Feeling in love ตกหลุมพราง (รัก) รุ่นพี่สุดโหด (มี e-book) | อ่านฟรีถึง20/12/66)

ข้อมูลเบื้องต้น

Feeling in love

ตกหลุมพราง(รัก)รุ่นพี่สุดโหด

เขา ผู้ชายธรรมดาที่ไม่ธรรมดาเหอะ!ก็จะธรรมดาได้ยังไง ในเมื่อครอบครัวเป็นถึงมาเฟียที่มีอิทธิพลมากทั้งในประเทศและต่างประเทศ อีกทั้งยังมีธุรกิจอีกมากมายที่สร้างรายได้มหาศาล เรียกว่ารวยโคตร รวยแบบตะโกนนน!!! แต่ธรรมดายังไงหน่ะหรอ หึ! ก็ในรั่วมหาลัยและคนทั่วๆไปจะไม่มีใครรู้เลยว่าเขานั้นคือทายาทมาเฟีย รู้เพียงแค่เขานั้น หล่อ รวย(มากๆ) เก่ง เท่ห์ ฮ็อต และ โหด!!!

เธอ ก็แค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่อย่างมีชีวิตที่สงบสุข นิ่ง เย็นชาเป็นบางครั้ง จนหลายคนคิดว่าเธอนั้นหยิ่ง!โลกส่วนตัวสูง!เข้าถึงยาก! แต่จริงๆแล้วมันก็แค่กับผู้ชายเจ้าชู้ หน้าหม้อ ที่เอาแต่ตามจีบผู้หญิงไปวันๆเท่านั้นแหละ!! น้อยคนนักที่จะรู้ว่าตัวตนจริงๆของเธอนั้น ทั้งแสบ ซน ดื้อ และขี้อ้อนมากๆๆๆ

เมื่อผู้ชายที่โหด และผู้หญิงที่ใครๆก็คิดว่า หยิ่งและโลกส่วนสูง มาเจอกันเรื่องราวจะเป็นอย่างไรติดตามได้ในเรื่องFeelinginloveตกหลุมพราง(รัก)รุ่นพี่สุดโหด

…………………..

อิมเมจ

Kimhun คิมหันต์

หล่ออันตราย โหดด

ฉายา: ราชาอสูร

"ผู้หญิงอะไรว่ะ แสบฉิบหาย"

"….หึ!!ไม่มีความเป็นผู้หญิงเอาซะเลย"

Crystal คริสตัล

สวยแสบ ดื่อ ซน ขี้อ้อน โลกส่วนตัวสูง(สำหรับคนอื่น)

ฉายา: นางมาร

"หล่อ~นี่มัน…เทพบุตรชัดๆ อย่างกับพระเอกในนิยายเลย" เห้ย!! นี่ฉันคิดอะไรอยู่ว่ะ

"ไม่มีความเป็นผู้หญิงแล้วยังไง!! หาผั..เอ้ย!หาแฟนได้แล้วกัน ชิ! "

แจ้งเวลาอัพนิยาย

ไรท์จะอัพนิยายวันละ2 ตอน และ2 เวลาต่อวัน โดยตั้งเวลาไว้ที่…

ช่วงเช้า 06:00 น.

ช่วงเย็น 17:00 น.

…………………..

โปรดอ่าน!!

***ห้ามคัดลอกหรือนำนิยายไปเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาตเด็ดขาด

***คอมเม้นท์ด้วยถ้อยคำสุภาพ เพราะนิยายไม่สามารถเขียนให้ตรงตามใจผู้อ่านได้เสมอไป

***นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่ไรท์เขียน หากมีความผิดพลาดประการใด หรือมีคำผิด สามารถบอก หรือ แจ้งเตือน ตักเตือนได้นะคะ แต่ขอเป็นคำสุภาพน๊าาา

*นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง โดยจากจินตนาการ ของผู้แต่ง ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับบุคคลใด บุคคลหนึ่ง สถานที่ หรือเหตุการณ์ใดทั้งสิ้น มีเนื้อหา 18+ ตัวละครอาจมีพฤติกรรมไม่เหมะสม

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

…………..

