สั่งเจ้าพ่อไปเป็นไอดอล

ข้อมูลเบื้องต้น

ท่ามกลางโชคชะตาที่พลิกผันจุนห่าว อันธพาลข้างถนนผู้โหดเหี้ยมเป็นผู้มีชื่อในด้านพละกำลังอันดุร้ายและสัญชาตญาณอันเฉียบคม จู่ๆ ก็ได้ตายไปด้วยน้ำมือของบอสที่เขาคอยรับใช้ดุจทาส ยามที่เขาคิดว่าตัวเองสิ้นใจไปแล้วนั้น เขาก็เห็นหน้าจอกะพริบอยู่เบื้องหน้า มันเป็นระบบและหน้าต่างสถานะนี่เอง! [กำลังรวบรวมระบบ: จงกลายเป็นไอดอลยอดนิยม]

แล้วจุนห่าวก็พบว่าตัวเองถูกเคลื่อนย้ายเข้ามาในร่างของชเวจุนโฮอย่างกะทันหัน เป็นเด็กฝึกขี้อายที่หวังจะสร้างชื่อเสียงให้กับวงการไอดอลอันโหดร้ายผ่านรายการ “ไรส์ซิ่งสตาร์” รายการของเหล่าไอดอลที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ในโลกที่ไม่คุ้นเคย ที่ซึ่งการร้องเพลง การเต้น และความสามารถพิเศษถือเป็นเอกสิทธิ์ในการครองโลกขั้นสูงสุด จุนห่าวต้องเอาตัวรอดผ่านบึงโคลนแห่งการทรยศหักหลังของรายการไอดอลเซอร์ไวเวิล ไม่เช่นนั้นน้องสาวผู้ที่รักชาติก่อนของเขาจะต้องจากเขาไปตลอดกาล

ปล. เรื่องนี้จะมีมาประมาณสัปดาห์ละตอนนะครับ

** ปล.2 ยังไม่ได้ทิ้งนะครับ ตามต่อได้ที่ เพจถ้าเช่นนั้นข้าขอลา

หรือกดที่ readAwrite ได้เลยครับ

ชื่อที่ใช้ในวงการ: จูน June

อายุ: 21 ปี (เกิดปี 2002)

ชื่อจริง: ชเวจุนโฮ/เฉินจุนห่าว(นามเดิม)

นิสัย: เป็นพวกมีลักษณะที่ดีและไม่ดีในคนเดียว

คุณยาย

อายุ: 77 (1946)

ไม่มีชื่อจริง ทุกคนเรียกเธอว่าคุณยาย

มินจุน

อายุ: 12 (2011)

ฉลาดกว่าคุณ เก่งกว่าคุณ เป็นอัจฉริยะทางวรรณกรรม

ตอนที่ 1 แก๊งเสือขาว

สั่งเจ้าพ่อไปเป็นไอดอล

ตอนที่ 1 แก๊งเสือขาว

ในถนนที่พลุกพล่านไปด้วยผู้คนของเมืองใหญ่อย่างเซี่ยงไฮ้ มีนักเลงชื่อกระฉ่อนผู้มีนามว่า เฉินจุนห่าว ปกครองพื้นที่แถบนี้ด้วยกำปั้นเหล็กของตน จุนห่าวเป็นที่รู้จักในด้านความแข็งแกร่งและความโหดเหี้ยม ทำให้หลายคนหวาดกลัว ปีนี้เป็นปี 2022 เขาได้เลื่อนขั้นจากการเป็นเบ๊ทั่วไปกลายเป็นมือขวาของหัวหน้าแก๊งเสือขาว

“จุนห่าว! บอสอยากเจอนาย” ป๋อเหวิน เพื่อนหัวล้านของเขากล่าว

“แล้วบอสอยู่ไหนล่ะ?”

“อยู่ที่โกดัง บอสอยากให้นายไปที่นั่นเดี๋ยวนี้เลย”

"ฉันกำลังไป"

จุนห่าวทิ้งบุหรี่บนพื้นแล้วพุ่งไปที่โกดัง เขาเดินผ่านลูกน้องของตนขณะที่เขาเดิน พวกเขาเหล่านั้นก็ก้มศีรษะเพื่อแสดงความเคารพ นี่ทำให้จุนห่าวรู้สึกดี หลังจากทำหน้าที่เป็นเบ๊ให้แก๊งมาหลายปี ทั้งไปทำธุระ ทำความสะอาดห้องน้ำ และทำงานสกปรกมาตลอดแปดปีที่ผ่านมา ในที่สุดเขาก็ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นมือขวาของบอส

