โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

เรื่องสั้น

ตำแหน่งฮูหยินของท่าน ข้านั้นไร้วาสนา (มี E-book)

นิยาย Dek-D

เผยแพร่ 28 ก.ย 2567 เวลา 13.22 น. • ชะลาล่า
ชาติก่อน หลังเข้าใจผิดและย่ำยีนาง เขาก็ปฏิเสธที่จะรับผิดชอบแล้วสั่งให้นางไสหัวไป เฟยฟางฟางจึงจำต้องแต่งงานกับผู้อื่นแล้วใช้ชีวิตอย่างตรอมตรมแต่กลับมาครั้งนี้นางไม่มีความคิดยึดติดกับเขาเช่นนั้นอีกแล้ว

<h2 style='display: flex; justify-content: center;'>ข้อมูลเบื้องต้น</h2><p style="text-align:center;" class="indent-a"><strong>ตำแหน่งฮูหยินของท่าน ข้านั้นไร้วาสนา</strong></p><p style="text-align:center;" class="indent-a"><strong>ชะลาล่า</strong></p><p style="text-align:center;">E-book เล่มที่ 1 </p><p style="text-align:center;"><img alt="sds" src="https://cdn.readawrite.com/publicassets/1568332/images/8270849694_186_1.jpg" style="width:237px;" class="image_resized"></p><p style="text-align:center;"><a href="https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTU2ODMzMiI7czo3OiJib29rX2lkIjtpOjMyNzQwMDt9" rel="nofollow" target="blank">https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTU2ODMzMiI7czo3OiJib29rX2lkIjtpOjMyNzQwMDt9</a></p><p style="text-align:center;">เล่ม 5</p><figure style="width:29%;" class="image image_resized"><img loading="lazy" src="https://image.dek-d.com/28/0283/7523/134560761"></figure><p style="text-align:center;" class="indent-a"><a href="https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTU2ODMzMiI7czo3OiJib29rX2lkIjtpOjMzMjg0Nzt9" rel="nofollow" target="blank">https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTU2ODMzMiI7czo3OiJib29rX2lkIjtpOjMzMjg0Nzt9</a></p><p style="text-align:center;" class="indent-a"></p><p style="text-align:center;" class="indent-a"><strong>เรื่องย่อ :</strong></p><p style="text-align:center;">ชาติก่อน เฟยฟางฟางหลงรักหลิวหรงจวิ้นสุดหัวใจ แต่หัวใจของเขากลับมีคนอื่นอยู่แล้ว เขาจึงไม่เคยชายตาแลนาง แม้กระทั่งย่ำยีนางแล้ว เขาก็ยังไม่มีความคิดที่จะรับนางเอาไว้ในฐานะอนุภรรยา </p><p style="text-align:center;">เฟยฟางฟางจึงจำต้องแต่งงานกับผู้อื่นแล้วปิดบังเรื่องสายเลือดที่แท้จริงของบุตรชายเอาไว้ ไม่เคยบอกผู้ใด</p><p style="text-align:center;">ชาติที่แล้ว หลิวหรงจวิ้นเป็นฝ่ายตามติดเฟยฟางฟาง เขารักเธอสุดหัวใจ แต่หัวใจของนางกลับไม่เคยหวั่นไหว จนกระทั่งตายลงในอ้อมกอดของเขา </p><p style="text-align:center;">แล้วโชคชะตาก็นำพาเฟยฟางฟางย้อนกลับไปยังชาติก่อน ให้นางกลับไปพานพบเขาตรงจุดเริ่มเรื่องและให้นางได้เลือกเส้นทางชีวิตใหม่อีกครั้ง</p><p style="text-align:center;" class="indent-a">….</p><p style="text-align:center;" class="indent-a"><strong>คุยการเล็กน้อย </strong></p><p style="text-align:center;" class="indent-a">ได้กฤษ์ลงนิยายจีนเรื่องแรกและเรื่องเดียวของปีนี้ </p><p style="text-align:center;" class="indent-a">ปรบมือ!!!</p><p style="text-align:center;" class="indent-a">ห่างหายจากนิยายจีนไปนานเพราะไม่มีแรงบันดาลใจและเวลาในการเขียน</p><p style="text-align:center;" class="indent-a">ในที่สุดฉันก็กลับมาด้วยความคาดหวังที่จะได้รับการตอบรับที่ดี </p><p style="text-align:center;" class="indent-a">ฝากทุกคนติดตามกันด้วยนะคะ</p><p style="text-align:center;" class="indent-a">นิยายจีนเรื่องนี้ยังคงเขียนจากจินตนาการ เขียนตามที่ผู้เขียนอยากอ่าน </p><p style="text-align:center;" class="indent-a">ไม่เน้นสาระ ไม่อ้างอิงประวัติศาสตร์ สถานที่และบุคคลใดๆ</p><p style="text-align:center;" class="indent-a">หากนักอ่านอ่านแล้วชอบ สามารถคอมเม้นท์และกดหัวใจเพื่อเป็นแรงใจให้กันได้ </p><p style="text-align:center;" class="indent-a">สวนผู้ที่ไม่ชอบกรุณาเลื่อนผ่านได้เลยค่ะ ไม่ว่ากัน</p><p style="text-align:center;" class="indent-a"> (ปล. การเขียนคอมเม้นท์โปรดใช้มารยาทและคำพูดสุภาพนะคะ)</p><p style="text-align:center;" class="indent-a"> </p><p style="text-align:center;" class="indent-a">สุดท้าย #คำเตือน </p><p style="text-align:center;" class="indent-a">นิยายเรื่องนี้เป็นลิขสิทธิ์ของผู้เขียน ไม่อนุญาตให้คัดลอกหรือลอกเลียนเนื้อหา </p><p style="text-align:center;" class="indent-a">หากกระทำการดั่งที่กล่าว มีความผิดทางกฏหมาย </p><p style="text-align:center;" class="indent-a">.</p><p style="text-align:center;" class="indent-a">.<br>.