“เปราะบาง” หรือ “ล้ำเส้น”?

ต้นเรื่องเริ่มจากการวิจารณ์ก่อนเกม แมนเชสเตอร์ ดาร์บี้ ในพอดแคสต์ของ สโคลส์ และ บัตต์

นอกเหนือจากประเด็นแท็กติก ยังมีการพาดพิงถึงรูปร่างและส่วนสูงของ ลิซานโดร มาร์ตีเนซ ในลักษณะเชิงด้อยค่า จนถูกมองว่าเข้าข่าย “บูลลี่” มากกว่าการวิเคราะห์ฟุตบอลตามปกติ

แม้ในสนาม “ลิช่า” จะตอบโต้ด้วยผลงานที่แข็งแกร่ง รับมือ เออร์ลิง ฮาลันด์ ได้อย่างอยู่หมัด แต่สิ่งที่ตามมาคือการให้สัมภาษณ์สวนกลับอย่างตรงไปตรงมา

พร้อมตั้งคำถามว่า หากมีปัญหาหรือคาใจ ควรพูดกันแบบเผชิญหน้า มากกว่าการใช้ถ้อยคำดูแคลนผ่านสื่อ

เรื่องราวยังไม่จบลงง่าย ๆ เมื่อ บัตต์ ตอกกลับว่าผู้เล่นไม่ควรใส่ใจกับคำวิจารณ์มากเกินไป และควรโฟกัสกับการทำผลงานในสนาม

ขณะที่ พอล สโคลส์ ยังคงยืนกรานจุดยืนเดิม โดยระบุว่า แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด คงยากจะคว้าแชมป์ หากยังให้ ลิซานโดร มาร์ตีเนซ เป็นแกนหลักในแนวรับ

ที่สุดแล้วประเด็นนี้จึงถูกตั้งคำถามในวงกว้างว่า ดราม่าที่เกิดขึ้นสะท้อนถึงความ “เปราะบาง” ของนักเตะยุคใหม่ที่รับคำวิจารณ์ไม่ได้ หรือแท้จริงแล้วเป็นการ “ล้ำเส้น” ของอดีตนักเตะที่ใช้ถ้อยคำเกินกว่าขอบเขตของการวิเคราะห์ฟุตบอลอย่างสร้างสรรค์กันแน่!?

คำตอบอาจแตกต่างไปตามมุมมองของแต่ละคนในโลกฟุตบอลยุคปัจจุบัน

ถึงกระนั้น หนึ่งในประเด็นสำคัญที่ทำให้ดราม่านี้ร้อนแรง คือ “บริบทของยุคสมัย”

ในช่วงยุค 90 ที่ สโคลส์ และ บัตต์ ค้าแข้งอยู่ โลกฟุตบอลยังไม่มีโซเชียลมีเดีย

นักเตะไม่ได้ถูกวิจารณ์แบบเรียลไทม์ และคำพูดจากอดีตแข้งหรือกูรูไม่ได้ถูกขยายผลไปทั่วโลกในไม่กี่วินาทีเหมือนปัจจุบัน

ขณะที่นักเตะยุคนี้ ต้องรับแรงกดดันจากทั้งสนาม สื่อกระแสหลัก และโลกออนไลน์ ซึ่งคำวิจารณ์จำนวนไม่น้อยไม่ได้มุ่ง “ติเพื่อก่อ” แต่เป็นการ “ติล่อเป้า” ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกลายเป็นการโจมตีตัวบุคคลมากกว่าฟุตบอล

อีกจุดที่ถูกหยิบมาถกเถียงคือ การนำมาตรฐานของ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ยุคเรืองอำนาจ มาเทียบกับทีมชุดปัจจุบัน

ทีมของ เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน เต็มไปด้วยผู้เล่นระดับโลก ระบบทีมแข็งแกร่ง และความต่อเนื่องที่ยากจะเลียนแบบ ในขณะที่ขุมกำลังปัจจุบันอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่าน โครงสร้างทีมและคุณภาพโดยรวมไม่อาจเทียบเคียงกันได้ตรง ๆ

การโยนความผิดหรือฟันธงว่า “ทีมจะไม่มีวันได้แชมป์” เพียงเพราะกองหลังคนเดียว จึงถูกมองว่าเป็นการวิจารณ์ที่ขาดความเป็นธรรมต่อบริบทของทีมและยุคสมัย

เมื่อพิจารณาจากทุกมิติ ดราม่านี้ดูจะใกล้เคียงกับคำว่า “ล้ำเส้น” มากกว่า “เปราะบาง”

นักเตะยุคปัจจุบันอาจตอบโต้เร็วขึ้น กล้าแสดงจุดยืนมากขึ้น แต่ก็เป็นเพราะพวกเขาอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ถูกวิจารณ์รอบด้านตลอดเวลา

ในโลกฟุตบอลยุคใหม่ คำวิจารณ์ยังคงจำเป็น แต่เส้นแบ่งระหว่างการวิเคราะห์อย่างสร้างสรรค์ กับการใช้ถ้อยคำด้อยค่า ควรถูกขีดให้ชัดเจนกว่าที่เคยเป็น

มอนตี้