ถ้าชอบก็อย่าลืมกดไลท์

และคอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ♥️

ขอบคุณค่ะ♥️

แนะนำตัวละคร

คิมหันต์

คิมหันต์ ไพศาลวรยางกูล วิศวกรรมโยธา ปี3 อายุ21ปี ลูกครึ่งไทย-จีน เจ้าของคลับ KH Club ทายาทเจ้าสัวหยางฉิน เจ้าของอสังหาริมทรัพย์ทั้งในประเทศและต่างประเทศในเครือ หยาง และนายใหญ่แห่งแก๊งมังกรทอง มีเพื่อนสนิท4 คน คือ พายุ วายุ เดวิล และฟินิกซ์

เบื้องหน้า: เฮดว๊ากวิศวะ ปี3 ที่ทั้งหล่อ รวย เท่และโหด

เบื้องหลัง: ทายาทมาเฟีย ที่กำลังจะรับช่วงต่อจากเจ้าสัวหยางฉิน ผู้เป็นพ่อ

คริสตัล

คาริสา นิธิกร กำลังจะจบ ม.6 อายุ18ปี ฐานะพอมีพอใช้ ไม่ได้รวยแต่ก็ไม่ได้จน สวย เรียนเก่ง ขยัน ชื่นชอบการอ่านนิยายมาก เรียกได้ว่ามีเวลาว่างก็ต้องอ่าน จนบางคนคิดว่าโลกส่วนตัวสูง หยิ่งเพราะไม่ชอบสุงสิงกับใคร แต่ความจริงแล้วเธอน่ะ โคตรแสบ โคตรซน และดื้อมากๆ จนเพื่อนต้องตั้งฉายาให้ว่านางมารกันเลยทีเดียว มีเพื่อนสนิท3 คน คือ โลกันตร์ แสงเหนือ และน้ำหนาว

(เพื่อนพระเอก)

พายุ

เพื่อนสนิทของคิมหันต์ แฝดพี่ของวายุ หล่อ รวย นิ่ง เย็นชา พูดน้อยต่อยหนัก ฉลาด และเป็นแฮกเกอร์ที่เก่งมาก ครอบครัวทำธุรกิจเกี่ยวกับ การผลิตอุปกรณ์ไฟฟ้า ที่นำเข้าและส่งออกทั้งในประเทศและต่างประเทศ

วายุ

เพื่อนสนิทคิมหันต์ แฝดน้องของพายุ นิสัยต่างกับพี่มาก เจ้าชู้ กะล่อน พูดมาก แต่มี2 อย่างที่เหมือนพี่ คือ เก่ง และหล่อ (จะไม่ให้หล่อได้ยังไงก็เป็นแฝดกันนี่!)

เดวิล

เพื่อนสนิทคิมหันต์ เดวิลที่แปลปีศาจ โหดร้าย เลว แต่ไม่ทำใครก่อน รักเพื่อน พร้อมช่วยเพื่อนทุกครั้งที่มีปัญหา แต่จะช่วยยังไงน่ะเหรอ หึ! ก็ช่วยในวิธีของปีศาจไง ทายาทเจ้าของกาสิโนทั้งในประเทศและต่างประเทศ

ฟินิกซ์

เพื่อนอีกคนหนึ่งของคิมหันต์ หล่อ รวย นิ่ง สุขุม เจ้าเล่ห์และเจ้าแผนการ สุภาพบุรุษ? ทายาทเจ้าของห้างสรรพสินค้าที่มีหลายสาขากระจายไปทั่วโลก

(เพื่อนนางเอก)

โลกันตร์

เพื่อนสนิทผู้ชายเพียงคนเดียวของคริสตัล รักเพื่อนทุกคนมาก พร้อมบวกกับทุกคนที่มาทำร้ายเพื่อน หล่อ รวย เจ้าชู้ อบอุ่น แต่ปากหมา เป็นลูกพี่ลูกน้องกับฟินิกซ์

แสงเหนือ

เพื่อนสนิทอีกคนของคริสตัล เป็นทั้งลูกพี่ลูกน้องและคู่กัดของโลกันตร์ สวย รวย แซ่บ ปากจัด แต่ใจดีและรักเพื่อนมากๆ

น้ำหนาว

เพื่อนสนิทของคริสตัล น่ารัก อ่อนหวาน เรียบร้อย ไม่ค่อยทันคน แต่ก็แอบดื้อนิดๆ รักเพื่อนมาก และเป็นคนคอยห้ามโลกันตร์กับน้ำหนาวที่กัดกันตลอด ครอบครัวฐานะปานกลาง มีกินมีใช้

แนะแนว

ก๊อก ๆ ๆ!!