</p><p style="text-align:center;" class="indent-a"><span style="color:hsl(0,100%,50%);"><strong>และท้ายสุด ขอประชาสัมพันธ์</strong></span></p><p style="text-align:center;" class="indent-a"><span style="color:hsl(0,100%,50%);"><strong>ช่วงนี้นิยายจีนทุกเรื่องของ นามปากกา ชะลาล่า เข้าร่วมเทศกาลหนังสือของทาง MEBthailand </strong></span></p><p style="text-align:center;" class="indent-a"><span style="color:hsl(0,100%,50%);"><strong>ลดราคา 20-40 % ทุกเรื่อง อย่าลืมไปตำกันนะคะ </strong></span></p><p style="text-align:center;" class="indent-a"><span style="color:hsl(0,100%,50%);"><strong>ขอบคุณค่ะ</strong></span></p><p style="text-align:center;" class="indent-a"> </p><p style="text-align:center;" class="indent-a"> </p><p style="text-align:center;" class="indent-a"> </p><p style="text-align:center;" class="indent-a"> </p><p style="text-align:center;" class="indent-a"> </p><p style="text-align:center;" class="indent-a"><br> </p><hr/><h2 style='display: flex; justify-content: center;'>ตัวละคร</h2><p class="indent-a">​</p><p class="indent-a"><strong><u>ตัวละครหลัก </u></strong></p><p class="indent-a"><u>นางเอก- เฟยฟางฟาง </u></p><p class="indent-a"><img alt="sds" src="https://cdn.readawrite.com/publicassets/1568332/images/006511ee2a54edf049c43564db99117b_1727532922.jpg" style="width:38.63%;" class="image_resized"><img src="https://image.dek-d.com/28/0283/7523/134486495">​</p><p class="indent-a">(ภาพจาก Pinterest ใช้เพื่อประกอบจินตนาการเท่านั้น)</p><p class="indent-a">มีฐานะบุตรบุญธรรมของตระกูลฉี บิดาที่แท้จริงเคยช่วยชีวิตฉีซ่งเล่ยเอาไว้ ชาติก่อน หลังเกิดเรื่องตัดสินใจแต่งงานกับนายทหารผู้หนึ่ง หลังจากนั้นยังแต่งงานอีกหลายครั้ง ทั้งชีวิตมีบุตรเพียงคนเดียว</p><p class="indent-a">ชาติที่แล้ว เป็นหัวหน้าหน่วยสืบสวนพิเศษที่หก มีความสามารถรอบด้าน แต่เป็นคนไร้หัวใจ ไม่เคยมีความรัก </p><p class="indent-a"> </p><p class="indent-a"><u>พระเอก- หลิวหรงจวิ้น</u></p><p class="indent-a"><img alt="sds" src="https://cdn.readawrite.com/publicassets/1568332/images/87975569718a22a31b2d77a750e11279_1727532744.jpg" style="width:36.73%;" class="image_resized"><img src="https://image.dek-d.com/28/0283/7523/134486497">​</p><p class="indent-a">(ภาพจาก Pinterest ใช้เพื่อประกอบจินตนาการเท่านั้น)</p><p class="indent-a">มีฐานะซื่อจื่อของจวนอิงกั๋วกง ปักใจรอฉีซูหว่านมานานหลายปี  แต่สุดท้ายกลับมิได้แต่งงานกับนางเพราะเรื่องบางอย่าง ชาติก่อน หลังหายตัวไปนานหลายปีแล้วกลับมา เขาก็พบว่าสหายของตนเสียชีวิตไปนานแล้ว หญิงสาวที่หลงรักก็แต่งงานกับผู้อื่น เขาจึงวางมือจากอำนาจไม่เข้าร่วมการแย่งชิงบัลลังก์ของบรรดาองค์ชาย แต่สุดท้ายก็ตายอย่างไม่สงบ</p><p class="indent-a">ชาติที่แล้วเขาตามติดเฟยฟางฟางไม่ยอมปล่อยมือ แม้จะถูกปฏิเสธครั้งแล้วครั้งเล่า แต่หัวใจกลับไม่เคยยอมแพ้ </p><p class="indent-a"><u>ตัวป่วน- เฟยซีหยุน (เสี่ยวซี) </u></p><p class="indent-a"><img alt="sds" src="https://cdn.readawrite.com/publicassets/1568332/images/e9fcdea50e44673452ba8e6d82e568f2_1727533442.jpg" style="width:36.23%;" class="image_resized"><img src="https://image.dek-d.com/28/0283/7523/134486496">​</p><p class="indent-a">(ภาพจาก Pinterest ใช้เพื่อประกอบจินตนาการเท่านั้น)</p><p class="indent-a">บุตรชายตัวน้อยของเฟยฟางฟาง ชาติก่อน เขานับผู้อื่นเป็นบิดา ใช้แซ่ของผู้อื่น ไม่เคยรู้ว่าแท้จริงแล้วใครคือบิดาของเขา เฟยซีหยุนกตัณญูต่อมารดาเป็นอย่างยิ่ง แม้มารดาจะแต่งงานใหม่อยู่หลายครั้ง แต่เขาก็ไม่เคยนึกรังเกียจมารดา </p><p class="indent-a"> </p><p class="indent-a"><strong><u>ตัวละครสำคัญ</u></strong></p><p class="indent-a"><u>ฉีซ่งเล่ย</u>- บิดาบุญธรรมของเฟยฟางฟาง เป็นคนหยาบกระด้างแต่รักเฟยฟางฟางไม่ต่างจากบุตรที่แท้จริงของตน</p><p class="indent-a"><u>ฉีซูหว่าน</u>- หญิงสาวผู้มีจิตใจบริสุทธฺ์แต่มีนิสัยกล้าหาญและมักจะชอบก่อเรื่อง นางถูกครอบครัวเลี้ยงดูมาอย่างถะนุถนอมและเป็นที่รักของทุกคน</p><p class="indent-a"><u>เว่ยหยุนตี้</u>- องค์ชายรองผู้เป็นสหายคนสนิทของหลิวหรงจวิ้น ชาติก่อนหลังหลิวหรงจวิ้นหายตัวไปไม่นาน เขาก็เสียชีวิตอย่างน่าสงสัย</p><p class="indent-a"><u>เว่ยหลีจุน</u>- องค์ชายสี่ผู้มากแผนการและเหี้ยมโหด ชาติก่อนหลังหลิวหรงจวิ้นหายตัวไป เขาก็ให้ฮ่องเต้พระราชทานการสมรสให้ตนและฉีซูหว่าน ภายหลังกลายเป็นฮ่องเต้ทรราชเพราะลงมือฆ่าบิดาและพี่น้องตนเองเพื่อชิงบัลลังก์</p><p class="indent-a"><u>ฉีจือหยวน</u>- บุตรคนที่สามของตระกูลฉี หลงรักเฟยฟางฟางมานานแต่หลังเกิดเรื่องเขาก็สมัครไปเป็นทหารย้ายไปประจำการที่ชายแดนนานหลายปี</p><p class="indent-a"></p><p class="indent-a"><strong><u>เพื่อไม่ให้สับสน </u></strong></p><p class="indent-a">ชาติก่อน หมายถึง ชาติแรก เป็นยุคโบราณ</p><p class="indent-a">ชาติที่แล้ว หมายถึง ชาติถัดมา เป็นยุคปัจจุบัน</p><p class="indent-a">ชาตินี้ หมายถึง ชาติแรกที่ย้อนกลับมา</p><p class="indent-a">​</p><p class="indent-a"><span style="color:hsl(0,100%,40%);"><strong>พรุ่งนี้จะมาอัพตอนที่ 1-3  กดติดตามรอแจ้งเตือนได้เลยค่ะ</strong></span></p><p class="indent-a"> </p><p class="indent-a"> </p><hr/>

