เป็นนางร้ายใครว่าสบาย

ข้อมูลเบื้องต้น

ทำยังไงเมื่อสาวใหญ่อายุพึ่งจะย่างเข้าหลักสี่..ต้องโชคร้ายทะลุมิติมาอยู่ในนิยายออนไลน์ชื่อดังเรื่องหนึ่ง
ที่เธอเคยอ่านมาเจอแต่นางร้ายนางต้องรวย สวย เริศ ได้เป็นคู่หมั้นของพระเอก
แต่ใครจะรู้ว่าหล่อนจะดวงซวยหลุดมาอยู่ในร่างนางร้ายหมายเลขสอง..ที่ตัวเองเกลียดหนักเกลียดหนา
สถานะลูกกำพร้า..ทั้งขายตัว..หักหลังเพื่อน บ้าผู้ชาย..นั่นละคือ ร่างที่เธอต้องมาอยู่
ส่วนนิยามที่โดนนักอ่านด่าหลังแป้นนะเหรอ?
นังนกสองหัว…เพื่อนรักสารเลว..แอ๊บแป๋ว เอาเป็นว่าอะไรเลวๆ โยนให้นางร้ายหมายเลขสองได้เลย!!

บทนำ

ณ คอนโดราคาถูกแห่งหนึ่ง
ภายในห้องนอนขนาดย่อมถูกตกแต่งออกแบบมินิมอล…เน้นเฟอร์นิเจอร์น้อยชิ้น..ไม่ใช่ไม่อยากตกแต่ง เพียงแต่ไม่อยากหมดเงินไปกับสิ่งของฟุ่มเฟือย..สำหรับเจ้าของห้องแล้ว..สิ่งที่หมดเปลืองมากที่สุดก็คงหนีไม่พ้นบรรดาหนังสือสารพัดประเภทที่มีอยู่เต็มห้อง
ซึ่งเจ้าของมีนามว่า สาริณีสาวใหญ่ในวัย 39 ปีกับ 11 เดือน 30 วัน ผู้ที่ตอนนี้กำลังนอนเอกเขนกอ่านนิยายออนไลน์อยู่บนทเตียงนอนขนาด3.5 ฟุต ใบหน้าหญิงสาวติดจะจืดซีดตามลักษณะคนไทยเชื้อสายจีนทั่วๆ ไป เมื่อยืนอยู่ท่ามกลางผู้คนก็สามารถกลืนหายไปกับฝูงชนได้ง่ายๆ และก็ใช่…พรุ่งนี้เป็นวันเกิดอายุครบสี่สิบปีของเธอ แต่เมื่ออายุวิ่งเข้าใกล้เลขสี่ก็ชวนให้สาริณีใจหาย เพราะไปๆ มาๆ คนไร้ครอบครัวแบบเธอก็เดินทางมาเกือบครึ่งค่อนชีวิต
ในทุกๆ วัน เจ้าหล่อนใช้ชีวิตอย่างจำเจ…ตื่นเช้ามาอาบน้ำแปรงฟัน นั่งรถสาธารณะไปทางทำงาน ก่อนถึงที่หมายก็แวะซื้อกาแฟ ข้าวกล่องง่ายๆ เย็นมานั่งรถกลับบ้าน…อาบน้ำแต่งตัว ดูหนังฟังเพลง…และสิ่งที่หญิงสาวชอบที่สุดคือการนั่งเสพนิยายออนไลน์
ชีวิตสาวโสดผู้ยังซิงก็วนเวียนไปแบบนี้
ซึ่งเวลานี้เจ้าหล่อนก็ยังใช้ชีวิตวนเวียนดังเดิม…มือผอมแห้งขยับแว่นสายตาไปมา..อีกมือหนึ่งก็เอื้อมหยิบมันฝรั่งทอดเข้าปากไป อีกทั้งยังนั่งด่านังตัวร้ายในนิยายไปด้วย
“อีมณีเมขลา..อีนกสองหัว รสาเชื่อแม่นะลูก อีนี้มันเพื่อนชั่วอย่าตามมันไป”
แต่เหมือนคำขอร้องอ้อนวอนของนักอ่านตัวยงจะส่งไปไม่ถึงนักเขียนคนโปรด..เมื่อน้องนางเอกสุดที่รักของเธอยังคงเดินตามคนที่คิดว่าเป็นเพื่อนรักขึ้นรถตู้ไปอย่างงงๆ
“ไม่นะ ลูกแม่ ทำไมใสซื่อแบบนี้”น้ำเสียงคนอ่านผู้อินในนิยายออนไลน์แทบกรีดร้อง
แล้วตามขนบนิยายน้ำเน่า สถานการณ์จึงกลายเป็นว่าพอน้องนางเอกขึ้นรถปุ๊บโดนยาสลบปั๊บ แถมยังมาโผล่ในโกดังแห่งหนึ่ง..ก่อนที่เจ้าตัวจะฟื้นคืนสติขึ้นมาเจอนางร้ายหน้าสวย..ผู้ซึ่งมีฐานะเป็นคู่หมั้นของพระเอก..ในคำบรรยายไฮโซสาวนางร้ายหมายเลขหนึ่งใส่ชุดสีแดงเปรี๊ยวจี๊ดเข็ดฟันเว้าหน้าเว้าหลัง กำลังยืนกอดอกมองมารหัวใจด้วยสายตาดูถูก