มันสมเหตุสมผลยิ่ง ก็จุนห่าวช่วยให้บอสได้ที่ดินที่เขาต้องการมาโดยตลอด

เขามาถึงโกดังแล้ว กลิ่นน้ำมันและเลือดปะปนในอากาศซึ่งทำให้รูจมูกของเขาแทบไหม้ มันมืดเกิ๊น—ก็เหมือนทุกครั้งเมื่อเขาได้พบกับบอส จุนห่าวยังไม่เคยเห็นใบหน้าและตัวตนของบอสของพวกเขาตลอดเวลาที่เขาอยู่ในแก๊ง แต่เขารู้ว่าบอสมีรอยสักรูปเสือขาวบนแขนซ้าย

“บอสเรียกผมเหรอครับ?”

“อา จุนห่าว ดีใจที่ได้เจอแก ไม่เจอกันนานเลยนี่ ฉันได้ยินมาว่าช่วงนี้แกสบายดี”

“ครับ” ผมยิ้ม “ถิ่นที่ผมคุ้มครองเป็นไปได้ดี”

“ดีที่ได้ยินงั้น แล้วน้องสาวแกเป็นยังไงบ้าง?”

จุนห่าวยิ้ม “เธอยังคงคลั่งพวกไอดอลเกาหลีเหมือนเดิน เธอชอบมาอ้อนขอให้ผมพาเธอบินไปเกาหลีใต้ทุกคืน แต่เธอก็รู้ว่าผมไม่มีเงินพอสำหรับเรื่องแบบนั้น” เขาขำเมื่อนึกถึงน้องสาวตัวดี

เหม่ยหลิง เป็นน้องสาวของจุนห่าว เป็นสมาชิกในครอบครัวเพียงหนึ่งเดียวที่เขาเหลืออยู่ พ่อของพวกเขาเป็นคนจีน ในขณะที่แม่ของพวกเขาเป็นคนเกาหลี ผลก็คือจุนห่าวรู้วิธีพูดทั้งสองภาษา แต่เนื่องจากแม่ของพวกเขาชอบจะคุยกับเขาเป็นภาษาแม่ของเธอในตอนที่เธอยังมีชีวิตอยู่ อย่างไรก็ตาม แม่ของเขาเสียชีวิตหลังจากให้กำเนิดเหม่ยหลิง ส่วนพ่อของเขาก็ตามไม่นานหลังจากนั้นเนื่องจากเสพยาเกินขนาด

เมื่ออายุได้ 8 ขวบ เขาต้องดูแลน้องสาวและอาศัยอยู่ร่วมกันในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า พอเขาอายุได้ 18 ปี เขาเริ่มมองหางานทำ แต่มันก็ไม่พอรายจ่าย เนื่องจากเขาไม่สามารถเรียนจบมัธยมปลายได้

วันหนึ่งเมื่อเขาต่อสู้กับพวกอันธพาล บอสเห็นแววก็เลยรับเขาเข้ามาและทำให้เขากลายเป็นเบ๊ เขาได้รับการสอนวิถีการต่อสู้ การเจรจา และบงการผู้อื่น เขารู้ว่าบอสเป็นคนไม่ดี แต่เขาก็ตอบแทนจุนห่าวด้วยค่าตอบแทนที่พอสมควร

บอสหัวเราะเบาๆ “ก็ดี อย่างน้อยตอนนี้เธอก็บรรลุนิติภาวะแล้วถูกไหม?”

จุนห่าวขมวดคิ้ว “ครับ” เขาตอบช้าๆ “ทำไมบอสถึงถามแบบนั้น?”

“ไม่มีเหตุผลไรหรอก” บอสปัดมันออกไป “แกปิดดิลกับพวกแก๊ง Thunder Dragons แล้วใช่ไหม?”

“ใช่แล้ว” จุนห่าวโอ้อวด “ผมได้กระเป๋าเอกสารที่บอสต้องการแล้วด้วย”

"ส่งมาให้ฉัน"

จุนห่าวส่ายหัว “เดือนนี้ผมยังไม่ได้รับค่าจ้างเลยนะบอส ผมอยากได้มันก่อนผมจะได้เอาไปจ่ายค่าเรียนให้น้อง ผมต้องขอโทษที่ต้องเก็บเอาไว้กับตัวก่อน แต่ผมจะส่งมอบให้ทันทีที่ผมได้รับค่าจ้าง”

