โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

อาชญากรรม

แม่เด็ก 8 ขวบปล่อยโฮ! ลั่นวันนี้เกลียดผัวใหม่แล้ว เสียลูกสุดทรมาน ขอสังคมให้อภัย

MATICHON ONLINE

อัพเดต 22 ต.ค. 2564 เวลา 08.18 น. • เผยแพร่ 22 ต.ค. 2564 เวลา 08.05 น.

แม่เด็ก 8 ขวบปล่อยโฮ! ลั่นวันนี้เกลียดผัวใหม่แล้ว เสียลูกสุดทรมาน ขอสังคมให้อภัย ครอบครัวเปิดใจสุดแค้น จวกแรงต้องคิดให้ได้

กรณี “น้องเหนือ” เด็กวัย 8 ขวบ ถูก นายวิรัช แซ่เฮ้ง” อายุ 37 ปี พ่อเลี้ยง มัดมือโยงกับเสาแล้วใช้สายไฟเฆี่ยนตี ไม่ให้กินข้าว ดื่มน้ำ ให้ปัสสาวะใส่ขวดแล้วดื่ม จากนั้นก็ใช้เท้าเตะซ้ำตามร่างกายจนแน่นิ่ง พอปลุกไม่ตื่นจึงแก้มัดให้ก่อนเรียกภรรยา ต่อมาพบว่าเสียชีวิต สังคมตั้งคำถามว่าแม่น้องเหนือไม่รู้เรื่องจริงหรือ

รายการโหนกระแสวันที่  22 ต.ค. 64 “หนุ่ม กรรชัย กำเนิดพลอย” ในฐานะผู้ดำเนินรายการ ผลิตในนามบริษัท ดีคืนดีวัน จำกัด ออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 12.35 น. ทางช่อง 3 กดเลข 33 สัมภาษณ์ คุณแม่น้อย แม่น้องเหนือ , หมาย พี่สาวคุณแม่ , นุช เพื่อนบ้านที่รู้พฤติกรรมวิรัชมาตลอด , แก้ว พี่ชายฝั่งแม่น้อย, รศ.นพ. วีระศักดิ์ จรัสชัยศรี ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติเวช มศว.

รู้จักวิรัชมานานแค่ไหน?

แม่น้อย : ประมาณ 11 เดือนได้ค่ะ แม่มีลูก 2 คน น้องเนยกับน้องเหนือ

ทำไมอยู่ดีๆ ถึงนำน้องเหนือกับน้องเนย มาอยู่ที่บ้าน?

แม่น้อย : ตอนนั้นยายโทรมาบอกว่าจะให้ไปอยู่มั้ย ก็เลยบอกว่าให้มาอยู่ก็ได้ เราไม่ได้ไปรับเอง เขามากันเอง

เด็กมาอยู่ที่บ้านบ่อยมั้ย?

แม่น้อย : ไม่เคยมาเลย 11 เดือนที่คบกับวิรัชเพิ่งมาอยู่ที่นี่ เขารู้จักกันมาก่อน ก่อนหน้านี้เขาอยู่ตรงบ้านที่แม่อยู่ แล้วเราย้ายมาอยู่ข้างนอก ก่อนมาเราก็ถามลูกว่าจะมาพร้อมกันเลยมั้ย

พฤติกรรมวิรัชเป็นยังไง?

แม่น้อย : ไม่เคยด่า ไม่เคยตี เป็นคนพูดจาดี กับเราก็เรียกพี่กับน้องตลอด ไม่เคยขึ้นมึงขึ้นกูใส่เลย ไม่เคยเห็นพฤติกรรมแบบนี้ แรกๆ เขากินเหล้า วันนั้นเขากินหนักอยู่ครั้งนึงแล้วบอกจะเลิกเลย แล้วก็เลิกไป นานๆ จะกินสักครั้ง เดือนนึงกินสักครั้ง

จะบอกว่าสามีใหม่เป็นคนดี?

