ระบบเปลี่ยนร่างจากศพในโลกหลังหายนะ ภาคโลกอมตะ( อ่านฟรีภาคแแรก)
ข้อมูลเบื้องต้น
หญิงชราอายุ70ปีนามว่าหลี่ลู่ ที่ชีวิตเต็มไปด้วยความสงบสุขมีครอบครัวและแต่งงานกับคนรักและมีความสุขจนบันปลาย
ในระหว่างที่กำลังอยู่บ้านเลี้ยงหลานตามประสาคนแก่จู่ๆสติก็ดับวูบไป
และได้ตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กสาวอายุ13ปีนามว่า เย่ชิงหย่า ในอีก500ปีต่อมา
ซึ่งเธอพบว่าตัวเองได้มาในอนาคตอีก500ปีต่อมาที่หลังจากเกิดหายนะที่เกือบล้างบางมนุษย์ชาติ
เผ่าพันธุ์นับไม่ถ้วนได้บุกเข้ามาตามรอยแยกมิติและโลกก็ได้ใหญ่กว่าเดิมนับสิบเท่า
เผ่าพันธุ์มนุษย์ถูกกดขี่จากหลายเผ่าพันธุ์
ในโลกนี้ ขับเคลื่อนด้วยพลังมานาและพลังปราณ
ตัวเธอจะเอาชีวิตรอดได้ยังไง
เอะ ลืมไป เธอมีระบบเปลี่ยนร่างจากศพอยู่นี้น่า
“ระดับพลังไม่พอ ”
ติ่ง
ท่านได้เปลี่ยนร่างเป็นราชันย์สวรรค์ จากศพของราชันย์สวรรค์
ตัวเธอที่มีพลังของใครก็ได้ตราบเท่าที่ตามหาศพมากพอ เธอจะแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างไร้สิ้นสุด
ภาคที่1 1-238 ภาคต้นกำเนิด
ภาคที่ 2 ตอนที่ 239-519 ภาคตำนาน
ภาคที่3 ตอนที่ 521-??? ภาคโลกอมตะ
ระบบการบ่มเพาะ เส้นทางหลักทั้งสามเส้นทาง
เส้นทางปราณโบราณ/สมัยใหม่
เส้นทางมานา โบราณ /สมัยใหม่
เส้นทางวิญญาณ
1.กลั่นฉี /สร้างรากฐาน
ผู้วิเศษฝึกหัด/นักเวทย์
ผู้ใช้วิญญาณ
2.ก่อกำเนิด/ตำนาน
ผู้วิเศษแท้จริง/ตำนาน
ปรมาจารย์วิญญาณ
3.แกนทองคำ/เซียน
เปลี่ยนแปลงชีวิต/จักรพรรดิเวทย์
อัครวิญญาณ
4.ทะเลวิญญาณ/ศักดิ์สิทธิ์
จอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่/จอมเวทย์ศักดิ์สิทธิ์
ราชันวิญญาณ
5.ราชาแท้จริง/ราชาศักดิ์สิทธิ์
ราชันย์เวทย์/ราชาจอมเวทย์ศักดิ์สิทธิ์
6.นักบุญ /จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์
บรรพบุรุษแห่งสัจธรรม /ปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์
จิตแห่งราชัน
7.ผู้คุมแดน/ จอมราชันย์
ผู้คุมกฎ/ จอมปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์
8.เจ้าโลกา/ แปลงเต๋า
จอมเวทย์แห่งความจริง/ผู้บรรลุ
จิตแห่งแก่นแท้
9.สะพานเต๋า/ ประตูเต๋า
สะพานกฎ/ประตูแก่นแท้
ขอบเขตมนุษย์ ขั้นทั้งหมดคือขอบเขต
ต่อมาคือขอบเขตเต๋าและกฎที่แท้จริง
ขอบเขตเกี่ยวกับเต๋าและกฎ อายุขัยจะมหาศาลและเป็นผู้ที่ค่อนข้างแข็งแกร่งอายุขัยหลักแสนจนถึงล้านปีขั้นไป
10.บรรลุเต๋า/ตรัสรู้เต๋า(เทพเต๋า)บรรลุกฎ/ตรัสรู้แก่นแท้ (เทพแห่งกฎ)
เทพแห่งวิญญาณ
11.จุดไฟเทวะ/ราชาเต๋าจุดเพลิงศักดิ์สิทธิ์/จอมเวทย์สวรรค์
-
12.เทพเสมือน/บรรพบุรุษเต๋าจอมเวทย์เทวะ/ จอมปราชญ์เทวะ
-
13.ยังไม่ระบุเพราะยังไม่ปรากฏในเรื่อง
นี้คือขอบเขตเปลี่ยนผ่านระหว่างมนุษย์และอมตะ เราเรียนขั้นทั้งสี่ว่า ดินแดนการเปลี่ยนผ่าน
ต่อมาขอบเขตอมตะและกึ่งเทพ ชีวิตนิรันดร์แท้จริง
14.ผู้อมตะ
กึ่งเทพ
-
15.ราชาอมตะ
ราชาผู้สมบูรณ์แบบ
-
16.