รสา…น้องนางเอกของเธอหน้าซีดลงทันที
“อีหน้าด้าน ฉันบอกเธอแล้วใช่มั้ยว่าให้เลิกยุ่งกับคู่หมั้นของฉัน”
“อย่าทำอะไรรสาเลยนะคะคุณวี รสาไม่ได้ไปยุ่งอะไรกับคุณณะเลย แต่พี่เขามายุ่งกับรสาเอง”นางเอกผู้แสนดีสะอื้นไห้ ดวงตากลมโตได้รูปช้อนมองอย่างน่าสงสาร..ในขณะที่นางร้ายหมายเลขสองผู้เป็นเพื่อนสนิท และล่อลวงให้เพื่อนตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากเริ่มยุคู่หมั้นของพระเอก เพราะเริ่มเห็นท่าทีลังเลของคุณหนูวีราไฮโซสาว
“ไม่จริงนะคะ คุณวี ที่ณีเห็น…รสาชอบหาโอกาสไปเจอคุณณะตลอด”
“ยัยณีทำไมเธอพูดแบบนั้น เธอก็รู้ว่า..พี่ณะมายุ่งกับฉันเอง ฉัน..ฉันไม่…”
“เหอะ เธอจะบอกว่าเธอไม่ได้ชอบพี่ณะ ไม่ได้คิออะไรกับพี่เขาอย่างงั้นเหรอ?”ยัยนางร้ายหมายเลขสองคาดคั้น
“คือ…”ท่าทางอ้ำๆ อึ้งๆ ของน้องนางเอกในสายตาของคนอ่านแบบมนุษย์ป้าอายุใกล้จะสี่สิบช่างดูน่าสงสารโดยแท้
สาริณีแฟนคลับหมายเลขหนึ่งของน้องนางเอกนึกอยากจะกระโจนทะลุเข้าไปในนิยาย แล้วตบตัวร้ายแทนยัยน้องเสียเหลือเกิน
“คืออะไรยะ เมื่อวันก่อนฉันยังเห็นหล่อนไปดูหนังกับพี่ณะอยู่เลย แถมก่อนหน้านี้ก็ไปคลุกอยู่ที่เพนท์เฮ้าส์ของพี่เขาไม่ยอมกลับหอ แล้วเธอจะมาบอกว่าไม่มีอะไร…เธอคิดว่าพวกฉันจะเชื่อเหรอ”เมขลาเพื่อนรักพูดด้วยความหึงหวง แท้จริงแล้วเธอเคยขายตัวให้กับพระเอกของเรื่อง หรือก็คือ ‘เจตณะ’ มาก่อนนั่นเอง
คำพูดของนางร้ายหมายเลขสอง เป็นความจริงที่น้องนางเอกไม่สามารถปฏิเสธได้…ใบหน้านวลสะสวยขึ้นสี…เปิดเปลือยความลับ…และความรักที่มีให้ต่อพระเอก…แม้จะไม่มีสิทธิก็ตาม
แน่ละ ไฮโซสาวคนสวยถึงกับปรี๊ดแตกเมื่อความสงสัยถูกยืนยัน..ก่อนที่จะชี้นิ้วบงการให้จิ๊กโก๋ที่จ้างมาราคาแพงแก้ผ้าคนที่มายุ่งกับคู่หมั้นของเธอ…เท่านั้นยังไม่พอยัยตัวร้ายทั้งสองยังยกมือถือเตรียมถ่ายคลิปรุมโทรม
เล่นเอานักอ่านตัวยงใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ภาวนาให้มีคนมาช่วยยัยน้องไวๆ และตามธรรมเนียมนิยามน้ำเน่าทั่วไป
สักพักพระเอกของเรื่องผู้หล่อเหลาเย็นชาเลวกับผู้คนทั้งโลก ดีกับนางเอกเพียงแค่คนเดียวก็ปรากฏกายขึ้น พร้อมกับพระรองผู้แสนดี และดีเป็นพิเศษกับน้องนางเอก เมื่อทั้งสองกวาดตามองสถานการณ์การรุมโทรมที่จะเกิดขึ้น..เลือดแทบขึ้นหน้า…การทะเลาะวิวาทต่อยตีจึงเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนั้น!!
