ชมความงามของน้ำตกตาดสะดอ อุทยานแห่งชาติแม่ปิง พร้อมเรียนรู้ซากฟอสซิลสัตว์ทะเลโบราณ

เมื่อสัตว์โบราณยุคกว่า 500 ล้านปี ปรากฎขึ้นให้เราได้เรียนรู้จากการท่องเที่ยวทางธรรมชาติ จึงทำให้การเที่ยวน้ำตกของเรานอกจากจะได้ความรื่นรมย์จากรูปลักษณ์ และความชุ่มเย็นของน้ำตกที่สวยงามแล้ว เรายังได้เรียนรู้ร่องรอยจากผู้สร้างโลกเมื่อนับล้าน ๆ ปีก่อนที่มนุษย์เราจะเกิดขึ้นมาอีกด้วย
ในหนังสือน้ำตกในอุทยานแห่งชาติ ของกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ที่เปิดให้เข้าไปทดลองใช้งานในขณะนี้ ในภาคเหนือ Sec.2 (อช.ดอยอินทนนท์- อช.แม่ยม) สามารถเข้าไปตามลิงค์ด้านล่างนี้
https://www.facebook.com/177283235750504/posts/2601178170027653/
เมื่อเราไปเที่ยวที่อุทยานแห่งชาติแม่ปิง จะพบกับบริเวณทางแยกที่จะไปน้ำตกตาดสะดอ ซึ่งบริเวณนั้นเป็นลานกางเต็นท์ด้วยนั้น ตรงป้ายหรือตามก้อนหิน ตามพื้น และหินที่นำมาก่อเป็นกำแพงดิน รวมทั้งป้ายชื่อนั้นจะเป็นหินปูน เมื่อสังเกตจะเห็นซากฟอสซิลของสัตว์ทะเลในยุคเริ่มแรกมากมายปรากฏอยู่ เช่น นอติลอยต์  แกรปโตไลต์ พบเห็นได้มากตามก้อนหินเหล่านี้ โดยเฉพาะนอติลอยต์ ที่มีขนาดใหญ่เกือบ 1 เมตร ซึ่งถือเป็นซากนอติลอยต์ที่ใหญ่มากเท่าที่พบในประเทศไทยขณะนี้ สัตว์ทะเลจำพวกนอติลอยต์ แกรปโตไลต์ เป็นสัตว์ทะเลยุคแคมเบรียน (ประมาณ 545-488 ล้านปี) ที่ท้องทะเลเริ่มมีสัตว์ที่มีเปลือกแข็งหุ้มตัว เช่น ไทรโลไบต์ แกรปโตไลต์ ไครนอยด์และหอยชนิดต่างๆ เกิดขึ้น ครั้นพอเข้าสู่ยุคออร์โดรวิเชียน (อายุราว 488-444 ล้านปี) ซึ่งเป็นยุคที่มีต้นตระกูลปลาเกิดขึ้น แต่ต้นตระกูลปลาที่ว่ายังไม่มีครีบและขากรรไกร สัตว์ทะเลโบราณอย่างไตรโลไบต์จะมีขนาดใหญ่ขึ้น นอดิลอยต์มีขนาดใหญ่เป็นเมตร ๆ(ในเมืองนอกพบซากที่ใหญ่กว่า 1 เมตร)
 
ส่วนแกรปโตไลต์และปะการัง ก็แพร่หลายอย่างมากในยุคนี้ จากนั้นก็จะมายุคไซลูเลียน (ประมาณ 444-416 ล้านปี) แล้วก็ยุคดิโวเนียน (ประมาณ 416-359 ล้านปี) ยุคนี้เริ่มมีปลาเกิดขึ้น แล้วเข้าสู่ยุคคาร์บอนิเฟอรัส (ประมาณ 359-299 ล้านปี) ยุคนี้มีเฟิร์นเกิดขึ้น และป่าไม้เจริญเต็มที่ ไม้ยุคนี้พอล้มตายลงก็เป็นถ่านหินที่เราขุดขึ้นมาใช้ในยุคนี้นั่นเอง และสุดท้ายของมหายุคพาลิโอโซอิกคือยุคเพอร์เมียน(ประมาณ 299-251 ล้านปี) ยุคนี้ที่เริ่มมีสัตว์เลื้อยคลาน และไทรโลไบต์จึงเริ่มสูญพันธุ์ (หลังจากนั้นก็จะเข้าสู่มหายุค มีโซโซอิก หรือยุคของไดโนเสาร์นั่นเอง หมดจากมหายุคนี้ก็จะเป็นมหายุคซิโนโซอิก 65 ล้านปีเป็นต้นมาจนปัจจุบัน หรือพูดง่ายๆว่าไดโนเสาร์สูญพันธุ์หมดแล้ว จึงเข้าสู่มหายุคนี้ ซึ่งเป็นมหายุคของโลกปัจจุบัน มีต้นไม้ ดอกไม้ ช้าง ม้า ลิง สัตว์กีบ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และมนุษย์เกิดขึ้น สัตว์ทะเลโบราณเหล่านี้ครอบครองท้องทะเลอยู่นับสองร้อยกว่าล้านปี (มากกว่าการพัฒนาการมีมนุษย์ไม่รู้กี่ร้อยล้านปี) เมื่อตายลงซากก็เกิดการทับถม และขณะเดียวกันก็มีกระบวนการสะสมตัวของหินปูนในท้องทะเล สัตว์เหล่านี้เมื่อตายและทับถมกัน  ซากก็สะสมเข้าไปในหินปูนด้วย 
ต่อมาเมื่อแผ่นเปลือกโลกเบียด-ชนกัน จึงดันหินปูนที่เคยอยู่ใต้ทะเลขึ้นมาเป็นภูเขาต่าง ๆ ซากดึกดำบรรพ์เหล่านั้นจึงถูกดันขึ้นมาด้วย เราจึงเห็นซากสัตว์เมื่อ 542 ล้านปี ขึ้นมาปรากฏโฉมให้เห็นบนพื้นโลกขณะนี้ หินบางก้อนในย่านนี้ จะเห็นเป็นริ้วเป็นร่องในทิศทางเดียวกันอันเป็นผลมาจากการกระทำของน้ำ ซึ่งกว่าจะมาปรากฏในตำแหน่งในปัจจุบัน หินเหล่านี้อาจจะอยู่ในบริเวณที่ใกล้ธารน้ำ ซึ่งน้ำเป็นตัวสร้างริ้วรอยเหล่านี้ขึ้น นอกจากนั้นในบริเวณน้ำตกตาดสะดอยังทำให้เห็นชั้นของหินตะกอนที่สะสมตัวเป็นชั้น ๆ อย่างชัดเจนของหินตะกอน (หรือหินชั้น) อีกด้วย