บอสไม่พอใจกับคำตอบของจุนห่าว เขาเขม่นจุนห่าวตั้งแต่ที่หมอนี่กลายเป็นมือขวาแล้ว

“เอากระเป๋าเอกสารมาให้ฉัน” บอสยืนกราน

“ก็เอาค่าจ้างมาให้ผมก่อนสิ”

บอสเบื่อขี้หน้าจุนห่าวมากพอแล้ว เขาได้ยินข่าวลือจากสมาชิกคนอื่นๆ ว่าจุนห่าวแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ และตัวเขาถูกข้อเท็จจริงนั้นคุกคามมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วถ้าจุนห่าวไม่ต้องการมอบให้เขาด้วยความเต็มใจ บอสคงต้องใช้กำลังเอากระเป๋าเอกสารมา

ทันใดนั้น จุนห่าวก็รู้สึกหนาวสั่นไปถึงกระดูกสันหลัง มันตามด้วยเสียงฝีเท้าของคนจำนวนนึงเข้ามาในโกดัง

“ป๋อเหวิน? นายมาทำอะไรที่นี่?” จุนห่าวถาม

ป๋อเหวินยังคงเงียบและเล็งปืนมาที่หัวของเขา จุนห่าวพยายามหลบหนี แต่มีสมาชิกอีกคนจับแขนเขาไว้ ทำให้เขาขยับตัวไม่ได้

กรามของเขาขบกันแน่นขณะที่เขามองไปที่หนึ่งในสมาชิกแก๊งที่เขาเคยไว้ใจ

“พวกแกทุกคนกำลังทำอะไรกันวะ?”

“น่าเสียดายจริงๆ จุนห่าว” บอสพูดอย่างเย็นชา "แกเป็นคนเก่ง—เป็นคนที่มีฝีมือมากจริงๆ แต่ฉันคงไม่สามารถให้มือขวามาดูหมิ่นฉันได้ถูกไหม?”

จุนห่าวพยายามดิ้นรนเพื่อหนีจากเงื้อมมือของพวกเขา แต่เขาไม่สามารถสู้แรงของคนห้าคนได้ เขาเพียงคนเดียวแถมบอสก็อยู่ตรงหน้าเขา บอสชักปืนออกมาและจ่อมันลงบนขมับของเขา

“อย่าทำแบบนี้บอส ผมทำทุกอย่างเพื่อแก๊งค์มาโดยตลอด”

“ใช่นายทำ” บอสกล่าว “และฉันเกรงว่าแกจะแข็งแกร่งมากเกินไปนั่นเอง ดังนั้น คงดีกว่าที่จะกำจัดแกเสียแต่ตอนนี้ ก่อนที่แกจะกลายเป็นศัตรูของฉัน”

ปัง

วิสัยทัศน์ของจุนห่าวเปลี่ยนเป็นสีดำ

[ระบบกำลังรวบรวม]

จุนห่าวหายใจไม่ออกขณะที่เขาสะดุ้งตื่นขึ้นมา เขาหอบหายใจพลางมองไปรอบๆ และเห็นตัวเองอยู่ในห้องที่ไม่คุ้นเคย มันเล็ก—แถมดูจะเล็กกว่าอพาร์ทเมนต์เก่าที่เขาเคยอาศัยอยู่กับน้องสาวด้วยซ้ำ

เขามาที่นี่ได้ยังไง?

มีใครมาช่วยชีวิตเขาไว้หรือเปล่า?

จุนห่าวกำหมัดแน่นเมื่อเขานึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้น หลังจากพลีชีพเพื่อแก๊งค์มาตลอดแปดปี บอสกลับตอบแทนเขาแบบนี้เหรอ?

อย่างน้อยเขาก็ยังมีชีวิตอยู่ เขาไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาตายและไม่ได้อยู่ดูแลน้องสาวของเขา

จุนห่าวลุกขึ้นจากเตียงและรู้สึกตัวเบากว่าปกติ กล้ามเนื้อของเขารู้สึกว่องไวมากกว่าเดิม ราวกับเขากลับมาเป็นหนุ่มอีกครั้ง ผิวของเขาก็ดูจะขาวขึ้นเช่นกัน

เกิดอะไรขึ้น?