สาริณีแฟนคลับหมายเลขต้นๆ ของนิยายถอนหายใจอย่างโล่งอกที่สถานกาณ์คลี่คลายไปในทางที่ดี ก่อนที่นิยายตอนนั้นจะตัดจบเสียดื้อๆ ราวกับละครไทยเป๊ะๆ
หญิงสาววัยเฉียดสี่สิบถอนหายใจเป็นรอบที่สอง แต่รอบนี้เต็มไปด้วยความเสียดาย..ก่อนที่เจ้าตัวจะกดซื้อสติ๊กเกอโดเนทเป็นกำลังใจให้นักเขียนสุดที่รักเหมือนที่เคยส่งให้ทุกวัน
‘เป็นกำลังใจให้นะคะคุณนักเขียน นิยายสนุกมากเลยค่ะ’
รอได้ไม่นานคุณนักเขียนสุดที่รักก็ส่งสติ๊กเกอร์รูปหัวใจมาให้ พร้อมบอกรักไปอีกหนึ่งกรุบ
นักอ่านผู้ค้างคาภาวนาให้ebookออกไวๆ…ได้แต่จำใจลุกไปล้างหน้า แปรงฟันเตรียมเข้านอน ก่อนที่เพื่อนรักในกลุ่มสาวใหญ่วัยเดียวกันจะไลน์มาเตือนเรื่องนัดพรุ่งนี้
ใช่..พวกเธอมีนัดจะไปบาร์โฮส..และหล่อนผู้เวอร์จิ้นมาร่วมเกือบสี่สิบปี แถมคงสถานะโสดไร้แฟนมาตลอดชีวิต
พรุ่งนี้เธอจะสละเวอร์จิ้นของเธอทิ้งซะ และหาสามีชั่วคราวคืนหนึ่งให้จนได้!!
…..
เอาบทนำมาให้อ่านเล่นๆ ค่ะ ใครชอบกดเข้าชั้นได้เลย วันเสาร์หน้ามาลงให้อ่านคร้า❤????
คอมเม้นท์ได้นะคะ ไรท์จะได้รู้ว่ามีคนรออยู่

บทที่1

คนเตรียมพร้อมจะเสียซิง รีบค้นเสื้อผ้าในตู้ที่ตอนนี้มีแต่ชุดทำงานแสนจะเรียบร้อยขึ้นมาดู แต่ค้นจนหมดตู้ก็ไม่เจอเสื้อผ้าสวยๆ ที่พอจะใส่ไปเที่ยวกลางคืนได้ ก็แน่ละจะไปมีได้ยังไงกัน..ก็ในเมื่อวันๆหนึ่ง ตื่นเช้ามาเธอก็ไปทำงาน เงินเดือนที่ได้รับในแต่ละเดือน ก็ใช้จ่ายประหยัดทุกบาททุกสตางค์ เงินก้อนใหญ่ก็เอาไว้สำหรับผ่อนคอนโดห้องน้อยหลังนี้ จนเธอพึ่งโป๊ะหนี้ธนาคารจบไปเมื่อเดือนที่แล้ว…รายจ่ายสำคัญที่ใช้เวลาเกือบยี่สิบปีก็จบบริบูรณ์ เธอมีสินทรัพย์ชิ้นใหญ่เป็นของตัวเองแล้ว
ดังนั้นพรุ่งนี้จะเป็นครั้งแรกที่สาวใหญ่จะใช้เงินสำหรับซื้อผู้ชาย และเสื้อผ้าราคาแพง!!
แต่แล้วก่อนที่สาริณีจะได้ปิดไฟนอนเสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันในโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น…และใช่ มันคือการแจ้งเตือนว่านักเขียนคนโปรดมีนิยายตอนใหม่ หญิงสาวรีบกระเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง มือเรียวควานหาแว่นตาหนาเต๊อะตรงหัวนอน…ก่อนจะเอื้อมหยิบเครื่องมือสื่อสารขึ้นมาดู
'ข่าวดีค่ะ รี๊ดที่น่าร้ากกก ทุกคน…ebook พ่ายรักภรรยาคนเดิม ออกแล้วนะคร้า เที่ยงคืนวันนี้จิ้มได้เลย'
"กรี๊ดดดดดดดดด รสาลูกแม่ออกแล้ว"นักอ่านตัวยงปลื้มปริ่ม..รอเวลาเพื่อจะได้อุดหนุนนิยาย
จวบจนเวลาที่นิยายวางขาย…คนที่รอมานานรีบกดซื้อทันที..ความง่วงที่แหกตารอครึ่งค่อนคืนหายเป็นปลิดทิ้ง…เพราะหนึ่งในความสุขของเธอคือการเอาเงินเดือนมาเปย์หนังสือนี้แหละ
และแล้วภาพปกน้องรสาคนสวย กับพี่เจตณะสุดหล่อพาลใจสาวใหญ่ผู้ติดนิยายยิ้มแก้มแตก…ลูกเขยหล้อหล่อ ส่วนลูกสาวก็สวยสะบัด
คนปลื้มปริ่มรีบสแกนจ่ายเงิน แล้วอ่านต่อทันที…คติประจำใจของเธอก็คืออ่านไม่จบ…ไม่นอนค่ะ!!!