แม่น้อย : เขาปฏิบัติกับเราให้เห็นว่าเป็นคนดี ตอนนั้นเราก็รัก เพราะเราไม่เคยถูกเอาใจ เขาเอาใจเราตลอด

เคยสังเกตมั้ยว่าเขามีพฤติกรรมว่าลูกเรามั้ย?

แม่น้อย : เขามีดุ เขาอยากให้น้องอ่านหนังสือออก เขียนหนังสือได้ คือสัญญาอะไรไว้ต้องทำให้ได้

กับเด็ก 8 ขวบเนี่ยนะ?

แม่น้อย : ค่ะ เขาบอกว่าเขาจะให้น้องทำให้ได้ เขาบอกแค่นี้

เวลาน้องทำไม่ได้เขาทำยังไง?

แม่น้อย : เขาจะลงโทษ แต่ไม่รุนแรงแบบนี้ จะมีใช้ไม้เรียวตีที่ก้น ส่วนตัวก็คิดว่าแรง เพราะแม่ไม่เคยตีลูกแบบนั้น แม่เคยเห็นและก็เคยห้าม แต่พอเราห้ามจะยิ่งตีหนักขึ้น

แม่เคยเห็นครั้งไหน ที่ตีแล้วห้าม เขาทำหนักขึ้น?

แม่น้อย : ตอนนั้นน้องอ่านหนังสือไม่ได้ ถามก็ไม่ตอบ เขาตี เราก็เข้าไปห้าม พอห้ามเขาก็โมโหใส่เรา และหันไปตีน้องหนักกว่าเดิม ตีที่ก้นค่ะ

เคยเห็นเขาเตะลูกเรามั้ย?

แม่น้อย : เคยเห็นครั้งนึงตอนเราห้าม เขาเตะไปที่ก้น น้องนั่งอยู่ก็ล้ม เรื่องอ่านหนังสือนี่แหละค่ะ เราเห็นเขาตีเราก็เลยห้ามเขา พอห้ามเขาก็ทะเลาะกับเรา แล้วเขาก็ออกไปเตะน้อง

เป็นแบบนี้หลายครั้งมั้ย?

แม่น้อย : เป็นแบบนี้จนเราไม่ห้าม เราไม่ไปขวางเขา เพราะกลัวว่าเขาอารมณ์จะขึ้นมั้ย

สงสารลูกมั้ย เวลาเห็นลูกเราถูกสามีใหม่ทำแบบนี้?

แม่น้อย : สงสารค่ะ เราร้องต่อหน้าไม่ได้ เราต้องไปแอบร้อง (ร้องไห้)

ทำไมร้องไม่ได้ มันเป็นพระเจ้าเหรอ มันเป็นใคร ทำไมต้องยอมให้เขาทำลูกเรา?

แม่น้อย : เคยคิดกับตัวเอง แต่ก็ไม่รู้ยังไง(ร้องไห้) เราอยากหยุดอยากเลิกอยากบอกเขาแต่ถึงเวลาก็พูดไม่ออก มันทำไม่ได้ (ร้องไห้)

ไม่อยากตอกย้ำคุณแม่ แต่เป็นเรื่องคดีความ สังคมก็ตั้งคำถาม ก็อยากให้เป็นอุทาหรณ์ถ้ามีสามีใหม่แล้วเป็นแบบนี้ ขอให้คิดไว้เลยว่าต่อไปจะมีความสูญเสียรุนแรงเกิดขึ้น วันที่น้องเสียชีวิต แม่รู้มั้ยมันเกิดอะไรขึ้น?

