อดีตที่สังคมเคยตราหน้าว่า..ไอ้ขี้ยา สู่.. - linxikun

"ผู้ชนะการประกวดคำขวัญต่อต้านยาเสพติด"

จากเด็กน้อยลูกคนจีน หรือ ตึ่ง หนั่ง เกี้ย ที่เติบโตในย่านใจกลางเมือง ไม่ไกลจากไชน่าทาวน์ ที่มีเพื่อนๆทั้งรุ่นเดียวกันและรุ่นพี่ติดยาเสพติด ปะปนอยู่ในสังคมแถวบ้าน

เข้าสู่ช่วงวัยรุ่นในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ทั้งพ่อและแม่(อาป๊า อาแหมะ) เริ่มกังวล กลัวว่าลูกชายจะติดยาตามเพื่อน สู่การเรียนศิลปะที่ยิ่งมีเพื่อนๆและสิ่งแวดล้อมที่เย้ายวนมากมาย ด้วยวิถีการเรียน ความอิสระทางความคิดของนักเรียนศิลปะ แห่ง วิทยาลัยช่างศิลป

จนล่วงเข้าสู่วัยทำงาน ด้วยรูปร่างที่ผอมกะหร่อง ก่องแก่ง กับทรงผมยาวถึงกลางหลังและการแต่งตัวสไตล์ฮิปปี้สุดเซอร์ ที่ทั้งสูบบุหรี่และดื่มเหล้าเกือบทุกวัน สังคมทั่วไปก็มองว่าคือขี้ยาดีๆนี่เอง ที่แม้แต่พ่อแม่ยังนึกว่าติดยาเสพติด เคยครั้งหนึ่งเมากลับมาบ้าน พ่อถึงกับให้อาตี๋ น้องชายที่อายุห่างกัน 6 ปี มาดมปากว่ามีกลิ่นเหล้าหรือไม่ ด้วยความสงสัยว่า ไม่ได้เมาเหล้า แต่ เมายา!!

น้องชายก็ไม่ทราบว่าดมอีท่าไหน ไม่ได้กลิ่นสะงั้น (ฮ่าฮ่า..สงสัยเป็นหวัด) ทำให้พ่อยิ่งแน่ใจว่าติดยาแน่นอน จนผู้เขียนต้องท้าให้พาไปตรวจที่โรงพยาบาล ด้วยน้ำตาและความน้อยเนื้อต่ำใจ

ใช่ครับ ผู้เขียนลองมาหมดแล้ว ทั้งพันลำ ทั้งบ้องกัญชา แต่ไม่ได้ถึงกับติดแค่ตามเพื่อน และเป็นวัยที่อยากลอง พ่อแม่ผู้ปกครองหลายๆท่านมักจะโทษที่เพื่อนๆ ของลูก เพราะเวลาไปนอนค้างตามบ้านเพื่อน เคยโดนพ่อแม่เพื่อนว่ากระทบชิ่งอยู่บ่อยๆว่า ให้เลือกคบเพื่อนดีๆนะ เดี๋ยวจะเสียคน ติดเหล้าติดยาตามเพื่อน พวกเราถึงขั้นนั่งก้มหน้าเงียบกริบ นึกว่าสลด แต่เปล๊า..(เสียงสูง) กลั้นหัวเราะกันแทบแย่ เพราะแก็งค์เราหุ่นขี้ยาและผมยาวทุกคน มันก็น่าอยู่หรอกครับยุคนั้น ทั้งกินเหล้า สูบบุหรี่ พี้กัญชา

ด้วยแรงบันดาลใจกับการที่เห็นผู้ใหญ่เวลาลูกหลานเกเร มักชอบโทษนู่นนี่นั่น หรือแม้แต่ตัวเองที่เที่ยวโทษสิ่งแวดล้อมมั่ง เพื่อนมั่ง ว่ามาชักจูงให้เขาเสียคน แต่คนเราทุกอย่างมันอยู่ที่ใจ จึงแต่งคำขวัญเข้าประกวด ในโครงการ "ร่วมแรงร่วมใจต้านภัยยาเสพติด" เนื่องในวันต่อต้านยาเสพติดโลก ด้วยคำขวัญที่ว่า "ชนะตัว ชนะใจ ชนะภัย ยาเสพติด"

จากแรงบันดาลใจดังกล่าว ด้วยข้อความที่สั้นกระชับ บ่งบอกถึงถ้าเราชนะใจตัวเองได้ เราก็จะชนะภัยร้ายได้ทุกสิ่ง ทำให้ชนะใจกรรมการ ผลลัพธ์คือ..ได้รับรางวัลคำขวัญรองชนะเลิศประเภทบุคคลทั่วไป ที่นำความภาคภูมิใจให้กับผู้เขียน และหวลคิดถึงท่านทั้ง 2 ที่ไม่ได้อยู่ร่วมภาคภูมิใจกับลูก ที่ครั้งหนึ่งคอยตักเตือนด้วยความห่วงใย วันนี้ลูกกล่าวได้เต็มปากว่า พ่อกับแม่คงหายห่วงแล้ว เพราะลูก ลด ละ กับสุราและบุหรี่ไปแบบแทบลืมกันเลยทีเดียว พ่อกับแม่คงยิ้ม😊และมองลงมาจากท้องฟ้าด้วยความภาคภูมิใจไปกับลูก

"เรากลับไปแก้ไขอดีต..ไม่ได้ แต่ เราทำวันนี้ให้ดีที่สุด..ได้" Linxikunอาลั้นเด็กหลังตลาด/เตี่ยงหม่อโผ่วตาโปวเกี้ย