"คริส ยัยคริส!!" โอ๊ยยยย เสียงเคาะประตูอะไรแต่เช้าเนี่ยคนจะนอน ฮื่อออ เพิ่งจะได้นอนไปไม่กี่ชั่วโมงเองอ่ะ

ก๊อก ๆ ๆ!!

"คริสตัล! ตื่นได้แล้วไม่ไปโรงเรียนรึไง เดี๋ยวก็สายหรอกลูกคนนี้หนิ" ยัง ยังเคาะอีก จะนอนนน เอ๊ะ?! แต่เดี๋ยวนะโรงเรียนหรอ? โรงเรียน!! ใช่วันนี้ฉันต้องไปโรงเรียนหนิ

"เฮ้ย! จะสายแล้ว ตายแน่ๆ เลยจะไปทันไหมเนี่ย ตื่นแล้วค่าแม่!" ฉันคว้าโทรศัพท์ที่หัวเตียงมาดู ก็ต้องตกใจเพราะนี่มัน 07:40น.แล้ว มีเวลาอีก 20นาที ฉันรีบตะโกนบอกแม่ทันทีว่าตื่นแล้ว จากนั้นก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเองทันที

ตึก! ตึก ๆ ๆ!

"ลงมาสักที ไปโรงเรียนก็ตื่นสายทุกวัน ตั้งแต่เข้าโรงเรียนวันแรก จนตอนนี้จะจบม.6 อยู่ละก็ยังไปสาย" เสียงแม่บ่นฉันเองแหละ บ่นทุ๊กกกวันไม่เบื่อบ้างรึไง ก็รู้ว่าตื่นสายทุกวันแล้วยังจะบ่น…

แหะๆ ฉันได้แค่พูดอยู่ในใจนะ ไม่กล้าพูดออกไปหรอก

ขืนพูดไปมีหวังได้โดนตะหลิวฟาดหน้าแน่ๆ

"โธ่แม่~ ก็มันง่วงอ่ะ ได้นอนแค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง" ฉันพูดกับแม่ด้วยเสียงอ้อนๆ หรืองัวเงียวะ แต่ชั่งเหอะ เฮ้ออ ยังนอนไม่เต็มอิ่มเรอะ จะว่าไปตอนนี้ก็ยังง่วงอยู่เลย ห้าวววว~

โป๊ก!!

"นี่แน่ะ! ตื่นยัง? แล้วไอ้นิสัยที่ชอบอ่านนิยายจนนอนดึกเมื่อไหร่จะเลิกสักทีห้ะ รีบไปโรงเรียนเลย เดี๋ยวก็สายจริงๆหรอก ไหนบอกว่าวันนี้มีมหาลัยมาแนะแนว ม.6 ด้วยไม่ใช่รึไง" โอ๊ยย!! โดนจนได้ ไม่โดนหน้าก็โดนหัวนี่แหละ แม่นะแม่ เจ็บชะมัด ชิ! ไปโรงเรียนดีกว่า ลืมเลยว่าจะสายแล้ว

"ไปเลยก็ได้ ไปแล้วนะคะ ฟอดดด!!~ ฮ่าาาาชื่นใจ ไปดีกว่า" พูดเสร็จฉันก็รีบไป แต่ไม่ลืมหอมแก้มนุ่มๆ ของแม่ด้วย จากนั้นก็รีบไปโรงเรียนทันที แต่ก็ไม่วายมีเสียงบ่นตามหลังมาอีกนั่นแหละ ฮ่าๆๆ

KH School

แฮ่ก! แฮ่กๆ

ถึงโรงเรียนสักที ว่าแต่เพื่อนฉันอยู่ไหนกันหมดเนี่ย โทรหาพวกมันสักหน่อยดีกว่า

ตู๊ดดดดด~ ตู๊ดดดดด~

"ฮัลโหล ไอ้กันตร์แกอยู่ไหนเนี่ย" ทันทีที่มันรับสายฉันก็ถามมันว่าอยู่ไหน

"พวกกูอยู่โรงอาหารกันหมดละ เหลือมึงคนเดียวเนี่ย เมื่อไหร่จะมา"

