โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

ไลฟ์สไตล์

อย่าอ่านตอนหิว!

Dek-D.com

เผยแพร่ 19 ก.ค. 2565 เวลา 06.58 น. • DEK-D.com
รวมนิยายจีนโบราณที่อ่านแล้วท้องร้อง

อย่าอ่านตอนหิว!

รวมนิยายจีนโบราณที่อ่านแล้วท้องร้อง

ใครเคยหิวตอนอ่านนิยายบ้าง!?

ขั้นกว่าของการดูคลิปอาหารแล้วหิว คือนอนไถจออ่านนิยายอยู่ดีๆ คนเขียนดันบรรยายอาหารจานเด็ดจนเห็นภาพ คนอ่านอย่างเราๆ เลยต้องลำบากหาขนมมากินตาม วันนี้ทีมงาน Dek-D เลยคัดเลือกนิยายจีนโบราณที่ตัวละครมีเสน่ห์ปลายจวัก ไม่ว่าจะเจอเรื่องหนักแค่ไหน ขอเพียงมีกะทะกับตะหลิวก็พลิกชีวิตให้กลับมาเฉิดฉายได้

คำเตือน : โปรดเตรียม ‘ของกิน’ ระหว่างอ่าน

เชฟสาวทะลุมิติ

‘ดาริน’ เชฟสาวที่สั่งสมประสบการณ์มายาวนานกว่ายี่สิบปี ติดหนึ่งในสุดยอดเชฟตั้งแต่อายุยังน้อย ในที่สุดเธอก็ได้รับโอกาสให้เป็นกรรมการตัดสินอาหารระดับชาติ แต่ตอนจบมันไม่ได้สวยหรูอย่างที่เธอคิด เพราะขณะที่เธอกำลังชิมอาหารและวิพากษ์วิจารณ์ผู้เข้าแข่งขัน อาหารดันติดคอตายซะอย่างนั้น

ฟ้าอาจจะเห็นใจที่เธอตายอนาถในหน้าที่ เมื่อเธอลืมตาตื่นขึ้นก็พบว่าตัวเองมาอยู่ในร่างของ ‘ซิงถิง’ เด็กหญิงวัยห้าขวบที่ถูกขายให้ทำงานอยู่โรงเก็บฟืน แถมยังมีความรู้ความจำจากชาติที่แล้วติดตัวมาด้วย ทว่า…โลกยุคโบราณนี้กลับห้ามไม่ให้ผู้หญิงทำอาหาร!

ในฐานะเชฟ โลกทั้งใบของเธอคือห้องครัว ดังนั้นแม้จะต้องเสี่ยงหัวหลุดออกจากบ่าเพราะฝ่าฝืนจารีต แต่เธอไม่มีวันเปลี่ยนความตั้งใจของตัวเองโดยเด็ดขาด กระทั่งวันหนึ่งมีเถ้าแก่รับอุปการะเธอไว้ ถึงเธอจะต้องใช้ชีวิตหลังจากนี้ในฐานะ‘เด็กผู้ชาย’ แต่เพื่อแลกกับการได้ทำอาหารแล้ว สำหรับเธอถือว่าคุ้มเกินคุ้ม!

อย่าเครียดนะฉันหาเงินเก่งมาก

ชีวิตของ ‘จางซิ่วหย่า’ไม่ถือว่าอาภัพ ชาติตระกูลของเธอนับว่าพอใช้ได้ การศึกษาก็ค่อนข้างดี หน้าตาก็ไม่จัดว่าขี้เหร่ แต่สิ่งที่ทำให้เธอไร้คู่น่าจะเป็นเพราะรูปร่างที่เกินมาตรฐานค่อนข้างมาก เธอชอบกิน และก็ชอบทำอาหาร ขนาดพี่น้องยังบอกว่ารสมือของเธออร่อยที่สุด

กระทั่งวันหนึ่งขณะที่เธอกำลังยัดปิ่งต้นหอมเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย แต่มันกลับมาอุดที่หลอดลมจนเธอหายใจไม่ออกและเสียชีวิตไปในที่สุด เธอไม่ได้ไปสวรรค์หรือนรก กลับฟื้นขึ้นมาในร่างของหญิงสาวที่ชื่อเดียวกับเธอ พร้อมกับสถานะคุณแม่ลูกสองและภรรยาที่มีสามีพิการ