ไม่มีทางรัก

บทนำ

หน้าโบสถ์ที่ปกติมักจะเงียบสงบ วันนี้สถานที่และบรรยากาศกลับต่างออกไป เพราะด้านหน้าประตูบานใหญ่ถูกประดับประดาไปด้วยริบบิ้น ดอกกุหลาบสีขาวและสีชมพูมากมายเอาไว้มากมาย สวยงามและโรแมนติกราวกับฉากในหนังรักเรื่องโปรด

ก่อนหน้านี้ไม่นานแขกเหรื่อที่มาร่วมงานสามสิบกว่าชีวิตเพิ่งพากันเข้าไปร่วมพิธีแต่งงานกันด้านในหมด ด้านนอกที่วุ่นวายมาเกือบหนึ่งชั่วโมงจึงเงียบสงบลงบ้าง แต่หากลองนิ่งฟังดูดีๆ จะพบว่าสามารถได้ยินเสียงดนตรีที่ดังแว่วมาจากด้านใน

ปึ้ง

ทันใดนั้นประตูโบสถ์บานใหญ่ก็ถูกกระชากออกโดยผู้ชายตัวสูงในเครื่องแบบคนหนึ่งที่เพิ่งวิ่งมาถึงอย่างรีบร้อน หลังเขาเปิดประตูแล้ววิ่งเข้าไปด้านใน ไม่จากนั้นประตูก็เปิดกลับออกมาอีกครั้ง เพียงแต่ครั้งนี้เขาไม่ได้ออกมาคนเดียว ด้านหลังยังมีหญิงสาวที่สวมชุดเจ้าสาวเรียบๆ และสวยงามน่ามอง ถูกลากตามออกมาด้วย

“รองผู้บัญชาการหลิว นี่คือการตัดสินใจของฉัน คุณจะมาทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ”

ผู้หญิงที่อยู่ในชุดเจ้าสาวคือ เฟยฟางฟาง หัวหน้าหน่วยสืบสวนพิเศษหน่วยที่หกของกองทัพ ส่วนผู้ชายตัวสูงใหญ่ทั้งร่างเต็มไปด้วยความกดดันข้างหน้าคือ หลิวหรงจวิ้น รองผู้บังคับบัญชาของหน่วยสืบสวนพิเศษของกองทัพเช่นกัน

“ตราบใดที่ผมไม่เห็นด้วย คุณก็แต่งให้กับใครไม่ได้ ไม่ว่าหน้าไหนก็ไม่ได้ทั้งนั้น”

ใบหน้าหล่อเหลาดุดันหันมาตวาดใส่ผู้หญิงที่เขาหลงรักมานานหลายปีด้วยความโกรธและหงุดหงิดเต็มกำลัง ดวงตาคมปลาบคู่นั้นยังคงทรงพลังเสมอ แค่เพียงตวัดมองเรียบๆ ครั้งเดียวก็สามารถทำเอาคนอื่นหวาดกลัวจนกลั้นหายใจอย่างไม่รู้ตัวได้แล้ว แม้แต่กับเฟยฟางฟางที่แทบไม่เกรงกลัวผู้ใดก็เช่นกัน แม้เธอจะมีตำแหน่งเป็นถึงหัวหน้าหน่วยสืบสวนพิเศษหน่วยที่หก ซึ่งเป็นหน่วยสอบสวนพิเศษที่ดีที่สุดของกองทัพ แต่เมื่อไหร่ที่โดนคนตรงหน้ามองด้วยสายตาเช่นนี้ เฟยฟางฟางก็ยังคงขนหัวลุกอย่างห้ามไม่ได้อยู่เสมอ

“นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มาเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย”

มือของหลิวหรงจวิ้นที่จับกุมมือเธอเอาไว้แล้วลากให้ออกไปกับเขาแข็งราวกับเหล็ก เฟยฟางฟางจะพยายามสะบัดทิ้งและดึงมือตัวเองออกมาอยู่หลายครั้งแต่มันก็ไม่เป็นผล ทั้งๆ ที่เธอใช้แรงไปเกือบจะสุดแล้ว แต่มือหยาบข้างนั้นยังคงกุมมือของเธอเอาไว้แน่นราวกับคีบเหล็ก

ในหน่วยสืบสวนพิเศษผู้ที่สามารถต่อกรกับเฟยฟางฟางด้านเทคนิคและพละกำลังได้นั้นมีอยู่น้อยมาก จำนวนของพวกเขาแทบนับได้ไม่ครบนิ้วมือข้างหนึ่งด้วยซ้ำและหลิวหรงจวิ้น รองผู้บัญชาการของเธอท่านนี้ ก็คือหนึ่งในนั้น แล้วเขาก็ยังเป็นผู้ที่ยืนบนตำแหน่งสูงที่สุดของคนทั้งหมดอีกด้วย

หลายปีมานี้ในขณะที่เฟยฟางฟางเอาชนะผู้ชายในหน่วยไปมากมายจนนับไม่ถ้วน แต่เธอกลับไม่เคยเอาชนะเขาได้เลยสักครั้ง

“ใช่ ผมไม่มีสิทธิ์ คุณไม่ได้รักผม ผมรู้เรื่องนั้นดี แต่คุณไม่ได้รักโจวเฉิงเหมือนกัน คุณแต่งงานกับเขาเพื่ออะไร”

“ฉันจะรักหรือไม่รักใครมันก็เรื่องของฉัน มันไม่เกี่ยวกับคุณเข้าใจไหม แล้วฉันจะแต่งงานกับใครมันก็คือการตัดสินใจของฉัน ไม่เกี่ยวกับคุณอีกเหมือนกัน”