แม่น้อย : ไปรับเขามาจากทำงาน 2 ทุ่ม เขาถามน้องว่าอ่านหนังสือมั้ย น้องบอกไม่ได้อ่าน เขาถามทำไมไม่อ่านหนังสือ เขาก็พาไปในห้องแล้วตีอยู่ในห้อง เราได้ยินเสียง แต่เราไม่กล้าเดินไปห้ามเขา ได้แต่ยืนร้องในครัวกับลูกอีกคนกลัวว่าถ้าเข้าไปห้าม กลัวเขาทำหนักกว่าเดิม ช่วงนั้นเป็นช่วงที่แม่รู้

ที่แม่เห็นเขาทำอะไร?

แม่น้อย : แม่ไม่เห็น เพราะเขาอยู่ในห้องปิดประตู เราได้ยินแต่เสียงตี

รู้มั้ยเขาจับน้องเหนือขึงกับขื่อ?

แม่น้อย : อันนั้นแม่ไม่รู้ค่ะ เรารู้ว่าจับล็อกข้อมือให้ยืน แต่จับขึงเราไม่รู้ เราไม่เห็น เพราะตอนนั้นเราเข้าไปอาบน้ำ เดินออกมาก็เห็นเขายืนอยู่ที่ประตู เราไม่เห็นอะไร ก็เดินไปในห้องแล้วไม่ได้ออกมา หลังจากนั้นพอเราหลับจนน่าจะตีสี่กว่า เขาอุ้มน้องเข้ามาเรียกเรา เราหันไปเห็นก็ตกใจ ถามว่าทำอะไร เขาเลยบอกว่าอย่าเพิ่งถามอะไร พาน้องส่งรพ.ก่อน

ปกติน้องนอนกับใคร?

แม่น้อย : นอนข้างนอกกับพี่สาว พี่สาวได้ยิน พี่สาวรู้ตลอด

พี่สาวก็ห้ามไม่ได้ ถ้าห้ามก็จะโดนเหมือนกัน?

แม่น้อย : พี่สาวก็น่าจะกลัวน้องโดนหนัก เลยไม่กล้าห้ามอะไร

พาน้องไปรพ . น้องเสียชีวิต แม่ยืนยันไม่รู้เรื่อง ไม่ได้ยินเสียงอะไร?

แม่น้อย : แม่ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย จนเขาอุ้มลูกมาแม่ถึงรู้

วันนี้ในข้อกฎหมาย แม่อาจโดนดำเนินคดีตามกฎหมายด้วย?

แม่น้อย : แม่เพิ่งทราบจากลูกพี่ลูกน้อง ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ต้องยอมรับ แต่ยืนยันไม่มีส่วนรู้เห็นค่ะ (เสียงสั่นเครือ)

ถาม “พี่นุช” เพื่อนบ้าน เห็นเหตุการณ์อย่างนี้หลายครั้งมั้ย ที่เขาไปทำร้ายน้องเหนือ?

นุช : ตอนที่อยู่ด้วยกันก็เห็น เพราะพี่ก็ไม่ได้ทำงาน อยู่บ้านเลี้ยงหลานเหมือนกัน คือเด็กเขาก็มีพฤติกรรมอยากเล่นกับเด็ก หลานพี่ก็ตัวเล็กรุ่นๆ เดียวกัน ถ้าวิรัชไปทำงาน เด็กจะออกมาเล่นได้ แม่ไม่ห้ามเท่าไหร่ แต่ถ้าวิรัชกลับมาต้องเข้าห้อง อ่านหนังสือ ที่เขาย้ายออกจากซอย เพราะเหมือนพี่ไปยุ่งกับเรื่องลูกเขามากเกินไป ก็บอกวิรัชกับเมียว่ากับเด็กป.1 จะเอาอะไรนักหนา พูดกับเขาทั้งคู่ เพราะเขาดื่มแล้วมานั่งคุยตรงโต๊ะ เราบอกว่าเด็กป.1 จะเอาอะไรนักหนา ต้องค่อยเป็นค่อยไป ยิ่งไปดุยิ่งลน เขาบอกอยากให้ลูกอ่านได้ แล้วเด็กไม่ได้เรียนตลอด ย้ายไปย้ายมา เด็กก็อ่านไม่ได้

บ่อยมั้ยเขาดุด่าว่าตี?

