2 บิดา ข้าก็เป็นเช่นนี้
“พวกเจ้านี่นะ เลอะเลือนเสียแล้ว หากใครมาได้ยินเข้า บิดาคงฟาดพวกเจ้าเป็นแน่”
“ฮ่าๆ ท่านพ่อนะหรือจะกล้า ออดอ้อนเพียงนิด มิแคล้วจะใจอ่อนกระมัง”
“หลิงเออร์ ข้าจะฟ้องท่านพ่อให้”
“ฮ่า ๆ”
เรียกได้ว่าสตรีทั้งสามต่างมิเกรงกลัวนายท่านหยวนผู้เป็นบิดาสักนิด ใกล้ใช้ให้เขาหลงรักบุตรสาวของตนเองทั้งสามสุดหัวใจเล่า มิว่ามีสิ่งใดดีงามในหยางโจว บุตรทั้งสามล้วนได้มาครอบครองเสมอ หากมีเพียงหนึ่ง ย่อมได้คุณหนูใหญ่ แต่หากมีสองก็จะกลายเป็นบุตรแฝดทั้งสอง
ที่เป็นเช่นนี้เพราะคุณหนูใหญ่เป็นคนเสนอขึ้นมา เพื่อขจัดความที่จะหมองใจต่อกันในภายภาคหน้า โดยให้เหตุผลว่าสวรรค์ล้วนลิขิตของดีให้พวกเราเสมอ โดยมิต้องแย่งชิงกัน
บุตรทั้งสามล้วนมิเคยแตกแยก ทะเลาะวิวาทแก่งแย่งชิงดีกัน ให้เขาต้องปวดหัว ทั้งสามล้วนรักใคร่กันและกันมากนัก จนนายท่านหยวนคิดว่าหากตนเองตายไป ก็ตายตาหลับตายอย่างสงบ
จนกระทั่งไม่กี่เดือนก่อนหน้านี้ เกิดเหตุการณ์บางอย่างขึ้นมา เป็นเหตุให้นายท่านหยวนถึงกับโมโหกระอักเลืดออกมาและเป็นลมไปถึงสองวันสองคืน
กระทั่งคุณหนูใหญ่ผู้เป็นสาเหตุ ถึงกับกินไม่ได้นอนไม่หลับ สั่งปิดเรือนมิให้ผู้ใดเข้าไปปลอบใจแม้แต่น้องสาวทั้งสอง จนนายท่านหยวนฟื้นขึ้นมา เหมือนคุณหนูใหญ่จะรับรู้ได้ เลิกร้องไห้ฟูมฟายและยอมรับความเป็นจริง
หยวนจื่อเซี่ย เรียกประชุมทุกคน ไม่เว้นแม้แต่ข้าทาสบริวาณในเรือนที่เป็นนคนตักอาจม ให้มารวมตัวกันในลานหน้าเก๋งใหญ่ก่อนที่จะเอ่ยบางอย่างออกมา
จื่อหลินและจื่อหลิงต่างช่วยกันประคองพี่สาวของตนเองออกมาอย่างหวงแหน ใบหน้าแดงก่ำ ดวงตาที่บอบช้ำจากการร้องไห้ ยิ่งทำให้เหล่าข้าทาสร้อนรนมากขึ้น
“นับแต่นี้ไปจนถึงเหมันต์หน้า ห้ามมิให้ผู้ใดเอ่ยเรื่องราวภายในจวนของข้าออกไป หากทราบแม้เพียงนิดจะมิสืบความและไล่ออกจากจวนโดยมิได้เงินสักอีแปะเดียว กระทั่งพบว่ามีความผิดจริงจะขายให้ขบวนพ่อค้าทาสต่างเมืองด้วยสัญญาเป็นตายเท่านั้น”
กึก!
เหล่าข้าทาสที่ได้ยินเช่นนั้นถึงกับร้อนรน สัญญาเป็นตายคืออันใด นั้นคือหมายวคามว่าแม้จะตายไปก็มิมีความผิดนายจ้างจะสามารถทิ้งพวกมันไว้ที่ใดก็ได้ ไร้หลุมฝังศพ กระทั่งดินกลบหน้าก็ไม่มี
มิใช่ว่าพวกตนไปทำอันใดให้คุณหนูเสียใจแล้วหรือ นายท่านจึงเอ่ยเช่นนี้ออกมา แต่ก็ทำได้เพียงรับฟังต่อไป
"โดยเฉพาะเรื่องการการเจ็บป่วยของคุณหนูใหญ่หยวนจื่อฮวาตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป"
กลุ่มของคนรับใช้ทั้งหมดต่างชะงักไปทันที
มิใช่ว่าคุณหนูสบายดีหรือ เพียงแค่หมอกู้มาตรวจครานึง ถึงกับเป็นเรื่องใหญ่เช่นนี้
หลงัจากนั้นไม่นาน บ่าวในจวนต่างก็ได้ทราบว่าคุณหนูใหญ่ของพวกตนได้ตั้งครรภ์ขึ้นมา
ตั้งครรภ์โดยไร้บิดาของเด็ก!