สาวออฟฟิคในวัยใกล้สี่สิบเลื่อนไถลหน้าจอสารบัญก่อนจะกดอ่านต่อจากตอนที่อ่านค้างไว้ และพี่เจตณะสุดหล่อ กับพี่รุจพระรองผู้แสนดีก็จัดการพวกจิ๊กโก๋ที่ถูกจ้างมาจนเรียบสะบัดสะบอม ส่วนน้องนางเอกผู้น่าสงสารก็สลบไสลตกใจจากเหตุการณ์โดนรุมโทรมเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
พี่ณะ…ดาวคณะบริหารสุดหล่อรีบวิ่งเข้าไปอุ้มสาวเจ้าเพื่อไปส่งโรงพยาบาล
ในขณะที่สถานการณ์เริ่มคลี่คลายวีรานางร้ายหมายเลขหนึ่งรีบสับเท้าตามคู่หมั้นหนุ่มออกไปทันที
ส่วนยัยมณีเมขลา เพื่อนตัวร้าย…ยัยนกสองหัวเริ่มเห็นท่าไม่ดี เตรียมใส่ตีนหมาหนีออกจากสถานการณ์อันน่าบัดซบ แต่พระรองผู้แสนดี และฉลาดที่สุดในนิยาย กับกระชากตัวเจ้าหล่อนไว้…เสียงเย็นชาที่ใช้กับเฉพาะตัวร้ายที่ชอบรังแกนางเอกถูกส่งไปทั่วบริเวณ
"พวกนายสามคนถูกจ้างมาเท่าไร ฉันให้สี่เท่าถ้าใครจัดการอีนี้ให้"
"คุณรุจหมายความว่ายังไงคะ"เสียงนางร้ายหมายเลขสองสั่นเครือ…ดวงตายาวรีสีน้ำตาลเบิกกว้างตื่นตระหนก ใบหน้าซีดเผือด
"ไหนๆ เธอก็ขายตัวอยู่แล้วนี่..จะมีผัวเพิ่มทีเดียวสองสามคนคงไม่เป็นไรมั้ง"คนใจร้ายพูดอย่างไม่ยี่หระ ก่อนจะโยนร่างเล็กอวบอั๋นลงบนพื้น
คำว่า 'จัดการ' ที่พระรองหมายถึงคงไม่ได้หมายความว่ารุมข่มขืนใช่มั้ย?
นักอ่านแฟนตัวยงของนิยายเรื่องนี้ใจหายวาบ…แล้วคำตอบตามขนบนิยายน้ำเน่าก็ตอบโจทย์ให้เธอฟังว่าใช่!!
ซีนที่เหลือจึงบรรยายถึงเหตุการณ์ที่นางร้ายหมายเลขสองโดนรุมโทรมถึงพริกถึงขิง
แน่ละ คนอ่านเองที่เป็นเพศหญิงด้วยกันถึงกับจิตตกมือไม้ที่ถือมือถือสั่น…นี้มันยุคสองพันยี่สิบแล้วนะ ทำไมนิยายยังมีบทแบบนี้อยู่ละ ถึงแม้ตัวเมขลาเคยทำงานขายบริการแต่นั่นคือการทำงานเพื่อแลกเงินไง มันคือการสมยอม หาใช่โดนบังคับ
และก็จริงอยู่นางตัวดีย์คิดทำร้ายนางเอกนับครั้งไม่ถ้วน…แต่เจ้าหล่อนก็ไม่สมควรต้องลงโทษด้วยวิธีนี้มั้ย? เพราะการโดนข่มขืนสำหรับผู้หญิงบางคนมันเลวร้ายกว่าการตายเสียอีก
หลังจากเหตุการณ์นั้น…เนื้อหาช่วงหลังของนิยาย..สาริณีถึงกับอ่านตามอย่างซึมๆ ไอ้ความฟง..ความฟินช่วงต้นนิยาย…หายแวบไปกลับตา แล้วบทลงเอยนิยายเรื่องนี้ ก็จบตรงที่ว่านางร้ายหมายเลขสองต้องลาออกจากมหาวิทยาลัยเพราะรับเหตุการณ์ในครั้งนี้ไม่ได้..อีกทั้งยังกลายเป็นโรคซึมเศร้า แล้วฆ่าตัวตายในที่สุด ส่วนนางร้ายหมายเลขหนึ่งก็พาครอบครัวล้มละลาย เพราะตามราวีนางเอก…ในขณะที่น้องนางเอกก็ดันท้องแล้วหนีพระเอกไปอยู่ที่อื่น จวบจนพระเอกขอโทษสำหรับทุกอย่างที่เคยดูถูกเหยียดหยาม ทั้งเคยบอกว่าไม่รัก เขาขอโอกาสอีกสักครั้งเพื่อให้เรากลับมารัก.. และยัยน้องก็ให้อภัย…สร้างครอบครัวสุขสันต์ในท้ายที่สุด…โดยมีพระรองที่แสนดีคอยเป็นฝ่ายซัพพอร์ตตามทั้งเรื่อง
หญิงสาวพึ่งอายุครบสี่สิบปีบริบูรณ์ไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้วพลิกตัวไปมา..ความรู้สึกหดหู่ใจในชะตากรรมของนางร้ายหมายเลขสองยังติดอยู่ในใจ…ส่งผลให้เจ้าตัวลุกขึ้นนั่ง…แล้วหยิบมือถือขึ้นมา และเปิดเข้าหน้าขายนิยายพ่ายรักแฟนคนเดิม
ในหน้าคอมเมนต์ถึงนักเขียน…เริ่มมีแฟนนิยายส่งกำลังใจพร้อมกับคอมเม้นต์ชื่นชมในความสนุก ความฟินเฟ่อที่ได้รับ แต่มือเจ้ากรรมของแฟนคลับนิยายหมายเลขหนึ่งกับพิมพ์ๆ ลบๆ ข้อความ…เต็มไปด้วยความลังเล..เพราะกลัวพิมพ์ไปนักเขียนคนโปรดจะเสียความรู้สึก
ก่อนที่สาวใหญ่จะตัดสินใจวางโทรศัพท์ในมือลงอีกรอบ…ความนึกคิดย้อนกลับไปยังครอบครัวสมัยเด็ก
