อย่ามัวแต่รัก “เขา” จนลืมรักตัว “เรา” - ดีเจพี่อ้อย
งาน Love Fest Thailand เพิ่งผ่านไปค่ะ เทศกาลความรักริมทะเล ปีนี้ใช้ชื่อตอนว่า “รักจริงหวังเต้น” ไม่ว่าความรักจะเล่นตลกอะไรกับหัวใจเรา เจอกันได้ในงาน มีกล่องที่ทิ้งของๆแฟนเก่า เอาไปบริจาค เราเจอกันในกระโจมพี่อ้อยพี่ฉอด กอดกันหลังจากปรึกษาปัญหา พาไปดูดวงกับหมอช้าง ปิดท้ายด้วยคอนเสิร์ต ด้วยความที่ชื่อตอนคือ รักจริงหวังเต้น เลยคิดว่าไม่น่าจะมีใครพกปัญหามากมายมาทะเล ใครจะเข้ามานั่งปรึกษาปัญหาหัวใจในกระโจมนะ แต่ผิดคาด บางคนพอเห็นหน้า น้ำตาไหลเลย โถ…
มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามานั่งคุยในกระโจมค่ะ น้องเล่าให้ฟังว่า แต่งงานกับภรรยา มีลูกด้วยกัน 1 คน ก็รักกันมาอย่างดีจนมีโควิด ภรรยาดันไปติดหนุ่มที่มาส่งอาหาร เพราะสั่งกันบ่อย ความรู้สึกค่อยๆพัฒนา สามีเองไม่ได้ระแวงสงสัยอะไร เพราะคิดว่าไม่น่าเป็นไปได้ จนเห็นเขามารับกันหน้าบ้าน ก็ยังพยายามเชื่อใจว่า ใครจะทำร้ายครอบครัวได้ลงคอ จนภรรยาท้องกับผู้ชายคนนั้นค่ะ พ่อตาแม่ยายยังรับลูกสาวตัวเองไม่ได้ ไล่ผู้ชายคนนั้นไป ตัวน้องเอง พยายามเดินหน้าต่อไป เพื่อลูก เป็นผู้ชายที่เลี้ยงลูกเองค่ะ เพราะตอนนี้ภรรยาต้องเลี้ยงลูกที่เกิดกับผู้ชายอีกคน ในบ้านเดียวกัน !!! “ความซื่อสัตย์” เรื่องง่ายๆกลายเป็นเรื่องยาก ในวันที่เราไม่ได้รักกันมากเท่าเดิมแล้ว ในที่สุด น้องผู้ชายรับมือกับความระแวงในใจไม่ไหว ขอให้เลิกกันไป โดยต่างยังเป็นพ่อและแม่ของลูก น้องเดินออกมาจากชีวิตคู่แต่ยังดูแลลูก ไม่มีอะไรผูกพันทางใจ จนวันนี้มาเจอผู้หญิงคนใหม่ ที่ยอมรับกับอดีตที่ผ่านมาของเขาได้ น้องอยากเข้ากระโจมมาเพื่อบอกว่า “ผมรอดได้เพราะพี่อ้อย พี่ฉอดนะครับ ไม่ว่าพี่จะรู้ตัวหรือเปล่าก็ตาม” ไม่มีอะไรเสมอไป ในเรื่องความรักจริงๆค่ะ ครั้งหนึ่งเราเชื่อว่าลูกจะเป็นโซ่ทองคล้องใจ วันนี้ไม่มีอะไรคล้องได้นอกจากใจของคนสองคน