นุช : ตีนี่ไม่เห็น ถ้าเขาทำโทษเด็กจะทำในห้อง ไม่ได้ยินเสียง เด็กไม่ได้ร้อง เพราะพี่อยู่ฝั่งตรงข้ามบ้านเขา แต่จะเห็นแค่พฤติกรรม ถ้าทำผิดหนึ่งไม่ให้กินข้าว ที่พูดนี่ถามจากน้องเหนือว่ากินข้าวหรือยัง เขาบอกว่ายัง เพราะลุงไม่ให้กิน เราก็ตักพะโล้ให้กิน พอขายของได้ มีอยู่วันนึง น้องเนยเขาจะไปเสียค่าเทอม เรียนที่การอาชีพ เขาก็ล็อกห้องไม่ให้ลูกไปเอาชุดนักเรียน อันนี้เราก็ไม่เข้าใจ เงินยายเขาก็เตรียมไว้ให้ หลานจะไปเรียน แม่เขาไม่มีเพราะไม่ได้ทำงาน ยายก็เตรียมไว้ให้พี่สาวคนนี้พาน้องไปสมัครเรียน ก็ไม่เปิดประตูให้ลูกสักที ลูกก็เคาะอยู่อย่างนั้น ไม่ให้ลูกเข้าบ้านไปเอาชุดนักเรียน ไปเอาเอกสาร

เป็นเรื่องจริงใช่มั้ยแม่?

แม่น้อย : ตรงนี้แม่ไม่รู้

นุช : ไม่รู้ได้ไง น้อยนอนอยู่ในห้อง

แม่น้อย : ไม่รู้ เรื่องนี้ไม่รู้เรื่อง

นุช : ไม่รู้ได้ไง เรื่องนี้คุยกันตรงนั้นคนก็เยอะ ส้มก็ยังไปเรียกมาเปิดประตู น้องก็เรียกเปิดประตูว่าจะมาเอาชุดนักเรียน

แม่ยังรักเขาอยู่มั้ย?

แม่น้อย : ไม่ค่ะ

รู้สึกยังไงกับคนๆ นี้?

แม่น้อย : เกลียดเขาแล้วค่ะ เพราะเขาทำลูกเราจนลูกเราเสีย (เสียงสั่นเครือ)

ก่อนหน้านี้ที่บอกว่าไม่โทษใคร ไม่อยากกล่าวหาใครต่างๆ นานา?

แม่น้อย : แม่เสียใจมาก แม่โทษตัวเอง ที่พาเขาเข้ามาจนทำให้ลูกเป็นแบบนี้ (ร้องไห้)

ผมบอกแม่เลย แม่สมควรเกลียด แม่ไม่มีวันกลับไปอยู่ได้อีก เพราะเขาไม่มีวันออกจากคุก แม่ต้องตัดใจ แม่ต้องทำอะไรเพื่อลูก ถึงแม้เขาเสียไปแล้ว อะไรให้การเป็นประโยชน์ได้ต้องให้ แม่อย่าปกปิด อย่าไปคิดว่าเป็นคนที่เรารักต้องช่วยปกปิด เชื่อว่ามีบางอย่างที่แม่ไม่กล้าพูด เป็นสิทธิ์ของแม่ แต่ถ้าเขาไล่สอบไป แม่มีพฤติการณ์ร่วมด้วย เห็นแล้วไม่บอก แม่โดนด้วยนะ?

แม่น้อย : ค่ะ

พี่สาว วันนี้ที่มาออกรายการ ธงคืออะไร?