กระชากลากถูกันออกมาห่างจากโบสถ์ได้ระยะหนึ่ง จนเห็นว่าไม่มีใครตามมาแล้ว หลิวหรงจวิ้นก็หันไปมองใบหน้าคมของเท่ฟางฟาง ปกติเธอไม่เคยแต่งหน้าเพราะไม่ใช่คนรักสวยรักงาม นี่จึงเป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นเธอแต่งแต้มเครื่องสำอางลงไปบนใบหน้า มันช่วยขับเน้นให้ใบหน้าสวยคมดูอ่อนหวานเป็นพิเศษ น่ามองจนเขาแทบไม่อยากละสายตา แต่เมื่อคิดได้ว่าความงามของเธอในวันนี้ล้วนแต่งให้คนอื่นดูไม่ใช่เขา หลิวหรงจวิ้นก็แทบจะคลุ้มคลั่ง แววตาดำมืดลงไปอีกเฉดด้วยความไม่พอใจ

ในหน่วยสืบสวนพิเศษของกองทัพ ทุกคนล้วนทราบดีว่าหลายปีมานี้เหตุผลที่รองผู้บัญชาการหลิวครองโสดมาตลอดเป็นเพราะเฟยฟางฟาง หัวหน้าหน่วยสืบสวนพิเศษที่หก แต่อีกฝ่ายกลับไม่เคยมีความรู้สึกเช่นนี้ให้กับเขา ไม่ว่าเขาจะพยายามมากแค่ไหนเธอก็ยังคงไม่ตอบรับ ไม่เคยรู้สึก ไม่ได้คิดอะไร แต่หลิวหรงจวิ้นก็ไม่สามารถหยุดยั้งความรู้สึกของตัวเองได้ ดังนั้นเขาจึงตามติดอีกฝ่ายมาตลอดหลายปีจนผู้คนแทบทั้งหน่วยรู้เรื่องนี้ไปกันทั่ว และคิดว่าเธอคือคนของเขา จึงไม่มีใครกล้ายุ่งกับเธอมาตลอด

จนกระทั่งปีที่แล้วหลิวหรงจวิ้นจำต้องไปปฏิบัติภารกิจนอกประเทศทำให้ห่างจากเธอไปนานเกือบปี เรื่องที่ไม่ควรเกิดขึ้นอย่างการแต่งงานครั้งนี้จึงเกิดขึ้นมาโดยที่เขาไม่รู้

เธอจะแต่งงานกับคนอื่นอย่างนั้นเหรอ?

แค่คิดหลิวหรงจวิ้นก็แทบจะกลายเป็นบ้า หากไม่ใช่เพราะไม่รู้ เขาไม่มีทางยอมให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นเด็ดขาด เฟยฟางฟางเป็นคนของเขามาตั้งนานแล้ว แม้เธอจะไม่ยอมรับมาตลอด แต่ในสายตาหลิวหรงจวิ้น เธอคือของเขาได้เพียงเท่านั้น ใครก็ไม่สามารถพรากเธอไปจากเขาได้ แม้ตัวเธอเต็มใจที่จะทำแบบนั้นเองก็ตาม

“นอกจากผม คุณไม่มีสิทธิ์ไปแต่งงานกับใครทั้งนั้น”

“นอกจากเป็นเจ้านายแล้ว คุณกับฉันไม่ได้เป็นอะไรกัน ฉันต้องย้ำเรื่องนี้อีกกี่รอบ คุณถึงจะเข้าใจ”

“…”

เขาจ้องมองเธอนิ่งด้วยแววตาที่ลึกล้ำ แม้ไม่ตอบด้วยเสียงแต่สายตากลับชัดเจนว่าไม่มีวันเข้าใจเรื่องนี้ เฟยฟางฟางแทบอยากจะกุมหัวด้วยความท้อแท้ใจ มันไม่ใช่หนึ่งปีหรือสองปี แต่มันระยะเวลาสิบกว่าปีที่เธอพยายามปฏิเสธผู้ชายคนนี้ เพราะไม่สามารถรักเขาได้และไม่ว่าเขาจะพยายามยังไงหัวใจของเธอนิ่งสนิท ความรู้สึกของเธอไม่เคยมีให้เขาในทำนองนั้น

นอกจากเป็นรองผู้บัญชาที่จำต้องเคารพ เฟยฟางฟางไม่เคยเห็นหลิวหรงจวิ้นอยู่ในสถานะอื่นเลย ดังนั้นเธอจึงปวดหัวเพราะความดื้อด้านไม่ยอมแพ้ของผู้ชายคนนี้เป็นอย่างมาก เขาทำให้เธอรู้สึกเสมอว่าชาตินี้ยังไงเขาก็จะตามวุ่นวายกับชีวิตของเธอไปทั้งชาติ

แล้วไม่ใช่ว่าท่านรองผู้บัญชาการคนนี้ไม่ดี ตรงกันข้ามหลิวหรงจวิ้นคือชายหนุ่มในอุดมคติของหญิงสาวมากมาย รูปลักษณ์ของเขาทั้งเท่ทั้งโดดเด่น นอกจากดาราไม่กี่คนในโทรทัศน์ เธอยังไม่เคยเห็นใครหล่อเหลาได้อย่างสมบูรณ์ทั้งหน้าตาและร่างกายรวมไปถึงบุคลิกภาพได้อย่างเขา ไหนจะความสามารถรอบตัวและตำแหน่งหน้าที่การงานที่สูงจนแทบจะค้ำฟ้าได้แล้วนั่นอีก คุณสมบัติของเขาไม่ใช่สิ่งที่ผู้ชายทั่วไปจะมีได้เลย

แต่สิ่งเหล่านี้กลับไม่มีผลอะไรต่อความรู้สึกของเฟยฟางฟาง หัวใจของเธอนิ่งสนิทไม่เคยรู้สึกหวั่นไหว ราวกับว่ามันรักใครไม่เป็นโดยเฉพาะเขา

ความจริงตั้งแต่เกิดมานอกจากตัวเองเธอก็ไม่เคยรักคนอื่น โดยเฉพาะความรักแบบหนุ่มสาวที่หัวใจจำต้องเต้นแรงและไหวหวั่น เธอแทบไม่เคยมีความรักแบบนี้ให้ได้ใครเลย แม้แต่กับโจวเฉิงเพื่อนร่วมงานที่แสนดีที่เธอตัดสินใจแต่งงานกับเขา เธอก็ไม่ได้มีความรู้สึกรักมอบให้ หากไม่ใช่เพราะอยากมีลูกเป็นของตัวเองเธอคงไม่มีทางคิดเรื่องแต่งงานนี้ขึ้นมา