"เออๆๆ กูถึงโรงเรียนละ เดี๋ยวกูไปหาพวกมึงที่โรงอาหาร

ละกัน" ติ๊ด!! ฉันวางสายแล้วรีบเดินไปหาพวกมัน

จะว่าไปก็ลืมแนะนำตัวเองไปเลย สวัสดี ฉันชื่อคริสตัล คาริสา นิธิกร กำลังจะจบ ม.6 อายุ18ปี ส่วนนิสัยเป็นยังไงนั้นติดตามต่อไปเรื่อยๆ ก็จะรู้เองแหละ มีเพื่อนสนิท 3คน คือ น้ำหนาว

แสงเหนือ และคนที่รับสายฉันเมื่อกี้ ก็คือไอ้โลกันตร์ เพื่อนผู้ชายคนเดียวของฉันเอง เดินมาถึงโรงอาหารก็มองหาเพื่อนทันที นั้นไงฉันไอโลกันตร์มันโบกมือเป็นลิงกังให้ฉันอยู่

"ไงมึง สายทุกวันเลยนะ มัวฝันถึงพระเอกในนิยายของมึงอยู่รึไง" ไอ้โลกันตร์ดูมันพูดเข้า แต่ก็จริงนั่นแหละ อร๊ายยเขิน~ อยากมีแฟนแบบพระเอกในนิยายบ้างจัง

"มึงก็พูดไป~ แล้วไงอ่ะ ผู้ชายในนิยายมันก็แค่จินตนาการของกูป่ะ กูจะมโนยังไงก็ได้" ฉันตอบไอโลกันตร์มัน อย่ามาว่าพระเอกนิยายกูนะ เดี๋ยวกูก็กัดคอแม่ง!! แฮร่!!

"เออ ไอคริสพูดถูก ผู้ในนิยายมันจะเอาไปฝัน ไปมโนยังไงก็ได้ ไม่เหมือนผู้ชายในชีวิตจริง เหอะ!" เห็นแมะ แสงเหนือยังเห็นด้วยกับฉันเลย

"ทำไม ผู้ชายในชีวิตจริงมันยังไง" โลกันตร์มันถามด้วยความสงสัยว่าผู้ชายในชีวิตจริงที่แสงเหนือพูดหมายความว่ายังไง

"ก็ห่วยไง!! เจ้าชู้ กะล่อน เจ้าเล่ห์ โดยเฉพาะมึงเลยไอกันตร์!" นั้นไง! เริ่มละ ไอสองคนนี้มันเริ่มจะทะเลอะกันอีกละ แต่ก็จริงอย่างที่แสงเหนือพูดนะ ชีวิตจริงผู้ชายมันห่วยแตก ดูอย่าชีวิตฉันตอนนี้สิ มีแต่ผู้ชายแบบนั้นมาวนเวียน น่ารำคาญ น่าเบื่อ

"อ้าวเฮ้ย พูดงี้ก็สวยดิ่ไอเหนือ กูเกี่ยวอะไรด้วยวะ กูออกจะสุภาพบุรุษ" ดูมันทำท่าทาง ชมตัวเองแล้วยังจะยืนเก็กหล่อกลางโรงอาหารอีก

"สุภาพบุรุษกับผีนะสิ มึงอ่ะตัวดีเลยไอ้สัส คนเ-ี้ยไรลื่นอย่างกับปลาไหลติดไซเรน!" ฮ่าๆๆ ไอเหนือมันพูดซะฉันเห็นภาพเลย บางคนในโรงอาหารที่ได้ยินไอเหนือถึงกับหัวเราะออกมาเหมือนกัน ก็คงจะเห็นด้วยกับแสงเหนือ เพราะโลกันตร์มันเจ้าชู้มาก ส่วน