แต่เดิมเธอเกิดมาในครอบครัวคนชั้นกลาง..ถึงแม้ครอบครัวจะไม่ได้ร่ำรวย แต่ก็ไม่ถึงกับอดมื้อกินมื้อ พ่อของหล่อนทำอาชีพเป็นวินมอเตอร์ไซต์ ส่วนแม่ทำอาหารตามสั่งขาย…วันหนึ่งก็มีเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้ชีวิตครอบครัวเล็กๆ ของเธอนั้นเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล
ตอนนั้นเด็กหญิงสาริณีอายุเพียงแปดขวบ..พ่อไปรับแม่จากงานทำบุญของชุมชน แต่แล้วก็มีวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งดักทำร้าย..แม่ของเธอถูกลากไปรุมโทรม ในขณะที่พ่อพยายามเข้าไปช่วยจนโดนทำร้าย…เมื่อเหตุการณ์ทุกอย่างจบลง พ่อของเธอเสียชีวิต..และแม่แทบเป็นบ้า…ส่วนพวกที่ทำเลว..บางคนอายุยังอยู่ในเกณฑ์เยาวชนบทลงโทษในสมัยนั้นก็แสนจะน้อยนิด..บางคนอายุมากหน่อยก็โดนลงโทษติดคุกเพียงไม่กี่ปี..แต่สำหรับครอบครัวผู้สูญเสียแล้วมันคือการสูญเสียครั้งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
แล้วบทลงโทษที่ว่า มันไม่สาสมเลยแม้แต่น้อย…วันนั้นเธอสูญเสียพ่อ และแม่ก็ตัดสินใจบวชชีตลอดชีวิต เนื่องจากไม่สามารถทำใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ดังนั้นสาริณีจึงเติบโตมากับป้าผู้หาเช้ากินค่ำ
เมื่อนอนไม่หลับนักอ่านตัวยงก็ตัดสินใจโดเนทนิยายให้กับนักเขียนเป็นครั้งสุดท้าย..พร้อมส่งข้อความไปว่า
'คุณนักเขียนคะ นิยายเรื่องนี้สนุกมากเลยค่ะ แต่รี๊ดคิดว่าจุดจบของมณีเมขลามันไม่สมควรโดนขนาดนี้…ตัวร้ายไม่ว่าจะเลวร้ายแค่ไหนก็ไม่ควรมีใครโดนลงโทษด้วยการโดนข่มขืน…มันโหดร้ายเกินไปค่ะ'
แน่ละ เธอไม่รู้ว่าคุณนักเขียนจะโกรธมั้ยที่คอมเมนต์ไปแบบนั้น…แต่สำหรับคนที่เคยมีปมเรื่องนี้มาก่อนก็อดจะพิมพ์มันลงไปไม่ได้
กว่าร่างบอบบางผอมแห้งจะหลับไปเวลาก็ผ่านไปร่วมหลายชั่วโมง มารู้ตัวอีกทีเมื่อส่วนร่างของแก่นกายสาวถูกบางสิ่งสอดใส่กระแทกกระทั้น..บดอัดรุนแรง..ส่วนบนโดนมือหนาหยาบหยอกเย้าปทุมถันจนแข็งเป็นไต..คนโดนกระทำถึงกับวาบหวิว…เสียวจนอดส่งเสียงครางออกมาโดยไม่รู้ตัว..นิ้วมือเท้าเกร็งงอ สาริกาถึงกับสะลึมสะลือหรี่ตามอง..แต่เธอก็เห็นเพียงแสงไฟที่ลอดผ่านมาจากห้องน้ำ..ซึ่งดูผิดตำแหน่งกับคอนโดหลังน้อยของเธอนัก
เสียงครางกระเส่าปนหอบไม่คุ้นหู ซึ่งมันดันส่งมาจากลำคอของเธอ..ใช่มันคือเสียงของเธอ
และแล้วแรงกระแทกเป็นจังหวะที่ได้รับต่อเนื่องก็สร้างความรู้สึกเสียวขั้นสุดเหมือนตัวล่องลอย แล้วตกกระแทกลงมาอย่างแรง..มันเป็นความเสียวที่ตลอดชีวิตสาวซิงไม่เคยสัมผัสมาก่อน และมันก็ส่งผลให้หล่อนผวากอดร่างสูงใหญ่ตรงหน้า…อกนุ่มสัมผัสกับอกแกร่ง…เหงื่อซึมชื้นตามกิจกรรมเข้าจังหวะ..ผสมเป็นเนื้อเดียวกัน
ในขณะที่ชายปริศนาเองก็ไม่สามารถสะกดกั้นความกระสันที่ได้รับจากแรงตอด..มันทั้งนุ่มนิ่ม..อบอุ่น..และกอดรัดเจ้ามังกรน้อยเสียแนบแน่น..เสียงคำรามต่ำ..บ่งบอกว่าเขาถึงจุดหมายปลายทางแห่งความใคร่เป็นที่เรียบร้อย..ในขณะที่ใต้ร่างบอบบางนั้นกระตุกสั่นไปก่อนหน้านี้แล้ว
เมื่อลมหายใจอุ่นร้อนของชายแปลกหน้าเริ่มปรับจังหวะลมหายใจจนเรียบนิ่ง…คนที่ทำให้หล่อนอึดอัดก็ดันตัวเองออก ก่อนจะโยนถุงยางอนามัยลงถังขยะปลายเตียง..ร่างสูงสมาร์ตหุ่นดีราวกับนายแบบเดินแก้ผ้าโทงๆ เข้าไปในห้องน้ำ
ในขณะที่สาวใหญ่ใช้มือเกยหน้าผาก…เต็มไปด้วยความรู้สึกช็อก นี้มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!!!!!