แต่เรื่องดีดีของเธอกลับพังลงไม่เป็นท่าเพราะฝีมือของใครบางคน

เฟยฟางฟางคิดไม่ออกเลยว่าเรื่องที่แอบทำแบบลับๆ มาตลอดหลายเดือน แพร่ไปถึงหูหลิงหรงจวิ้นได้ยังไง ทั้งๆ ที่เธอระมัดระวังเป็นอย่างมาก แต่เรื่องกลับหลุดไปถึงหูของเขาและเรื่องที่เธอกลัวก็เกิดขึ้นจนได้

รองผู้บัญชาการที่ตอนนี้สมควรจะอยู่ที่ต่างประเทศอยู่กลับปรากฏขึ้นมากลางงานพิธีแต่งงานของเธอและพังมันลงอย่างไม่เป็นท่า ก่อนจะพาเจ้าสาวหนีออกไปท่ามกลางสายตาตกอกตกใจของคนส่วนหนึ่งและไม่แปลกใจของคนอีกส่วนหนึ่ง

“ฉันรักคุณไม่ได้ ต่อให้คุณทำแบบนี้อีกสิบครั้งหรือตลอดชีวิต ฉันก็ไม่มีทางรักคุณ”

เน้นย้ำเรื่องจริง ตอกย้ำให้เจ้าของส่วนสูงเกือบหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตรตรงหน้าเข้าใจเรื่องนี้อีกครั้งแล้ว เฟยฟางฟางก็หันกลับไปมองทางโบสถ์ แล้วตัดสินใจหันหลังเดินออกไปทางตรงกันข้าม เพราะรู้ดีว่างานแต่งงานอะไรนั่นคงเป็นไปไม่ได้แล้ว

“ผมรู้ ไม่ใช่ไม่รู้ แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังไม่สามารถยอมให้คุณไปแต่งงานกับคนอื่นได้อยู่ดี”

เฟยฟางฟางชะงักเท้าที่เดินไปได้หลายก้าว หันไปมองใบหน้าคมเข้มของหลิวหรงจวิ้นด้วยสายตาเคืองโกรธแต่ยังมีแววจนใจซ่อนอยู่ในนั้นแล้วเดินห่างออกมา และยังคงเป็นเหมือนเช่นเคย หัวใจของเธอยังคงนิ่งสนิทราวกับมันมีเอาไว้เต้นเพื่อให้ร่างกายมีชีวิตและทำงานต่อไปได้เท่านั้น

ไม่ใช่ว่าเฟยฟางฟางไม่เห็นถึงหัวใจและความแน่วแน่ของหลิวหรงจวิ้น ไม่ใช่ว่าเธอไม่รับรู้ความรู้สึกของเขา ตลอดหลายปีมานี้เธอรู้ดีและซาบซึ้งอยู่เสมอที่เขาทุ่มเทความรู้สึกมากมายให้กับเธอถึงเพียงนั้น เพียงแต่หัวใจที่ไม่เคยเต้นแรงเพราะใครของเธอราวกับมีกำแพงกั้นเอาไว้ เธอจึงตอบรับความรู้สึกของเขาไม่ได้จริงๆ

ไม่ใช่ว่าเธอไม่พยายาม เฟยฟางฟางเคยลองพยายามที่จะรู้สึกกับเขาหลายครั้งแล้ว แต่เธอมักจะพบว่ามันล้มเหลว เธอไม่สามารถตอบรับความรู้สึกของเขาได้จริงๆ ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน มันก็เป็นการฝืนใจตัวเอง

ไม่รักก็คือไม่รัก พยายามแค่ไหนก็ยังคงไม่รัก

ร่างบางในชุดเจ้าสาวสีขาวล้วนเดินเตร่ไปตามทางอย่างเหม่อลอย ในสมองเต็มไปด้วยเรื่องราวความพยายามหลายปีของหลิวหรงจวิ้น เธอคิดอย่างไม่เข้าใจว่าเหตุใดผู้ชายคนหนึ่งถึงได้พยายามอย่างไม่ย่อท้อได้มากมายขนาดนั้น

แล้วในขณะที่กำลังครุ่นคิดไปเดินไปอย่างเหม่อลอย สายตาของเธอก็มองทางที่เดินไปเรื่อยเปื่อยไม่ได้โฟกัสสิ่งใด แม้กระทั่งเห็นว่าตรงหน้าคือ ลายเส้นทางม้าลาย เธอก็ยังคงเดินต่อไปเหมือนไม่รู้สึกตัว

ปิ๊ดดดดดดดดดดดด

เอี๊ยดดด

เสียงแตรของรถทำให้เฟยฟางฟางสะดุ้งด้วยความตกใจ แล้วนึกขึ้นมาได้ว่าตอนนี้เธอกำลังยืนอยู่กลางถนน แต่ไม่รอให้เธอได้ขยับ ในวินาทีต่อมารถบรรทุกคันใหญ่ก็พุ่งเข้าพร้อมกับเสียงเบรกรถดังลั่นไปทั่วบริเวณ แต่เสียงในหูของเฟยฟางฟางกลับดับลงพร้อมกับมีเพียงเสียงวิ๊งดังขึ้นมาในช่วงระยะห้าเมตรสุดท้าย

โครม!

แต่ก่อนที่ร่างกายของเธอก็ลอยหวือออกไปด้วยแรงปะทะเพราะมวลที่น้อยกว่า เฟยฟางฟางก็หันไปมองเจ้าของอ้อมแขนที่โอบกอดเธอเอาเต็มแรง แววตาที่งุนงงของเธอเบิกออกกว้างมองใบหน้าหล่อเหลาที่มีเลือดสายหนึ่งไหลออกมาจากมุมปากด้วยความตกตะลึงเต็มไปด้วยความคาดไม่ถึง ใบหน้าที่ซีดเผือดของเขากำลังยิ้มให้เธอน้อยๆ ราวกับกำลังบอกว่าเขาไม่เป็นไร

ปัก

โครม! โครม! โครม!

ร่วงลงพื้นยังทันพลิกตลบแรงปะทะก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง ครั้งนี้ร่างกายของเธอและเขาที่ร่วงลงสู่พื้นไม่ได้ปลิวออกไปอีก เพราะมันจมลงบนพื้นก่อนจะถูกบดขยี้ด้วยน้ำหนักมหาศาลจากปลายเท้าขึ้นมาทีละส่วนในเสี้ยววินาที แต่ยังไม่ทันได้รู้ถึงความเจ็บปวดสติของเธอก็จมดิ่งลงไปในความมืด หัวใจที่เคยด้านชาดังคลิกคล้ายมีบางอย่างถูกปลดออกและหลุดออกมาในเสี้ยววินาทีสุดท้ายก่อนลมหายใจจะหมดลง


ย้อนกลับไป

1.