ข่าวเหลือทั้งหลายแพร่สะพัดไปทั้งจวนภายในเวลาราตรีเดียว การดูแลยิ่งเข้มงวดและรัดกุมมากขึ้น
ข่าวของอันใดที่เป็นอันตรายต่อว่าที่คุณหนูในจวนล้วนถูกทำลายทิ้ง
สวนใหญ่บึงบัวถูกล้อมรอบโดยรั้วที่สูงกว่าหนึ่งคนครึ่ง
ตรวจสอบพิษทุกครั้งในอาหารทุกชนิดที่ส่งไปยังเรือนของหยวนจื่อฮวา
กระทั่งน้องสาวทั้งสองของนางก็เปลี่ยนไป ออกจากจวนไปศึกษาแล้วตรงกลับจวนทันที ไม่เคยแวะไปที่ใด ด้วยกลัวว่า จะนำเรื่องร้อนใจมากระทบกระเทือนพี่ใหญ่ของตนเอง
ตึก ตึก ๆ ๆ
"แย่แล้วเจ้าคะคุณหนู แย่แล้ว"
ตอนที่ 3 ถือกำเนิดคุณชายน้อยตระกูลหยวน
“แม่นม เกิดอันใดขึ้นกันเจ้าคะ เหตุใดจึงทำหน้าตาตื่นตระหนกเช่นนั้นเล่า”
แม่นมมู่เมื่อได้ยินที่คุณหนูเล็กเอ่ยเช่นนั้น ก็เก็บสีหน้าและท่าทางของตนเองและสงบอีกครั้ง เมื่อนางสงบลงแล้วจึงเลือกที่่จะเอ่ยเรื่องราวสำคัญออกมา เรื่องข่าวลือด้านนอก
คุณหนูใหญ่หยวนจื่อฮวา แห่งหยางโจวตั้งครรภ์
ตั้งครรภ์ก็แล้วไปเถิด มิใช่ว่า ยังไม่แต่งงาน หรอกหรือ
แล้วนี่กระไร ผ่านมาเกือบ 8 เดือนแล้ว ยังไร้วี่แววบุตรเขยตระกูลหยวน
มิใช่ว่านางจะกลายเป็นสตรีม่ายแม่ลูกเช่นนั้นหรือ
ข่าวลือเหล่านี้ถูกแพร่ไปทั่วหยางโจวและบัดนนี้ได้มาถึงจวนตระกูลหยวนแล้ว อีกไม่กี่เค่อนายท่านหยวนย่อมเรียกทุกคนไปสืบสวน
ไม่กี่ชั่วยามต่อมา กฏของจวนหยวนก็ถูกนำมาใช้ บ่าวผู้นั้นโดนซื้อตัวโดยผู้ใดบางคนที่สงสัยว่าเหตุใดตระกูลหยวนจึงผิดจวนเงียบมาหลายเดือนเช่นนี้ ทั้งคุณหนูทั้งสามมิได้ออกมาเที่ยวเล่นอีกเลย
พลันกระจ่างแจ้ง เมื่อเห็นว่าสามารถเล่นงานตระกูลหยวนได้จึงแพร่ข่าวออกมา
ส่วนบ่าวผู้นั้นโดนลงโทษโดยการโบยถึง 300 ไม้ แน่แท้แล้วว่ามีความผิดและไม่ได้รับการให้อภัยจากผู้เป็นใหญ่ของจวน บ่าวรับใช้คนอื่นเมื่อเห็นเช่นนั้น ก็นึกโล่งใจที่ตนเองไม่ละโมบ เห็นแก่เงินเพียงไม่กี่ตำลึง
ในจวนตระกูลหยวนล้วนมีอาหารสามมื้อ มีช่างมาตัดเสื้อผ้าให้ทุกๆ หกเดือน แถมเบี้ยเลี้ยงเดือนละ 1 ตำลึงเงินเชียวหนา
เหตุการณ์จบลงเช่นนี้ คุณหนูรองและคุณหนูเล็กจึงประคองคุณหนูใหญ่กลับเรือนช้าๆ ภายใต้สายตาในเงามืดสายหนึ่งที่คอยจับตาดูคนในตระกูลหยวน
“พี่ใหญ่ หวาดกลัวหรือไม่เจ้าค่ะ”
“ทุกข์ใจหรือไม่”
“หืม เหตุใดพี่ต้องทุกข์ใจเล่า ก็ไม่เห็นจะมีอันใดเสียหน่อย เพียงแค่บ่าวรับใช้ที่ไม่มีความภักดี ไม่ว่าท่านพ่อจะขายออกไปหรือทุบตีจนตาย ก็ล้วนเป็นไปตามกฏทั้งสิ้น”
“เพียงแต่…อ๊าาาา!”