-
-
17.-
-
-
ขอบเขตจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่/เทพที่แท้จริงนิรันดร์
18.จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่
เทพแท้จริงนิรันดร์
-
19.-
-
-
20.-
-
-
หมายเหตุ ยังมีเส้นทางอื่นๆอีกมากมายที่ยังไม่ได้ปรากฏออกมาเอาไว้ไรท์จะมาอัปเดทอีกครั้งก็แล้วกันนะ สรุปสั้นๆมี20ขอบเขตใหญ่ และขอบเขตย่อยไรท์จะเขียนลงลึกในเรื่อง
ระบบเปลี่ยนร่างจากศพ(อ่านฟรีจนจบภาคแรก)
ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน
รัฐบาลกลาง
ปี3065
เขตเหนือตอนบนของภูมิภาคเคออส
เมืองใบไม้ผลิ
ในบ้านไม้ที่เก่าโทรม
เด็กสาวผมสีดำหน้าตาดูธรรมดาผมสั้นประบ่าผิวพรรณดูซีดขาวราวกับคนขาดสารอาหารทันใดนั้นเธอก็ลืมตาขึ้นมาอย่างตกใจ
“ฉันเป็นใคร หลี่ลู่ หรือ เย่ชิงหย่า ฉันคือหลี่ลู่อายุ70ปี เป็นหญิงชราได้เกษียณจากการเป็นข้าราชการและมาดูแลหลานที่บ้านและหัวฟาดพื้น จากนั้น ”เด็กสาวบ่นพึมพำ
“ร่างนี้ชื่อ เย่ชิงหย่า อายุ13ปี พ่อแม่ตายในสงคราม การต่อสู้กับ ปีศาจ และได้ทิ้งเด็กคนนี้เอาไว้กับครอบครัวแต่ครอบครัวก็ได้ตายยกบ้านจากการที่ปีศาจได้ตามมาล้างแค้น แต่เราหนีออกมาได้ทัน และได้มาซ่อนตัวอยู่ในบ้านไม้โทรมๆหลังเขาที่ห่างจากเมืองใบไม้ผลิไม่มากนัก อาศัยเงินเก็บที่หลงเหลือใช้ประทังชีวิต ไปวันๆ ”เด็กสาวบ่นออกมาในใจ
“ เราทะลุเวลามาในอนาคต500ปีหลังจากที่โลกกลายเป็นหายนะ นี้มันน่าเศร้าเกินไปไหมเนี้ย ”เด็กสาวเอ่ยออกมาด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความสับสนและหดหู่ไม่น้อย
ก่อนที่สายตาจะเป็นมุ่งมั่น
“เราจะมีชีวิตรอดให้ได้จนแก่ให้ได้เลย ”เย่ชิงหย่าเอ่ยออกมาก่อนจะลุกขึ้น
“เออ เราไม่มีนิ้วทองคำ(พลังโกง)เหมือนในนิยายเรื่องอื่นที่พระเอกข้ามโลกหรอ? ”เย่ชิงหย่าชะงักก่อนจะยิ้มแห้งๆ
“หึหึหึ ช่างแม่งสิ…. ”เย่ชิงหย่าเอ่ยออกมาเด็กสาวไม่สินี้คือนิสัยที่ตรงไปตรงมาของเย่ชิงหย่าที่ได้รับการขัดเกลาจากสภาพแวดล้อมที่เลวร้ายของโลกมนุษย์ในยุคนี้ทำให้เด็กสาวไม่สิมนุษย์ทุกคนในโลกแข็งแกร่งกว่ายุคสมัยก่อนจะเทียบไม่ติด
ขนาดที่ว่าเย่ชิงหย่าที่อายุแค่13ปีก็สามารถยกของหนัก100กิโลกรัมได้อย่างสบายๆแต่เพราะแบบนั้นแรงโน้มถ่วงก็เพิ่มมากกว่าอดีตมากหลายเท่า
“ หิวจัง ”เย่ชิงหย่าลูบท้องของตัวเองขณะเดินไปทางข้างเตียงมองขนมปังสองสามชิ้นอย่างอนาถก่อนจะถอนหายใจ
“เอาก็เอาละ ”เด็กสาวหยิบขนมปังที่ราวกับไม้หนาสามเด็กสาวคิดในใจว่าหากเธอกินไปฟันจะไม่ร่วงใช่ไหมเย่ชิงหย่าได้แต่คิดอย่างระวังก่อนจะนำขนมปังไปแช่น้ำและค่อยๆเคี้ยว
“ อืม ไร้รสชาติจริง แต่ก็ไม่อนาถเท่าไรอย่างน้อยตัวเราก็ไม่มีศัตรูรอเคาะประตูเหมือนพวกตัวเอกในนิยายละนะ ”เย่ชิงหย่าคิดขณะทานขนมปังขณะครุนคิดกับชีวิตอยู่
ในโลกใบนี้ต่างจากอดีตดูเหมือนหลังจากที่เธอฟาดหัวฟาดพื้นไป1ปีจะเกิดเหตุการณ์ที่ชื่อว่า มิติแตกสลาย มานาและพลังปราณทะลักเข้ามาอย่างมหาศาลมันทำให้โลกเปลี่ยนไปอย่างมหาศาลจนแทบจำไม่ได้โลกได้ใหญ่ขึ้นไปหลายร้อยเท่า แต่นั้นไม่ใช่ปัญหาที่ใหญ่ที่สุด แต่ปัญหาก็คือ เพราะเหตุการณ์นั้นทำให้พืชและสัตว์ต่างเกิดกลายพันธุ์จนเป็นสัตว์อสูรที่ทรงพลังและน่ากลัว แต่กรรมยังไม่หมดเพราะการที่มิติแตกสลายทำให้เผ่าพันธุ์นับไม่ถ้วนได้เข้ามาในแต่ในช่วงที่น่าสิ้นหวังของมนุษย์ชาติ เหล่าบรรพบุรุษเก่าแก่ที่มีอายุมาตั้งแต่สมัยโบราณของเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้ลืมตาตื่นขึ้นและได้เข้าต่อสู้กับเผ่าพันธุ์ต่าง ๆจนฟ้าถล่มดินทลายจนสุดท้าย เผ่าพันธุ์อื่น ไม่ว่าจะเป็นเอลฟ์ ปีศาจ สัตว์อสูร และเผ่าพันธุ์อื่นอีกจำนวนมาก ต้องทำสัญญาประณีประน้อมเอาไว้ ไว้โดยมนุษย์ได้ส่วนที่ดิน2ใน10ของโลกซึ่งไม่มากและน้อยจนเกินไป และแน่นอนว่าการต่อสู้ครั้งนั้นเหล่าบรรพบุรุษเก่าแก่ก็ล้มหายตายจากไปไม่น้อยแต่แน่นอนว่าเผ่าพันธุ์อื่นก็สูญเสียตัวตนระดับสูงไปจำนวนมากเช่นกัน และด้วยเหตุผลที่ว่าแต่ละเผ่าพันธุ์ก็ไม่ได้รวมมือกันดีทำให้มนุษย์ได้มีโอกาสมีชีวิตต่อได้ตอนนี้ศัตรูอย่างเป็นทางการแน่นอนของมนุษย์ก็คือ ปีศาจ ส่วนเผ่าพันธุ์อื่นก็อยู่ในฝ่ายกลาง
เอาละเข้าเรื่องกันเลยโดยในโลกนี้มีการบ่มเพาะอยู่สองแบบคือ สายปราณและสายเวทย์ แบบชัดเจนเลยละ
โดย ทุกคนจะเรียกผู้มีพลังว่า เหนือมนุษย์
โดยมีระดับดังนี้ โดยแบ่งเป็นขั้นใหญ่ดังนี้
ขั้น มนุษย์
แบ่งย่อยเป็นดังนี้
นักรบลำดับ1-3 นักรบเดินดินสำหรับสายปราณ (ผู้ใช้เวทย์)
นักรบลำดับ4-6 นักรบปรมาจารย์ สำหรับสายปราณ(จอมเวทย์)
นักรบลำดับ7-9 นักรบชั้นสูงสำหรับสายปราณ (มหาจอมเวทย์)
และเหนือกว่าขั้นมนุษย์ก็คือตำนาน ???