บทที่2

หรือเพราะเธออ่านนิยายก่อนนอนมากจนเกินไปถึงกับเก็บเอามาฝันบ้าบอว่ากำลังเมคเลิฟกับผู้ชายอยู่
เมื่อคิดได้ดังนั้น ร่างนุ่มนิ่มอกเป็นอกเอวเป็นเอวรีบกระเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง ก่อนมือเรียวสวยจะตบหน้าตัวเองเพื่อเรียกสติ เสียงเนื้อกระทบเนื้อ..ดังขึ้นในห้องเพนท์เฮ้าส์สุดหรูที่เต็มไปด้วยความเงียบ
และความเจ็บที่ได้รับบ่งบอกว่า…หล่อนไม่ได้ฝันไป…เห้ย ไม่ได้ฝันไปจริงๆ
และแล้วไอ้ผู้ชายปริศนาหุ่นดีก็เดินออกมาจากห้องน้ำ เพียงแต่รอบนี้มีผ้าขนหนูปิดส่วนล่างไว้…เขาเดินไปเปิดไฟริมห้องนอน..ก่อนจะหยิบกระเป๋าเงินหนังสีดำยี่ห้อหรูราคาหกหลักที่สาริณีเห็นเพียงแต่ในอินเทอร์เน็ต มือหนาใหญ่ควักแบงก์สีเทาจำนวนสิบใบวางไว้ที่บนโต๊ะเครื่องแป้ง พร้อมกับปรายตามามองผู้หญิงบนเตียงด้วยความดูถูก
เมื่อสังเกตเห็นใบหน้าของเขาชัดขึ้น…หญิงสาวผู้ซึ่งอายุพึ่งครบสี่สิบปีบริบูรณ์ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความช็อกเป็นรอบที่สอง…เมื่อกี้เธอเสียตัวให้ผู้ชายที่โคตรจะหล่อ…เบ้าหน้าที่ปรากฏต่อหน้าเธอราวกับพระเจ้าปั้น โดยเฉพาะดวงตาคมกริบ จมูกโด่งเป็นสันขึ้นรูปสวย..ริมฝีปากหยักบิดเย้ยหยัน
บรรยากาศรอบตัวเขามีแต่ความเย็นชา…แต่ก็ชวนให้หลงใหล..ส่งผลให้ใจคนไม่เคยมีแฟนเต้นไม่เป็นจังหวะ…และใช่แม่ยกผู้ชอบเปย์ผู้ชายแบบjpg มือไม้เริ่มสั่น…เขาหล่อกว่าไอดอลหนุ่มที่เธอตามเปย์เสียอีก!!!!
"เสร็จงานเธอแล้ว ก็รับเงินนี้ไปซะ และถ้าฉันออกจากห้องมาต้องไม่เห็นหน้าเธอ"เสียงไอ้คนหน้าหล่อสั่งอย่างเย็นชา แถมพูดจบก็หันหลังเข้าห้องน้ำทิ้งเธอเสียอย่างงั้น…เขาให้เงินเธอทำไม?
คำถามที่ตัวเองตั้งเอง…เล่นเอาสาริณีมึนตึบ..แต่แล้วความทรงจำหลายๆ อย่างกับเริ่มหลั่งไหลเข้ามาไม่ได้หยุด..จนเธอต้องกุมศีรษะ
และเธอก็ได้รู้ว่า…ผู้ชายปริศนาคนนั้นมีชื่อว่า 'เจตณะ'
ส่วนตัวเธอตอนนี้หาใช่สาริณีหญิงสาววัยสี่สิบปีไม่…แต่ดันเป็นนางร้ายหมายเลขสอง นังนกสองหัว นังเพื่อนสารเลว แอ๊บแบ๊ว..นังมณีเมขลา ตัวละครที่เธอทั้งสงสารในชะตากรรม และเป็นตัวละครที่เธอเกลียด
คำว่าฉิบหายยังน้อยเกินไปกับสถานการณ์เฮงซวยที่กำลังเกิดขึ้น!!