หมาย : ก็ที่น้องเคยให้สัมภาษณ์ในรายการบอกว่าญาติพี่น้องรุมเกลียดรุมประณามเขา ไม่เป็นความจริง ยังไงซะพี่น้องกันต่อให้โกรธเกลียดกันแค่ไหนก็ไม่สามารถตัดขาดกันได้ เมื่อเกิดเหตุการณ์แบบนี้ ญาติๆ โกรธไหมก็โกรธค่ะ เพราะหลานเราทั้งคนตาย ไม่มีใครทำใจได้ในเวลาอันรวดเร็ว ความรู้สึกของเรา ทำไมแม่ถึงปล่อยให้ลูกถูกทำร้ายขนาดนี้ถึงขั้นเสียชีวิต อารมณ์โกรธมีทุกคนอยู่แล้ว อยากให้น้องเข้าใจว่าบรรดาญาติพี่น้องไม่มีใครรังเกียจเขานะคะ ไม่มีใครรังเกียจเขาเลย ต่อให้มีความผิดร้ายแรงแค่ไหนก็เป็นพี่น้องกันเหมือนเดิม มีปัญหาอะไรก็อยากให้มาปรึกษา เมื่อก่อนเขามาขอคำปรึกษาเราได้ แต่กรณีหลานเป็นแบบนี้ ทำไมน้องไม่บอกอะไรเราเลย นี่คือสาเหตุที่เราโกรธเขามาก

ใครเลี้ยงน้องมา?

แม่น้อย : ก่อนหน้านี้ให้อยู่กับตาทวด ยายทวด เราไปทำงาน เราผูกพันและห่วงลูกทั้งสองคน

เวลาเหนือไม่ได้กินข้าว พ่อเลี้ยงไม่ให้กินข้าว?

แม่น้อย : เราเสียใจ เราทุกข์ใจมาก

ทำไมไม่แจ้งตร. สิ่งที่วิรัชทำคือการทารุณกรรมเด็ก มันถึงเวลาที่ผู้หญิงมีลูกติด มีสามีใหม่ ต้องสังเกตพฤติกรรมสามีใหม่ให้ดีๆ นะ พ่อเลี้ยงบางคนก็ดี แต่บางคนเลวทรามต่ำช้าน่าใจหาย แต่กรณีวิรัชขออนุญาตด่าผัวพี่นะ มันเลวทรามเกินไป ไม่ให้เด็กกินข้าว มันเป็นวิธีทารุณกรรมเด็ก ผมยังยืนยัน มีผัวใหม่แบบนี้ กรุณารักลูกให้มากกว่าผัวใหม่ ถ้าเห็นลูกถูกกระทำไม่ให้ลูกกินข้าว ใช้ความรุนแรง ตี ต้องมีวิธีจัดการปัญหาแล้ว อย่างคุณแม่ความสูญเสียเกิดแล้ว นี่คืออุทาหรณ์ชั้นดี แก้วถึงขั้นตบหน้าพี่สาว โกรธมาก วันนี้คุยกันหรือยัง?

แก้ว : ยังครับ

แม่ทราบใช่มั้ยเขาทำยังไงบ้าง?

แม่น้อย : แม่ทราบ แต่บางสิ่งแม่ไม่เห็น

แก้วเป็นพี่น้องกันแท้ๆ กับน้อย วันเกิดเหตุ รู้มั้ยวิรัชมีพฤติกรรมรุนแรงขนาดนี้?

แก้ว : ไม่คิดว่ารุนแรงขนาดนี้ ไม่คิดว่าจะตีขนาดนี้ เคยทำงานที่เดียวกัน แต่ไม่ได้สนิทกันเลย

ที่ทำงานเขาเป็นคนยังไง?

แก้ว : อัธยาศัยดี คุยกันได้

รู้มั้ยเขาเป็นผัวพี่สาว?

แก้ว : รู้ครับ

เคยรู้มั้ยหลานชายไม่ได้กินข้าว ไม่ให้เข้าบ้าน?