เด็กสาวรู้แค่นี้เพราะคนที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองนี้คือ เจ้าเมืองใบไม้ผลิที่อยู่ระดับ5นักรบปรมาจารย์
“เราต้องเป็นนักรบให้ได้ แต่ว่า มันยากแสนมากร่างนี้ไม่มีพรสวรรค์ในการฝึกฝนทั้งเวทย์และปราณ”เด็กสาวได้ลองทดสอบแล้วซึ่งเย่ชิงหย่ารู้ว่าตนเองไม่สามารถเป็นนักรบได้หรือแม้แต่ผู้ใช้เวทมนตร์
“ ชิงเออร์ ได้เวลาทำงานแล้วนะ ”เสียงของชายชราเดินเข้ามาใจบ้านของชิงหย่า
เย่ชิงหย่าลุกขึ้นทันทีก่อนจะใส่เสื้อแขนยาวและวิ่งออกไป
“หนูมาแล้วละ ปู่ซุน ” เย่ชิงหย่าเดินออกมาจากบ้านขณะมองไปยังชายชราผมหยอกขาวอายุน่าจะราว70ปี
“เอาละ ไปกันเถอะ วันนี้มีงานเยอะเลยละ ”ปู่ซุนเอ่ยออกมาอย่างเศร้าใจและปนดีใจเล็กน้อยผสมกันอย่างซับซ้อน
“ค่ะ ”เย่ชิงหย่าสายตามืดลงเพราะเธอได้รู้แล้วว่างานของเธอทำคืออะไร
“อืม รีบตามมาเร็วเดียวจะมืดก่อน ”ปู่ซุนเอ่ยขึ้นขณะรีบเดินไปที่หนึ่ง
เด็กสาวก็เดินตามไปอย่างเงียบงัน
เดินไปที่หลังเขาลูกหนึ่งก็เห็นป้ายหน้าหุบเขาเขียนว่า สุสานคนตาย
“ เอาละ มารีบทำงานกันเถอะ ”ปู่ซุนเอ่ยขณะชี้ไปที่กองซากศพจำนวนมากที่คาดว่าจะมีจำนวนมากกว่าหลายร้อย
กลิ่นคาวเลือดและกลิ่นเหม็นสาบจนยากจะทานทนเศษเนื้อและอวัยวะที่กระจัดกระจายไปทั่วสุสานทำให้คล้ายกับหนังสยองขวัญ
แต่ว่าทั้งเด็กสาวและชายชรากลับไม่สนใจภาพที่น่ากลัวเหล่านั้นต่างสวมถุงมือและผ้าปิดปากเพราะกับถือพลั่ว
ใช่แล้ว งานของทั้งสองก็คือ สัปเหร่อ หรือจะเรียกว่านักฝังศพนั้นเอง
หากถามว่าเด็กสาวคนนี้มาทำอาชีพนี้ได้ยังไงก็คงต้องย้อนไปเมื่อสองปีก่อนเด็กสาวอายุ11ปีที่หนีการตามล่าของปีศาจอยู่หลายเดือนจนมาถึงเมืองใบไม้ผลิได้หิวโซจึงได้ตามหางานไปทั่วแต่ก็รู้กันคนเร่ร่อนในเมืองนี้มีมากทำให้ไม่มีใครรับเธอเข้าทำงานในระหว่างที่กำลังอดตายเธอได้พบกับปู่ซุนและปู่ซุนได้ชวนเธอมาทำงานกับปู่แกเริ่มแรกก็แทบจะสลบหรือกรีดร้องไปบาง แต่พอหลังๆก็เริ่มชินจนแม้แต่เห็นคนตายในสภาพเป็นซอสเนื้อก็แทบจะไม่แสดงสีหน้าอะไรราวกับอากาศธาตุไม่ใช่ว่าไร้จิตใจแต่เพราะว่ามันจำเป็นต้องทำให้ชินไว้ ทุกวันจะมีคนตายจำนวนไม่ต่ำกว่า10คนจากเมืองใบ้ไม้ผลิและเมืองใกล้เคียงอีกจำนวนหนึ่ง
คนที่จ่ายเงินให้กับปู่ซุนคือเจ้าเมืองโดยจะจ่ายแบบรายศพก็คือยิ่งฝังมากเท่าไรก็ได้เงินมากเท่านั้นละ
ซึ่งมันก็รายได้ดีเลยละจะบอกให้เพราะอย่างน้อยก็มีคนตายทุกวันอยู่แล้วคนตายมากก็ได้เงินเยอะ
อาชีพที่หากินกับศพเพราะแบบนั้นละถึงได้เศร้าและดีใจผสมกันเศร้าเพราะตั้งฝังศพคนตายทุกวันดีใจเพราะได้เงินมาต่อชีวิต
“ศพพวกนี้เป็นทหารนะ ส่วนใหญ่มาจากชายแดนเพราะสภาพศพค่อนข้างดูไม่ได้เจ้าเมืองจึงส่งให้มาฝังที่สุสานไร้ญาติ ”เสียงของชายชราซุนไม่เปลี่ยนไปเท่าไรศพไร้ญาติก็คือสภาพศพเละจนคนในครอบครัวหรือเพื่อนฝูงจำหน้าไม่ได้หรือไม่มีใครรู้จักนั้นเองเจ้าเมืองเลยให้นำมาฝังที่นี้เพราะการปล่อยที่ทิ้งไว้ศพอาจจะกลายเป็นอันเดดหรือวิณญาณร้ายขึ้นมาก็ได้ดังนั้นจึงต้องจัดทำหลบศพและฝังให้ดีนี้คือเหตุผลที่ปู่ซุนได้รับเลือกให้มาเป็นสัปเหร่อเพราะตาแก่คนนี้ก็เป็นนักรบที่เกษียณตัวเองมาแล้วแม้พลังจะตกต่ำลงแต่ก็เป็นนักรบระดับ1ดาวอยู่ดีต้องรู้ก่อนว่าเมืองใบไม้ผลิมีจำนวนประชากรกว่า1แสนคนแต่กับมีเหนือมนุษย์ไม่ถึง1000คนอัตราส่วนที่น่าสงสารนี้สะท้อนให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเหนือมนุษย์นั้นมีค่าขนาดไหนเป็นกำลังรบสำคัญของมนุษย์ชาติ