“เหม่ยหลิง?” เขาเรียกน้องสาวของเขาแต่ก็ต้องหยุดเมื่อเสียงของเขาที่เดิมทีฟังดูแตกต่างออกไป มันอ่อนละมุนกว่าเมื่อก่อน ช่างแตกต่างจากเสียงแหบห้าวจากการสูบบุหรี่จัดของเขามาก

ทุกอย่างรู้สึกแปลกและประหลาด เขาจึงเดินไปล้างหน้าในห้องน้ำ เขาพยายามขัดถูมันให้สะอาดจนปกเสื้อและแขนเสื้อของเขาเริ่มเปียก

หลังจากล้างหน้าแล้ว เขาก็เงยหน้าขึ้นมาจ้องมองเงาที่สะท้อนในกระจก

“อ๋าา! นี่ใครวะเนี่ย?” เขาถอยหลังหนึ่งก้าวและจับใบหน้าของเขาไว้ สัมผัสได้ถึงผิวที่อ่อนนุ่มของเด็กหนุ่ม

[ระบบรวบรวมสำเร็จแล้ว]

ทันใดนั้น ก็มีจอแสดงผลโฮโลแกรมที่ดูมีชีวิตชีวาก็ปรากฏขึ้นที่กลางห้อง ฉายภาพของระบบ AI ที่ดูล้ำสมัย

[ขอแสดงความยินดีกับ เฉิน จุน ห่าว! คุณเป็นผู้ได้รับเลือก]

ดวงตาของจุนห่าวเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ ความอยากรู้อยากเห็นของเริ่มแผลงฤทธิ์ “ถูกเลือกหรอ? ถูกเลือกเพื่ออะไร?”

[คุณได้รับเลือกให้เป็นโฮสต์เพื่อเริ่มต้นการผจรภัยที่จะเปลี่ยนแปลงเพื่อที่จะเป็นไอดอลชั้นนำ]

จุนห่าวอ้าปากค้าง ความกลัวและความไม่เชื่อปรากฏบนใบหน้าของเขา และในเวลาเดียวกันนั้น ภาพทุกอย่างก็กลายเป็นสีดำอีกครั้ง

เพจแปลถ้าเช่นนั้นข้าขอลา

ตอนที่ 2 จูน

สั่งเจ้าพ่อไปเป็นไอดอล

ตอนที่ 2 จูน

[โอ้แจ่ม คุณตื่นแล้ว]

เป็นครั้งที่สองในคืนที่จุนห่าวตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการหายใจไม่ออก เขามองไปรอบๆ ห้องแต่ก็ไม่เห็นใครเลย แต่เขากลับรู้สึกเวียนหัวเพราะการเคลื่อนไหวที่พรึบพลับ

[ระวังด้วยโฮสต์ คุณเพิ่งล้มในห้องน้ำ แถมคุณก็ไม่มีเงินไปโรงพยาบาล]

ดวงตาของเขาเบิกกว้างเมื่อเขาตระหนักว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้ เขารีบวิ่งไปที่ตู้เสื้อผ้าแล้วมองหน้าตัวเองอีกรอบ ความจริงแล้วเขาดูแตกต่างจากตัวตนเดิมมาก ดูหล่อเหลาและอ่อนเยาว์มากขึ้น เหมือนพ่อหนุ่มดอกไม้

"หมอนี่เป็นใคร?" เขากระซิบ

[นั่นคือคุณ โฮสต์ คุณคือชเว จุนโฮ]

เขาหัวเราะออกมาดังๆ เขาคิดว่าเขากำลังจะบ้าไปแล้วจริงๆ นี่เขาตายไปแล้วจริงเหรอ?

[จริงแท้แน่นอน คุณได้ตายไปแล้ว แต่วิญญาณของคุณยังคงอยู่ ตอนนี้มันอยู่ในร่างของชเว จุนโฮ]

"แล้วเธอเป็นใคร?" เขาถามพลางมองไปรอบๆ

[ฉันคิดว่าคุณจะไม่ถามซะอีก ฉันชื่อฟู และฉันเป็นระบบของคุณ คุณเคยได้ยินเรื่องย้ายร่างมาก่อนหรือไม่?]

เขาพยักหน้า น้องสาวของเขาเป็นแฟนนิยายประเภทนี้ ดังนั้นเธอจึงมักเล่าเรื่องพวกนี้ให้เขาฟังเป็นครั้งคราว อย่างไรก็ตาม เขาไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับเขาจริงๆ

[นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นโฮสต์ อ่านหน้าจอเพื่อทราบข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับร่างกายปัจจุบันของคุณด้วย]

มีภาพฉายอยู่ตรงหน้าเขา และทำให้เขาก้าวถอยหลังไปด้วยความประหลาดใจ

[เกิดมาเพื่อเป็นไอดอล คุณได้รับเลือกให้เติมเต็มความฝันตลอดชีวิตของชเวจุนโฮ!]