ฉันอยู่ที่ไหน..

ในความมืดมิดที่มืดจนมองไม่เห็นสิ่งใด เฟยฟางฟางลืมตาขึ้นมาด้วยความงุนงงก่อนจะนึกได้ว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น ทันใดความเจ็บปวดสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามาจู่โจมทำเอาหัวใจของเธอแทบสลายเมื่อคิดถึงใบหน้าที่ยิ้มปลอบใจกันว่าไม่ต้องกลัวของเขาในช่วงเวลาสุดท้าย

หัวใจที่ไม่เคยมีความรู้สึก เต้นแรงขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่ต่างออกไป แล้วเรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่งก็หลั่งไหลเข้ามาในห้วงความคิดราวกับเขื่อนที่พังทลาย

มันไม่ได้เริ่มจากตอนแรกเหมือนกับละครที่เคยดู แล้วก็ไม่ได้ไล่จากช่วงท้ายกลับไปทีละตอนเหมือนในหนังที่เล่าย้อน แต่ทุกอย่างกลับกระจัดกระจายปนกันไปหมดจนยากจะแยกแยะและตั้งรับ

‘ชาตินี้ข้าทุกข์ทนความรักที่มีให้ท่านยิ่งนัก ชาติหน้าข้าจะไม่ขอรักท่านอีกแล้ว ให้ความรักของข้าที่มอบแด่ท่านจบลงเพียงในชาตินี้ ชาติหน้าข้าขอให้ตนเองอย่าได้รักท่านอีกเลย’

หญิงวัยกลางคนสวมชุดแบบโบราณผู้หนึ่งนั่งอยู่หน้าหลุมศพที่ยังฝังร่างของคนผู้หนึ่งไม่เสร็จด้วยใบหน้าน้ำตานอง นางสะอื้นร้องไห้ด้วยความทุกข์ระทมมองใบหน้าของบุรุษที่นอนนิ่งในหลุมด้วยความเจ็บปวด มองมือกำดินทีละกำโปรยลงไปบนร่างที่ไร้ลมหายใจช้าๆ

เมื่อได้เห็นภาพหนึ่งชัดๆ ความทรงจำที่กระจัดกระจายก่อนหน้านี้ก็เหมือนจะเจอจุดเชื่อมต่อกันแล้วเรื่องราวของหญิงสาวที่กำลังฝังร่างของชายผู้นั้นก็ค่อยๆ ขยับเชื่อมจนเป็นเรื่องราวไปทีละส่วน

เฟยฟางฟางจมลงสู่เรื่องราวที่ได้รับรู้ทีละเรื่องทีละฉากไปเรื่อยๆ ราวกับกำลังชมดูละครชีวิตของสตรีผู้หนึ่ง จนกระทั่งเรื่องราวทั้งหมดเรียงร้อยต่อกันจนหมดแล้ว เธอก็พลันตระหนักได้ว่า นี่คือเรื่องราวชีวิตชาติก่อนของเธอ แล้วเฟยฟางฟางก็เข้าใจสาเหตุที่ทำให้ชาตินี้เธอไม่สามารถตอบรับความรู้สึกของหลิวหรงจวิ้นได้

ที่แท้ชาติก่อนเธอเคยรักเขาถึงเพียงนั้น เคยทุกข์ทนเพราะรักเขามากมาย ชาตินี้หัวใจของเธอถึงได้มีกำแพงขวางกั้นความรู้สึกรักเอาไว้ ไม่ให้รักเขาอีกครั้ง

ไม่รู้ว่าจมอยู่กับเรื่องราวในชาติก่อนนานเพียงใด จนกระทั่งคิดขึ้นมาได้ว่าเหตุใดตายแล้วถึงสามารถระลึกถึงชาติที่ผ่านได้หรือว่าเมื่อคนเราตายแล้วก็มักจะระลึกถึงชาติก่อนได้เสมอ เธอก็ถูกแรงดึงดูดบางอย่างดูดให้ลอยออกไป ทันใดนั้นสติการรับรู้ก็ดับลงไปอีกครั้ง

ยามเช้าตรู่ที่เริ่มมีแสงสว่างจากปลายขอบฟ้า หยดน้ำค้างไหลลงจากใบไม้ข้างหน้าต่างทีละหยด ในเรือนหลังเล็กแห่งหนึ่งของจวนตระกูลฉี ซึ่งเป็นจวนของแม่ทัพพิทักษ์ประจิมคนปัจจุบัน

เฟยฟางฟางบุตรสาวบุตรบุญธรรมของฉีซ่งเล่ยลุกขึ้นมาด้วยความงุนงง ลืมตาขึ้นมาครั้งแรกนางรู้สึกราวกับฝันไปตื่นหนึ่ง ความคิดอยู่ก้ำกึ่งระหว่างความจริงและความฝันอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งแน่ใจว่าไม่ใช่ความฝันแต่เป็นเรื่องจริง นางถึงได้รู้สึกได้ถึงร่างกายอันปวดร้าวระบมของตนเอง

นางกลับมาจริงๆ กลับมายังชาติภพก่อน ไม่ใช่เพียงแค่เรื่องราวเรื่องหนึ่งที่ระลึกขึ้นมาได้เพียงเท่านั้น!

มือเรียวบีบนวดร่างกายตนเองเบาๆ ในใจกลับเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงแทบไม่กล้าเชื่อ เรื่องราวสองชาติภพยังคงวิ่งวนอยู่ในหัวของนางไม่มีส่วนใดหล่นหาย ความสับสนในใจเมื่อผ่านการไตร่ตรองพักหนึ่งก็ค่อยๆ จางหายไปทีละส่วนก่อนจะเผยเรื่องราวในช่วงเวลานี้ที่ชัดเจนที่สุดออกมา

เฟยฟางฟางเป็นบุตรสาวบุญธรรมของตระกูลฉี นางอาศัยบุญคุณของบิดาเข้ามาอยู่ในจวนตระกูลฉีได้นานเกือบห้าปีแล้ว

ช่วงสองสามปีมานี้ชนชั้นสูงของเมืองหลวงล้วนรู้จักนางในฐานะของบุตรสาวบุญธรรมของแม่ทัพฉี บวกกับรูปโฉมอันงดงามและความพากเพียรในการขยันหมั่นเพียรเพื่อสร้างคุณสมบัติอันดีเลิศให้กับตนเองของนาง เฟยฟางฟางจึงกลายเป็นหนึ่งในสามของคุณหนูผู้มีรูปโฉมงดงามและความสามารถเลื่องชื่อของเมืองหลวงได้สำเร็จ