“ทหารหรอค่ะ เห้อ ”เย่ชิงหย่าถอนหายใจก่อนจะกำหมัดแน่นจากด้านหลังเธอรู้ดีว่าศพเหล่านี้คือฮีโร่ที่เสียสละชีวิตเพื่อปกป้องดินแดนจากปีศาจร้ายที่จะบุกเข้ามา ส่วนใหญ่จะเป็นคนธรรมดาที่อายุ18ปีขึ้นไปก็ต้องเกณฑ์ทหารไปแล้วและอีกส่วนหนึ่งก็คือนักรบที่ตัดสินใจจะปกป้องชายแดนของมนุษย์ชาติ เด็กสาวเคารพคนเหล่านี้อย่างใจจริงนี้คือผู้เสียสละที่แท้จริงดีกว่าพวกที่เอาแต่หลบซ่อนอยู่ในดินแดนคอยกดขี่คนเราด้วยกัน
“เอาละ มาฝังพวกเขาให้ดีเถอะ ”ปู่ซุนเอ่ยออกมาขณะเริ่มขุดหลุมส่วนเด็กสาวก็เดินไปทางศพที่วางไว้ก่อนจะยกผ้าห่อศพสีขาวขึ้นมาทันใดนั้นมือของเธอก็ไปสัมผัสกับกับหยดเลือดของศพ
ทันใดนั้นเสียงในหัวก็ดังขึ้น
ตรวจพบศพของนักรบ
ระบบเปลี่ยนร่างจากศพเปิดใช้งาน
ท่านต้องการยึดครองหรือสลายเพื่อรับแต้ม
แต้มศพ และกาชาศพ
ตรวจพบศพนักรบขั้น1
ท่านต้องการยึดครองหรือย่อยสลาย
เสียงจักรกลเย็นชาดังขึ้นในหัวของเย่ชิงหย่า
เด็กสาวหันไปมองรอบไม่พบกับผู้คนหรือสิ่งที่จะสามารถส่งเสียงมาได้ก็คิดในใจ
“คุณคือ นิ้วทองคำของฉันหรอ ”เย่ชิงหย่าเอ่ยถามอย่างคาดหวังในใจ
ติ่ง
ระบบไม่ใช้นิ้วทองคำโง่ๆนั้นระบบก็แค่ตัวตนที่ถือกำเนิดมาเมื่อเงื่อนไขต่าง ๆครบถ้วนต่างหาก
“อืม เอาไว้ค่อยคุยกันนะ ”ว่าจบเย่ชิงหย่าก็ปิดหน้าต่างอย่างไม่สนใจและเริ่มเก็บศพต่อไป
วิธีการฝังก็ง่ายมากนำศพมาวางไว้โรยด้วยปูนขาวกันการแพร่ระบาดของโรคติดต่อและกลบดินฝัง
เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงหนึ่งชายชราและหนึ่งเด็กสาวช่วยกันทำจนเสร็จ
“โอ้ๆ มันนี้มันเหนื่อยจริงๆ สงสัยคงต้องถามท่านเจ้าเมืองเรื่องค่าแรงซะแล้ว ”ปู่ซุนบ่นออกมา
“ไม่เป็นไรหรอกคะ ปู่ซุนหนูสามารถช่วยปู่ได้แน่นอน ”เย่ชิงหย่าเอ่ยขณะเก็บของให้เรียบร้อยอย่างขยันขันแข็ง
“เอานี้ เงินค่าจ้างสำหรับวันนี้นะ ”ว่าจบชายชราก็นำเหรียญออกมาหลายสิบเหรียญใส่มือของเด็กสาว
“วันนี้ 20ริออนเลยหรอกคะ ”เด็กสาวถามอย่างแปลกใจที่ปกติเธอจะได้แค่ไม่กี่ริออนเข้านั้น
เงินตราของมนุษย์มีการเปลี่ยนไปอย่างมากตอนนี้มีสกุลเงินเดียวที่ใช้กันทั้งมนุษยชาติ นั้นคือเงินริออน
เหตุผลที่ทำไมเด็กสาวถึงแปลกใจเพราะเงิน20ริออนสามารถซื้อขนมปังแข็งๆนั้นได้ราว20ชิ้นเลยละ หรือจะตีเป็นเงินไทยก็จะราวๆ 1ริออนต่อ10บาท เอาเถอะ ยังไงของแต่ละอย่างเอาสมดุลราคามาประเมินกันไม่ได้หรอก
“เอาละ ปู่จะไปทำอาหารเที่ยงก่อน ละ จะมาทานด้วยกันก็ได้ ไม่สิยัยหนูขี้เกรงใจคงไม่มาหรอกใช่ไหม ” ปู่ซุนเอ่ยพลางหัวเราะตามประสาคนชราที่มีความสุขกับชีวิต
เด็กสาวมองชายชราเดินจากไปอยู่5นาทีจนแน่ใจว่าอีกฝ่ายไปแล้วเธอจึงเอ่ยถามระบบ
“ระบบ นายทำอะไรได้บ้างละ ”เด็กสาวเอ่ยถามออกมา
ติ่ง
เรียนผู้ใช้งาน
ระบบคือระบบเปลี่ยนร่างจากศพที่แข็งแกร่งที่สุด ยิ่งครอบครองศพที่แข็งแกร่งเท่าไรผู้ใช้ก็แข็งแกร่งเท่านั้น
ระบบ มีความสามารถอยู่ 5อย่างนั้นคือ
การยึดครองศพ
การย่อยสลายศพ
ร้านค้าซื้อขายศพ
กาชาศพ
คลังเก็บศพ
“ยึดครองศพคืออะไร ”เย่ชิงหย่าถามอย่างสงสัย
โดยความสามารถยึดครองศพก็ตามชื่อ
ท่านจะสามารถยึดครองร่างของศพและได้ทั้งพลังดั่งเดิมประสบการณ์การต่อสู้แต่จะไม่มีความทรงจำตอนมีชีวิตอยู่
โอกาสยึดครองมีโอกาส3ครั้งต่อศพ เท่านั้น และเมื่อใช้งานร่างของท่านจะเปลี่ยนเป็นร่างของของศพตอนยังมีชีวิต
ปัจจุบัน ท่านยังเป็นคนธรรมดา โอกาสยึดร่างได้มี1ศพเท่านั้น
ความสามารถย่อยสลายศพ
ก็คือสามารถย่อยสลายศพเป็นแต้มศพได้อย่างอิสระโดยยิ่งศพแข็งแกร่งเท่าไรก็จะได้มากเท่านั้น
