โปรดอัพเดตเบราว์เซอร์

เบราว์เซอร์ที่คุณใช้เป็นเวอร์ชันเก่าซึ่งไม่สามารถใช้บริการของเราได้ เราขอแนะนำให้อัพเดตเบราว์เซอร์เพื่อการใช้งานที่ดีที่สุด

ปลาร้ามอญ น้ำปรุงสุดมหัศจรรย์ที่มีตั้งแต่สมัยทวารวดี!

ศิลปวัฒนธรรม

อัพเดต 16 ก.พ. เวลา 10.44 น. • เผยแพร่ 12 ก.พ. เวลา 06.49 น.
ปลาร้า ปลาหมักประเภทต่างๆ ที่พบในตลาดสดของประเทศไทย (ภาพจาก มติชนออนไลน์)

ปลาร้ามอญ น้ำปรุงสุดมหัศจรรย์ที่มีตั้งแต่สมัยทวารวดี!

ปลาร้าถือเป็นการถนอมอาหารของมนุษย์ที่ชาญฉลาด เก็บเอาไว้กินได้นานนับปี ใช้ปรุงอาหารได้หลาก หลาย สังคมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รู้จักกันมาช้านาน ในประเทศไทยเองเมื่อในอดีตก็มักจะมีไหปลาร้ากันแทบทุกครัวเรือน ด้วยมีวิธีการทําที่ไม่สลับซับซ้อน เริ่มต้นด้วยการคัดเลือกปลาที่จะนํามาทําปลาร้า ซึ่งทําได้หลายชนิดตามชอบ เช่น ปลาช่อน ปลาตะเพียน ปลาดุก ปลาหมอ ปลาสร้อย ปลาแป้น ปลาแปบ ปลาแขยง ปลาหมู

ปลาร้ามอญ

แต่สําหรับมอญแล้วต้องเป็นปลากระดี่ (ปลากระดี่นี้เป็นพระเอกของการทําปลาร้ามอญและคําว่ากระดี่นี้ก็มาจากคํามอญ นั่นคือ กะ แปลว่า ปลา ส่วนคําว่า ดี คือชื่อปลา รวมแล้ว คือ 2 แปลว่า ปลากระดี่ที่คนไทยเรียกขานกัน ดังที่มีหมู่บ้านมอญอย่าง น้อย 2 แห่งในเมืองไทยที่ได้ชื่อนี้ คือ บางกะดี อำเภอเมืองปทุมธานี และ บางกระดี่ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพฯ)

เมื่อได้ปลาที่ต้องการแล้วก็นำมาขอดเกล็ดให้เกลี้ยง ผ่าท้องควักไส้พุงออก ใส่ตะกร้าล้างน้ำและต้องแกว่ง ตะกร้าในแม่น้ำลำคลองถึงจะสะอาดหมดจดอย่างแท้จริง แล้วก็ปล่อยให้สะเด็ดน้ำทิ้งไว้อย่างนั้น 2 คืน ให้เน่าเสียก่อนนำมาคลุกเคล้ากับเกลือ แล้วนำออกมาผึ่งให้แห้ง เอาลงครกโขลกกับเกลือเม็ดพร้อมข้าวสุกให้เกลือเข้าเนื้อก่อนยัดลงไห (ไม่ได้เคล้าเกลือในทันที และไม่ได้ใส่ข้าวคั่วหรือรำข้าวและหมักไว้ 2-3 คืน อย่างปลาร้าปลาแดกทางอีสาน) โดยการเรียงเข้าไหให้แน่นจนถึงคอไห

นำไม้ไผ่มาขัด ปิดให้มิดชิด หลอมขี้ผึ้งพอเหลวราดทับกันแมลงวันวางไข่ จัดเรียงไหไว้ในที่ร่มซึ่งส่วนใหญ่ก็คือใต้ถุนบ้าน ทิ้งไว้ข้ามปีก็ได้ เลือกปรุงอาหารได้ตามชอบ

จะเห็นได้ว่า “ปลาร้ามอญ” นี้เมื่อตอนทำนั้นแห้ง แต่ทิ้งไว้นานเข้าจะมีน้ำที่มาจากตัวปลาและเกลือที่ละลายเป็นน้ำ เนื้อปลาจะนอนก้น น้ำปลาเอ่อใสแจ๋วอยู่ส่วนบนน้ำที่ว่านี้เองคนมอญเรียก น้ำปลา (ร้า) เมื่อเปิดฝาไหออก ก็เอาทัพพีตักน้ำปลา (ร้า) เติมแกงรสชาติกลมกล่อมดี แกงอะไรก็เติมได้ทั้งนั้น แม่ครัวเขาบอกว่า “รสมันจะหนักดี” เสร็จแล้วก็หาผ้ามาปิดมัดด้วยเชือกให้แน่นหนา

คนมอญรุ่นเก่าจึงไม่ชอบกินปลาร้าอีสาน เพราะไม่อาจทนสีและกลิ่นข้าวคั่วรวมทั้งไม่อาจทนมองหนอนตัวขาวที่ส่ายหางส่ายหัวอยู่ในไห

อ่านเพิ่มเติม :

สำหรับผู้ชื่นชอบประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรม แง่มุมต่าง ๆ ทั้งอดีตและร่วมสมัย พลาดไม่ได้กับสิทธิพิเศษ เมื่อสมัครสมาชิกนิตยสารศิลปวัฒนธรรม 12 ฉบับ (1 ปี) ส่งความรู้ถึงบ้านแล้ววันนี้!! สมัครสมาชิกคลิกที่นี่

หมายเหตุ : คัดเนื้อหาส่วนหนึ่งจากบทความ “ปลาร้ามอญมีมาแต่ทวารวดี (ฮะร่อกกะ)” เขียนโดย องค์ บรรจุน ในศิลปวัฒนธรรม ฉบับเมษายน 2555

เผยแพร่ในระบบออนไลน์ครั้งแรกเมื่อ 6 กรกฎาคม 2566

อ่านข่าวต้นฉบับได้ที่ : ปลาร้ามอญ น้ำปรุงสุดมหัศจรรย์ที่มีตั้งแต่สมัยทวารวดี!

ติดตามข่าวล่าสุดได้ทุกวัน ที่นี่
– Website : https://www.silpa-mag.com

ดูข่าวต้นฉบับ
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...
Loading...