อีกคู่ที่เดินเข้ามาในกระโจม เป็นคุณแม่ กับลูกสาววัยรุ่นค่ะ มองด้วยตาเปล่า เดาว่าต้องเป็นลูกสาวแน่ๆที่มีปัญหา ปรากฏไม่ใช่ค่ะ ปัญหาของคุณแม่ล้วนๆ เป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว ที่มีความรักครั้งใหม่ กว่าจะเปิดใจแสนจะยากเย็น พอเห็นความดีก็เริ่มมีใจ ต่อสู้ฝ่าฟันกันมา สร้างเนิ้อสร้างตัว ช่วยกันทำมาหากิน ลุยทุกงานที่อยู่ข้างหน้า เคยตกนั่งร้านจนกระดูกหลังหัก แต่วันนี้เขาไปรักคนอื่นแล้ว มีแต่น้ำตาและความเสียใจ แอบให้ความหวังตัวเองว่า เดี๋ยวเขาคงกลับมา เพราะไม่มีใครที่รักเขาได้มากกว่าเรา… ปัญหาคือ แล้วเราคือคนที่เขารักขนาดนั้นหรือเปล่า ยังบอกไปว่า ร้องไห้เสียใจได้ แต่อย่าลืมว่า ลูกสาวเฝ้ามองคุณแม่อยู่นะคะ เคยแต่พูดว่า เราคือหัวใจพ่อแม่ อย่ายอมให้ใครมาทำอะไรแย่ๆ เพราะหัวใจพ่อแม่เจ็บที่สุด เช่นกัน น้องคือหัวใจของลูก แม่สุข ลูกก็สุข ถ้าแม่จมทุกข์ ลูกจะหาความสุขได้จากที่ไหน ลูกสาวยิ้มกว้างเลยค่ะตอนนี้ ยังถามลูกสาวไปว่า “เป็นที่ปรึกษาความรักให้คุณแม่หรือเปล่าคะเนี่ย” น้องพยักหน้าแล้วตอบว่า “เป็นค่ะ” “แล้วหนูมีแฟนหรือยังคะลูก” “มีแล้วค่ะ” คุณแม่รีบตอบสวนขึ้นมาว่า “ แม่ลูกมีแฟนเป็นทอมเหมือนกันค่ะ” โอวว …ไม่ใช่แค่แม่ลูก แต่มีความเป็นเพื่อนอยู่ในนั้นด้วย ไม่ต้องห่วงแล้วค่ะ มีทีมที่แข็งแรงขนาดนี้ ได้แต่บอกว่าดูแลหัวใจตัวเองดีๆ ต่างเป็นหัวใจของกันและกันนะคะทั้งคุณแม่คุณลูก อย่ายอมให้ใครที่ไหนมาทำร้ายหัวใจเราได้ เพราะอกหักที่คนนู้น จะเจ็บถึงคนทางนี้
ความรักมีเรื่องใหม่ให้เราเรียนรู้ได้ทุกวัน ไม่ใช่เรียนรู้แต่เขา แต่เรายังได้เรียนรู้ในตัวเรา ในวันที่มีเขาอยู่ในใจ บางคนงงมากว่า เราอ่อนไหวขนาดนี้ได้ยังไง ทุรนทุรายเป็นบ้า แค่ว่าเขาไม่อ่านไลน์ หรือแม้แต่ มีพลังมากมายถ้าได้ทำอะไรเพื่อคนที่เรารัก และอย่าลืมสิ่งหนึ่งเสมอ “รักแท้” ไม่ว่าเราจะเจอหรือไม่เจอ อย่าเผลอละเลยหัวใจคนที่อยู่ใกล้ๆ ตอนอยู่ไม่ดูแล อย่ามารู้สึกแย่ตอนเขาจากไป หรือกับบางคน ดูแลเขาดีแทบตายสุดท้ายเขาเลือกคนอื่น ก็อย่าขมขื่นนานนัก เมื่อเขาไม่รัก เรายิ่งต้องรักตัวเอง ไม่มีเขา เราก็ยังมีค่า ปัญหาความรัก บางทีไม่ต้องแก้ แค่ยอมรับ ว่า ทุกความสัมพันธ์มีวันหมดอายุ สุดแท้แต่จะหมดอายุรักหรือหมดอายุขัยก่อนเท่านั้นเอง