แต้มศพสามารถใช้ในร้างค้าซื้อขายศพหรือกาชาศพได้
ร้านค้าศพ
เป็นร้านค้าที่จัดจำหน่ายศพทุกประเภทและรับซื้อศพทุกประเภทเช่นกันเงื่อนไขเพียงขอเดียวคือศพที่ขายต้องเป็นศพของสิ่งมีชีวิตที่มีพลังเท่านั้น
กาชาศพ
เป็นการใช้แต้มศพเพื่อสุ่มศพออกมาโดยศพแต่ละศพอาจเป็นศพของมดหรือยอดฝีมือไร้ผู้ต้านขึ้นอยู่กับโชควาสนา
คลังเก็บศพ
มีความสามารถในการเก็บศพทุกประเภทอย่างไม่สนเงื่อนไขและยังสามารถเก็บศพของที่ถูกยึดครองไว้ได้ด้วย
“ ไหนขอดูหน่อยสิว่าร้านซื้อขายศพมันมีอะไรบ้าง ”เย่ชิงหย่าคิดขณะกดไปที่เมนูร้านค้า
ทันใดนั้นหน้าจอก็พลันแสดงผล
ท่านไม่มีแต้มศพกรุณาหาแต้มศพเพื่อแลกเปลี่ยน
“ ไม่มีก็ดูไม่ได้หรอ ชิ น่ารำคาญจริง แล้วกาชาละ ไม่มีกดฟรีหรอ ”เด็กสาวเอ่ยถามออกมาอย่างซื่อตรงและคาดหวัง
ติ่ง
ระบบไม่ใช่ระบบเกมที่จะมีของขวัญต้อนรับมือใหม่มีอะไรก็จงลงมือด้วยตัวเองซะ
เสียงของระบบนั้นเย็นชาและโหดร้ายมาก
“อืม เข้าใจแล้ว ”เย่ชิงหย่ารู้สึกว่าตนเองคือผู้ใช้งานระบบที่อนาถมากไม่มีแม้แต่ของขวัญมือใหม่เธอได้แต่ถอนหายใจขณะมองหลุมศพด้วยสายตาลึกลับก่อนจะถือพลั่วออกมาก่อนจะเดินหายไปในสุสาน
1ชั่วโมงต่อมา
เด็กสาวกำลังขุดหลุมศพอยู่หลุมหนึ่งอยู่
“แฮกๆๆ ทำไมปู่ซุกถึงฝังไว้ลึกจังนี้มัน2เมตรเลยนะ โชคดีที่ดินแถวนี้ไม่ใช่ดินแข็งเท่าไร ”เด็กสาวเอ่ยออกมาขณะพบร่างของชายที่ศีรษะขาดหายไปแต่มองแวบแรกก็รู้ว่าเป็นชายที่แข็งแกร่ง
เด็กสาวแตะไปที่ศพ
ติ่ง
ตรวจพบศพนักรบขั้น2
ต้องการยึดครองหรือย่อยสลาย
“ย่อยสลาย ”เด็กสาวเอ่ยในใจทันใดนั้นศพของชายวันกลางคนก็สลายหายไปฝุ่นในพริบตา
ท่านได้รับ 20แต้มศพ
เปิดใช้งานร้านค้าได้
“เห้อโชคดีที่เราจำได้ว่าศพไหนที่ระบบบอกว่าเป็นนักรบได้ไม่งั้นคงต้องขุดมาทุกหลุมขืนไปแบบนั้นปู่ซุนได้ดีชั้นแน่ๆ ”เย่ชิงหย่าเอ่ยออกมาขณะรีบกลบดินขณะตรวจสอบแน่ใจว่าทุกอย่างเหมือนเดิมก่อนจะเดินหายไปเพราะเธอรู้ว่ามีแค่ศพนักรบคนนี้เท่านั้นที่มีค่านอกนั้นก็เป็นคนธรรมดาเท่านั้น
เย่ชิงหย่ารู้ว่าระบบนี้ไม่เอาศพไร้ค่าแบบนี้ดังนั้นเธอจึงพอสรุปได้คราวแล้วว่าศพที่ต้องใช้งานคือศพของเหนือมนุษย์เท่านั้น
เด็กสาวได้แต่ถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะเดินกลับบ้านของตนเอง
ความจริงแล้วบ้านที่เธออยู่เคยมีเจ้าของมาก่อนแต่พอคนในบ้านต่างเสียชีวิตจากเหตุการณ์ต่าง ๆจนไม่เหลือใครรอดในบ้านมันก็ถูกทิ้งร้างเอาไว้จนเย่ชิงหย่าได้มาเข้าอาศัยมันก็ไม่เกิดอะไรขึ้นเลยซึ่งนั้นทำให้แม้แต่ปู่ซุนยังต้องยอมรับในความกล้าของเด็กสาว
หลังจากเข้ามาในบ้านเด็กสาวก็จุดไฟในเตาผิงให้อบอุ่นก่อนจะนั่งต้มน้ำและเปิดหน้าต่างร้านค้า
ร้านค้าซื้อขายศพ
รายการขาย10รายกาย
ศพนักรบขั้น1
ศพนักรบขั้น2
……
เด็กสาวมองรายชื่อที่ยื่นยาวก่อนจะพบว่าศพมีให้เลือกถึงเพียงนักรบขั้น9เท่านั้น
ติ่งผู้ใช้ไม่สามารถซื้อศพเกินกว่าขอบเขตใหญ่ของผู้ใช้หนึ่งขั้นใหญ่
“หมายถึงหายชั้นกลายเป็นนักรบก็สามารถซื้อ ศพนักรบในตำนานได้เลยสินะ ”เย่ชิงหย่าเอ่ยถาม
ติ่ง
ถูกต้อง
“อืมเข้าใจแล้ว ไหนขอดูหน่อย ราคานะ ”ว่าแล้วเด็กสาวก็เปิดหน้าต่างราคา
ศพนักรบขั้น1 โจวหลาน ราคา 100แต้มศพ
เมื่อเห็นราคาเด็กสาวก็แทบจะปิดไปทันทีก่อนจะมองไปที่ท้องฟ้าที่มืดมนอย่างไร้อารมณ์
“คงเป็นนานเลยกว่าจะเก็บซื้อได้ นักรบไม่ใช่ว่าจะตายได้เป็นผักปลานะ และที่สำคัญ หากนักรบตายลงส่วนใหญ่ไม่ญาติหรือคนรู้จักจะเป็นคนจัดการพิธีศพและที่สำคัญโอกาสที่นักรบจะถูกฆ่าและทิ้งไว้กลางป่าเขาหรือสนามรบมากกว่าต้องบอกว่าการที่เด็กสาวเปิดระบบได้ก็ต้องเป็นเพราะเลือดของนักรบล้วนๆซึ่งเป็นเรื่องที่โชคดีมากๆเลยละ ”เด็กสาวบ่นออกมาขณะกัดขนมปังไปพลาง ก่อนสายตาจะไปสนใจที่กาชา