ชเวจุนโฮเกิดในปี 2002 เขาทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านสะดวกซื้อตอนกลางคืนและเป็นเด็กฝึกของ Phoenix Entertainment เขาฝึกฝนมาตลอดหกปีแล้วและได้รับสัญญาว่าจะได้เดบิวต์ในปีนั้น อย่างไรก็ตาม มีเด็กฝึกคนใหม่เข้ามารับตำแหน่งแทน ไม่ถึงหนึ่งปีต่อมาพวกเขาก็กลายเป็นบอยแบนด์ชื่อดังว่าวง CHAOS

ตั้งแต่นั้นมาเขาก็รู้สึกหดหู่ใจ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ต้องการยุติความฝันของเขา ดังนั้นเขาจึงไปเข้าร่วมบริษัทอื่นหลังจากจ่ายเงินให้พวกนั้นไปกว่า 1,000 ดอลลาร์ เขาถูกหลอกเอาเงินเก็บทั้งชีวิตของเขาและถูกไล่ออกจากอพาร์ตเมนต์เก่าหลังจากนั้น ดังนั้นต่อมาเขาจึงย้ายมาที่อพาร์ทเมนต์สุดเก๋าแห่งนี้เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่

อย่างไรก็ตาม เขาดันไปเพาะสร้างศัตรูขึ้นมาในวงการที่ไม่เป็นมิตรแห่งนี้เข้าเสียแล้ว เพราะเขาดันไปหาบริษัทอื่นให้รับตัวเขาเข้าร่วม แต่ดันมีพวกคนพาลในวงการเที่ยวโพทนาว่าเขาเป็นพวกอันธพาล ดังนั้นเขาจึงถูกปฏิเสธหนทางเลือกสุดท้ายของเขา เขาไม่มีพ่อแม่หรือเพื่อนฝูงให้ยึดเหนี่ยวอีกต่อไป ดังนั้นท้ายที่สุดเขาจึงตัดสินใจจบชีวิตตัวเองลง

จุนห่าวถอนหายใจเมื่อเขาอ่านเรื่องราวชีวิตของเจ้าเด็กนี่จนจบ เรื่องราวของหมอนี่คล้ายกับของจุนห่าว แต่เขายังเด็กมาก อายุก็พอๆ กับน้องสาวของเขาเท่านั้น ทำไมชีวิตของเขาจบลงเร็วขนาดนี้?

[คุณต้องรับผิดชอบในการสานต่อความฝันของเขา โฮสต์]

จุนห่าวหัวเราะเบาๆ แม้ว่าเขาจะสงสารเจ้าหนูวัยรุ่นนี่ แต่เขาไม่อยากเป็นไอดอลหว่า เขารู้เห็นเรื่องไอดอลมามากเกินพอเพราะน้องสาวของเขา และเขาไม่ต้องการใช้ชีวิตแบบนั้นอย่างแน่นอน

“ฉันจะไม่ทำ” เขากล่าว “พาฉันกลับไปยังโลกของฉันซะ น้องสาวของฉันกำลังรอฉันอยู่”

[ระบบขอปฏิเสธ โฮสต์ไม่สามารถปฏิเสธข้อเสนอนี้ได้]

“ก็ฉันปฏิเสธอยู่เนี่ย” เขาย้ำอีกครั้ง "หาโฮสต์คนอื่นซะเพื่อเติมเต็มความฝันของเขา"

[ระบบขอปฏิเสธ ชีวิตของโฮสต์ถูกกำหนดไว้แล้ว]

จุนห่าวถอนหายใจและลังเลอยู่พักหนึ่ง เขามองออกไปนอกหน้าต่างพลางมองเลยไปเห็นบ้านเมืองที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ดูเหมือนว่าเขาจะอยู่ไกลจากบ้านเกิดอย่างเซี่ยงไฮ้โขอยู่ ตอนนี้เขาอยู่ที่โซล เกาหลีใต้! แม้แต่ชื่อถนนยังเขียนเป็นภาษาเกาหลี ไม่มีทางน่า นี่เขาต้องกำลังฝันอยู่แน่

เขาเดินไปหน้าตู้อีกครั้งแล้วเอาหัวโขกกับกระจกจนแตกเป็นชิ้นๆ ทำให้เขามีบาดแผลทั่วใบหน้า แต่เขาไม่สนใจ

“เวร” เขากล่าว “เจ็บฉิบ ฉันไม่ได้กำลังฝันอยู่”

[ทุกอย่างเป็นเรื่องจริง โฮสต์ งั้นฉันจะโชว์อะไรบางอย่างให้ดู]

