โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

การเมือง

สะท้อนความรู้สึกขมขื่น‘ทหารเก่า’ ทำไมต้องต้าน‘สหายใหญ่’คุมกลาโหม

แนวหน้า

เผยแพร่ 05 ก.ย 2567 เวลา 17.00 น.

สะท้อนความรู้สึกขมขื่น‘ทหารเก่า’ ทำไมต้องต้าน‘สหายใหญ่’คุมกลาโหม

6 กันยายน 2567 นายนันทิวัฒน์ สามารถ อดีตรองผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองแห่งชาติ โพสต์เฟซบุ๊กหัวข้อ “จิตสำนึก” มีเนื้อหาดังนี้…

จิตสำนึก

หลายคนมาถามผมว่า ทำไมทหารเก่าต้องต่อต้าน

อดีตนักศึกษาเข้าป่าที่มีวาสนาได้เป็นรัฐมนตรีกลาโหม

นี่คือปัญหาของการที่เราไม่เคยเอาบทเรียนที่เจ็บปวดทางสังคมที่เกิดขึ้นบรรจุในแบบเรียน ทำให้คนไทยรุ่นใหม่ไม่รู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ชาติตัวเอง ที่เกิดขึ้นในสงครามต่อสู้กับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศ

ทหารต้องเสียชีวิตและพิการจำนวนมากจากการสู้รบในการปราบปรามกบฏศึก

ในแต่ละปี ในหลวงจะเสด็จพระราชทานเพลิงศพทหารที่เสียชีวิตที่วัดพระศรีมหาธาตุ ปีหนึ่งปีหนึ่งนับร้อยศพ

จึงไม่เป็นที่แปลกใจ และเข้าใจในอารมณ์ของทหารเก่าและญาติมิตรของทหารที่บาดเจ็บและเสียชีวิตจากการต่อสู้กับ ผกค.

วันนี้ อดีตผกค.บุญวาสนาได้เป็นรัฐมนตรีกลาโหม จึงมีเสียงคัดค้านไม่เห็นด้วย แต่ไม่มีผลอะไรหรอก ท่านรัฐมนตรีก็คงทำงานต่อไป

ความขมขื่นของทหารเก่า จะส่งผ่านมามาถึงทหารปัจจุบันหรือไม่ ยากที่จะหยั่ง นายทหารรุ่นใหม่ไม่เคยสู้รบกับ ผกค.เลย อาจจะรับรู้หรือไม่รับรู้

นำเรื่องนี้มาเขียน ไม่ได้จะรื้อฟื้น หรือฟื้นฝอยหาตะเข็บ และไม่ต้องการให้มีการต่อต้านอะไร

เพียงแต่สะท้อนความรู้สึกของทหาร

ในอดีตการแต่งตั้งรัฐมนตรีกลาโหม ฝ่ายการเมืองมักจะถนอมน้ำใจทหาร จะให้อดีตนายทหารมาเป็นรัฐมนตรี

หากจะเป็นพลเรือนมักจะเป็นนักการเมืองที่มีประวัติดี เป็นนักการเมืองที่คนให้การยอมรับ ไม่ใช่ไปคว้านายหมูนายหมาใครก็เป็นรัฐมนตรีกลาโหมได้ ขอแค่ได้รับเลือกตั้งการเมืองอยากทำอะไรก็ตามสะดวก

เชิญตามสบาย

-005

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...