ริมฝีปากเล็กแดงจัดจากการโดนรังแกเม้มแน่น..ความกลัวปนสับสน มันบอกให้เธอเลือกจะหนีออกจากสถานการณ์ตรงนี้…เพื่อออกไปตั้งหลักเสียก่อน..มือเรียวสวยรีบหยิบชุดนักศึกษากับกระโปรงขึ้นมาใส่..พอส่องกระจกโต๊ะเครื่องแป้งที่อยู่ตรงปลายเตียง ส่งผลให้หญิงสาวผู้ทะลุเข้ามาในนิยายเบิกตากว้าง
นางร้ายหมายเลขสอง..ไม่สามารถใช้คำว่าสวยซึ้ง หรือสวยจัดได้ก็จริง..แต่กายหยาบร่างนี้ สามารถใช้คำว่าสวยปนน่ารักได้ไม่ผิด..มันประกอบไปด้วยใบหน้ารูปหัวใจ..ดวงตายาวรีสีน้ำตาลใสกระจ่าง…จมูกโด่งงอนรับกับริมฝีปากเล็ก ส่งผลให้ใบหน้าของหญิงสาวดูจิ้มลิ้มพริ้มเพราน่าเอ็นดู และที่น่าตกใจกว่านั้นก็คือทรวดทรงองค์เอว แม้ตัวเจ้าหล่อนจะดูเตี้ยกว่ามาตรฐานไปสักนิด แต่ไซต์หน้าอกคงไม่ต่ำกว่าคัพซี ไหนจะเอวคอดกิ่วมีส่วนโค้งส่วนเว้าตามธรรมชาตินี้อีก
สาริณีใช้มือบีบหน้าอกตัวเองเพื่อเทสว่าของจริง หรือของปลอมด้วยความสงสัยแกมไม่แน่ใจ แล้วความเด้งดึงบอกกับเธอว่า..พ่อแม่ให้มาของแท้จ้า!!!
ส่วนผิวของเจ้าหล่อนก็ขาวเปร่งประกายดูสุขภาพดีทั้งเนื้อทั้งตัวนวลเนียนไร้ไฝฝ้า แม้แต่ขี้แมลงวันสักนิดก็ยังไม่มี ช่างแตกต่างจากผิวขาวเหลืองของเธอในอดีตมาก ไอ้คนหลุดเข้ามาในนิยายยังคงชื่นชมกายหยาบไม่ได้หยุด จวบจนเสียงน้ำที่หายไป…มันทำให้แฟนนิยายอันดับหนึ่งเริ่มได้สติ
ถ้าไม่ออกไปตอนนี้…พระเอกในเรื่องออกมาเห็นเธอเข้า เธอตายแน่…เพราะหญิงสาวจำได้ว่า ก่อนที่พระเอกจะเจอนางเอก เจ้าตัวมีคู่ขาหลายคน หนึ่งในนั้นคือมณีเมขลานางร้ายหมายเลขสอง..ซึ่งนังตัวดีย์ก็อยู่เป็นเมื่อจบเสร็จกิจกาม..จ่าย..จบ
นางก็ชิ่งไม่เคยอยู่กวนใจเจตนะให้ระคายหูระคายตาแม้แต่ครั้งเดียว…เว้นแต่นายจ้างจะขอให้อยู่..ผิดกับคู่ขาร่วมอาชีพบางคนที่เร้ารือขอนอนที่เพ้นต์เฮ้าส์สุดหรู เผื่อฟลุ๊กเพื่อจับเขา…สุดท้ายชายหนุ่มออกมาเห็นเข้าเป็นไล่ตะเพิดให้หน้าม้านออกไปทุกราย
ซึ่งในเพ้นต์เฮ้าส์และเตียงสุดหรู…มีเพียงรสา..ยัยน้องของเธอเท่านั้นที่มีสิทธิ์ครอบครอง..ไม่เพียงเท่านั้นความโรแมนติกก็คือตั้งแต่ชายหนุ่มเจอนางเอก…พระเอกก็ไม่เคยเอาผู้หญิงอื่นขึ้นเตียงอีกเลย
เมื่อคิดได้ดังนั้นนางร้ายหมายเลขสองแบบเธอจึงรีบหยิบกระเป๋าสะพายก่อนจะวิ่งออกจากห้องไปราวกับหนีผี!!