“พี่ใหญ่เจ็บปวดที่ใดเจ้าค่ะ”
ไแย่แล้ว! มีน้ำไหลออกมาจากร่างกายพี่ใหญ่"
“คุณหนูใหญ่ใกล้จะคลอดแล้วเจ้าค่ะ อี๋หง อี๋เหอ ไปตามท่านหมอตำแยมาบัดเดี๋ยวนี้ สว่วนเจ้าไปรายงานนายท่านหยวน ไป!”
ตอนนี้คนภายในจวนต่างตื่นตระหนก และมีสีหน้าซีดเซียวกันไปตามๆ กัน ด้วยคุณหนูใหญ่ใกล้คลอด เสียงกรีดร้องหันโหยหวนลอยตามสายลมหนาวออกมาเป็นระยะๆ จากตะวันเหนือหัว จนตอนนี้จันทรากำลังจะขึ้นตรงเหนือหัวอีกรอบ ด้วยเพราะคนด้านในไม่สามารถคลอดออกมาได้เสียที
“เจ้าเด็กบ้านั้น เหตุใดยังมิยอมออกมาจากครรภ์ของบุตรสาวข้าเสียที หากเขาออกมาข้าจะสั่งสอนให้หลาบจำ ” นายท่านหยวนที่ทำได้เพียงสวดมนต์ภาวนาต่อสวรรค์ มิให้บุตรสาวของเขาเป็นอันใด ไปจากการเบ่งคลอดเจ้าเด็กหน้าตายนั้น
กระทั่งข้ารับใช้ที่มารวมตัวกันด้านหน้าเรือนเอง ก็อดที่จะเป็นห่วงคุณหนูของตนมิได้ ต่างเฝ้ารอเสียงร้องของคุณหนูคนใหม่อย่างใจจดใจจ่อ
กลิ่นกำยานภายในห้องคลอดยามนี้ กระจัดกระจายไปทั่วห้อง แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้คนในห้องรู้สึกดีขึ้นมาได้
"เจ้าเด็กบ้านี่…อึก…หากเจ้ายังมิออกมาเสียโดยดี…มารดาจะจับเจ้าโยนเข้ากองหิมะ …อึก คอยดูเถิด…อ๊าา"
"อือๆ พี่หญิงอดทนไว้นะเจ้าค่ะ หากเจ้าหลานตัวน้อยรังแกท่าน ข้าจะ…ข้าไม่พาเขาเที่ยวเล่นเป็นแน่" คุณหนูรองจื่อหลิง ที่เข้ามาช่วยดูแลผู้เป็นพี่ใหญ่ในห้องคลอดลั่นวาจาออกไปท่ามกลางใบหน้าที่เปื้อนน้ำตา
จนคุณหนูเล็กจื่อหลินเอง ที่ตอนนี้กลายมาเป็นผู้ช่วยหมอหญิง ทำคลอดให้กับผู้เป็นพี่สาวถึงกับสายหัวให้พี่หญิงทั้งสอง อันใดกันที่หลานยังมิทันจะออกมาก็รังแกเสียแล้ว ยังไม่รวมตาแก่หน้าเรือนนั้นอีก อันใดคือบุตรสาวข้า อันใดคือเจ้าเด็กบ้า นั้นหลานพวกท่านทั้งนั้น
"เสี่ยวจูเอ๋ย เจ้ารีบออกมาเถิด ก่อนที่มารดาและคนอื่นๆ จะจับเจ้าโยนทิ้งเสียก่อน หึหึ"
สิ้นคำหวานของท่านน้าเล็ก บุตรผู้ดื้อด้านก็พร้อมทะยานตัวออกมาจากครรภ์ของมารดาทันที
“กรี๊ดดดดดดดดดดดด”