ไอกันต์ก็หน้าบึ้งสิ มันกำลังจะพูดแต่ก็โดนขัดขึ้นมาซะก่อน

"โอ๊ยยยย!! พอๆๆ พวกแกจะทะเลาะกันทำไมเนี่ย จะจบม.6กับอยู่แล้ว ก็ยังจะทะเลาะกันอีก ไม่เบื่อบ้างรึไง" ยัยน้ำหนาวห้ามสองคนนั้นที่กำลังกัดกัน แต่จะห้ามได้นานแค่ไหนกัน เดี๋ยวพวกมันก็ทะเลาะกันอีก จะดีกันก็ต่อเมื่อรวมหัวกันเล่นอะไรพิเรนทร์ๆ

นั่นแหละ ถึงจะเข้าขากันได้ดี

"เบื่อ!! / เบื่อ!! เชอะ!" มันสองพูดพร้อมกันแล้วสะบัดหน้าไปคนละทาง คอจะเคล็ดไหมนั้น

"เลิกทะเลาะกันแล้วก็ไปที่ห้องโสดฯได้แล้ว ต้องไปฟังมหาลัยที่มาแนะแนวอีก ยังไม่รู้เลยว่ามหาลัยที่มาคือมหาลัยอะไร เดี๋ยวก็ไม่มีที่นั่งอีก" เพราะครั้งก่อนที่มีมหาลัยมาแนะแนว คนในห้องโสตจะเยอะมาก ไม่ได้มีแค่นักเรียนชั้นม.6เท่านั้น แต่จะมีชั้นอื่นๆด้วย

โรงเรียนนี่พิเศษอย่างหนึ่งคือ ให้โอกาสนักเรียนมาฟังมหาลัยแนะแนวนักเรียนที่กำลังจะจบ เพื่อเป็นแนวทางการเรียนต่อให้กับนักเรียน เหอะ! แต่คนส่วนใหญ่ก็ไม่ได้เข้ามาฟังการแนะแนวอะไรทั้งนั้นไง! โดยเฉพาะผู้หญิงที่มาดูนักศึกษาผู้ชาย!!

"ฉันขอไปห้องน้ำก่อนนะ พวกแกจะไปด้วยไหม" ฉันรู้สึก

ปวดฉี่อ่ะเลยจะไปห้องน้ำก่อน ก็เลยถามพวกมันว่าจะไปด้วยไหม

"เออไป/ ไป /กูไปด้วย เดี๋ยวเข้าไปแล้วกว่าจะได้ออกมา" สรุปก็ไปกันทั้งหมดนี้แหละ

อ๋อลืมบอกไปว่าวันนี้ชั้นม.6ไม่มีเรียน เนื่องจากสอบเสร็จหมดแล้ว ตอนนี้จะเรียกว่าจบม.6แล้วก็ได้ แค่รอรับใบจบ แล้วไปสอบเข้ามหาลัย แต่ที่มาวันนี้ก็เพราะมาฟังการแนะแนวจากมหาลัยโดยเฉพาะเลย เพราะฉันยังไม่รู้เลยน่ะสิว่าจะเรียนที่ไหน และอยากเรียนอะไร บางทีถ้ามหาลัยที่มาแนะแนววันนี้น่าสนใจฉันอาจจะไปเรียนที่นั่นเลยก็ได้

ฝากติดตามผลงานกันด้วนนะค๊าาาา

วันซวย

"คริสตัล…" ฉันเข้าห้องน้ำเสร็จแล้ว กำลังล้างมือและส่องกระจกอยู่ ก็ไม่คนเรียกขึ้น จึงหันไปดู แต่พอเห็นหน้าคนเรียกก็ต้องมองบนทันที

"…….." ฉันไม่ได้ตอบ แต่ก็รอฟังอยู่ว่าจะพูดอะไร

"เอ่อออ…คืออ.." ฉันยังคงเงียบ และทำหน้าเรียบเฉยต่อไป

"เอ่อ คือว่าเรา…" มีอะไรทำไมไม่พูดสักที ชักจะรำคาญแล้วนะ อ้ำๆ อึ้งๆ อยู่นั่นแหละ

"ไฟนอล! นายมีอะไรก็รีบพูดมาสักทีเถอะ มัวอ้ำอึ้งอยู่ได้!" คนที่เข้าทักฉันคือไฟนอล อยู่ม.6เหมือนกัน แต่คนละห้อง

