ความเสียใจ - คะนองฤทธา

ความโมโหความหงุดหงิดความน่ารำคาญแล้วก็ความน่าเบื่อมักจะทำให้เราขาดสติทำร้ายคนที่เรารักอยู่เสมอ พอเราสงบสติอารมณ์เราได้ เราจะกลับไปขอโทษเขามันก็รำบากใจกันทั้งสองฝ่าย

เราอาจจะคิดว่าที่เราทำถูกอยู่เสมอ คนอื่นต้องยอมให้เราตลอด ในบางครั้งเราไม่รู้เลยว่าในความเอาแต่ใจของเรามันเป็นการแสดงด้านที่เลวร้ายที่สุดของเราออกมา ความไร้เหตุผลความงี่เง่าที่เราพยายามจะกดมันไว้มันจะพุ่งออกมาจนเราถอยกลับได้รำบาก

หากเราปล่อยให้ความรู้สึกเหล่านี้ควบคุมจนเคยชิน บางทีสิ่งที่เราสูญเสียมันอาจจะไม่ใช่เพียงแค่ตัวตนที่แสนดีที่เราเพียรสร้างมานมนาน แต่เราจะสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นคนที่เรารักหรือหน้าที่การงาน

คำพูดบางอย่างเราพูดออกไปเพียงเพราะเราแค่อยากเอาชนะเขา บางทีมันอาจจะเป็นคำพูดที่รุนแรงที่คอยเฉือดเฉือนคนที่เรารักเสมอ เราอาจจะไม่ทันคิดตอนที่เราพูดไป แต่พอเราคิดได้เราก็ไม่สามารถขอโทษเขาได้อีกแล้ว

มีเรื่องเล่าอยู่เรื่องหนึ่ง มีคู่รักอยู่คู่หนึ่ง ในตอนแรกทั้งสองรักกันมากเพราะพวกเขาเริ่มรักกันดูแลกันในวันที่พวกเขาไม่มีอะไรเลย ในวันที่พวกเขายากจนพวกเขาก็จะนั่งกินข้าวเพียงแค่อย่างเดียว ฝ่ายชายจะเป็นคนเสียสละยอมให้ฝ่ายหญิงก่อนตลอด เพียงเพราะว่าเขารักเธอก็เลยยอมอดยอมหิวในตอนกลางคืนถึงแม้ว่าท้องจะร้องเขาก็ยอม เวลาหนาวฝ่ายชายจะยอมถอดเสื้อตัวเองแล้วเอาไปห่มให้ฝ่ายหญิงเพื่อให้ฝ่ายหญิงไม่รู้สึกหนาว 

ในวันที่อากาศร้อนฝ่ายชายก็คอยจะมาพัดวีให้ฝ่ายหญิงรู้สึกเย็นก่อนนอนเสมอ สำหรับฝ่ายหญิงถูกฝ่ายชายดูแลอยู่ทุกวันแต่ก็ยังรู้สึกว่ายังถูกดูแลไม่พอ ความต้องการเหล่านั้นยังคงเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆเสมอ เธอไม่เคยรู้สึกว่าโชคดีเลยสักครั้งว่ามีคนรักที่ดีคอยดูแล เธอเอาแต่ใจหนักขึ้นทุกวัน เธอเรียกร้องหนักขึ้นทุกวัน แต่ฝ่ายชายก็ยังคงคอยตามใจไม่เคยบ่นเคยว่า

 แม้จะถูกฝ่ายหญิงด่าว่าทุบตีอยู่ประจำ แม้แต่คำว่า "กูไม่น่ามาเลือกอยู่กับมึงเลย" ฝ่ายชายก็ทำเป็นไม่สนใจยอมหลับหูหลับตาดูแลฝ่ายหญิงอยู่อย่างงั้น เขารักเธอมากเขาหวังเพียงว่าความรักของเขาจะเพียงพอทดแทนกับการที่ฝ่ายหญิงเสียสละเลือกรักเขา เขาหวังว่าเธอคนเก่าในวันนั้นจะกลับมา เขาเฝ้ารอจนวันหนึ่งพวกเขาสองคนได้ตายไป พวกเขาถูกยมบาลถามว่าตลอดชีวิตที่ได้ใช้มาความเสียใจมากที่สุดคืออะไร

 "ฝ่ายหญิงตอบไปว่าเธอเสียใจที่วันนั้นตัดสินใจเลือกมาอยู่กับฝ่ายชาย"

 ทางฝ่ายชายได้ยินก็ไม่ได้ตอบกลับไม่ได้ว่าอะไรให้ฝ่ายหญิง ทางยมบาลก็หันหน้ามาถามทางฝ่ายชายว่า "แล้วเจ้าละ"

"ฝ่ายชายตอบไปว่าเขาไม่มีเรื่องที่เสียใจเพราะว่าตลอดชีวิตของเขา เขาดีใจที่เขาได้เลือกและดูแลฝ่ายหญิงมาตลอดชีวิต"

ยมบาลได้ยินฝ่ายชายตอบแบบนี้เลยฉายภาพย้อนตั้งแต่ฝ่ายชายเจอกับฝ่ายหญิงครั้งแรกในวันที่เขาสองคนรักกันใหม่ๆจนมาถึงวันสุดท้ายที่พวกเขาตาย ฝ่ายหญิงมองเห็นภาพเหล่านั้นก็นั่งร้องไห้ออกมาไม่หยุด ตลอดเวลาทุกปีฝ่ายชายจะพูดว่าปีนี้เราก็จะดูแลเธอให้ดีนะนับตั้งแต่วันแรกจนถึงวันที่พวกเขาตายฝ่ายชายไม่เคยผิดคำสัญญาเพราะเขาจำได้เสมอว่าวันแรกที่พวกเขารักกันความรู้สึกเหล่านั้นมันดังอยู่ในใจของฝ่ายชายไม่เคยลืมเลือน

ในบางครั้งฝ่ายที่ทุ่มเทมักจะถูกมองข้ามอยู่เสมอ ถูกมองว่ายังไม่ดีพออยู่ตลอด ความรู้สึกความเจ็บปวดในหัวใจ มันจะเจ็บปวดที่สุดคือในวันที่คนรักมองว่าเราเป็นเพียงอากาศ