ทันใดนั้น ภาพฉายก็ฉายฉากต่างจากเดิมขึ้นมา เป็นภาพของน้องสาวของเขา และเธอก็หัวเราะกับเพื่อนๆ ของเธอ ดูเหมือนว่าเธอกำลังอยู่ในโรงเรียนกับเพื่อนๆ และพวกเขากำลังดูมิวสิกวิดีโอตัวล่าสุดของวงโปรดของพวกเธออยู่

[นั่นคือน้องสาวของคุณในตอนนี้ โฮสต์ เธอสูญเสียความทรงจำตั้งแต่คุณจากไป และตอนนี้ไปอยู่กับครอบครัวที่ดีแล้ว]

จุนห่าวยิ้มขณะที่เขาจ้องมองใบหน้าที่ร่าเริงของน้องสาว อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ได้รู้ว่าเธอยังสบายดี

[อย่างไรก็ตาม เธอจะตายหากคุณไม่ยอมรับภารกิจ]

"อะไรนะ?" จุนห่าวอุทาน

[นั่นคือผลที่ตามมา โฮสต์ น้องสาวของคุณจะตายหากคุณปฏิเสธภารกิจนี้ แต่เธอจะยังมีชีวิตที่มีความสุขต่อไปถ้าคุณยอมรับภารกิจ]

“เหม่ยหลิง” เขากระซิบแผ่วเบา เขาจะปล่อยให้น้องสาวของเขาตายไม่ได้ สุดท้ายเขาก็เหลือเธอเพียงคนเดียว “ฉันยังจะได้เจอน้องสาวฉันอีกครั้งไหม?”

[เมื่อทำภารกิจสำเร็จแล้วคุณจะได้รู้เอง แต่สำหรับตอนนี้ สิ่งเดียวที่ฉันให้สัญญาได้ก็คือความปลอดภัยของเธอ]

[คุณจะยอมรับภารกิจหรือไม่?]

“เธอให้สัญญาว่าน้องสาวของฉันจะมีชีวิตที่ดีใช่ไหม?”

[ระบบขอสัญญา มีการเซ็นสัญญาไว้แล้ว]

จุนห่าวถอนหายใจ

“ถ้าอย่างนั้นฉันก็ยอมรับ”

[เป็นทางเลือกที่ฉลาดแล้วโฮสต์ และจากนี้คุณจะไม่ใช่เฉินจุนห่าวอีกต่อไป คุณคือ จูน—ไอดอลผู้ทะเยอทะยาน]

เพจแปลถ้าเช่นนั้นข้าขอลา

ชื่อที่ใช้ในวงการ: จูน June

อายุ: 21 ปี (เกิดปี 2002)

ชื่อจริง: ชเวจุนโฮ/เฉินจุนห่าว(นามเดิม)

นิสัย: เป็นพวกมีลักษณะที่ดีและไม่ดีในคนเดียว

ตอนที่ 3 สกิลเป็นศูนย์

สั่งเจ้าพ่อไปเป็นไอดอล

ตอนที่ 3 สกิลเป็นศูนย์

[นี่คือสถานะของคุณโฮสต์ ทุกสถานะมาจากทักษะดั้งเดิมของชเวจุนโฮ]

- เสียงร้อง: C+

- การเต้น: D-

- ภาพลักษณ์: C

- การแร็พ: E-

- เสน่ห์: E+

จูนมองสถานะด้วยสายตาเบิกกว้าง เอาจริงดินี่เขาเป็นเด็กฝึกหัดมาตั้ง 6 ปี แต่กลับมีสถานะแค่เท่านี้ได้? ไม่น่าแปลกใจที่เขาจะไม่ได้เดบิวต์ ขนาดป๋อเหวินก็อาจมีสถานะที่ดีกว่านี้!

[คุณไม่ควรพูดถึงคนตายแบบนั้นนะโฮสต์]

จูนกลอกตา “แล้วฉันจะเป็นไอดอลทั้งที่มีสถานะแบบนี้ได้ยังไง? นี่มันเป็นไปไม่ได้!”

[ไม่ต้องกังวลนะโฮสต์ สถานะของคุณสามารถพัฒนาได้ตลอด เมื่อคุณทำภารกิจหลักและภารกิจเสริมสำเร็จ คุณจะมีโอกาสอัปเกรดค่าทักษะของคุณ]

"ฉันสามารถอัพเกรดตอนนี้ได้เลยไหม?"