กดสุ่ม ใช้10แต้มศพ
กดสุ่มสิ ศพที่ทรงพลังรอคุณอยู่
คำชวนเชื่อที่แสนน่าฟังแต่เต็มไปด้วนกับดักนั้นทำให้หลายคนตกหลุมไปหลายต่อหลายคนไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่เมื่อตกลงไปในวังวนแห่งกาชาอันร้ายกาจ
เย่ชิงหย่ากลืนน้ำลายลงคอขณะลังเลอยู่ครู่หนึ่งเมื่อคิดได้ว่าไม่มีอะไรจะเสียเด็กสาวจึงกดไปทันที
-10แต้มศพ
ติ่งท่านได้รับ ศพคนธรรมดา1ศพ
ศพจะถูกจัดเก็บไว้ที่ช่องเก็บศพ
“หึหึหึ ไม่ได้แย่ เกลือก็คือส่วนหนึ่งของชีวิตละนะ ”เย่ชิงหย่าเอ่ยขณะเช็ดน้ำตาขณะกดต่อไปเพราะไม่มีอะไรจะให้เสียอีกแล้ว
ทันใดนั้นหน้าต่างระบบก็สว่างจ้าออกมา
ติ่ง ยินดีด้วยท่านได้รับศพของเหนือมนุษย์ นักรบระดับ3 กงลู่หนิง
ดวงตาของเด็กสาวน้ำคลอก่อนจะยกยิ้มขึ้น
ชินไห่
เย่ชิงหย่ามองศพในช่องเก็บของอย่างสนใจ
“ว้าว ได้ละ ว่าแต่จะทำยังไงเนี่ย ”เด็กสาวกดลงไปที่รายละเอียด
กงลู่หนิง
อายุ22ปี
เพศชาย
ประวัติส่วนตัว
เป็นอดีตทหารจากกองทัพมนุษยชาติของภูมิภาคเคออสที่หายตัวไปในสงครามกับปีศาจแต่ความจริงแล้วเค้าถูกสังหารโดยเพื่อนร่วมทีม
กงหนิงลู่เป็นอัจฉริยะคนหนึ่ง ที่บ่มเพาะดาบ
เวลาตาย เมื่อ 300ปีก่อน
ศพ ขอบเขตที่1
ระดับนักรบเดินดินขั้นสูงสุดขั้น3
พรสวรรค์ด้านการบ่มเพาะปราณ ขอบเขตที่9 (นักรบขั้นสูง)
พรสวรรค์เฉพาะตัว เจ้าแห่งเคล็ดวิชา
ปล. หมายถึงสิ่งที่จะกำหนดว่าจะไปถึงระดับไหนในชีวิตนะ
“ เออระบบ ยึดครองร่างนี้ต้องทำยังไง ”เย่ชิงหย่าถามขณะมองไปยังร่างของชายที่หล่อเหลาและหลับตาสนิทในช่องเก็บศพเด็กสาวอ่านประวัติก็รู้สึกสงสารเเทนเลยจะแค้นขนาดไหนกันที่ถูกเพื่อนร่วมทีมสังหารมีอะไรแย่กว่านี้ไหมแถมยังเป็นตอนสงครามกับเหล่าปีศาจอีก
เด็กสาวหลับตาลงขณะฟังระบบ
ติ่ง
ท่านเพียงแค่พูดว่ายึดครองเพื่อใช้งานศพ
โดยร่างแท้จริงของท่านจะเข้าไปในช่องเก็บศพและวิณญาณของท่านจะเข้าไปในร่างของเป้าหมายที่ท่านเลือก
โดยท่านมาโอกาส3ครั้งในการยึดครองแต่ละร่างโดยมีโอกาสสำเร็จ 50% 25% และ5%
โดยมีข้อแม้สำหรับร่างหรือศพใดๆที่ได้รับจากกาชาศพหรือร้านค้า ท่านสามารถยึดครองได้อย่างสมบูรณ์โดยไม่สนเงื่อนไขแต่ศพที่รับจากโลกภายนอกต้องใช้โอกาส3ครั้งในการวัดดวง
เย่ชิงหย่ามองอยู่สักพักก่อนจะจิ้มไปที่ศพของกงลู่หนิง
“ยึดครองศพ ”สิ้นเสียงทันใดนั้นเย่ชิงหย่าก็รู้สึกมืดลง
ทำการเชื่อมต่อกับร่างกาย
100%
เริ่มค้นหาทักษะที่กงหนิงลู่เคยใช้งานบ่อยที่สุด
ได้รับทักษะ ดาบวายุสะบั้นดารา
ได้รับทักษะ ท่าเท้าท่องดารา
ได้รับทักษะ ปกปิดกลิ่นอาย
เย่ชิงหย่าลืมตาขึ้นพบว่ามุมมองของตัวเองเปลี่ยนไปก่อนจะส่องกระจกมองพบร่างของชายหนุ่มผมดำดวงตาสีดำที่เฉียบคมและเด็ดเดียวและหล่อเหลา ในชุดสีดำแบบสมัยโบราณ (อารมณ์ประมาณจอมยุทธ์สมัยโบราณนะ)
นี้คือร่างของกงลู่หนิงนักรบขั้น3ระดับสูงสุด
“นี้นะหรอนักรบ ช่างแตกต่างจากคนธรรมดาจริง เค้าว่ากันว่า นักรบขั้น1จะมีพลังกว่าคนธรรมดานับสิบเท่า ขั้น2จะมีพลังมากกว่าขั้น1ราว3เท่า และขั้น3 จะมีมากกว่าขั้น2อยู่3เท่าเช่นกัน ดังนั้นแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะตีข้ามระดับเว้นแต่คุณจะมีสมบัติพิเศษหรือพรสวรรค์ที่พิเศษ ”เย่ชิงหย่าเอ่ยเบาขณะมองร่างของตนที่อยู่ในช่องเก็บศพก่อนจะอ่านรายละเอียด
เย่ชิงหย่า
อายุ13ปี
เพศหญิง
พรสวรรค์ด้านการบ่มเพาะ ไม่มี (?)
