09.00 INDEX ทำไม จึงต้องเป็น เซีย จำปาทอง ทำไม ต้องเป็น รอมฏอน ปันจอร์

09.00 INDEX ทำไม จึงต้องเป็น เซีย จำปาทอง ทำไม ต้องเป็น รอมฏอน ปันจอร์

ไม่เพียงแต่การปรากฏขึ้นของ นายเซีย จำปาทอง ในบัญชีรายชื่อ หมายเลข 4 หากการปรากฏขึ้นของ นายรอมฎอน ปันจอร์ ในบัญ ชีรายชื่อหมายเลข 20 ของพรรคก้าวไกลก็สร้างประเด็น

เหมือนกับประเด็นกับชื่อของ นายมานพ คีรีภูวดล กับชื่อของ นายเล่าฟั่ง บัณฑิตเทิดสกุล

มีคำถามเกิดขึ้นอย่างแน่นอนว่าคนเหล่านี้เป็นใคร

ทำไม นายเซีย จำปาทอง จึงอยู่ในอันดับที่หายใจรอต้นคอ นส.ศิริกัญญา ตันสกุล รองหัวหน้าพรรค นายชัยธวัช ตุลาธน เล ขาธิการพรรค นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ หัวหน้าพรรค

ทำไม นายอภิชาติ ศิริสุนทร จึงอยู่ลำดับเหนือกว่า ดาวเด่นอย่าง นายวิโรจน์ ลักขณาอดิศร จึงอยู่ลำดับเหนือกว่าดาวเด่นอย่าง นายรังสิมันต์ โรม

หรือเพียงเพราะ นายเซีย จำปาทอง คือประธานเครือข่ายแรงงาน หรือเพียงเพราะ นายอภิชาต ศิริสุนทร ทำงานเรื่องที่ดิน สัมพันธ์กับเกษตรกรมาอย่างยาวนาน

หรือเพียงเพราะ นายรอมฎอน ปันจอร์ คือคนที่ทำงานแนบ แน่นอยู่กับปัญหาปาตานีและ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ยาวนาน

นี่เป็นคำถามถึงพรรคก้าวไกล ถาม นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์

คำตอบของคำถามข้างต้นหากใครที่ติดตามบทบาทของพรรคก้าวไกลมาตั้งแต่ยุคยังเป็นพรรคอนาคตใหม่ก็จะได้คำตอบ

เป็นคำตอบเดียวกันกับของ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ

เป็นคำตอบอันยืนยันอย่างมั่นแน่วว่า บทบาทของแรงงาน บทบาทของเกษตรกร เป็นบทบาทที่พรรคอนาคตใหม่ พรรคก้าวไกลให้ความสำคัญ

และความสำคัญในที่นี้มิได้เป็นเรื่องที่แสดงออกเพียงคำพูด หรือแถลงการณ์อันสวยหรู หากแต่ดำรงอยู่ในความเป็นจริง และ ความเป็นจริงหนึ่งก็คือระบบบัญชีรายชื่อ

เป้าหมายที่ปรากฏชื่อ นายเซีย จำปาทอง เป้าหมายที่ปรากฏชื่อ นายรอมฎอน ปันจอร์ ของพรรคก้าวไกลคือความต้อง การในการสร้างความแตกต่างจากพรรคการเมืองอื่น

เป็นการยืนยันว่ากาก้าวไกล ประเทศไทยจะไม่เหมือนเดิม

รูปธรรมแห่งแต่ละรายชื่อ “ปาร์ตี้ลิสต์” จากพรรคก้าวไกลจึงเป็นรูปธรรมแห่งความต่อนื่อง เป็นการสืบทอดแนวทางและหลักการ เดียวกันกับพรรคอนาคตใหม่

ไม่ว่าจะยุค “ธนาธร” ไม่ว่าจะยุค “พิธา” ก็ไม่แปรเปลี่ยน

เส้นทางของพรรคก้าวไกลคือ “แถลงการณ์” กับการลงมือ “ปฏิบัติ” มีความเป็นเอกภาพ

ความ “ต่าง” เช่นนี้กำลังตอกย้ำและยืนยันถึงทิศทางของพรรคอนาคตใหม่ ก้าวหน้า และก้าวไกล