ฉากหน้าเฟยฟางฟางผู้ฉลาดหลากแหลมเป็นสตรีที่สงบเสงี่ยมรู้จักวางตัวดีเป็นอย่างยิ่ง ยิ่งฉีซูหว่านบุตรสาวที่แท้จริงของตระกูลฉีที่แสนจะบริสุทธิ์สดใสมิใช่สตรีที่เรียบร้อยอะไร นั่นยิ่งขับเน้นให้เฟยฟางฟางที่มักจะยืนข้างกันดูโดดเด่นมากยิ่งกว่าเดิม

กระนั้นเนื่องจากฐานะของนางเป็นเพียงแค่บุตรสาวบุญธรรม แม้คุณสมบัติอื่นของนางจะดีกว่าฉีซูหว่านมากแค่ไหน ผู้อื่นก็เพียงชื่นชมด้วยความเสียดายเท่านั้น

ตระกูลชนชั้นสูงที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจเหล่านั้น ใครเหล่าจะอยากได้ลูกสะใภ้ที่เป็นเพียงบุตรบุญธรรม อำนาจสนับสนุนที่อยู่ด้านหลังของฉีซูหว่านต่างหากที่เป็นของจริงและทุกคนต้องการ

เฟยฟางฟางแม้จะมีคุณสมบัติดีแค่ไหน แต่อย่างไรนางก็เป็นเพียงบุตรสาวบุญธรรม สินเจ้าสาวและอำนาจที่นางจะนำตบแต่งออกไปด้วยอย่างไรก็ไม่มีทางเทียบฉีซูหว่านได้ ด้วยเหตุนี้ในใจของเฟยฟางฟางที่คาดหวังอยากตบแต่งให้กับบุรุษที่ดีเลิศและเพียบพร้อมที่สุดจึงเต็มไปด้วยความอิจฉาและริษยาฉีซูหว่านอยู่ในใจ

และเพราะเหตุนี้บังเอิญได้พบเจอเหตุการณ์ที่ได้มาโดยไม่คาดคิดและไม่ต้องลงแรงตนเอง ก่อนเฟยฟางฟางก็เกิดความคิดชั่ววูบ ตัดสินใจเอาตนเองกระโดดลงไปในกองไฟราวกับแมลงเม่าที่เห็นแสงไฟ

ย้อนไปเมื่อสองวันก่อน เป็นวันที่จวนแม่ทัพประจิมจัดงานครอบรอบอายุยี่สิบปีให้กับฉีชางหลาง ตระกูลฉีได้ส่งเทียบเชิญไปให้กับบรรดาชนชั้นสูงของเมืองหลวงจำนวนไม่น้อย ผู้คนที่มาร่วมแสดงความยินดีจึงมากมาย ในจวนจึงคึกคักเป็นอย่างมาก

สำหรับบุรุษเมื่ออายุครบยี่สิบปีก็นับว่ากลายเป็นผู้ใหญ่อย่างแท้จริง ทุกครอบครัวจึงมักจะให้ความสำคัญกับงานแสดงความยินดีในช่วงวัยนี้ของพวกเขาไม่แพ้งานปักปิ่นของบุตรสาว ตระกูลชนชั้นสูงรวมทั้งราชวงศ์จึงมักจะจัดงานให้กับบุตรชายหรือบุตรสาวที่อายุถึงวัยอย่างยิ่งใหญ่ เพื่อแสดงให้เห็นถึงอำนาจและความเอาใจใส่ของแต่ละครอบครัว

เช้าวันนั้นเฟยฟางฟางก็ตื่นแต่เช้ามาแต่งหน้าทำผมแล้วเลือกสรรอาภรณ์สีกลีบบัวที่ไม่โดดเด่นมากเกินไปชุดหนึ่งมาสวมใส่ ก่อนจะออกไปช่วยครอบครัวของบิดาบุญธรรมต้อนรับแขกเหรื่อ

อาศัยอยู่กับฮูหยินฉีซึ่งเป็นมารดาบุญธรรมมานานหลายปี เฟยฟางฟางจึงเรียนรู้วิธีการจัดการภายในจวนของฮูหยินฉีมาได้แทบจะทั้งหมด ดังนั้นงานต่างๆ ภายในจวนนางจึงมักจะช่วยฮูหยินฉีทำอยู่เสมอ งานเลี้ยงในวันนี้ก็เช่นกันในขณะที่ฮูหยินฉีและฉีซูหว่านช่วยกันต้อนรับบรรดาฮูหยินและคุณหนูที่มาจากตระกูลอื่นอยู่ด้านนอก เฟยฟางฟางก็สามารถจัดการงานในส่วนอื่นให้เป็นไปได้อย่างมีระเบียบและเรียบร้อย

จนกระทั่งช่วงหลังของงานเลี้ยงเฟยฟางฟางที่ยุ่งหัวหมุนมาตลอดทั้งบ่าย บังเอิญเดินไปได้ยินจ้าวซื่อ ฮูหยินของบ้านสายรองกับฉีรุ่ยอิ๋ง บุตรสาวคนโตของนาง กระซิบกระซาบกันด้วยท่าทางดูมีพิรุจเป็นอย่างมาก ดังนั้นนางจึงแอบตามจื่อมู่สาวใช้คนสนิทของฉีรุ่ยอิ๋งที่เพิ่งได้รับคำสั่งออกไปด้วยความสงสัย

จื่อมู่เดินมองซ้ายมองขวาด้วยท่าทางระมัดระวังก่อนจะเดินลิ่วๆ ไปยังเรือนรับรองแขกเมื่อแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดพบเห็น เฟยฟางฟางยืนหลังพุ่มไม้หน้าเรือนรับรองแขกรอจนกระทั่งจื่อมู่เดินออกมาและจากไปพร้อมกับสาวใช้นางหนึ่ง นางถึงได้แอบย่องเข้าไปดูว่าในห้องรับรองแขกนั้นมีสิ่งใดอยู่ เหตุใดจื่อมู่สาวใช้ฉีรุ่ยอิ๋งถึงได้ระมัดระวังราวกับกลัวผู้อื่นพบเห็นถึงขนาดนั้น