ด้านหน้าเพ้นต์เฮ้าส์
คนตัวเล็กหุ่นแซ่บหยอบตัวนั่งตรงขอบพุ่มไม้ด้านหน้า..เธอหายใจเข้าแรงๆ เพื่อเรียกสติ..ความทรงจำของมณีเมขลายังไหลเข้ามาไม่ได้หยุด..เรื่องราวตั้งแต่เกิดจนเติบโตเป็นสาว มันทำให้แฟนนิยายที่เกลียดตัวละครตัวนี้จับใจ..ถึงกับน้ำตาซึม..มันต่างจากข้อมูลเพียงไม่กี่ประโยคในนิยาย
ที่บรรยายว่ามณีเมขลาเป็นหญิงสาวยากจน..มีความทะเยอทะยานสูง..หน้าตาน่ารักดูไร้เดียงสาที่มีก็เอาไว้สำหรับจับผู้ฐานะดีสักคน
ในความเป็นจริงหล่อนเกิดมาในครอบครัวชนชั้นล่างของสังคม..หรือก็คือเขตสลัมของเมืองหลวง พ่อของเจ้าหล่อนค้ายา และถูกยิงตายตั้งแต่เด็กหญิงยังอายุไม่ทันครบสองขวบดี ส่วนคนเป็นแม่ก็เปลี่ยนสามีเป็นว่าเล่น..จนให้กำเนิดน้องสาวหนึ่งคน น้องชายหนึ่งคน..และทุกคนล้วนแต่คนละพ่อ
ซึ่งเหตุผลที่มณีเมขลาขายตัวครั้งแรกให้รุ่นพี่สุดฮอตของมหาวิทยาลัย ก็เพราะต้องหาเงินมาใช้หนี้พนันให้กับมารดา ที่สถานการณ์ตอนนั้นกำลังโดนเจ้าหนี้ยำเละ อีกส่วนหนึ่งยังเป็นค่าเล่าเรียนให้น้องชายน้องสาว..และใช้สำหรับเพื่อค่าใช้จ่ายประจำวันให้คนในครอบครัว
ความรู้สึกสมเพชเวทนาในชีวิตตัวละครเต็มตื้น…นึกโมโหนักเขียนคนโปรด..มันจำเป็นขนาดต้องเขียนชีวิตนางร้ายเบอร์สองให้รันทดขนาดนี้เลยเหรอ???
แล้วจะทะลุมิติมาทั้งที..ทำไมไม่ทะลุเข้าไปเป็นไฮโซสาววีร่า…ที่ทั้งสวย และรวยมาก ถ้าเป็นแบบนั้นเธอรู้เลยว่าจะใช้ชีวิตยังไง..ที่แน่ๆ เธอจะเดินเข้าไปถอนหมั้นสวยๆ วันๆ จะกินๆ นอนๆ ใช้เงินเปย์ผู้ png วนๆ ไป …เส้นทางชีวิตนอนเป็นปลาเค็ม หลีกหนีตัวละครในเรื่องทั้งหมด..อ๋อ แล้วเธอจะใช้เงินไปเที่ยวรอบโลกเอาจนเบื่อกันไปข้าง
เพียงแต่สิ่งที่ฝันกับความจริงมันดันต่างกันลิบลับ
นางร้ายเบอร์สอง..เป็นตัวละครที่บัดซบเป็นอันดับหนึ่งของเรื่อง แถมตอนท้ายๆ ของเรื่องยังโดนรุมโทรมไปอีก..แล้วสิ่งที่นักเขียนคนโปรดบรรจงเขียนบทบรรยายเอาไว้…มันเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องโหยหวน ความเจ็บปวดของลูกผู้หญิง..แค่ตอนนั้นเธอเป็นคนอ่านใจยังเต้นไม่เป็นจังหวะ…ถ้าเจอสถานการณ์นั้นจริงๆ เธอไม่รู้ว่าจะทนได้มั้ย
คอยดูนะ ถ้าหล่อนหลุดออกจากนิยายไปได้..หล่อนจะฟ้องสคบ. โทษฐานที่นักเขียน..เขียนเรื่องบัดซบนี่ขึ้นมา!!
และเธอจะขอเงินโดเนททั้งหมดที่เคยเปย์คืน
แต่ในความจริงแล้วสิ่งที่เธอทำได้..มีเพียงแค่ร้องไห้ปล่อยโฮ..ตอนนี้มันตื้อไปหมด..กลัวทั้งอนาคต กลัวทั้งสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น..เธออยากกลับโลกของตัวเอง…เธอคิดถึงคอนโดเล็กๆ ที่กว่าจะผ่อนหมด
ช่วงชีวิตตั้งแต่เกิดจนโต หญิงสาวแทบไม่เคยได้ใช้ชีวิตเลย..ประหยัดจนไม่รู้จะประหยัดยังไงแล้ว พอหนี้หมด..ตั้งใจไว้ว่าจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุข พร้อมกับเก็บเงินเพื่อการเกษียณอายุในบ้านพักคนชรากับเพื่อนสมัยเรียน..และไม่คิดจะมีครอบครัวหรือคู่รักเหมือนคนทั่วไป แต่แล้วทุกอย่างกับพังไปหมด…มันเหมือนเธอพึ่งถึงเส้นชัยแรก…กำลังจะได้นั่งพัก…โลกกับเหวี่ยงเธอให้กลับมาจุดที่ลำบาก..และต้องเริ่มเดินใหม่อีกรอบ แถมรอบนี้เส้นทางชีวิตโคตรจะลำบาก..มันบ้าไปแล้ว…บ้าไปแล้วจริงๆ

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้