หากคิดว่าชีวิตใหม่น่ารันทดแล้ว ประโยคแรกที่เธอได้ยินดันน่าหดหู่ยิ่งกว่า เมื่อลูกสาววัยหกขวบร้องว่า “บ้านเราไม่มีข้าวกินแล้ว!”คนรักการกินอย่างจางซิ่วหย่ามีหรือจะยอม โดยเฉพาะเมื่อรับรู้ผ่านความทรงจำว่าครอบครัวนี้พบเจอความลำบากมามาก ในเมื่อจางซิ่วหย่าคนใหม่นี้มาแล้ว เธอจะพิชิตความจนและความหิวโหยของครอบครัวให้เอง!

ผักวิญญาณพวกนี้ฉันเป็นคนปลูก

‘จันทร์กระจ่าง’ หญิงชราวัยเจ็ดสิบสองปีได้ของขวัญวันเกิดเป็นต้นไม้ชื่อ ‘ว่านสมปรารถนา’ในการ์ดอวยพรเขียนไว้ว่าถ้าเลี้ยงว่านนี้จนออกดอกได้ ความปรารถนาเป็นจริงหนึ่งข้อ ซึ่งความความเป็นจริงก็คือ…ตัวเธอดันเป็นคนที่ปลูกอะไรก็ไม่เคยรอด

เพื่อไม่ให้เสียน้ำใจคนให้ เธอเลยตัดสินใจลองดูสักตั้ง คาดไม่ถึงเลยว่าต้นไม้ประหลาดต้นนี้จะส่งเธอมาเกิดใหม่ในโลกอีก 2022 ปีข้างหน้า แถมเธอยังได้ลดอายุตัวเองมาอยู่ในร่างหญิงสาววัยรุ่นที่มีชื่อว่า ‘เจาอวี่เยว่อิง’

นอกจากสะเทือนใจที่ตัวเองมาเกิดใหม่เป็นคนขายผัก เธอยังต้องรับความจริงที่ว่าอาหารการกินของโลกยุคใหม่สภาพไม่ต่างจากอาหารสุนัขส่วนอาหารเปียกที่ถูกจัดให้เป็นของหรูราคาแพงก็ดันมีรูปร่างหน้าตาไม่ต่างจากขนมแมวเลีย อดีตครูคหกรรมวัยเกษียณย่อมรับไม่ได้ ปฏิบัติการนำผักมารังสรรค์เมนูใหม่เพื่อไม่ให้ตัวเองเฉาตายจึงเริ่มต้นขึ้น!

รับบทเมียชาวนาแล้วหนึ่ง

ใครจะไปคิดว่าแค่เข้านอนเหมือนทุกคืน พอตื่นขึ้นมาจะทะลุมิติมาอยู่ในอดีต ‘จางเยว่ซิน’ได้แต่งงงวยเมื่อพบว่าตัวเองมาอยู่ในร่างของ ‘สะใภ้ใหญ่บ้านหวัง’ที่กระโดดน้ำฆ่าตัวตาย กลายเป็นประเด็นร้อนให้ชาวบ้านซุบซิบนินทากันไปทั่ว

ที่น่าตกใจยิ่งกว่า ร่างใหม่ของเธอดันมี ‘สามี’ เป็นชาวนายากจน พ่วงลูกชายฝาแฝดผอมแห้งอีกสองไหนจะแม่สามีสุดร้ายกาจที่เอาแต่จ้องจับผิดและพร้อมชี้หน้าด่าเธอได้ทุกเมื่อ ไม่รวมกับสะใภ้คนอื่นที่แข่งกันชิงดีชิงเด่นอย่างกับละครหลังข่าว ไม่ต้องเสี่ยงเซียมซีก็รู้ว่าชีวิตหลังจากนี้ไม่ง่ายแน่ๆ

แต่ในความโชคร้ายยังมีความโชคดี เพราะชีวิตที่แล้วจางเยว่ซินทำบุญเอาไว้มาก และผลบุญพวกนั้นกลายมาเป็น ‘คลังสมบัติ’ ส่วนตัวของเธอ หลังจากทำใจได้ว่าจะต้องใช้ชีวิตในยุคนี้ เธอขอปล่อยผ่านเรื่องดราม่าทั้งหมดทั้งมวล เมื่อฟ้าดลบันดาลให้เธอเป็นแม่ เธอก็ขอทำหน้าที่คุณแม่(มือใหม่)ด้วยการขุนลูกๆ ให้กลับมาน่ารักน่าชังอีกครั้ง!