แก้ว : ผมรู้ครับ ก็เดินไปว่าน้อย ว่าทำไมปล่อยให้เป็นแบบนี้

น้อยว่าไง?

แก้ว : ขอไม่พูดก็แล้วกันครับ แค่นี้ก็สงสารพอแล้วครับ

แก้วโมโหมาก แก้วเลี้ยงน้องเหนือด้วย?

แก้ว : ครับ ตอนแม่เขาทำงานที่ภูเก็ต เขาฝากไว้กับตายาย ผมก็อยู่กับตายาย ตั้งแต่เลี้ยงมาไม่เคยตี ไม่เคยทุบ

ดูยังโกรธมาก?

แก้ว : ครับ

จะยังไงต่อไป ในเมื่อเหตุเกิดไปแล้ว วันนี้พี่น้องมีปัญหากันแล้ว อยากให้เป็นยังไง?

แก้ว : อยากให้เอาโทษไอ้รัชให้ถึงที่สุดครับ

แก้วไปที่เขาทำแผนด้วย ทิ่มมั้ย?

แก้ว : ครับ โดนไป 2 ที

มันแค้นใจ?

แก้ว : แค้นมากครับ

ถามอาจารย์ พฤติกรรมที่เขาอ้างว่าเตะเด็กทีเดียว ใช้สายไฟตีแค่นั้นเอง สภาพศพที่อาจารย์เห็นเป็นยังไง?

นพ.วีระชัย : ผมเห็นจากภาพที่ไม่มีการเบลอ จากร่องรอยมีบาดแผลรุนแรงทั่วร่างกาย ไล่ตั้งแต่บริเวณใบหน้า มีรอยฟกช้ำรอบดวงตาและใบหน้า หลังมีร่องรอยการถูกตี ลักษณะตามข้อมูลบอกเป็นสายไฟ แต่ดูแล้วมีวัตถุอื่นด้วย ลักษณะหัวอาจเข้าได้กับพวกเข็มขัด มีความเป็นไปได้ ลักษณะมันคล้าย แต่ต้องไปตรวจดูที่เกิดเหตุว่ามีวัตถุอื่นอีกหรือไม่ แต่ไม่ใช่แค่วัตถุเดียว แต่ขณะเดียวกันบริเวณด้านหน้า จะมีรอยช้ำที่ท้องกับทรวงอก ที่ท้องเป็นปื้นที่ใหญ่ ท้องด้านซ้าย มีอวัยวะสำคัญเป็นม้าม เด็กตัวเล็กและผอม ฉะนั้นกล้ามเนื้อไม่มีเพียงพอ ถ้าโดนกระแทกตรงๆ ตำแหน่งบริเวณท้องด้านซ้าย อาจทำให้ม้ามฉีกขาดได้ ถ้าม้ามฉีกขาดเลือดก็จะออกจากช่องท้อง เกิดภาวะช็อกและเสียชีวิตได้ ถ้าเตะที่ทรวงอก ถ้ากระดูกซี่โครงหักไปทิ่มปอดก็เสียชีวิตได้ แต่ถ้าโดนหัวใจตรงๆ อาจทำให้หัวใจหยุดเต้นทันทีเลยก็ได้ ตำแหน่งที่เห็นที่โดนกระทำมีอวัยวะสำคัญที่อาจทำให้เสียชีวิตได้

อีกจุดนึงคือลักษณะที่เขารัดข้อมือและแขวนไว้กับขื่อ ตีน้องจนยืนหลับไป ไม่รู้สลบหรือเปล่า เคเบิ้ลไทร์มันรัดจนจมไปในเนื้อ เด็กทรุดก็ล็อกไป กินเนื้อเข้าไป ตรงนี้ถือว่ารุนแรงมากมั้ย?

