โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

มะเดี่ยวเล่าประสบการณ์เชิญสรพงศ์ ชาตรี แสดงหนังสั้นสมัยเรียน ปี 4

ประชาชาติธุรกิจ

อัพเดต 11 มี.ค. 2565 เวลา 08.51 น. • เผยแพร่ 11 มี.ค. 2565 เวลา 06.18 น.
ภาพจากเฟซบุ๊ก Chookiat Sakveerakul

มะเดี่ยว ชูเกียรติ ผู้กำกับรักแห่งสยาม เล่าเรื่องราวสมัยเชิญสรพงศ์ ชาตรี มาเล่นหนังสั้นเมื่อช่วงเรียนภาพยนตร์ ปี 4

วันที่ 11 มีนาคม 2565 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า จากเหตุการณ์นายกรีพงศ์ เทียมเศวต หรือ “สรพงศ์ ชาตรี” นักแสดงอาวุโสระดับพระเอกแห่งยุค และศิลปินแห่งชาติเสียชีวิตจากโรคมะเร็งปอดในอายุ 72 ปี นำความโศกเศร้ากับคนในวงการบันเทิงและประเทศไทย โดยในวันนี้จะมีพระราชทานน้ำหลวงอาบศพเวลา 17.00 น. ที่วัดเทพศิรินทราวาส ต่างมีคนในวงการบันเทิงร่วมแสดงความเสียใจเป็นจำนวนมาก

ล่าสุด มะเดี่ยว ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล ผู้กำกับภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น คน ผี ปีศาจ, รักแห่งสยาม, หรือเรื่องล่าสุดอย่าง ดิว ไปด้วยกันนะ ได้โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก Chookiat Sakveerakul ต่อเหตุการณ์นี้ ระบุว่า

ไม่มีสรพงศ์ ไม่มีมะเดี่ยว

ถ้าตอนปี 4 ถ้าอาเอกไม่ตอบรับเล่น #ลมเยาวราช หนังสั้นในวิชาเรียนของเราผมคงไม่เชื่อว่าความฝัน ความทะเยอทะยานของเราเป็นจริงได้

อาเอกเป็นดาราคนแรกในชีวิตที่ผมได้กำกับ ซึ่งต้องขอบคุณ Prim Opiko Thippayachan ที่ช่วยติดต่อมาเล่นแล้วแกก็เมตตามามอบประสบการณ์ให้กับเด็กฟิล์มรุ่น 35 จำได้ว่าเราค่อนข้างเกร็งกันมากและพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุด จนแทบไม่มีเวลาได้ถ่ายภาพด้วยกัน เหลือแต่ความทรงจำในภาพยนตร์สั้นเรื่องนั้น

มีฉากนึงที่เราถ่ายฉากโต๊ะอาหารก่อนแล้วค่อยไปถ่ายฉากเดินเข้ามานั่งทีหลัง ปรากฏว่าของมันวางรออยู่แล้วทั้งที่ก่อนหน้านี้ตัวละครเพิ่งซื้อเข้ามา พวกเรานั่งคิดกันหัวแทบแตกว่าจะทำยังไงดีที่จะไม่ต้องรีชูตนักแสดงทุกคนอีกรอบเพียงแค่วางของผิดคิว แถมยังปล่อยนักแสดงร่วมฉากกับแกกลับบ้านไปแล้วด้วย จะเรียกมาก็เกรงใจทุกคนโคตร ๆ อาเอกเห็นพวกเราสุมหัวหน้าเครียดก็เข้ามาถามว่ามีอะไรกัน พอบอกเหตุผลไป แกก็หัวเราะ

“โธ่เอ๊ย เรื่องแค่นี้ เอ็งก็ถ่ายคนใช้เอาของมาวางก่อนแล้วอาเดินนำเข้าไปให้ก็ได้”

แล้วฉากนั้นก็ผ่านไปอย่างสวยงาม แล้วเราก็ปล่อยเด๋อกับแกไปอีกดอก ในฉากนึงที่อาม่าตายแล้วลูกหลานพากันไปร้องไห้ระงม จู่ ๆ แกก็หันหน้ามาทางกล้องเรานึกว่าแกจะบอกอะไร เลยสั่งคัต !!

เรา : “อาเอกมีอะไรหรือเปล่าครับ”
อาเอก : “ไม่มีอะไรผมหันมารับกล้อง”

ตอนนั้นตะหงิด ๆ ว่ารับกล้องทำไมยังไง เลยให้ถ่ายอีกรอบปล่อยแกเล่นไปตามที่แกอยากได้ ปรากฏว่าจริง ๆ เราบล็อกกิ้งทุกคนให้หันหลังให้กล้องหมดเลย การที่แกหันมาเหมือน Keep ความรู้สึกจากวงร้องไห้สักพักแล้วน้ำตาก็หยาดลงมาอาบแก้มสะท้อนกับมุมไฟที่สาดลงมาเห็นรีเฟลกหยดน้ำพราวขึ้นจับเข้าไปในเลนส์

แค่นี้เองเราถึงเข้าใจแล้วว่าประสบการณ์ของนักแสดงมากฝีมือจะมอบอะไรกับเราได้บ้าง

แม้เป็นการร่วมงานแบบสั้น ๆ และสัญญากับตัวเองว่าวันหนึ่งจะได้ร่วมงานกันอีกครั้งแต่มันคงไม่ได้เกิดขึ้นอีกแล้ว สิ่งที่อาเอกทิ้งไว้ให้ผมคือความทรงจำดี ๆ และโอกาสที่ทำให้ผู้กำกับหนังตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งได้มีโอกาสก้าวต่อมาด้วยความมั่นใจในอาชีพการงาน

รักและเคารพอาเอกเสมอครับ ขอให้พบกับความสงบในภพภูมิที่ดีงาม ขอบคุณอีกครั้งสำหรับการเป็นพระเอกของคนไทยตลอดกาล

มะเดี่ยว

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...