ข้าจะเป็นเศรษฐีเงินล้าน

เรื่องราวเริ่มขึ้นเมื่อ ‘หงอวี้โยว’ นักศึกษาสาวภาควิชา Food Science ที่เครียดและกดดันจากการเขียนวิจัยเรียนจบจนอยากหนีความจริงไปให้พ้นๆ และโชคชะตาก็จัดให้ตามคำขอ เมื่อนางได้มาเกิดใหม่ในร่างเด็กน้อยวัยแปดขวบในยุคจีนโบราณเมื่อสองพันปีก่อน

ทันทีที่ลืมตา ความทรงจำของเด็กน้อยก็ประดังเข้ามาในสมอง นางพบว่าชีวิตเวลานี้ของตนเองลำบากมาก มารดาของนางเคยเป็นหญิงงามที่เพียบพร้อม แต่กลับถูกสามีหักหลังโดยการทิ้งไปแต่งงานกับบุตรีของผู้มีอำนาจ ด้วยศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่ทำให้มารดาของนางอุ้มท้องจากมาพร้อมกับพี่เลี้ยงฝีมือเก่งกาจอีกหนึ่งคน

เมื่อไม่อาจกลับสู่โลกปัจจุบัน หงอวี้โยวได้แต่ยอมรับสถานะใหม่ของตัวเอง นางต้องทำใจยอมรับว่าหนึ่งหญิงม่าย หนึ่งเด็ก และหนึ่งสาวใช้ยากจะเอาชีวิตรอดในยุคแบบนี้ เพื่อยกระดับชีวิตของตนเองและครอบครัว นางที่เป็นถึงนักศึกษาภาควิชา Food Science เลยต้องงัดความรู้ทั้งหมดมาใช้ เครื่องปรุงและวัตถุดิบโบราณแล้วอย่างไร ขอแค่ผ่านมือนาง อะไรก็อร่อยทั้งนั้น และนางจะใช้ความสามารถนี้ในการพลิกชีวิตให้ได้!

อำพันดอกท้อ 桃膠汤 1960

‘เถาฮวาเหลย’ หญิงสาวอายุสิบเก้าปีที่กำพร้ามาตั้งแต่เด็ก แม้เธอจะอยู่ในประเทศมหาอำนาจ แต่เพราะทุกอย่างถูกควบคุมโดยรัฐบาล ทำให้ประชากรที่อยู่ในพื้นที่ห่างไกลส่วนใหญ่ยังคงอดอยาก เธอเองก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ต้องทำงานหนักเพื่อแลกที่พักกับอาหารให้ผ่านไปวันๆ

ยังไม่ทันพบกับความสุขของชีวิต เถาฮวาเหลยก็หมดลมหายใจเนื่องจากเหนื่อยสะสม วิญญาณของเธอได้มีโอกาสมาเกิดอีกครั้งในร่างของหญิงสาวผู้อ่อนแอที่ชื่อแซ่เดียวกัน ทว่ามันดันเป็น ‘ยุค 60’ ที่ลำบากแร้นแค้นยิ่งกว่าปี 2022 ที่เธอจากมาหลายเท่า และเธอที่ไม่เคยมีความรักก็พบว่าตัวเองมี ‘สามี’ แบบไม่ทันตั้งตัว ถึงเขาจะเป็นคณะกรรมการของหมู่บ้าน แต่ยังคงต้องทำงานแลกแต้มค่าแรงเพื่อเลี้ยงดูหลายชีวิต ดูแล้วน่าสงสารมาก

ในเมื่อแก้ไขอะไรไม่ได้ เถาฮวาเหลยจะใช้ความรู้จากชาติที่แล้วมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ อย่างน้อยในอนาคต ‘ตำรับอาหาร’ ก็พัฒนาขึ้นมาก มีเมนูเด็ดๆ ให้เลือกทำเพียบ แต่มีหนึ่งสิ่งที่เธอไม่เข้าใจ ทั้งที่เธอทำของอร่อยให้แล้วแท้ๆ ทำไมสามีถึงอยากกินอย่างอื่นละนี่!

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...