เป็นผู้ชายที่พยายามเข้ามาตีสนิทกับฉันมากที่สุด แต่ฉันไม่อยากสนิทด้วยไง! เพราะมันโคตรเจ้าชู้เลย ถ้าถามว่าทำไมถึงสนิทกับโลกันตร์ได้ทั้งที่มันก็เจ้าชู้เหมือนกัน ก็เพราะว่าโลกันตร์มันไม่ได้หน้าตัวเมีย เหมือนไอไฟนอลไง!! ทั้งหลอกฟันผู้หญิง และเอาผู้หญิงไปเป็นของเดิมพันในเกมของมัน

ที่ฉันรู้ก็เพราะเผลอไปได้ยินมันคุยกับเพื่อน ว่าหลอกฟันรุ่นน้องคนหนึ่งได้สำเร็จ แล้วเอาผู้หญิงคนนั้นไปเป็นของเดิมพันที่มันแข่งรถแพ้ด้วย แค่นั้นยังไม่พอมันยังตั้งเป้าหมายใหม่เอาไว้ด้วย

ทุกคนลองทายสิว่าเป้าหมายใหม่ของมันคือใคร

"คือออ คือฉันชอบเธออ่ะ ชอบมานานแล้วด้วย!" เหอะ!

คิดไว้ไม่มีผิด นี่คงจะเป็นอีกหนึ่งแผนการของมันสินะ ที่ผ่านมาแค่เพียงซื้อของนู่นนี่นั้นมาให้เฉยๆ แต่ครั้งนี้มาบอกชอบ ก็คงอยากจะจบเกมแล้วสินะ

"หรอ? ชอบฉัน…หรือว่าชอบเอาชนะกันแน่?" สีหน้าดูตกใจนะ แต่ก็ยังคงเก็บอาการทำเป็นใสซื่อต่อไป

"เธอ พูดถึงอะไรหรอ คือฉันชอบเธอจริงๆ นะ" เหอะ! ฉันโคตรรู้สึกขยะแขยงผู้ชายคนนี้เลย ตอแหลได้หน้าซื่อตาใสมาก

"นายอย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ ว่าที่นายพยายามมาตีสนิทฉันเพราะอะไร! ไอ้เกมบ้าๆ ของนายกับเพื่อน ที่ชอบเอาผู้หญิงมาเป็นของเดิมพันน่ะ มันไม่ทำให้นายรู้สึกว่าตัวเองเป็นหน้าตัวเมียไปหน่อยหรอ" มาถึงขนาดนี้แล้ว ฉันว่าทุกคนคงดูออกแล้วใช่ไหม ว่าเป้าหมายใหม่ของมันคือใคร

และใช่!! ฉันเอง คือเป้าหมายใหม่ของมัน

"นี่เธอ!!!" มันชี้หน้า แล้วกำลังจะเข้ามาหาเรื่องฉัน

"เฮ้ย!! มึงจะทำอะไรเพื่อนกูวะ" เพื่อนฉันที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำเห็นเข้าพอดี แล้วเมื่อกี้ก็เป็นโลกันตร์ที่พูดขึ้น

"ว่าไง? มึงจะทำอะไรเพื่อนกู!!" โลกันตร์ตะโกนถาม ทำไมคนที่อยู่บริเวรนั้นมองดูด้วยความสนใจมากขึ้น จากที่เป็นที่สนใจอยู่แล้ว

จิ๊!! จะมองอะไรกันนักหนาวะ

"ก็เพื่อนมึงมาด่ากูก่อนไง เสียแรงที่กูอุตส่าห์ชอบ!!" ดูมันพูด คือฉันต้องรู้สึกเป็นเกียรติใช่ไหมที่มันมาชอบ

"ถุ้ย!!! กูอยากจะอ้วก! เสียแรงที่ชอบเพื่อนกูว่างั้น? เ-ี้ยอย่างมึงจะเอาอะไรมาชอบเพื่อนกู กูไม่กระทืบมึง ตั้งแต่รู้ว่ามึงจะมาหลอกฟันเพื่อนกูก็ดีแค่ไหนแล้ว!!" เพื่อนฉันทุกคนรู้หมดว่าที่ไฟนอลมาตีสนิทฉันเพราะอะไร ก็ตอนที่ฉันได้ยินมันคุยกับเพื่อนมัน เพื่อนๆ ก็อยู่ด้วยไง