นพ. วีระชัย : รุนแรง เพราะมันรัดแน่น ไม่มีโอกาสคลายได้เลย มันรัดแน่นไปนานๆ ถ้าเลือดไม่ไปเลี้ยงปลายมือนานๆ  ถ้ารอดชีวิต โอกาสเนื้อเยื้อบริเวณมือสูญเสียก็เป็นไปได้สูง กรณีนี้ที่ดูจากบาดแผลรัดค่อนข้างแน่นมาก จนบีบไปกินเนื้อข้างใน ฉีกขาดไปเลย

เด็กน่าจะทิ้งน้ำหนักตัวไม่ไหวแล้ว อาจสลบ?

อ.วีระศักดิ์ : ทั้งสองอย่าง เพราะโดยสายก็รัดไม่ยืดหยุ่นเลย บวกกับน้ำหนักตัวเพราะเขาหมดสติจากการถูกทำร้าย

ในปีนี้ คดีนี้เป็นคดีที่ 10 ที่พ่อเลี้ยงทำร้ายทารุณกับเด็ก 9 ม.ค. ปี 64 นายนาทีทำร้ายน้องพาฝัน ลูกเลี้ยงกะโหลกร้าวเสียชีวิตที่ชลบุรี 30 ม.ค. นายสุชิน พ่อเลี้ยงใช้มีดฟันหลังลูกเลี้ยง 16 ปี บอกลองตะกรุด, นายเอก อดีตทหารเกณฑ์ทำร้ายลูกเลี้ยง 2 ขวบ ปากฉีก กระดูกสะโพกแตก ใบหน้าเขียวช้ำ เพราะโมโหเด็กร้องไห้ไม่หยุด เกิดที่อุดรธานี, 14 ก.ค.  นายจีระศักดิ์ กล่ำมณี ทำร้ายเด็กชายวัย 7 ปีลูกเลี้ยง หน้าตาบวมปูด เหตุเกิดที่กระทุ่มแบน สมุทรสาคร , 23 ส.ค. พ่อเลี้ยงอายุ 25 ปี ผลักลูกเลี้ยงหัวกระแทกพื้น เหตุเกิดในพื้นที่กาฬสินธุ์ , 27 ส.ค. นายกวิน จับลูกเลี้ยงทุ่มกับพื้น กะโหลกร้าวเสียชีวิต จ.สระบุรี, 3 ต.ค. 64 ธนกร สมทอง ทำร้ายเด็กชาย 8 ขวบ ลูกเลี้ยง ด้วยการทุบตี ใช้แก้วกรีดข้อเท้าเด็ก ทุบตีภรรยา เหตุเกิดที่จ.สุรินทร์, 7 ต.ค. นายจักรเพชร พ่อเลี้ยง ข่มขืนลูกเลี้ยงตัวเองเหตุเกิดในพื้นที่ จ.ราชบุรี , 13 ต.ค. 64 นายชัชพ่อเลี้ยงไปเต๊ะน้องมาร์ค เด็กยอดกตัญญู ป.5 เก็บของเก่าช่วยแม่ตัวเอง เลี้ยงน้องตัวเองวัยขวบเศษ ไปเตะม้ามแตก เอาเงินบริจาคจากผู้ใจบุญไปใช้ เหตุเกิดที่บุรีรัมย์ คดีไอ้วิรัชทำร้ายร่างกายน้องเหนือเป็นคดีที่ 10 อ่านแล้วทำให้เห็นอะไรบางอย่าง แม่เคยย้อนกลับไปคิดมั้ย ถ้าแม่แจ้งความเรื่องลูกไม่ได้กินข้าว เหตุการณ์วันนี้จะไม่เกิดขึ้น?