พรสวรรค์ด้านการใช้เวทย์ ไม่มี(?)
พรสวรรค์พิเศษ ไม่มี(?)
แต้มศพ 0 โปรดหามาโดยเร็ว
ศพที่ครอบครอง
1.กงหนิงลู่ เกรด1ขั้นต่ำ
2 ???? (จะปลดผนึกเมื่อผู้ใช้กลายเป็นเหนือมนุษย์)
“อย่าง นี้นี้เอง หมายถึง ตอนนี้ชั้นสามารถยึดครองได้แค่ศพเดียวสินะ และหากอยากจะใช้ศพอื่นก็ต้องลบศพของกงหนิงลู่ออกเพื่อทำให้ช่องมันว่างสินะ เห้อ ช่างยุ่งยากจริง แต่ก็พอเข้าใจได้ละนะ ”เย่ชิงหย่าในร่างชายหนุ่มคิดในใจขณะสีหน้ายังคงแสดงความสบายๆ
“ หืม ? ”ในระหว่างที่คิดอะไรสัมผัสการได้ยินของนักรบเดินดินระดับสูงสุดได้ยินเสียงแปลกๆ
“อะไรนะ ”เย่ชิงหย่าชักดาบที่ติดตัวกับศพออกมาต้องบอกว่าระบบนี้ก็ใจดีไม่น้อยอย่าน้อยก็ให้ชุดและอาวุธก่อนตายไปหนึ่งชิ้น
“ถึงจะเป็นดาบธรรมดาก็เถอะ แต่ก็สร้างมาจากแร่พิเศษละนะ ”เย่ชิงหย่ามองไปที่ดาบที่ส่องประกายสีเงินดาบเล่มนี้สร้างมาจากแร่จันทรา 1ในแร่ที่แข็งแกร่งที่สุดในขอบเขตมนุษย์ ในช่วงที่มานาและปราณทะลักเข้ามาไม่ได้มีแค่พืชและสัตว์เท่านั้นที่เกิดการกลายพันธุ์แร่ธาตุก็เกิดการกลายพันธุ์เช่นกัน
โดยระดับของอาวุธจะแบ่งเป็นดังนี้ตามความทรงจำของกงหนิงลู่(ระบบให้แค่ความรู้พื้นฐานและเกี่ยวกับการต่อสู้เท่านั้นไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับเจ้าของร่างคนก่อนเลยซักนิด ส่วนหนึ่งก็เพื่อปกป้องกันไม่ให้ผู้ใช้สับสนว่าตนเองคือใคร)
อาวุธขั้นมนุษย์
แบ่งออกเป็น ต่ำ กลาง และสูง และสูงสุด
อาวุธขั้นตำนาน
ก็แบ่งแบบเดียวกัน
ส่วนระดับต่อไป
ยังคงเป็นปริศนาต่อไป
“เอาละไปดูก่อนดีกว่า ”ว่าจบเย่ชิงหย่าก็ใช้ท่าเท้าท่องดาราทันที
ร่างของเย่ชิงหย่ากลายเป็นเงาลางและหายเข้าไปในป่า
ในป่า
ชายวันกลางคนกำลังวิ่งหนีพร้อมกับกล่องสีดำในมือ
“แฮกๆๆ บ้าเอ้ยย ไอ้พวกทหารรับจ้างเวร พวกนี้กล้า ทรยศนายจ้างหรอ !!! ”ชายวัยกลางคนกล่าวอย่างเดือนดาล
ตนมีชื่อว่า ชินไห่ เป็นพ่อค้าธรรมดาที่ได้บังเอิญ ได้รับสมุนไพรวิเศษที่ช่วยให้ผู้ที่ไร้พรสวรรค์ด้านการบ่มเพาะสามารถบ่มเพาะได้ ชื่อของมันคือ หญ้าจักรพรรดิเงินคราม(การตั้งชื่อสุดยอดจริง) เป็นสมุนไพรลึกลับที่จะปรากฏออกมาทุกๆ1ปีในทั่วทุกมุมโลก โดยจะปรากฏออกมาเพียงแค่500ต้นต่อปีเท่านั้น ซึ่ง ไม่ว่าด้วยโชคชะตาหรือความโชคดี ชินไห่ได้บังเอิญพบหญ้าจักรพรรดิเงินครามโดยบังเอิญ และได้คิดจะเก็บมันเอาไปประมูลในเมืองใบไม้ผลิแต่ก็ไม่คาดคิดว่าว่ากลุ่มทหารรับจ้างที่ตนจ้างมาคุ้มกันคาราวานจะทรยศเพราะคิดจะแย่งหญ้าจักรพรรดิเงินคราม พวกมันได้สังหารลูกน้องตนไปหลายคนโชคดีที่ลูกน้องที่ซื่อสัตย์บางคนได้สละชีวิตเพื่อให้เขาหนีไปได้แต่เรื่องบัดซบก็เกิดขึ้นต่อที่พวกมันดูเหมือนจะมีหัวหน้าเป็นนักรบขั้น1เป็นหัวหน้าทีมและได้ตามล่าตนมา
“แฮกๆๆ ชิ ชั้นไม่ยอมให้พวกมันได้ไปแน่นอน ”ชินไห่คิดกับตัวเองอย่างขมขื่น ขณะซ่อนกล่องสีดำไว้ในโพรงไม้แห้งหนึ่งก่อนจะทำสัญลักษณ์พิเศษที่ไม่เตะตาเอาไว้ก่อนจะวิ่งไปอีกทาง
“ หัวหน้า ผมเจอ ได้หมอนี้แล้ว ”เสียงหนึ่งตะโกนออกมาก่อนจะชายวัยกลางคนหัวโล้นที่มีแผลเป็นบนใบหน้าทำให้หน้ากลัวมาก
“แย่แล้ว ”ชินไห่หน้าซีดลงขณะมองไปและพบว่าตนโดนล้อมไว้แล้ว
