เมื่อโซเชียลเตือนภัยไวกว่ารัฐ… ประชาชนต้องรับผิดชอบตัวเอง!
เฉลิมพงศ์ ชี้ คำถามประชาชน แผ่นดินไหวเหรอ? ไหวที่ไหน ที่ไทยหรือที่อื่น? ฉันอยู่ในบ้านฉันต้องออกไปข้างนอกไหม ฉันอยู่ในอาคารพื้นราบต้องทำไง ฉันอยู่ตึกสูงฉันต้องทำไง?
ผู้สื่อข่าวโตโจ้นิวส์รายงานว่า นายเฉลิมพงศ์ แสงดี สส. ภูเก็ต พรรคประชาชน โพสต์ระบุว่า…
เมื่อโซเชียลเตือนภัยไวกว่ารัฐ
จากเหตุแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นที่เมียนมาที่ส่งแรงสะเทือนถึงหลายพื้นที่ทั่วประเทศไทยเมื่อวานนี้ ผมขอส่งความห่วงใยไปยังผู้ได้รับผลกระทบทุกท่าน และขอแสดงความเสียใจต่อผู้สูญเสียทุกคนไม่ว่าจะเป็นชีวิตหรือทรัพย์สินมา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ
แม้แรงสั่นสะเทือนจะไม่ได้มาถึงที่ภูเก็ต แต่ตลอดทั้งวันผมอดเป็นห่วงไม่ได้จริงๆ ว่าจะมีสึนามิตามมาหรือไม่ เมื่อตรวจสอบข้อมูลจนแน่ใจแล้วว่าจะไม่มีผมถึงพอวางใจขึ้นมาได้บ้าง จะเรียกว่าหลอนผมก็ไม่เถียง ยอมรับเต็มที่เลยครับ เพราะภาพสึนามาเมื่อ 20 ปีที่แล้วมันยังติดตาผมอยู่เลย ได้ยินคำว่าแผ่นดินไหวเมื่อไหร่คำว่าสึนามิมันตามมาทันทีเลยสำหรับชาวภูเก็ตอย่างผม
จากเหตุที่เกิดขึ้นมีอยู่เรื่องหนึ่งที่เถียงกันมากคือเรื่องของการแจ้งเตือนครับ บางคนบอกว่าแผ่นดินไหวมันจะแจ้งเตือนล่วงหน้าได้อย่างไร แต่ในฐานะของคนที่อยู่ในพื้นที่ประสบมหาภัยมาก่อน ผมขอยืนอยู่ฝั่งที่วิจารณ์เต็มที่เลยครับ และขอกล่าวหาเต็มที่เลยว่าระบบแจ้งเตือนประเทศไทยห่วยแตกสุดๆ
แน่นอนครับใครๆ ก็รู้ว่าแผ่นดินไหวจะเกิดตอนไหนเมื่อไหร่ มันไม่มีทางรู้ล่วงหน้าแบบแจ้งเตือนได้เป็นหลักชั่วโมงขนาดนั้นแน่นอน อย่างมากก็ได้หลักนาที
แต่ประเด็นที่เขาเน้นกันคือการแจ้งเตือนหลังวินาทีที่เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวแล้วครับ บวก/ลบ 5 นาที เพราะพอเกิดเหตุแล้วมันเกิดความสับสบขึ้นในหมู่ประชาชนทันทียังไงครับ แผ่นดินไหวเหรอ? ไหวที่ไหน ที่ไทยหรือที่อื่น? ฉันอยู่ในบ้านฉันต้องออกไปข้างนอกไหม ฉันอยู่ในอาคารพื้นราบต้องทำไง ฉันอยู่ตึกสูงฉันต้องทำไง?
สุดท้ายสิ่งที่ทุกคนต้องทำหลังแผ่นดินไหวเริ่มเบา คือการหยิบเอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ไถโซเชียล ถึงได้รู้ว่าอ๋อมันเกิดแผ่นดินไหวขึ้นในเมียนมานะ แล้วหลังจากนั้นไม่นานพอไถไปเรื่อยๆ ถึงได้รู้ข้อมูลว่าควรทำยังไงบ้าง
นี่แหละครับปัญหา ข้อมูลเหล่านี้เราควรต้องได้รู้จากแหล่งที่เป็นทางการจากรัฐ รับเป็นข้อความเข้ามาทางมือถือ เป็นเซลล์บรอดแคสต์ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้คือไม่มีใครได้รับรู้ข้อมูลเหล่านี้จากรัฐเลย แต่กลับได้รับรู้จากการไถโซเชียลล้วนๆ ซึ่งมีทั้งข่าวจริงข่าวปลอมผสมกัน ยิ่งสร้างความสับสน เมื่อเทียบกับหลายประเทศ ทันทีที่เกิดแผ่นดินไหว ไม่เกิน 5 นาทีเราได้รับข้อความจากทางการแล้ว ว่าแผ่นดินไหวนะ ศูนย์กลางที่ไหน และต้องทำตัวอย่างไรบ้าง?
ส่วนคนภูเก็ตอย่างผม แม้ไม่ได้รับแรงสั่นสะเทือนแต่สิ่งที่เราอยากรู้มากที่สุดคือสึนามิจะมาไหม? ถ้าไม่ได้ไถโซเชียลจนได้ข้อมูลชัดเจนแล้วว่าไหวอยู่ที่ใจกลางแผ่นดินฝั่งเมียนมานะ ผมก็คงต้องได้แต่รอลุ้นไปเรื่อยๆ พร้อมเฝ้าภาวนาว่ามันจะไม่เกิด ไม่เกิดใช่มั้ยนะ? มีความเสี่ยงมั้ยนะ? กว่าจะได้รับการคอนเฟิร์มจากภาครัฐก็ปาเข้าไปช่วงบ่ายแก่ๆ เกือบจะเย็นแล้ว
มันทำให้ผมไม่มั่นใจเลยว่าถ้าเกิดแผ่นดินไหวหากเกิดขึ้นอีกในอนาคต แล้วมันเป็นแผ่นดินไหวที่อาจทำให้เกิดสึนามิได้ เราคนภูเก็ตจะได้รับการแจ้งเตือนสึนามิอย่างทันท่วงทีมั้ยนะ ผมบอกตรงๆ อีกครั้งว่าผมยังหลอนจากเมื่อ 20 ปีที่แล้วอยู่เลยครับ และสิ่งที่เกิดเมื่อวานนี้ก็พาผมหลอนอยู่ไม่ใช่น้อยเหมือนกัน
ผมได้แต่หวังว่าหลังเหตุการณ์นี้เราจะเร่งทำระบบให้เซลล์บรอดแคสต์มันเป็นเซลล์บรอดแคสต์ขึ้นมาจริงๆ ไม่ใช่ต้องผ่าน กสทช. ไปค่ายมือถือ รอขั้นตอนบ้าบอแบบนี้อีก อุปกรณ์แจ้งเตือนอื่นๆ แบบแมนวลล่ะ หอกระจายเสียง หรืออะไรก็ตามอื่นๆ เรายังอยู่ในสภาพที่แจ้งเตือนกันได้อยู่มั้ย ผมขอวอนรัฐเข้าตรวจสอบความพร้อมพวกนี้ด่วนๆ ด้วยครับ
อย่าปล่อยให้ประชาชนเป็นผู้ต้องรับผิดชอบชีวิตตัวเอง รู้ทุกอย่างจากรัฐช้ากว่ารู้จากโซเชียลแบบนี้อีกเลยครับ
#เพื่อไม่พลาดข่าวสารดีๆ อย่าลืมกดติดตามพวกเรา TOJO NEWS