[นี่คือภารกิจของคุณประจำวันนี้:

1. ชงกาแฟให้คุณยายผู้ชราชั้นล่าง

2. ร้องเพลงโดยไม่มีเสียงแตก

3. มีใครสักคนชมคุณว่า "หล่อ"

ภารกิจจะถูกแทนที่ด้วยภารกิจใหม่ก็ต่อเมื่อคุณทำภารกิจสำเร็จ]

จูนเยาะเย้ย ภารกิจพวกนี้มันง่ายจะตาย! เขาตัดสินใจเลือกอันแรกให้เสร็จก่อนเลยเพื่อที่อย่างน้อยเขาก็สามารถร้องเพลงได้ดีขึ้น

เขาชงกาแฟแล้วลงไปชั้นล่างพลางเคาะประตู ใช้เวลาไม่นานก่อนที่ประตูจะเปิด แต่คนเปิดไม่ใช่คุณยายผู้เฒ่า กลับเป็นเด็กน้อยที่มองดูเขาด้วยดวงตาเบิกกว้าง

“ยายนายอยู่ไหนเจ้าหนู?”

เด็กน้อยเพียงมองเขาด้วยความหวาดกลัวก่อนที่จะเริ่มหลั่งน้ำตา

“ไรเนี้ย? ร้องไห้ทำไม เฮ้ยน้องบอกมาว่ายายนายอยู่ที่ไหน!”

นั่นยิ่งทำให้เด็กน้อยยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม ทำให้จูนปวดหู เขาเดาะลิ้นของเขาและคุกเข่าลงไปให้อยู่ในระดับเดียวกัน เขาพยายามจะยิ้ม แต่มันก็กลับทำให้หน้าตาเขาบูดบึ้งอย่างน่ากลัว

"พายายของนายมาเจอฉันทีดิ"

เด็กน้อยยังคงคร่ำครวญและปัดถ้วยกาแฟที่กำลังร้อนจัดไปทางจูน ทำให้ของเหลวนั่นกระเซ็นไปทั่วหน้าอกและใบหน้าของเขา

“เจ้าปีศาจน้อย!” เขากรีดร้องขณะที่เขาพยายามเช็ดหน้าด้วยเสื้อเชิ้ตของเขา แล้วประตูก็กระแทกปิด และเขาก็เหลือเพียงใบหน้าที่โดนลวกเต็มๆ

[คุณต้องรีบล้างหน้านะโฮสต์ ไม่งั้นอาจเกิดแผลเป็นได้]

จูนเดินย่ำขึ้นไปชั้นบนด้วยอารมณ์บูดบึ้ง เขาคิดว่าเขาจะได้อัพเกรดทักษะสักหน่อย แต่เจ้าเด็กน้อยนั่นก็มาทำลายทุกอย่าง! ดูเหมือนว่าภารกิจเหล่านี้จะไม่ง่ายอย่างที่เขาคิดเสียแล้ว

เขาไปห้องน้ำเพื่อเอาน้ำเย็นราดหน้า และขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่าตอนนี้ดูแย่แค่ไหน ใบหน้าของเขาแดงจากการโดนของเหลวร้อนลวก แล้วยังมีรอยแผลเล็กๆ จากเอาหัวไปโหม่งกระจกจนแตก ไม่พอยังมีรอยช้ำบนศีรษะเนื่องจากการเป็นลมล้มเมื่อไม่นานนี้

เขาเดาะลิ้นแล้วออกจากห้องน้ำ ตั้งใจที่จะยกระดับสถานะของเขา อย่างไรก็ตาม ดูสาระรูปปัจจุบันของเขาแล้ว ดูท่าจะไม่สามารถทำภารกิจที่สามให้สำเร็จได้อย่างแน่นอน ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจลองเลือกอันที่สองแทน

เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาและมองหาเพลง เขาเล่นเพลง Shining Light ของวง IMMORTALS ต่อให้เขาไม่อยากจะยอมรับแค่ไหนก็ตาม แต่เขารู้จักเพลงจากวงไอดอลมากมายเนื่องจากเหม่ยหลิงมักจะเปิดเพลงพวกนี้กรอกหูเขาอยู่ทุกวี่ทุกวัน นานวันเข้า เขาก็รู้เรื่องเคป๊อปพอๆ กับน้องสาวของเขานั่นแหละ

นอกเหนือจากนั้น เพลงที่เขาฟังส่วนใหญ่ก็เป็นเพลงจากปี 70 ไม่ก็เพลงแร็พของจีน เพราะคนในแก๊งของเขาล้วนชอบดนตรีแนวนี้