“ แย่หน่อยนะ ชินไห่ ต้องโทษก็โทษที่ คุณเชื่อใจฉันมากเกินไป ”เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งที่หน้าตาดีรูปร่างของเธอก็ดูยั่วยวนไม่น้อยในชุดจีนโบราณที่เน้นส่วนโค้งออกมาและชัดเจน
“ เหม่ยลู่ เธอทรยศฉันหรอ !!!!! ”ชินไห่ไม่ได้โง่เมื่อเห็นแบบนี้ทำไมตนจะไม่เข้าใจอีกฝ่ายคือคนรักที่คาดหวังว่าจะได้แต่งงานกันเมื่อตอนที่เค้าได้หญ้าจักรพรรดิเงินครามมีแค่เค้ากับเหม่ยลู่เท่านั้นที่รู้ เมื่อเค้าไม่ได้บอกงั้นก็มีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นที่รู้เรื่องหน้า สีหน้าของชายวันกลางคนซีดลงก่อนจะกัดฟันแน่น
“นังแพศยา ”ชินไห่เอ่ยออกมาอย่างโกรธเกรี้ยวเมื่อนึกถึงภาพลูกน้องและพี่น้องในกองคาราวานที่สละชีวิตเพื่อให้เค้าและนางแพศยานี้หนีหัวใจของก็พลันโกรธเกรี้ยวและเศร้าหมองออกมา
“ ไม่เอาน่า ชินไห่ คุณจะโทษฉันไม่ได้นะ ในโลกนี้มีแค่ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่กำหนดทุกสิ่ง คุณคิดจริงหรอว่าฉันจะยอมให้ชีวิตกับคนอย่างคุณเป็นอะไรก็แค่พ่อค้าเร่รอนที่แทบจะเอาชีวิตไปเสี่ยงกับเงิน คุณไม่ใช่นักรบซักหน่อยซักวันเมื่อคุณพลาดเกิดตายขึ้นมา คิดหรอว่าชั้นจะยอมทนแบบนั้น ”สีหน้าของเหม่ยลู่แสดงของสมเพชออกมา
ชินไห่ได้แต่ฟังก่อนจะกำหนัดแน่น
“ชิ ตายไปซะ นังเวร ”ว่าจบชินไห่ก็ชัดปืนออกมาแต่ก่อนที่จะได้ยิง
ปังงง
ร่างของชินไห่ก็ราวกับมีแรงมหาศาลกระแทกเข้ากับท้อง
ตูมมม
ร่างของชินไห่กระเด็นไปชนกับต้นไม้ที่อยู่ด้านหลังและกระอักเลือดสีแดงคำโตออกมาเห็นได้ชัดว่ามันรุนแรงขนาดไหน
“ไม่ต้องไป พูดกับขยะอย่างมันหรอก น้องเหม่ยลู่ มันก็แค่ไอ้หน้าโง่เท่านั้น ”ชายวัยกลางคนที่อยู่ในชุดทหารรับจ้างเอ่ยอย่างหน้ารังเกียจขณะชักเท้าที่เตะชินไห่ไปกลับก่อนจะหยิบปืนออกมา
“บอกฉันมาซะ ว่าแกซ่อนหญ้าจักรพรรดิเงินครามไว้ที่ไหนจะได้ตายแบบไม่ทรมาณ ” ชายวัยกลางคนที่เหมือนจะเป็นหัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้องกลุ่มนี้
“ถุย ไอ้สารเลว หลี่หมิง แกก็เหมือนกัน กล้าที่จะทรยศนายจ้างยังไม่พอนี้ขนาดฆ่าคนทั้งหมด คงกลัวสินะ ว่าหากมีใครรอดไปได้ แล้วไปแจ้ง สมาคมทหารรับจ้างแล้วละก็พวกแกจะถูกตามล่าทันที ”ชินไห่เย้ยหยันออกมาแววตาดูถูกของเค้านั้นไม่ปกปิด ในโลกใบนี้เพื่อดูแลความสงบสุขของโลก มนุษย์ได้จัดตั้งองค์กรทางการไว้หลายแห่งหนึ่งในนั้นก็คือ สมาคมทหารรับจ้าง ซึ่งมีอยู่ทุกสาขาและทุกเมือง แม้ว่าที่เมืองชายแดนสุดอาณาเขตมนุษย์ชาติ คอยรับงานว่าจ้างต่าง ๆและรวบรวมคนมีฝีมือเอาไว้ไม่ว่าจะเป็นคนธรรมดาหรือนักรบของแค่่ไม่กลัวตายก็สามารถสมัครได้ กฎเหล็กของทหารรับจ้างมีเพียงข้อเดียว ที่ห้ามละเมิด นั้นคือ ห้ามสังหารนายจ้างโดยเด็ดขาดเว้นแต่จะมีเหตุผลที่เพียงพอ หากถูกตรวจพบจะถูกตามล่าจากทหารรับจ้างจากทั้งอาณาเขตมนุษย์จนไม่มีที่อยู่อีกต่อไป
“หึ ไม่เห็นจะยากเลย ก็แค่ ฆ่าแก แล้วก็บอกว่าแกถูกสัตว์อสูรฆ่าตายก็พอแล้ว ใครจะไปถามหาสาเหตุการตายของคนธรรมดาอย่างแกกัน ”หลี่หมิงเอ่ยอย่างเหยียดหยามชินไห่ว่ามันช่างเพ้อฝัน
“โอ้ ดูเหมือนฉันจะเจอเรื่องน่าสนใจแล้วสินะเนี่ย ”เสียงของชายหนุ่มในชุดจอมยุทธ์สีดำเอ่ยขึ้นมาขณะมองดูทั้งกลุ่มอยู่บนต้นไม้เหนือหัวชินไห่