เฟยฟางฟางเดินเข้าไปในห้องรับรองแขกอย่างเงียบเชียบ จนกระทั่งเดินเข้าไปถึงในส่วนของห้องพักนางก็ตกตะลึงจนแทบพูดสิ่งใดไม่ออก เฟยฟางฟางก้าวเข้าใกล้ร่างสูงใหญ่ของคนบนเตียงเพื่อมองคนผู้นั้นใกล้ๆ หัวใจของนางเต้นแรงด้วยความคาดไม่ถึง จนแน่ใจว่าบุรุษที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงผู้นี้คือ หลิวหรงจวิ้น ซื่อจื่อของจวนอิงกั๋วกงจริงๆ นางไม่ได้ตาฝาด เฟยฟางฟางก็พลันเข้าใจได้รางๆ ว่าจ้าวซื่อกับฉีรุ่ยอิ๋งกำลังวางแผนทำอะไรกันอยู่

หลิวหรงจวิ้น ซื่อจื่อของจวนอิงกั๋วกงเป็นคุณชายผู้สูงศักดิ์ที่มีฐานะต่ำกว่าเพียงบรรดาองค์ชายของราชวงศ์ เขาคือ บุรุษที่คุณหนูมากมายในเมืองหลวงอยากมีวาสนาตบแต่งด้วย เพราะนอกจากรูปโฉมอันหล่อเหลาและบุคลิกที่โดดเด่นอย่างเป็นที่สุดแล้ว ความสามารถและอำนาจเบื้องหลังของเขาคือสิ่งที่ทุกตระกูลล้วนอยากครอบครอง

ตระกูลอิงกั๋วกงในเมืองหลวงคือตระกูลชนชั้นสูงที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจและมีความเป็นมายาวนานพอๆ กับราชวงศ์ ถึงแม้อิงกั๋วกงคงปัจจุบัน บิดาของหลิวหรงซื่อจะลาออก ไม่ได้รับราชการแล้ว แต่อิงกั๋วกงผู้เคยกุมตราทัพของแผ่นดินและดำรงตำแหน่งราชเลขา ยังคงเป็นบุคคลที่ฝ่าบาทให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก

ด้วยเหตุนี้ตระกูลอิงกั๋วกงจึงยังคงเป็นตระกูลชนชั้นสูงที่มีฐานะและอำนาจมากเป็นอันแรกๆ ของเมืองหลวง หลิวหรงจวิ้นผู้เป็นซื่อจื่อจึงกลายเป็นบุคคลที่แต่ละตระกูลล้วนอยากยกบุตรสาวให้แต่งงานด้วย

เพียงแต่ หลิวหรงจวิ้นคือชายหนุ่มในอุดมคติที่รักเดียวใจเดียว เมื่อเขาปักใจกับฉีซูหว่าน บุตรสาวคนโตของตระกูลฉี สตรีที่อยู่ในสายตาของซื่อจื่อผู้นี้ก็มีเพียงฉีซูหว่านผู้บริสุทธิ์สดใสเท่านั้น สตรีนางอื่นเขาล้วนไม่เคยชายตาแลและไม่เคยสนใจ หญิงสาวมากมายในเมืองหลวงจึงพากันอิจฉาและริษยาฉีซูหว่านเป็นอย่างมาก

เฟยฟางฟางก็คือหนึ่งในสตรีเหล่านั้น นางตกหลุมรักหลิวหรงจวิ้นตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็นรูปโฉมอันหล่อเหลาโดดเด่นเหนือผู้อื่นของเขา ยิ่งลุ่มหลงเมื่อได้พบได้สัมผัสอุปนิสัยที่แท้จริงของอีกฝ่ายเพิ่มยิ่งขึ้น นานวันเข้านางจึงยิ่งหลงรักบุรุษผู้นี้มากยิ่งขึ้นจนยากจะถอนตัว

แต่เมื่อนางเห็นหลิวหรงจวิ้นปักใจรักฉีซูหว่านเพียงผู้เดียวนางก็อิจฉาพี่สาวบุญธรรมผู้นี้เป็นอย่างยิ่ง จนนางนึกอยากให้ตนเป็นฉีซูหว่านอยู่บ่อยครั้ง

แต่สุดท้ายนางก็นาง ฉีซูหว่านก็คือฉีซูหว่าน นางจึงได้แต่อิจฉาริษยาอยู่เพียงในใจเท่านั้น ฉากหน้ายังคงต้องแสดงออกว่าตนยินดีกับฉีซูหว่านเป็นอย่างยิ่งและซาบซึ้งกับความรักของพวกเขาทั้งสองไม่ต่างจากผู้อื่นในครอบครัว ส่วนความรู้สึกของนาง เฟยฟางฟางรู้ดีว่าต้องซ่อนเอาไว้ให้ลึกสุดใจ

แต่แล้ววันหนึ่งสวรรค์ก็เหมือนก็เห็นใจนาง มอบหลิวหรงจวิ้นที่มีสภาพเมามายไม่มีสติมาให้ตรงหน้า เฟยฟางฟางรวบรวมความกล้าอยู่ครู่หนึ่ง แล้วประคองร่างสูงใหญ่ของคนบนเตียงออกจากห้องนี้ไปยังห้องรับรองแขกอีกห้อง เพื่อขัดขวางไม่ให้แผนการของฉีรุ่ยอิ๋งสำเร็จ

ในหนึ่งของเฟยฟางฟางปฏิเสธไม่ได้ว่าอยากดำเนินแผนการของฉีรุ่ยอิ๋งต่อไป แต่เปลี่ยนจากฉีรุ่ยอิ๋งเป็นนางที่ถูกพบว่าอยู่กับหลิวหรงจวิ๋นแทน

ในระหว่างประคองเขาเดินไปห้องด้านข้างที่อยู่ถัดไปเฟยฟางฟางสังเกตเห็นว่าหลิวหรงจวิ้นมีอาการแปลกๆ นอกจากอาการที่ดูเมามายของเขาแล้ว มือไม้ของซื่อจื่อหลิวผู้นี้ยังยกขึ้นมาสัมผัสตัวนางอีกด้วย

เมื่อถูกสัมผัสลวมลามเช่นนี้เฟยฟางฟางที่ไม่เคยสัมผัสกับบุรุษมาก่อนก็นึกหวาดกลัวจนสั่นระริก สำนึกชั่วดีในใจฉุดกระชากกันไปมาจนนางเริ่มสับสน ฝั่งหนึ่งความคิดบอกให้นางทำตามแผนการของฉีรุ่ยอิ๋ง อีกฝั่งหนึ่งความคิดก็บอกให้นางรีบหนีไปไม่ควรอยู่ในห้องนี้ต่อ

“เป็นเจ้ารึ”


โปรโหมทนิยายเก่าหน่อยจิ

E-book นิยายจีน นามปากกา ชะลาล่่า

ช่วงนี้ลดราคาอยู่นะ ไปตามที่เว็บ Meb ได้เลยค่ะ

อ่านต่อนิยายเรื่องนี้

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...