"แล้วที่คริสมันด่ามึงว่าหน้าตัวเมีย มันยังน้อยไปด้วยซ้ำกับที่มึงทำกับผู้หญิงคนอื่นๆ!! แล้วยังจะมาหลอกเพื่อนฉันอีก ผู้หญิงมันไม่ได้ง่ายไปหมดซะทุกคนหรอกนะ" แสงเหนือพูดขึ้นอย่างหมดความอดทน มันโคตรเกลียดผู้ชายเจ้าชู้ และหน้าตัวเมียมากที่สุด เพราะมีปมเกี่ยวกับผู้ชายแบบนี้ไง

"เหอะ! ไม่ง่าย แต่ก็ไม่ยากป่าววะ แค่กูเอาเงินล่อ แม่งก็วิ่งเข้าหากูกันหมดอ่ะ เพื่อนมึงก็เหมือนกันแหละ! เห็นเงียบๆ แต่พอกูซื้อของไปให้ก็รับไว้หมด ไม่ได้อยากได้กูรึไง!!" ผู้ชายคนนี้ นี่มันเกินเยียวยาจริงๆ เลวไม่มีลิมิต เ-ี้ยไม่มีที่สิ้นสุด

"จะบอกอะไรให้นะ ของของนายที่ฉันรับมาอ่ะ ฉันเอาไปให้ไอ้ตู่มันกินหมดเลย มันคงจะชอบที่มีสัตว์! สปีชีส์เดียวกันซื้อของให้มันกิน ฉันกินของนายไม่ได้หรอกเพราะมันไม่ใช่อาหารของคน"

หึ! ไอ้ตู่ที่ว่า ก็คือตัวเ-ี้ยที่อาศัยอยู่ในสระหลังโรงเรียนฉันเอง มันชอบขึ้นมานอนอาบแดด

"แต่จะว่าไป ไอ้ตู่นิสัยมันก็ไม่ได้เ-ี้ยเหมือนชื่อเลย ไม่เหมือนคนแถวนี้ สงสัยโครโมโซมน่าจะสลับกัน" คริ! น้ำหนาวที่ได้ยินฉันพูดก็หลุดหัวเราะออกมา

"พวกแก!! ฝากไว้ก่อนเถอะ!" เฮ้อออ คำพูดเดิมๆ ของคนไร้ปัญญา ทำอะไรไม่ได้ก็ดีแต่ฝากไว้ก่อน

"ใครจะรับฝากให้มีเสนียดติดตัววะ!!" นี่มันวันซวยอะไรของฉันวะเนี่ย ที่ต้องมาเจอผู้ชายแบบนั้น มีซวยกว่านี้อีกไหม

"มึงนี่ก็เสน่ห์แรงจริงๆ ทั้งเพื่อนรุ่นเดียวกัน รุ่นพี่ รุ่นน้องก็รุมตามจีบเต็มไปหมด" อ้าวไอโลกันตร์ แล้วฉันผิดอะไรวะ โดนด่าเฉยเลอ

"ทำอย่างกับกูอยากให้มันจีบอ่ะ น่ารำคาญจะตาย" ฉันก็อยู่ของฉันดีๆ นะ ไม่เคยเข้าหาใครก่อน อย่าว่าแต่เข้าหาเลย แค่แอบชอบใครสักคนหนึ่งฉันยังไม่เคยเลย

"พวกแกก็รู้ว่าฉันชอบความสงบ ตั้งแต่อนุบาล จนถึงม.3 อยู่โรงเรียนเดิมไม่เคยมีคนตามจีบสักคน แต่พอม.4 กูเปลี่ยนโรงเรียน ชีวิตที่แสนสงบของกูก็หายไปเลย" โรงเรียนเก่าฉันมีแค่ ม.ต้นไง

พอขึ้น ม.ปลาย ก็ต้องเปลี่ยนโรงเรียน แล้วที่นี่ก็มีผู้ชายหน้าหม้อเยอะเหลือเกิน ตามจีบได้ทุกวี่ทุกวัน (-_-) ให้ตายเถอะ พ่อแม่ส่งให้มาเรียน แต่ถ้ารู้ว่าลูกชายมาวิ่งตามจีบผู้หญิงไปวันๆ และยังมีนิสัยดูถูกเพศแม่แบบนี้ คงจะกุมขมับอ่ะ

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้