เขาหลับตาและพยายามร้องเพลงตาม ความจริงแล้วจุนห่าวเดิมก็เป็นนักร้องที่ค่อนข้างเก่งตอนที่เขายังอยู่ในร่างเก่า มันเคยเป็นความฝันของเขาในวัยเยาว์ฝันที่จะเป็นนักร้องอาชีพ แถมเหล่าแม่ชีมักจะให้เขาคอยร้องเพลงให้เด็กๆ ฟังเสมอ ครั้งเมื่อตอนที่พวกเขายังอาศัยอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาโตขึ้นความสนใจของก็มุ่งไปที่โลกแห่งความเป็นจริง เขาได้ตระหนักแล้วว่าการเป็นนักร้องเป็นอาชีพที่สงวนไว้สำหรับพวกคนมีตังค์เท่านั้น พวกเขายังต้องฝึกฝนและรอจนกว่าพวกโปรดิวเซอร์จะชอบพวกเขาจริงๆ ก่อนถึงจะเริ่มสร้างรายได้ให้ตัวเองได้ เขาจึงละทิ้งความฝันนั้นทันทีและตัดสินใจมาเป็นเจ้าพ่อ

เขาหลับตาและนึกถึงตอนที่เขายังร้องเพลงเมื่อครั้งยังเป็นเด็ก

“ในคืนที่มืดมนที่สุด มีแสงวูบวาบเข้ามาที่ดวงตาของฉัน

แวววาวเป็นประกายที่ส่องไปถึงท้องฟ้า

ดวงประทีปแห่งความหวัง เปลวไฟที่แผดเผาอย่างเจิดจ้า

ฉันหันหน้าหนีไม่ได้ มันจุดประกายบางสิ่งที่อยู่ลึกข้างใน

ผ่านการทดลองและน้ำตา ผ่านพายุและสายฝน

แสงนั้นยังคงส่องแสง มันกระซิบชื่อของฉัน

และในขณะที่ฉันเดินไปตามเส้นทางนี้ไม่แน่ใจและไม่แน่ใจ

ฉันรู้ลึกๆ ข้างในความฝันของฉันจะคงอยู่

คุณคือแสงสว่างที่ส่องนำทางฉันตลอดทั้งคืน

คุณคือไฟที่แผดเผา ปลุกจิตวิญญาณของฉันให้สว่างไสว

ท่ามกลางความสงสัย ฉันจะกางปีกและบินไป

เพราะความฝันไม่มีวันตาย ย่อมไปถึงสุดฟ้า"

จูนร้องจนจบเพลงโดยไม่มีปัญหาใดๆ เสียงของเขายังมีสั่นๆ อยู่บ้างเพราะเส้นเสียงที่ด้อยพัฒนาของร่างจุนโฮ แต่ทักษะในอดีตของเขากลับยังมีประโยชน์ ทำให้เสียงของเขาไม่เพี้ยนและเป็นน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยศักยภาพ

ขณะที่เขาลืมตาขึ้น เขาเห็นหน้าจอปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

[ยินดีด้วย! คุณทำภารกิจที่สองสำเร็จ โปรดเลือกทักษะที่ต้องการพัฒนา]

จูนเอามือไว้ใต้คางแล้วคิดอยู่พักหนึ่ง เสียงของเขามีศักยภาพมาก และถ้าเขาปรับปรุงทักษะนี้เพิ่ง เขาก็มีโอกาสเดบิวต์ได้ง่ายขึ้น

“เสียงร้อง” เขากล่าว

[เลือกได้ดี!]

[เสียงร้อง+1]

[ระดับปัจจุบัน: B-]

“เธอจะไม่รีภารกิจใหม่เหรอ?” เขาถามระบบ

[ภารกิจจะถูกรีเซ็ตก็ต่อเมื่อคุณทำครบทั้งเซ็ตเท่านั้น โปรดพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อดำเนินการให้เสร็จสิ้น โฮสต์ ระบบหวังว่าคุณจะปรับปรุงได้ก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มต้น]

"การแข่งขันหรอ?" จูนถามอย่างตกตะลึง

[ทำไมอ่อใช่! นี่ฉันลืมบอกอะไรคุณไปหรือเปล่า?]

"ก็ใช่หน่ะสิ!"

[โอ่ฉันผิดเอง! ชเวจุนโฮได้ไปสมัครเข้าร่วมรายการไอดอลเซอร์ไววัลก่อนที่เขาจะเสียชีวิต และเขาก็ได้รับการตอบรับแล้ว]

[ตอนนี้คุณจึงเป็นส่วนหนึ่งของรายการยอดนิยมของประเทศ "ไรส์ซิ่งสตาร์!" ระบบขอให้คุณโชคดี]

เพจแปลถ้าเช่นนั้นข้าขอลา

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้