แม่น้อย : วันนั้นถ้าแม่ใจแข็งพอ ก็คงไม่มีเหตุการณ์อย่างนี้ เราได้แต่คิด แต่ไม่กล้าทำออกมาเลย เราก็เสียใจ ไม่ได้ไม่เสียใจ (ร้องไห้) เราไม่คิดว่าจะเกิดแบบนี้ ลูกอยากได้อะไรเราให้

เชื่อว่าแม่ก็รักลูก พ่อแม่ทุกคนรักลูกตัวเอง และเข้าใจแม่ว่าทำไมไม่แจ้งความให้ตร.มาจับวิรัช เพราะถ้าแจ้งความอาจแตกแยกในครอบครัว เพราะผัวใหม่กับลูกต้องอยู่ให้ได้ แต่มันไม่แน่เสมอไป เชื่อว่าเหตุการณ์วันนั้นก็นำพามาวันนี้ สิ่งที่ทำได้วันนี้ อยากร้องขอแม่ ทุกอย่างที่เป็นประโยชน์ต่อรูปคดี ขอให้แม่ให้การในชั้นศาลให้หมด ต้องหยุดรักชายคนนี้ แม่บอกไม่โทษใคร แต่แม่ต้องโทษมัน วันนี้อยากบอกอะไรกับสังคม ที่เขาวิจารณ์แม่อยู่ วันนี้มีคนอยากบุกตบแม่ ขนาดแม่ให้สัมภาษณ์ทางอีจัน คนก็ปาของใส่แม่?

แม่น้อย : อยากขอโทษสังคม ที่ทำให้เรื่องนี้เกิดมา ส่วนตัวเราไม่อยากให้เกิด เราก็เสียใจมากด้วย (ร้องไห้) เรารู้สึกเจ็บ และทรมาน เราทุกข์ใจที่สุด ตอนนี้ก็ยังทำใจไม่ได้ ขอให้สังคมให้อภัยกับสิ่งที่มันเกิดขึ้น ส่วนเรื่องคดีความจะดำเนินคดีให้ถึงที่สุด

ยืนยันจะให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์กับรูปคดีนี้ แต่มุมรูปคดีอาจพาดมาถึงตัวแม่ด้วย?

แม่ : ค่ะ

มุมพี่น้องครอบครัววันนี้เหมือนแย่แล้ว จะทำยังไงต่อไป?

หมาย : ขอให้เสร็จงานก่อน ค่อยมาจับมือเคลียร์ให้หมด อะไรค้างคาใจมาเคลียร์ให้หมด

แก้วล่ะ ที่ไปว่าเขาว่าทำไมปล่อยให้หลานไม่ได้กินข้าว ทำไมไม่ให้หลานเข้าบ้าน เราบุกไปตบพี่สาว วันนี้จะยังไง จะย้อนกลับมาเหมือนเดิมได้มั้ย?

แก้ว : โอกาสมีครับ แต่ก็หนักใจอยู่เหมือนกัน ใจนึงผมก็สงสารเขา ใจนึงผมก็โมโหเขามาก โอกาสมันมี อยู่ที่คิดได้หรือเปล่า สังคมให้อภัยเสมอ ถ้าคุณคิดได้

ครอบครัวยินดีให้อภัยแต่ต้องคิดให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น?

แก้ว : ครับ ต้องทำเพื่อลูกที่เสียไปด้วยครับ

หมออยากพูดอะไร?

นพ.วีระชัย : เป็นอุทาหรณ์เรื่องความรุนแรงในครอบครัว เด็กตัวเล็กมาก เรื่องการเตะส่วนใหญ่เด็กไม่มีกล้ามเนื้อเพียงพอไปรับแรงจากผู้ใหญ่ได้ เตะโดยส่วนใหญ่เด็กมีโอกาสเสียชีวิตได้หมด การลงโทษไม่ควรอย่างยิ่งไปกระทำกับเด็กด้วยการเตะ

แม่ต้องทำเพื่อลูก ต้องเอาให้หนัก ต้องหยุดรักเขาได้แล้ว ไอ้วิรัชต้องติดคุก ต้องเอาให้หนักหยดคิด เพราะถ้าออกมาจากคุก วันนึงมันจะฆ่าคุณด้วย?

แม่น้อย : ค่ะ

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...